Postanowienie - II GZ 201/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 10 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 603/26 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 15 grudnia 2025 r., nr SKO/I/IV/1065/2025 w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzaOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 603/26 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 15 grudnia 2025 r., nr SKO/I/IV/1065/2025 w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdza
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
10 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Gabriela Jyż
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2026 r., odrzucił skargę K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 15 grudnia 2025 r., w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy.Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą, strona zarządzeniem z dnia 24 lutego 2026 r. wezwana została do usunięcia braków formalnych tejże skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwania doręczone zostały skarżącemu w dniu 12 marca 2026 r., w związku z czym termin na ich wykonanie upływał zatem w dniu 19 marca 2026 r. Skarżący w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. wskazał swój numer PESEL. Nie uiścił natomiast wpis od skargi. W zakresie wpisu Sąd wskazał, że z informacji z Rejestru Opłat Sądowych z dnia 27 marca 2026 r., wynikało, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.W takim stanie sprawy Sąd I instancji na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną przez stronę skargę.K. T. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i skierowanie skargi do merytorycznego rozpoznania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i nie pozwala na stwierdzenie nieprawidłowości postanowienia Sądu I instancji.Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosowanie zaś do § 3 powołanego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.Analiza przedmiotowej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że w związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, zajęcia stanowiska w kwestii możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczony oraz uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, strona w terminie otwartym do uzupełnienia wymienionych braków uzupełniał dwa z nich. Skarżący w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. wskazał bowiem swój numer PESEL i oświadczył, że wnosi o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawny.Kwestią sporną jest podstawa odrzucenia rzeczonej skargi, którą było stwierdzone przez Sąd I instancji nieuzupełnienie trzeciego z braków – braku fiskalnego wywiedzionej skargi. Skarżący podnosi bowiem, że doręczone mu wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zawierało wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł.Oceniając pod tym kątem materiał dowodowy sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do stwierdzenia aby, jak wywodzi to strona, korespondencja (przesyłka zawierająca wezwania) skierowana do strony nie zawierała spornego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie w przedmiocie wpisu (k: 12 akt sprawy) oraz wezwanie w przedmiocie wskazania numeru PESEL i zajęcia stanowiska w kwestii możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczony (k: 14 akt sprawy) wysłane zostały, na co wskazuje treść adnotacji zwrotnego poświadczenia odbioru (k: 26 akt sprawy), w jednej przesyłce odebranej w dniu 12 marca 2026 r. przez dorosłego domownika.Załączona do zażalenia fotokopia wezwania w przedmiocie wskazania numeru PESEL i zajęcia stanowiska w kwestii możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczony, nie daje podstaw do uznania, że jak podnosi strona, wymieniona przesyłka zawierała tylko to wezwanie i pozbawiona była (nie zawierała) wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.W takim stanie sprawy za niewadliwe uznać należy stwierdzenie Sądu I instancji, poparte informacją z Rejestru Opłat Sądowych o niezidentyfikowaniu wpłaty w niniejszej sprawie, iż strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie wynikającym z daty doręczenia jej wezwania do ich usunięcia. W konsekwencji również niewadliwie Sąd odrzucił skargę, na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a.Odnosząc się na marginesie do wskazanej w zażaleniu kwestii wniesienia przez stronę wpisu w znakach sądowych, stwierdzić należy, że okoliczność ta pozostaje dla sprawy bez znaczenia. Przepis art. 219 § 2, zdanie pierwsze p.p.s.a. wprost nakłada na wnoszącego do sądu pismo podlegające opłacie obowiązek wniesienia opłaty sądowej (wpisu – art. 212 § 1 p.p.s.a.) gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Jak zaś wynika ze skargi strona uiściła wpis w kwocie 200 zł w formie znaków opłaty sądowej na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości.Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonego postanowienia, wobec czego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.