sygn. III SA/Po 407/26 11 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Wyrok - III SA/Po 407/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 11 czerwca 2026

Teza
Oddalono sprzeciw od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala sprzeciw. UZASADNIENIE Przedmiotem sprzeciwu [...] sOddalono sprzeciw od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala sprzeciw. UZASADNIENIE Przedmiotem sprzeciwu [...] s
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik umorzono postępowanie
Typ sprawy ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap odwołanie od decyzji organu rentowego
Tryb rozprawa
Tematy
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
powód odwołujący odwołujący / ubezpieczony apelujący / skarżący
Data orzeczenia 11 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący Donata Starosta
Rozstrzygnięcie

Oddalono sprzeciw od decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala sprzeciw.

UZASADNIENIE
Przedmiotem sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ odwoławczy") z dnia 25 lutego 2026 r. nr [...] uchylająca decyzję Burmistrza [...] z dnia 4 grudnia 2025r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie siedmiu wiat inwentarskich wraz z infrastrukturą towarzyszącą – decyzja wydana w celu legalizacji" na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:Działając w oparciu o art. 59 ust. 1, art. 61 ust.1 w zw. z art. 60 ust. 1, art. 64 ust.1 w zw. z art. 52, art. 53 ust.3, art. 56 i art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.; dalej: "u.p.z.p.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "K.p.a."), Burmistrz ustalił warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie siedmiu wiat inwentarskich wraz z infrastrukturą towarzyszącą – decyzja wydana w celu legalizacji" na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...].Jak wynika z akt sprawy wniosek z dnia 22 sierpnia 2025 r. o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji został złożony przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. .Decyzja wydana została w celu legalizacji. W wyznaczono obszar analizowany, którego granice zostały zaznaczone w części graficznej, stanowiącej załącznik do wydanej decyzji. W przeprowadzonej analizie funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu, stwierdzono, że przedmiotowa inwestycja znajduje uzasadnienie w istniejącej zabudowie i stanowi kontynuację funkcji istniejącej zabudowy. Wydając decyzję pozytywną, organ ocenił, że inwestycja spełnia wymogi określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Nadto w dniu 30 kwietnia 2025 r. wydana została decyzja Burmistrza [...] nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, co przesądza o tym, że inwestycja ta zgodnie z art.71 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm.) została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.Od powyższej decyzji odwołanie wniosło Stowarzyszenie, przedstawiając argumentację na poparcie swojego stanowiska. Odwołanie podpisane zostało za pomocą platformy e-puap.Postanowieniem z dnia 28 października 2025 r. Burmistrz [...] dopuścił na prawach strony Stowarzyszenie.W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania, SKO działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.Organ odwoławczy podzielił zarzut odwołującego Stowarzyszenia, że decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.Dalej Kolegium wskazało, że organ I instancji w ponownym postępowaniu, w kontekście stawianych zarzutów, winien rozważyć, czy nie zachodzi potrzeba wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która poprzedza decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, o ile z innych przyczyn nie postanowi odmówić wydania warunków zabudowy bądź umorzyć postępowania. Jak wyjaśniło Kolegium, zasadą jest, że postępowanie administracyjne o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, którą inwestor zamierza dopiero zrealizować, jednak w wyjątkowych sytuacjach, prawem przewidzianych, ustalenie warunków zabudowy możliwe jest także w odniesieniu do obiektu już istniejącego. Dotyczy to przypadków, gdy decyzja taka jest niezbędna dla legalizacji samowoli budowlanej w trybie określonym art. 48 ust. 3 pkt 1 w zw. z ust. 1 i 2 P.b., a o potrzebie jej uzyskania decyduje w tym wypadku organ nadzoru budowlanego, zaś inwestor nie może z własnej inicjatywy domagać się jej wydania.Kolegium zobligowało Burmistrza do uwzględnienia przy ponownym rozpoznawaniu sprawy faktu, że w przedłożonych aktach, we "Wniosku o ustalenie warunków zabudowy" znajduje się informacja: "7.11. Powierzchnia gospodarstwa rolnego wynosi: 20ha = 200000 m˛".Jednak w przedłożonych przez organ I instancji aktach brak jest informacji z ewidencji gruntów i budynków, odzwierciedlających całą tę powierzchnię; jest tylko informacja o działce nr [...] (pow. 8,1370ha), których [...] sp. z o. o. z siedzibą w G. jest właścicielem. Brakuje też zaświadczenia co do "średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w danej gminie" w rozumieniu art.61 ust.4 ustawy. Jedynie w piśmie przekazującym odwołanie wskazano, że wynosi 10,8990ha, (jednak to nie jest to samo, co zaświadczenie). Kolegium nie jest więc w stanie zweryfikować, czy niniejsza sprawa jest uprzywilejowana w rozumieniu tego przepisu. Przepis art.61 ust.4 ustawy uprzywilejowuje "zabudowę zagrodową", albowiem ustalając warunki zabudowy dla "zabudowy zagrodowej" nie weryfikuje się okoliczności sprawy w płaszczyźnie przesłanek prawnych art.61 ust.1 pkt 1 tej ustawy. Przepis art.61 ust.4 ustawy stanowi wyjątek od zasady, że ustalenie warunków zabudowy jest uzależnione od spełnienia warunku kontynuacji przez planowane przedsięwzięcie funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (a w związku z tym jest wymaganym przeprowadzenie analizy w tym zakresie). Poza tym Kolegium zauważyło, że wraz z "Wnioskiem ..." przedłożona została ostateczna decyzja Burmistrza [...] [...] z dnia 30.04.2025r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, co wyczerpywałoby wymóg uprzedniego uzyskania i przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Jednak ani w "Analizie ...", ani zwłaszcza w uzasadnieniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie przeprowadzono porównania, czy ustalone warunki zabudowy odpowiadają ustaleniom decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak również organ II instancji zauważył, że inwestor we "Wniosku ..." nie określił zapotrzebowania na wodę, odprowadzanie ścieków, energię elektryczną. W aktach winny znaleźć się zapewnienia od dostawców, z których wynikać będzie, że konkretnie określone przez inwestora zapotrzebowanie będzie możliwe do zrealizowania. Zatem postępowanie przed organem I instancji nie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący.Z powyższym rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się [...] sp. z o.o., reprezentowany przez pełnomocnika, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprzeciw od wydanej decyzji.W złożonym sprzeciwie zarzucił naruszenie:1. art. 138 § 2 K.p.a. poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu I instancji, gdyż decyzja ta nie była obarczona uchybieniami wskazanymi przez organ odwoławczy i należało umorzyć postępowanie odwoławcze wydając postanowienie o niedopuszczalności odwołania na podstawie art.134 k.p.a.;2. art. 127 § 1 K.p.a. w zw. z art.129 § 2 K.p.a., art.134 K.p.a., art.31 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 44 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie ..., poprzez uwzględnienie odwołania ze skutkiem uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazani sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie jej uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.W odpowiedzi na wniesiony sprzeciw SKO wniosło o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do analizy, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego i/lub procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy, przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.Przed przystąpieniem do oceny prawidłowości kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji SKO w [...] z dnia 25 lutego 2026 r. należy wskazać, że została ona wydana na podstawie 138 § 2 k.p.a. Stosownie zaś do art. 64a P.p.s.a. od decyzji tej skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.).Zakres kontroli decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 k.p.a. określony został w art. 64e P.p.s.a. i jest on znacznie okrojony w stosunku do sprawy zainicjowanej skargą. Z przepisu tego wynika, że rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Sprzeciw nie jest zatem, co do zasady, środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy decyzji, ani prawidłowości zastosowania przez organ drugiej instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasacyjnymi. Sprzeciw jest kierowany przeciwko uchyleniu decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Kontrola dokonywana przez sąd administracyjny w ramach tego środka ma charakter formalny i jest znacznie ograniczona. Tożsamy wniosek wynika również z art. 151a § 1 P.p.s.a. Sąd nie bada zatem w tym postępowaniu innych naruszeń prawa niż prawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.W świetle tej regulacji stwierdzić należy, że organ odwoławczy, co do zasady, może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia wtedy, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ I instancji w istocie nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zwrot "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy" będący podstawą zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. jest równoznaczny z brakiem przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 136 § 1 k.p.a. organ odwoławczy może bowiem przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Co do zasady takie naruszenie przepisów postępowania przez organ I instancji, które w konkretnych okolicznościach sprawy wyklucza jej rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy skutkować może decyzją kasacyjną.A zatem kontrola prawidłowości zaskarżonej decyzji w ramach rozpoznania sprzeciwu sprowadza się do dokonania oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ drugiej instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasatoryjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na decyzję kasacyjną będzie przede wszystkim ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy, albo zakończenia jej w inny sposób. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. sąd nie jest natomiast władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem.Przepis art. 64e p.p.s.a. nie eliminuje stosowania art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od decyzji nie może oceniać, czy zostały spełnione przesłanki do wydania przez organ administracji decyzji pozytywnej czy też negatywnej, lecz musi ocenić, czy zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy (zob. wyroki NSA: z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 392/19; z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 2785/20).W niniejszej sprawie SKO uchyliło decyzję I instancji i przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji, bowiem wskazało, że wniosek w przedmiotowej sprawie dotyczy legalizacji istniejącej samowoli budowlanej. W ustawie z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane znajduje się Rozdział 5b zatytułowany "Postępowanie w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy", w którym są przepisy dotyczące m. in. samowoli budowlanej. Jest tam mowa o decyzji o legalizacji. Jak stanowi art.48b ust.1 tej ustawy, w przypadku złożenia wniosku o legalizację organ nadzoru budowlanego nakłada, w drodze postanowienia, obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia doręczenia tego postanowienia.Jak stanowi art.48b ust.2 wskazanej ustawy, w przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub w przypadku budowy, o której mowa w art.29 ust.1 pkt 1-3, do dokumentów legalizacyjnych należą: 1) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej; 2) dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, oraz dwa egzemplarze projektu technicznego.Jak natomiast stanowi art.48b ust.3 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, w przypadku budowy innej niż budowa wymagająca decyzji o pozwoleniu na budowę lub budowy innej niż budowa, o której mowa w art.29 ust.1 pkt 1-3, do dokumentów legalizacyjnych należą: 1) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej; 2) oświadczenie, o którym mowa w art.32 ust.4 pkt 2; 3) projekt zagospodarowania działki lub terenu.W myśl zaś art. 48b ust.4 ustawy Prawo budowlane, w przypadku złożenia wniosku o legalizację w stosunku do obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 48 ust.1, poprzedzonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, oraz w przypadku, o którym mowa w art.49 ust.4a, organowi nadzoru budowlanego należy przedłożyć również załącznik graficzny określający przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, o ile przedłożenie tego załącznika było wymagane przez przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności mapę, o której mowa w art.74 ust.1 pkt 3a ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.Z przytoczonych przepisów wynika m. in., że w związku z postępowaniem legalizacyjnym przed organem nadzoru budowlanego, koniecznym jest uprzednie uzyskanie decyzji ustalającej warunki zabudowy, a jeśli ustalenie warunków zabudowy wymaga uprzedniego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, to i taką decyzję należy uzyskać.Kolegium stwierdziło w związku z tym, że przedłożone przez organ I instancji akta nie zawierają wymaganego przez art.48b ust.1 ustawie z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane postanowienia lub postanowień organu nadzoru budowlanego nakładających na [...] sp. z o. o. z siedzibą w G. obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych.Ponadto Kolegium stwierdziło, że dla potrzeb sprawy została przeprowadzona analiza w zakresie wymaganym art. 64 ust.1 w zw. z art. 53 ust.3 u.p.z.p. Decyzja zawiera przy tym część graficzną, mapę w skali 1:1000, czyli mapę stosowną do art. 64 w zw. z art. 54 ust.1 pkt 3 i art. 52 ust.2 pkt 1 ustawy. Nie została natomiast przeprowadzona analiza w zakresie wymaganym art. 61 ust.1 pkt 1 u.p.z.p. Organ zakwalifikował bowiem planowane przedsięwzięcie w ramach art. 61 ust.4 ustawy, który stanowi, iż przepisów ust.1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie.W tej płaszczyźnie organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji podniósł, że: "... Na podstawie art. 61 ust.4 ustawy dla zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie, nie przeprowadza się analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust.1 u.p.z.p. Powierzchnia gospodarstwa objętego wnioskiem wynosi 20 ha i jest większa niż średnia gospodarstwa w gminie [...] Warunki z art. 61 ust.1 pkt 2-6 winny być zatem spełnione".W przedłożonych aktach, we "Wniosku o ustalenie warunków zabudowy" znajduje się informacja: "7.11. Powierzchnia gospodarstwa rolnego wynosi: 20ha = 200000 m˛".Jednak w przedłożonych przez organ I instancji aktach brak jest informacji z ewidencji gruntów i budynków, odzwierciedlających całą tę powierzchnię; jest tylko informacja o działce nr [...] (pow. 8,1370ha), których [...] sp. z o. o. z siedzibą w G. jest właścicielem. Brakuje też zaświadczenia co do "średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w danej gminie" w rozumieniu art.61 ust.4 ustawy. Jedynie w piśmie przekazującym odwołanie wskazano, że wynosi 10,8990ha, (jednak to nie jest to samo, co zaświadczenie). Kolegium nie jest więc w stanie zweryfikować, czy niniejsza sprawa jest uprzywilejowana w rozumieniu tego przepisu. Przepis art.61 ust.4 ustawy uprzywilejowuje "zabudowę zagrodową", albowiem ustalając warunki zabudowy dla "zabudowy zagrodowej" nie weryfikuje się okoliczności sprawy w płaszczyźnie przesłanek prawnych art.61 ust.1 pkt 1 tej ustawy. Przepis art.61 ust.4 ustawy stanowi wyjątek od zasady, że ustalenie warunków zabudowy jest uzależnione od spełnienia warunku kontynuacji przez planowane przedsięwzięcie funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (a w związku z tym jest wymaganym przeprowadzenie analizy w tym zakresie).Kolegium wyjaśniło, że w ramach analizy wymaganej przepisem art.53 ust.3 ustawy weryfikuje się planowaną inwestycję, czyli jej elementy określone we wniosku o ustalenie warunków zabudowy, w tym "charakterystyczne parametry techniczne inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko" (art.52 ust.2 pkt 2 lit. c), w świetle "przepisów odrębnych" (art.53 ust.3 pkt 1). Do owych "przepisów odrębnych" należą m. in. przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.Kolegium zauważyło, że wraz z "Wnioskiem ..." przedłożona została ostateczna decyzja Burmistrza [...] [...] z dnia 30.04.2025r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, co wyczerpywałoby wymóg uprzedniego uzyskania i przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Jednak ani w "Analizie ...", ani zwłaszcza w uzasadnieniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie przeprowadzono porównania, czy ustalone warunki zabudowy odpowiadają ustaleniom decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium zauważyło, że np. w "Charakterystyce planowanego przedsięwzięcia ..." (stanowiącej załącznik i integralną część decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia) jest wymieniony m. in. "staw ziemny o powierzchni ok. 1850m˛". Natomiast w decyzji ustalającej warunki zabudowy jest mowa o ponad dwa razy większym stawie.Nadto organ II instancji zauważył, że inwestor we "Wniosku ..." nie określił zapotrzebowania na wodę, odprowadzanie ścieków, energię elektryczną. W aktach winny znaleźć się zapewnienia od dostawców, z których wynikać będzie, że konkretnie określone przez inwestora zapotrzebowanie będzie możliwe do zrealizowania. Kolegium nie mogło zatem kategorycznie stwierdzić, czy w sprawie wyczerpany został wymóg z art.61 ust.1 pkt 3 ustawy.Zatem w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, SKO prawidłowo uznało, że postępowanie przed organem I instancji nie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący materię sprawy - wskazano jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i wskazano, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy jest na tyle duży, że ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.Stwierdzone uchybienie procesowe można było naprawić jedynie poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na dostrzeżone wady procesowe i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, czemu służy art. 138 § 2 k.p.a. Tylko ponowne rozpoznanie sprawy przez organ pierwszej instancji już po wyeliminowaniu wadliwości prowadzonego postępowania może doprowadzić do wydania decyzji w sposób prawidłowy, w szczególności z zachowaniem zasady dwuinstancyjności.Na marginesie należy jedynie wskazać, że odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało złożone za pośrednictwem e-puap i podpisane podpisem zaufanym. Organ miała zatem prawo je rozpoznać. Sąd natomiast na etapie rozpoznawania sprzeciwu nie bada przesłanek dopuszczenia organizacji do postępowania administarcyjnego.. Zakres bowiem kontroli legalności sprawowany przez sąd administarcyjny w sprawei zainicjowanej sprzeciwem od decyzji kasacyjnej został określony w sposób zawężający, tzn. Kontrola sądu administarcyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej pzrepisem art.138 § 2 k.p.a. W konsekwencji, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw wyłącznie, gdy uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania nie wynikało z przesłanej wynikających z art. 138 § 2 k.p.a. (tak wyrok WSA w Krakowie z 1 kwietnia 2026 r. III SA/Kr 219/26, LEX nr 4090948). Sąd amdministarcyjny rozpoznając zatem sprzeciw nie może weryfikować, czy organ drugiej instancji trafnie zidentyfikował okoliczności istotne dla sprawy i dokonał prawidłowej oceny skutków prawnych poczynionych ustaleń faktycznych. Tego rodzaju ocen, mających wpływ na prawa i obowiązki obywateli, sąd adminisatrcyjny dokonywać może bowiem jedynie w postępowaniu ze skargi na decyzję ostateczną kończącą postępowanie w sprawie, w którym zagwarantowane jest prawo do sądu wszystkich stron postępowania adminisatrcyjnego oraz pełna dwuinstancyjność postępowania (podobnie wyrok WSA w Poznaniu z 11 marca 2026 r. , II SA/Po 866/25, LEX nr 4034511).Z uwagi zatem na ocenę, że wskazany przez SKO jako powód wydania decyzji uzasadniał zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a., brak było podstaw do oceny pozostałych zarzutów sprzeciwu.Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił sprzeciw na podstawie art. 151a § 2 P.p.s.a..