Wyrok - II SAB/Bk 78/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku - z dnia 11 czerwca 2026
Teza
Stwierdzono bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ art. 149 § 1a ustawy PoPPSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 czerwca 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P.N. na bezczynność Dyrektora Liceum Mistrzostwa Sportowego w Łomży w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Dyrektora Liceum Mistrzostwa Sportowego w Łomży
Data orzeczenia
11 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Przewodniczący
Barbara Romanczuk
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ art. 149 § 1a ustawy PoPPSA
UZASADNIENIE
Skarga została wywiedziona na tle następujących zdarzeń.Dnia 08 lutego 2026 r. P. N. skierował do Dyrektora Liceum M. S. w Łomży e – mailem wniosek o dostęp do informacji publicznej wnosząc o udostępnienie listy wynagrodzeń wszystkich katechetów zatrudnionych w szkole z podziałem na nauczane wyznania oraz ze wskazaniem ich imion i nazwisk.Organ w odpowiedzi na wniosek e-mailem wysłanym 13 lutego 2026r. podał liczbę osób zatrudnionych na stanowisku katechety wskazując, że jest to jedna osoba bez podania jej imienia i nazwiska oraz podał ogólnie wymiar etatu pracownika i ile wynosi wynagrodzenie nauczyciela początkującego. Dyrektor Liceum M. S. w Łomży w tym samym piśmie odmówił udostępnienia informacji o imionach i nazwiskach pracowników wraz z kwotami wynagrodzeń powołując się na wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej oraz ochronę danych wrażliwych.W dniu 16 kwietnia 2026r. wpłynęła do organu skarga P. N. na bezczynność Dyrektora Liceum M. S. w Łomży w zakresie nierozpoznanej części wniosku i braku wydania decyzji administracyjnej w części obejmującej informację publiczną, której udostępnienia organ odmówił powołując się na prywatność osób fizycznych bez zachowania formy decyzji. Skarżący wniósł o :- stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności;- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku;- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym;-zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.Dyrektor Liceum M. S. w Łomży w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego podając, że w dniu 30 kwietnia 2026r. równolegle z odpowiedzią na skargę wysłał skarżącemu pełną informację o imieniu i nazwisku zatrudnionego katechety ze wskazaniem nauczanego wyznania oraz wysokością jego wynagrodzenia za poszczególne miesiące od września 2025r. do marca 2025r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:Na wstępie sąd nadmienia, że sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w oparciu o treść art. 119 pkt. 4 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnym. Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania w trybie uproszczonym może być skierowana sprawa, w której przedmiotem skargi jest bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.Skarga jest zasadna albowiem przed wniesieniem skargi doszło do bezczynności organu w zakresie udzielenia pełnej informacji a ujawniony przy odpowiedzi na skargę fakt uzupełnienia w dniu 30 kwietnia 2026 r. żądanej informacji publicznej o wcześniej pominięty element, skutkować mógł wyłącznie umorzeniem postępowania sądowego w zasadniczym zakresie rozstrzygnięcia tj. co do zobowiązania organu do załatwienia wniosku. Sąd administracyjny oceniając bowiem, czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, bierze pod uwagę stan istniejący w dacie wyrokowania. Jeżeli okazuje się, że w tej dacie organ już nie pozostaje w bezczynności, to w zależności od ustalenia, kiedy stan bezczynności ustał tj. przed wniesieniem skargi czy po jej wniesieniu, albo oddala skargę albo umarza postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy (wniosku).W okolicznościach niniejszej sprawy poza sporem jest, że w dniu 8 lutego 2026 r. P. N. skierował do Dyrektora Liceum M. S. w Łomży e – mailem wniosek o dostęp do informacji publicznej wnosząc o udostępnienie listy wynagrodzeń wszystkich katechetów zatrudnionych w szkole z podziałem na nauczane wyznania oraz ze wskazaniem ich imion i nazwisk. Organ w odpowiedzi na wniosek e-mailem wysłanym 13 lutego 2026r. podał liczbę osób zatrudnionych na stanowisku katechety wskazując, że jest to jedna osoba bez podania jej imienia i nazwiska oraz podał ogólnie wymiar etatu pracownika i ile wynosi wynagrodzenie nauczyciela początkującego. Dyrektor Liceum M. S. w Łomży w tym samym piśmie odmówił udostępnienia informacji o imionach i nazwiskach pracowników wraz z kwotami wynagrodzeń powołując się na wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej jako u.d.i.p.) ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej oraz ochronę danych wrażliwych. Nie wydał jednak decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej.Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie do treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Nadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia przez organ władzy publicznej informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następują w drodze decyzji.Bezspornym jest, że udzielenie skarżącemu żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie, tu w zakresie wskazania imienia i nazwiska nauczyciela – katechety ze wskazaniem jego wynagrodzenia i nauczanego wyznania, nastąpiło już po wniesieniu skargi. Skarga została bowiem złożona w dniu 16 kwietnia 2026r. (co potwierdza data na stemplu prezentaty organu na pierwszej stronie skargi) a kompletna informacja w zakresie wniosku została skarżącemu udzielona w dniu 30 kwietnia 2026r.W tym miejscu podkreślić należy, że żądana informacja od początku w całości mieściła się w podmiotowo- przedmiotowym zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dyrektorzy szkół są powszechnie uznawani w orzecznictwie sądowym za podmioty obowiązane od udostępnienia informacji publicznej, czy to jako organy władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (w znaczeniu funkcjonalnym - zwłaszcza z uwagi na posiadane przez dyrektorów szkół kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach uczniów), czy też jako podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12; z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1630/11; z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2076/13; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Po 656/11; wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1573/15; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SAB/Ol 64/17; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Go 39/18; dostępne w CBOSA).W odniesienie do przedmiotu wniosku tj. danych dotyczących nauczyciela przedmiotu w danej szkole, sąd wskazuje, że zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.), system oświaty, którego elementem są szkoły, zapewnia realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki. Wykonywanie powyższych zadań publicznych odbywa się przede wszystkim poprzez pracę nauczycieli. Z tego względu sądy administracyjnie konsekwentnie wskazują, że nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną, odnosząc to do nauczycieli wszystkich szczebli nauczania (por. wyroki NSA: z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 125/11; z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1108/14; z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt I OSK 537/17; wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1573/15, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SAB/Gl 62/16, wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt VII SAB/Wa 105/17; opubl. w CBOSA). Rola nauczycieli w realizacji powyższych zadań publicznych przekłada się na obowiązek posiadania określonych kwalifikacji, które zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 9 ustawy Karta Nauczyciela (u.K.N.). Z kolei w art. 10 u.K.N. określono warunku nawiązania z nauczycielem stosunku pracy. Niewątpliwie dane dotyczące tych warunków i kwalifikacji, należałoby uznać za informacje związane z pełnioną przez nauczyciela funkcją publiczną, a przez to stanowiące informację publiczną.Bezsporna okoliczność kompletnego załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność, ale przed wyrokowaniem co do tej skargi, uczyniła bezprzedmiotowym zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. Stąd też postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej zobowiązania organu do załatwienia wniosku należało umorzyć stosownie do treści art. 161 par. 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wydanie wyroku zobowiązującego do dokonania czynności udostępnienia informacji stało się zbędne.Wynikająca z akt sprawy okoliczność udzielenia stronie skarżącej pełnej żądanej informacji publicznej już po złożeniu skargi na bezczynność, uczyniła przy tym bezprzedmiotowym wyłącznie konieczność zobowiązania organu do załatwienia wniosku. Obecne brzmienie przepisu art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego podstawę orzekania przez sąd przy uwzględnianiu skargi na bezczynność organu, nakłada jednak na sąd obowiązek nie tylko zobowiązania bezczynnego organu do załatwienia sprawy, ale również wypowiedzenia się, czy bezczynność wystąpiła i czy miała charakter rażącego naruszenia prawa. Na mocy ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011r. Nr 34, poz. 173) sądy administracyjne z mocą od 17 maja 2011r. zostały wyposażone w kompetencję do stwierdzania, czy bezczynność organu (lub przewlekłe prowadzenie postępowania) miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Mając na uwadze powyższe Sąd musiał się wypowiedzieć w sprawie merytorycznie w części objętej wyrokowaniem. Udzieleniem informacji w pełnym zakresie organ trafnie potwierdził, że wszystkie informacje żądane we wniosku z dnia 8 lutego 2026r. mieściły się w przedmiotowo – podmiotowym zakresie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Taka ocena wniosku strony nie nasuwa żadnych wątpliwości sądu co do jej zgodności z przepisami ustawy o dostępie do informacji publiczne, co sąd wyartykułował we wcześniejszej części uzasadnienia.Zdaniem sądu, bezczynność nie miała charakteru rażącego. Rażąca bezczynność w udzieleniu informacji występuje przy jakimkolwiek braku działań zmierzających do załatwienia wniosku albo przy ewidentnej zwłoce podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Taka sytuacja nie wystąpiła w sprawie niniejszej. Na wniosek z 8 lutego 2026r. organ odpowiedział częściowo 13 lutego 2026r. uzupełniając odpowiedź do pełnego zakresu wniosku w dniu 30 kwietnia 2026r. po zapoznaniu się ze skargą. W odpowiedzi na skargę organ podał przy tym, że odmawiając początkowo udostępnienia pełnej informacji nie przejawiał zamiaru celowego uniknięcia udzielenia informacji, gdyż jej niepodanie było wyłącznie wynikiem błędnej oceny prawnej ciążących na organie obowiązków. Konsekwencją braku przypisania organowi rażącego charakteru bezczynności stało się niewymierzenie organowi grzywny.Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji co do punktów 2-4 stosownie do treści art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Obciążenie organu kosztami postępowania sądowego jest następstwem uwzględnienia słuszności skargi przez sam organ po jej wniesieniu przez stronę, co zrównuje stronę skarżącą z pozycją skarżącego opisaną art. 201 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi o obowiązku zwrotu kosztów postępowania skarżącemu także w razie umorzenia postępowania sądowego z przyczyny określonej art. 54 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na koszty postępowania sądowego złożył się wpis od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego strony przed sądem według stawek przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U z 2013r. Nr 490 ze zm.) a także opłata skarbowa od czynności udzielenia pełnomocnictwa.Barbara Romanczuk Elżbieta Trykoszko Marek Leszczyński