sygn. II SA/Łd 17/26 11 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Wyrok - II SA/Łd 17/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 11 czerwca 2026

Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Dnia 11 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi A. S. A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 listopada 2025 roku znak: KO.462.17.2025 w przedmiocieUchylono decyzję I i II instancji. Dnia 11 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi A. S. A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 listopada 2025 roku znak: KO.462.17.2025 w przedmiocie
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik zasądzono świadczenie
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna planowanie przestrzenne odszkodowanie
Role w sprawie
świadek biegły
Data orzeczenia 11 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący Arkadiusz Blewązka
Rozstrzygnięcie

Uchylono decyzję I i II instancji

Dnia 11 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi A. S. A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 listopada 2025 roku znak: KO.462.17.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Bełchatów z dnia 28 kwietnia 2025 roku, znak ZŚ.6132.1.2022; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz strony skarżącej A. S. A. z siedzibą w B. kwotę 37.772 (trzydzieści siedem tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa) PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania. dj

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 6 listopada 2025 r. znak: KO.462.17.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, po rozpatrzeniu odwołania A. S.A., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Bełchatów z 28 kwietnia 2025 r. znak: ZŚ.6132.1.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzew.Z akt sprawy wynika, że decyzją z 28 kwietnia 2025 r. Wójt Gminy Bełchatów, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1, ust. 2, ust. 9, art. 89 ust. 1 oraz art. 85 ust. 1, ust. 2, art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p., art. 104 § 1 k.p.a., rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz.U. poz. 1330 - dalej w skrócie "rozporządzenie"), orzekł o wymierzeniu A. S.A. z siedzibą w B., administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 2 275 483,50 zł za usunięcie 1192 sztuk drzew bez wymaganego zezwolenia na działce nr [...].W decyzji organ pierwszej instancji przedstawił tabelaryczne zestawienie ustalenia wysokości kary: gatunki drzew, obwodów pnia/pni na wysokości 130 cm, stawki za 1 cm obwodu, opłaty i kary z podziałem na obszar I obejmujący 528 pozycji oraz obszar II obejmujący 664 pozycji, z uwzględnieniem przypisanej pozycji w ujętej w Raporcie "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] na terenie E. do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego", sporządzonym przez Spółkę na zlecenie A. (tabela nr 4 - Zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę - obszar I, tabela nr 5 - Zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę - obszar II).Motywując rozstrzygnięcie organ wskazał, że decyzją z 29 września 2021 r. Wójt Gminy K. wymierzył A. administracyjną karę pieniężną w wysokości 8 368 153,00 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 2519 sztuk drzew rosnących na nieruchomości oznaczonej nr ewid. dz. [...]. Organ stwierdził, że działka, na której rosły drzewa widnieje w ewidencji gruntów jako Ba - tereny przemysłowe, wobec powyższego posiadacz nieruchomości, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p., miał obowiązek uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew. Zaznaczono, iż na dzień wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie naliczenia kary administracyjnej za wycinkę drzew, został zatwierdzony podział nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (decyzja Wójta Gminy K. z 8 lutego 2021 r. znak: OŚG.6831.36.2020). Zgodnie z zapisami wspomnianej decyzji działka nr [...] o powierzchni 24,5282 ha uległa podziałowi na dwie działki: nr [...] o powierzchni 4,9380 ha i nr [...] o powierzchni 19,5937 ha. Teren, z którego nastąpiło usunięcie drzewostanu to teren działki nr [...], obecnie oznaczonej nr [...].W odwołaniu od powyższej decyzji A. - reprezentowana przez racę prawnego stwierdziła, że nie musiała uzyskiwać pozwolenia na wycinkę drzew na działce nr [...], ponieważ takie pozwolenie już posiadała, o czym świadczy decyzja z 31 lipca 1975 r. Nadto wycinka drzew została przeprowadzana pod Nadzorem Nadleśnictwa, surowiec drzewny przekazano do Lasów Państwowych, poniesiono jednorazową opłatę za przedwczesny wyrąb drzewostanu oraz ponoszono przez 20 lat opłatę roczną. Decyzja z 31 lipca 1975 r. dotyczyła zezwolenia na wyłączenie z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazania w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych o powierzchni 70,69 ha oraz nieleśnych o powierzchni 8,68 ha (...) wchodzących w skład oddz. 27, 34, 39, 40, 41, 42, 48, 49 Nadleśnictwa W. w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do wniosku mapie w skali 1:5000 z przeznaczeniem na budowę E. . Jednocześnie zezwolono na dokonanie zmiany uprawy leśnej na cele nierolnicze i nieleśne na pow. 70,69 ha. W pkt II decyzji wskazano też, że "Jednorazowe odszkodowanie za straty powstałe z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanu, którego wysokość i termin dokonania wpłaty ustali Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w Ł." oraz na stronie 3 "wycinki drzewostanu i wyodrębnienia asortymentu we właściwym okresie dokona nabywca własnym kosztem i staraniem pod technicznym nadzorem Nadleśnictwa W., przy czym pozyskane drewno pozostanie w dyspozycji Państwowego Gospodarstwa Leśnego.Decyzją z 28 lutego 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy K. z 29 września 2021 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji uznając, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na dokonanie oceny zasadności wymierzenia A. administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew na działce nr [...]. Spółka powoływała się na dysponowanie decyzją z 31 lipca 1975 r., znak: Z-1p-2120/158/75, dotyczącą zezwolenia na wyłączenie z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazania w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych o powierzchni 70,69 ha oraz nieleśnych o powierzchni 8,68 ha (...) wchodzących w skład oddz. [...] w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do wniosku mapie w skali 1:5000 z przeznaczeniem na budowę e., która jej zdaniem zezwalała na wycinkę drzew. Na podstawie akt nie można ustalić, czy wśród drzew objętych powyższą decyzją, mogą być usunięte obecnie drzewa, czy też w sprawie mamy do czynienia z drzewami, które wyrosły później. Należało wobec tego wyjaśnić kwestię wieku obecnie usuniętych drzew i czy istotnie na ich usunięcie wymagane było uzyskanie zezwolenia. Kolegium zwróciło również uwagę na rozbieżności pomiędzy uzasadnieniem decyzji a przedłożoną inwentaryzacją wyciętych drzew, w zakresie oznaczenia działki, z której dokonano ich usunięcia oraz na brak w aktach sprawy wypisu z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem klasyfikacji użytków, a także mapy z zaznaczeniem właściwego terenu, z którego dokonano usunięcia drzew oraz na rozbieżność w ilości drzew wykazanych w tabelach raportu. Kolegium stwierdziło nadto, że z treści decyzji nie wynika, czy organ dokonując ustalenia wysokości kary administracyjnej za wycięcie drzew, analizował jej wysokość w kontekście przesłanek z art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (obecnie Dz.U. z 2024 r., poz. 1478 z późn.zm. - dalej w skrócie "u.o.p."). Organ odwoławczy zauważył również, że na mocy § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2021 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin (Dz.U. z 2021 r., poz. 2444 - dalej w skrócie "rozporządzenie z 2021 r."), z dniem 1 stycznia 2022 r. ustalono w województwie ł. w powiecie b. granice gminy B. i gminy K. przez włączenie do dotychczasowego obszaru gminy B. obszaru obrębu ewidencyjnego W., o powierzchni 2061,59 ha, z gminy K. . Wobec braku możliwości jednoznacznego wskazania terenu, z którego usunięto drzewa w kontekście ww. rozporządzenia z 2021 r. rodzi się wątpliwość w zakresie właściwości miejscowej Wójta Gminy K. do dalszego prowadzenia tego postępowania.Na podstawie § 1 rozporządzenia z 2021 r. ustalono, iż organem właściwym do ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy jest Wójt Gminy Bełchatów, któremu przekazano decyzję Kolegium wraz z aktami sprawy.Pismem z 5 września 2022 r. pełnomocnik A. złożył: decyzję z 8 lutego 2021 r. w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości oznaczonej jako dz. nr [...]; mapę obrazującą miejsce wycinki drzew dokonanej na terenie tożsamym z terenem objętym zakresem przedmiotowym decyzji z 31 lipca 1975 r.Pismem z 26 września 2022 r., które wpłynęło do organu pierwszej instancji 27 września 2022 r., pełnomocnik A. złożył opracowanie skierowane do Nadleśnictwa W. z 3 grudnia 1975 r. (znak: TU-706A/34/75) dotyczące wyliczenia jednorazowego odszkodowania za straty z powodu wyrębu drzewostanu na wylesionych gruntach przeznaczonych pod budowę E., zgodnie z decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. Część I opracowania określa, iż przedmiotowe obliczenie dotyczy drzewostanów na wylesionych gruntach leśnych - oddziały leśne (nr [...]), które składają się na łączny teren przekazany w zarząd E. z przeznaczeniem pod budowę E. - zgodnie z decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. Z kolei część II opracowania zawiera opisy taksacyjne drzewostanów podlegające wyrębowi, wskazujące m.in. oddziały leśne, w ramach którego następowała wycinka drzew oraz wiek drzewostanu. Pełnomocnik A. podkreślił, że dokonano wycinki drzew na działce nr [...], obręb [...] zgodnie z posiadanym pozwoleniem - z decyzją z 31 lipca 1975 r., z pełnym respektowaniem wszystkich jej postanowień. Przedmiotowa decyzja nie została uchylona, unieważniona czy wygaszona, zatem pozostaje w obrocie prawnym i jej treść nie zawiera wskazania daty, do której powinna zostać zrealizowana. Ponadto pełnomocnik podkreślił, iż wszystkie grunty, o których mowa w decyzji nie musiały być w jednym czasie wykorzystane pod prowadzone inwestycje. Jeżeli pewien fragment gruntów (objęty treścią decyzji) nie był do tej pory wykorzystywany na cele inwestycyjne, to nie oznacza automatycznie, że w tym zakresie decyzja utraciła ważność. Pełnomocnik wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.Pismem z 13 grudnia 2022 r. organ pierwszej instancji wezwał pełnomocnika A. do przedłożenia wniosku z 15 stycznia 2021 r. złożonego do Urzędu Gminy K. przez pełnomocnika A. S.A. P. N., Dyrektora Oddziału E., o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na działce nr [...], oraz pisma w sprawie wycofania powyższego wniosku.Przy piśmie z 16 grudnia 2022 r. pełnomocnik A. przedłożył żądane materiały dowodowe. Ponadto wskazał, że już w treści wniosku z 12 stycznia 2021 r. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew przywołana została i załączona decyzja z 31 lipca 1975 r.21 grudnia 2022 r., przy udziale pełnomocnika A., przesłuchano w charakterze świadków D. K. (specjalistę ds. Geodezji i Nieruchomości A. S.A. z/s w B., sporządzającego wniosek z 12 stycznia 2021 r. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew przez A.) oraz J. P. (sporządzającego inwentaryzację drzew).D. K. zeznał, iż wniosek do Wójta Gminy K. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew z działki nr [...] sporządzono i złożono z ostrożności, aby organ potwierdził możliwość wycinki drzew na podstawie posiadanej decyzji z 1975 r. Decyzja ta stanowiła załącznik do wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew. Organ prowadzący to postępowanie żądał uzupełnienia dokumentacji - nie wypowiadając się w temacie decyzji z 1975 r. Świadek zeznał ponadto, iż A. miało do dyspozycji opinię prawną z 2019 r., a w czasie trwania postępowania uzyskało drugą opinię prawną w zakresie obowiązywania decyzji z 1975 r., potwierdzającą możliwość wykonania wycinki na jej podstawie.J. P. (sporządzający inwentaryzację drzew) zeznał, iż firma, w której pracuje, dostała zlecenie z B. R. na wykonanie przedmiotowej inwentaryzacji. Nie wie, w jakich celach to opracowanie miało być wykorzystane. Świadek zeznał, iż dotarł do jakiejś decyzji w zakresie wycinki, ale nie jest w stanie określić czy jest to decyzja z 31 lipca 1975 r. i nie jest w stanie potwierdzić czy drzewa wskazane w inwentaryzacji są tożsame z drzewami określonymi w decyzji z 1975 r. J. P. zeznał, iż w przypadku wątpliwości czy dane drzewo kwalifikuje się do uzyskania decyzji poza obmiarem na wysokości 130 cm, dokonano również pomiaru na wysokości 5 cm. J. P. zapytany o to czy po 1975 r. były dokonywane nasadzenia drzew na obszarze będącym przedmiotem postępowania wskazał, iż nie ma takiej wiedzy. Określił, że zagęszczenie terenu było bardzo duże, po dokonaniu inwentaryzacji określono, iż wyniosło ono ok. 1000 szt. na jeden hektar. Świadek nie był w stanie określić czy wśród zinwentaryzowanych drzew były drzewa rosnące w bezpośrednim sąsiedztwie linii energetycznych i czy zagrażały one bezpieczeństwu linii przesyłowych.Zawiadomieniem z 23 stycznia 2023 r. poinformowano pełnomocnika strony o przystąpieniu do procedury mającej na celu powołanie biegłego/specjalisty w zakresie dendrologii, celem ustalenia wieku usuniętych drzew.Pismem z 2 lutego 2023 r. pełnomocnik Spółki zgłosił wątpliwości dotyczące celowości powołania biegłego, w sytuacji braku istnienia materiału źródłowego w postaci pozostałości pni po wyciętych drzewach, których oględziny umożliwiłyby biegłemu wskazanie ich wieku. Pełnomocnik podkreślił, iż w niniejszej sprawie teren, na którym została dokonana wycinka drzew został wyczyszczony z fragmentów pni, zatem nie pozostały żadne namacalne ich elementy, które pozwoliłyby biegłemu z zakresu dendrologii na dokonanie ich oględzin, pomiarów i wiążące określenie ich wieku. Inwentaryzacja dendrologiczna wprost wskazuje na wiek drzew. Z kolei, organ w zawiadomieniu o przystąpieniu do powołania biegłego nie wskazał tezy dowodowej ani uzasadnienia dotyczącego materiału, na którym oprzeć ma się biegły oraz szczegółowych okoliczności, wyjaśnieniu których mają służyć wiadomości specjalne.Ekspertyzę dendrologiczną opracowali dendrolog inż. J. W. i inż. M. Ł. reprezentujący firmę C. Sp. z o.o. zs. L.. W tym celu w dniach 28-29 marca 2022 r. wykonano badania terenowe, które wykazały, iż po usuniętych drzewach nie ma śladu w terenie. Wobec tego w celu odzwierciedlenia warunków terenowych, klimatycznych i siedliskowych do wykonania prac wytypowano drzewostan znajdujący się w sąsiedztwie omawianej powierzchni. W wyborze powierzchni kierowano się składem gatunkowym oraz wiekiem drzew porównywalnym z badanym obszarem. Do wykonania pomiarów wybrano drzewostan w oddziale nr [...], znajdujący się w odległości kilkuset metrów od badanego drzewostanu. Na terenie wybranego wydzielenia leśnego administrator tego obszaru czyli Nadleśnictwo B. prowadziło w okresie prowadzonej wizji terenowej prace polegające na wykonaniu trzebieży późnej. Zabieg ten polega na usuwaniu części drzew w celu zabezpieczenia przestrzeni dla lepszego wzrostu dla wytypowanych wcześniej egzemplarzy o najlepszej budowie pnia i korony. Metodyka pracy Lasów Państwowych i normy pozyskania drewna dała możliwość pomiaru obwodów pni ściętych drzew na wysokości 125-130 cm oraz wyliczenia ilości słoi (tzw. rocznych przyrostów pnia dla konkretnych egzemplarzy). Dzięki tym informacjom dokładnie określono średni roczny przyrost dla każdego z wymaganych w opracowaniu gatunków charakterystycznych dla lokalnego siedliska mikroklimatu. Na podstawie wyliczonego średniego rocznego przyrostu wyrażonego w cm i wieku przedmiotowych drzew określono szacowany obwód drzew poszczególnych gatunków w wieku 46 lat (tj. drzew wyrosłych po 31 lipca 1975 r.), co daje możliwość ustalenia, które z drzew objętych inwentaryzacją z 23 grudnia 2020 r. były objęte decyzją z 31 lipca 1975 r., a które wyrosły później.Pismem z 7 czerwca 2023 r. pełnomocnik Spółki złożył zastrzeżenia do opinii dendrologicznej sporządzonej przez C. Sp. z o.o. wskazując, iż biegły wypowiedział się co do hipotetycznych obwodów pni hipotetycznie wyrosłych na określonym terenie drzew, a założenie, tj. określenie obwodów pni jakie mogłyby osiągnąć drzewa 18 czerwca 2021 r. przy założeniu, że momentem wysiania i rozpoczęcia wzrostu był 1 sierpnia 1975 r., ani metoda zastosowana przez biegłego nie poddają się żadnej weryfikacji. Przyjęcie, że momentem wysiania drzew był 1 sierpnia 1975 r. jest tylko domniemaniem, które w żaden sposób nie może być potwierdzone, a zatem wszystkie dalsze wnioski biegłego opierają się na pewnym tylko założeniu, niesprawdzalnym i nieweryfikowalnym. Pełnomocnik strony podniósł również, iż wyniki ekspertyzy zostały oparte o czysto teoretyczne wskazania tabeli wieku drzew dr M. i jedynie porównane z badaniami terenowymi, ale przeprowadzonymi nie na terenie wycinki z czerwca 2021 r., a na obszarze położonym w odległości kilkuset metrów od terenu faktycznej wycinki. Wyniki te nie są w pełni wiarygodne, ponieważ czysto hipotetyczne jest założenie, że warunki wpływające na wzrost drzew na terenie położonym obok tego, który objęty był wycinką w 2021 r. są takie same czy chociażby porównywalne.Przy piśmie z 17 lipca 2023 r. pełnomocnik Spółki przedłożył opinię prawną sporządzoną na zlecenie A. autorstwa radcy prawnego prof. dr hab. M. W. i radcy prawnego W. J. z Kancelarii Prof. M. W. i Partnerzy - Adwokaci i Radcowie Prawni z siedzibą w W. w przedmiocie możliwości dokonania wycinki drzew na terenie objętym wydaną w 1975 r. decyzją zezwalającą na dokonanie zmiany uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania i zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i nieleśne bez konieczności uzyskania odrębnych zezwoleń, w kontekście ustalenia stanu drzewostanu, który istniał w chwili wydania decyzji z 1975 r. Opinia zawiera klauzulę, iż "Przygotowując niniejszą opinię przeanalizowano i polegano wyłącznie na informacjach otrzymanych od A. . Nie badano ani nie weryfikowano prawdziwości przedstawionego w trakcie badań stanu faktycznego. Autorzy opinii zastrzegli sobie prawo weryfikacji niniejszego opracowania w przypadku ujawnienia faktów nieznanych w momencie sporządzania opinii. Jak wynika z opinii, w dacie wydania decyzji z 9 grudnia 1975 r. nie obowiązywała żadna norma prawna, z której wynikałby obowiązek uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew, zatem możliwe stało się usunięcie drzew z terenu objętego decyzją, bowiem teren ten został objęty zgodą na zmianę użytkowania oraz zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne. Przedmiotowa decyzja wywołuje skutki prawne w stosunku do całego obszaru objętego decyzją i brak jest podstaw do ograniczania skutków decyzji do konkretnych drzew, w tym wyłącznie do drzew istniejących w dacie wydania decyzji albo wyłącznie drzew wyrosłych później. Drzewostan istniejący w dacie wydania niniejszej decyzji miał znaczenie wyłącznie przy ustaleniu odszkodowania za przedwczesny wyrąb, które stanowiło równowartość różnicy pomiędzy spodziewaną wartością drzewostanu po osiągnięciu dojrzałości rębnej, a wartością w chwili przedwczesnego wyrębu. Wskazano również, że podmiot legitymujący się decyzją o wyłączeniu z produkcji leśnej uprawniony jest do usunięcia drzew z tego terenu bez uzyskiwania dodatkowego pozwolenia na ich wycinkę na podstawie u.o.p. tak długo, jak długo teren ten stanowi las w rozumieniu ustawy o lasach (art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p.), a decyzja zezwalająca na wyłączenie z produkcji leśnej nie zmienia statusu prawnego gruntu dotychczas rolnego lub leśnego. Zmiana gruntu leśnego w nieleśny następuje z chwilą faktycznej zmiany sposobu użytkowania. Objęcie terenu wycinki decyzją, wydanie pozwolenia na budowę dla e. oraz oznaczenie gruntu w ewidencji gruntów i budynków symbolem Ba - tereny przemysłowe, nie przesądzają definitywnie, że w chwili dokonywania wycinki usuwane drzewa nie stanowiły lasu.Pismem z 2 lutego 2024 r. wezwano pełnomocnika A. do wskazania, czy dla przedmiotowej działki była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wskazanie przeznaczenia spornej działki w planie zagospodarowania przestrzennego w okresie od 1975 r. do 2021 r.W odpowiedzi z 19 lutego 2024 r. pełnomocnik Spółki wyjaśnił, że dla E. w tym działki [...] nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przedmiotowa działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego była oznaczona w następujący sposób:1) w uchwale Gminnej Rady Narodowej w K. nr XIV/55/86 z dnia 30.12.1986 r. teren całej E. znajdował się w strefie [...],2) w uchwale Rady Gminy K. nr 11/9/94 z dnia 20.07.1994 r. teren całej E. znajdował się w strefie [...],3) w uchwale Rady Gminy K. nr XXVIII/307/08 z dnia 30.12.2007 r. teren całej [...].,4) w uchwale Rady Gminy K. nr XXIX/279/2017 z dnia 31.01.2017 r. teren całej [...] -Teren zabudowy produkcyjnej - stan aktualny.Decyzją z 26 kwietnia 2024 r. Wójt Gminy Bełchatów wymierzył A. S.A. administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.523.757,00 zł za usunięcie 1189 sztuk drzew bez wymaganego zezwolenia na działce nr [...].W toku postępowania odwoławczego decyzją z 20 lutego 2025 r. Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję z 26 kwietnia 2024 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie możliwości dokonania wycinki drzew na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. Uznano bowiem, że według przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które stanowiły podstawę wydania decyzji z 31 lipca 1975 r., elementem decyzji zezwalającej na przeznaczenie gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jest zezwolenie na wycinkę drzew. Organ pierwszej instancji zauważył jednak, że drzewa usunięto dopiero po 46 latach od wydania decyzji z 1975 r. Co prawda decyzja z 31 lipca 1975 r. nie utraciła mocy prawnej, to jednak mając na uwadze rozstrzygnięcie Kolegium z 28 lutego 2022 r., nie można pominąć faktu, że na przestrzeni 46 lat mogło dojść do posadzenia lub wysiania się nowych drzew. Konieczne jest zatem ustalenie, jaki był wiek usuniętych w 2021 r. drzew i czy istotnie na ich usunięcie wymagane było uzyskanie zezwolenia. Zasadne, według Kolegium, było wobec tego podjęcie działań w zakresie wyodrębnienia ze wszystkich drzew ujętych w Raporcie - inwentaryzacji dendrologicznej (dowód przedstawiony przez A.), tych które wyrosły po dacie wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. W tym celu, na zlecenie organu pierwszej instancji, doszło do opracowania ekspertyzy dendrologicznej (wykonanej przez firmę C. Sp. z o.o.), której celem było ustalenie maksymalnych obwodów pni (na wysokości 130 cm) konkretnych gatunków drzew, jakie mogły uzyskać drzewa w wieku 46 lat. Podjęta przez Kolegium weryfikacja, zestawienia drzew ujętych w decyzji, za których usunięcie wymierzono administracyjną karę, z drzewami ujętymi w Raporcie - Inwentaryzacji dendrologicznej, nie była możliwa. Organ odwoławczy wskazał bowiem na brak takiego oznaczenia/powiązania konkretnego drzewa w tabelach zawartych w decyzji, z konkretnym drzewem wskazanym w Raporcie - Inwentaryzacji dendrologicznej. Z uwagi na bardzo dużą liczbę drzew danego gatunku, zbliżonych obwodów pni tych drzew i sąsiadującego ujęcia w tabeli drzew tego samego gatunku o jednakowych obwodach pni, nie sposób było dokonać oceny prawidłowości ustalenia ilości drzew przyjętych przez organ pierwszej instancji do naliczenia kary, a tym samym usunięcia wątpliwości czy nie doszło do zawyżenia jej wysokości. W takim ujęciu, zdaniem Kolegium, nie sposób było też wykluczyć np. podwójnego wykazania tego samego drzewa. Według organu drugiej instancji, jedynie takie opisanie (przypisanie) konkretnego drzewa w decyzji, z którym wiąże się kara, do drzewa, które zostało wykazane w Raporcie-Inwentaryzacji dendrologicznej (np. poprzez wskazanie konkretnego nr porządkowego z Raportu), pozwoli na poprawną weryfikację drzew, których wiek nie przekracza 46 lat i które wymagały uzyskania zezwolenia na ich usunięcie.Przechodząc następnie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy organ pierwszej instancji wskazał, że fakt dokonania wycinki drzew jest bezsporny i został udowodniony w trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Gminy K. 1 lipca 2021 r. na działce nr ewid [...], która wykazała, że w dniach 15-17 czerwca 2021 r. posiadacz nieruchomości dokonał wycinki ok. 3 tys. sztuk drzew. Gatunki usuniętych drzew to w większości sosna zwyczajna ok. 80%, brzoza brodawkowata, domieszka innych liściastych. W protokole zaznaczono, iż na dzień oględzin trwały prace porządkowe polegające na wyrywaniu karpiny, pniaków po usuniętych drzewach. Posiadacz nieruchomości zobowiązał się do przedłożenia inwentaryzacji drzew z działki nr [...], która została wykonana w 2020 r. wraz z dokumentacją, na podstawie której dokonano wycinki drzew. Do protokołu załączono dokumentację fotograficzną pozostałych pniaków, powyrywanych karpin, terenu z którego usunięto drzewa. W aktach sprawy zalega sprawozdanie z nadzoru przyrodniczego w tym ornitologicznego podczas wycinki drzew prowadzonej z uwzględnieniem decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. w sprawie udzielenia zezwolenia na odstępstwa od zakazów obowiązujących w stosunku do dziko występujących zwierząt objętych ochroną gatunkową (decyzja znak: WPN.6401.164.202l.Are z 24 maja 2021 r.). Z przedmiotowego sprawozdania wynika, że prace polegające na wycince drzew na działce nr [...] prowadzone były w dniach 15-18 czerwca 2021 r. Nadzór przyrodniczy powyższych prac został zrealizowany przez przyrodnika - ornitologa J. T. oraz eksperta ochrony środowiska T. S. . W aktach znajduje się także protokół przekazania surowca z 22 czerwca 2021 r. dotyczący wycinki zadrzewień na działce [...] zlokalizowanej na terenie E. w celu przywrócenia terenów i funkcjonalności zgodnej z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Z protokołu wynika, iż przekazującym jest A. S.A. B., z kolei odbierającym są Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. . W toku postępowania przesłuchano również świadków. Podkreślono też, iż Spółka nie kwestionuje dokonania wycinki drzew, jednak - w jej ocenie - wycinka nastąpiła zgodnie z prawem, tj. na podstawie posiadanej decyzji z 1975 r. Zatem przywołane okoliczności w sposób bezsporny wskazują na dokonanie wycinki drzew na przedmiotowym terenie.Wobec powyższego - zdaniem organu - należało rozstrzygnąć kwestię możliwości dokonania wycinki na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r., który zezwolił na wyłączenie z Państwowego Gospodarstwa Leśnego i przekazanie w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych z przeznaczeniem pod budowę E., wskazując oddziały nr [...], które składają się na łączny teren przekazany w zarząd E. . Organ podkreślił, iż w przedmiotowej decyzji zezwolono na dokonanie zmiany uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania i zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Określono również, że wycinki drzewostanu i wyrobienia sortymentów dokona nabywca własnym kosztem i staraniem pod technicznym nadzorem Nadleśnictwa W. , przy czym pozyskane drewno pozostanie w dyspozycji Państwowego Gospodarstwa Leśnego. Organ zaznaczył, iż zarówno aktualnie obowiązujące przepisy, jak również ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 26 października 1971 r., która stanowiła podstawę do wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. nie stanowi, iż elementem decyzji zezwalającej na przeznaczenie gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze i nieleśne jest zezwolenie na wycinkę drzew. Organ podkreślił, iż w literaturze przedmiotu przyjmuje się, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu mieści w sobie również uprawnienie do usunięcia drzew lub krzewów (tak: W. Radecki w Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska, red. J. Sommer, Wrocław 1993 s. 246; Krzysztof Gruszecki, Komentarz do art. 83f Ustawy o ochronie przyrody Wyd. V WKP 2021) i pogląd ten organ podzielił uznając go za podstawę do wycinki drzew istniejących w dacie wydania decyzji. Organ nie zakwestionował obowiązywania decyzji z 1975 r., jednakże zwrócił uwagę na fakt, iż drzewa usunięto dopiero po 46 latach od wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Co prawda decyzja z 31 lipca 1975 r. nie utraciła mocy prawnej, jednakże powołując się na decyzję Kolegium z 28 lutego 2022 r. organ zaznaczył, iż nie można pominąć faktu, że na przestrzeni 46 lat mogło dojść do posadzenia lub wysiania się nowych drzew, zatem organ winien rozważyć, czy wśród drzew objętych decyzją z 31 lipca 1975 r. mogą być usunięte obecnie drzewa, czy też mamy do czynienia z drzewami, które wyrosły później. Kwestia zatem w tym, jaki był wiek obecnie usuniętych drzew i czy istotnie na ich usunięcie wymagane było uzyskanie zezwolenia. Organ podkreślił, że wycinka drzew dokonana przez A. miała miejsce pod rządami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym art. 83 u.o.p. Ustawa o ochronie przyrody nie zawiera przepisów regulujących wycinkę drzew, które wyrosły po wydaniu decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, a zatem do takich drzew podlegających wycince w dniu obowiązywania ustawy, należy stosować jej przepisy z uwzględnieniem wyłączeń przewidzianych w treści art. 83f u.o.p., w tym w art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. W związku z tym, że wspomniany wyżej przepis odnosi się do wyjątków od zasady nie należy stosować interpretacji rozszerzającej. Również w sposób ścisły należy interpretować pojęcie "lasu" określone w art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. i definicji zawartej w art. 3 ustawy o lasach. Przy wykładni przepisu art. 83f u.o.p., jak również ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 26 października 1971 r. (i kolejnych ustaw ją zastępujących) należy mieć na względzie ochronę przyrody i ochronę gruntów leśnych polegającą na ograniczeniu przeznaczenia tych gruntów na cele nieleśne. Ponadto, odnosząc się do argumentacji zawartej w opinii przedłożonej przez stronę, iż decyzja z 1975 r. wywołuje skutki prawne w stosunku do całego obszaru objętego decyzją i brak jest podstaw do ograniczenia skutków decyzji do konkretnych drzew (w tym wyłącznie drzew istniejących w dacie wydania decyzji albo wyłącznie drzew wyrosłych później) organ zauważył, że decyzja z 31 lipca 1975 r. odnosi się do ściśle określonego gruntu, jednak nie ma podstaw do rozciągania uprawnienia do wycinki drzew na te drzewa, które nie istniały w dniu wydania przedmiotowej decyzji. Nie do pogodzenia z celem ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w kontekście ustawy o ochronie przyrody, jest założenie, że na podstawie zezwolenia na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji leśnej można w sposób nieograniczony czasowo dokonywać wycinki drzew z gruntu objętego wyłączeniem z produkcji leśnej. Przyjęcie, że zezwolenie takie pozwala na wycinkę drzew istniejących w dniu wydania zezwolenia, ma charakter wyjątkowy i stanowi już odstępstwo od zasad wycinki przewidzianej w ustawie o ochronie przyrody. Zatem na wycinkę drzew, które wyrosły po dacie wydania decyzji wyłączeniowej z 1975 r. należało uzyskać stosowne zezwolenie Wójta, o którym mowa w art. 83 ust. 1 u.o.p.Organ podkreślił, że działka, na której rosły drzewa, w ewidencji gruntów widnieje jako - Ba - tereny przemysłowe. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszar ten oznaczony jest symbolem "2P", czyli stanowi tereny przeznaczone na cele produkcyjne. Z inwentaryzacji dendrologicznej sporządzonej przez Spółkę E. sp. z o.o. na zlecenie A. wynika, iż "Drzewostan poddany inwentaryzacji w rejestrze ewidencji gruntów znajduje się na wydzielonym terenie o charakterze przemysłowym Ba w bezpośrednim sąsiedztwie linii, urządzeń i obiektów technologicznych E.". Z kolei, we wniosku o uzyskanie zezwolenia na wykonanie wycinki, złożonym przez pełnomocnika Spółki wskazano, że "Całość zadrzewień znajduje się w terenie przemysłowym. Teren zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zapisami w ewidencji gruntów znajduje się w terenie przemysłowym".Odnosząc się do argumentu zawartego w złożonej przez A. opinii w zakresie klasyfikacji gruntu jako las, organ przytaczając art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2025 r., poz. 567 - dalej w skrócie "u.o.l."), zawierający definicję lasu wskazał, iż w doktrynie wyróżnia następujące kryteria uznania gruntu za las: kryterium przyrodnicze - pokrycie roślinnością leśną (uprawami leśnymi), na którą składają się drzewa i krzewy oraz runo leśne, przy czym przejściowe pozbawienie roślinności leśnej nie pozbawia gruntu cechy lasu, jeżeli spełnione są pozostałe kryteria, kryterium przestrzenne - zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha; kryterium przeznaczenia - do produkcji leśnej, chyba że chodzi o lasy w rezerwatach przyrody i w parkach narodowych, bądź wpisane do rejestru zbytków, które z istoty swej nie są przeznaczone do produkcji leśnej oraz art. 3 pkt 2 ustawy o lasach kryterium związane z gospodarką leśną.Organ powołując się na poglądy judykatury wskazał, iż dla ustalenia, że grunt jest lasem w znaczeniu prawa administracyjnego, konieczne jest łączne spełnienie kryterium przyrodniczego (pokrycie roślinnością leśną), kryterium przestrzennego (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), oraz kryterium przeznaczenia (do produkcji leśnej), bądź jednej z pozostałych przesłanek - grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący skład parku narodowego lub grunt wpisany do rejestru zabytków.W ocenie autorów opinii sporządzonej na zlecenie A. w stosunku do terenu objętego decyzją z 1975 r. spełnione były dwa kryteria uznania za grunt leśny - kryterium przyrodnicze oraz kryterium przestrzenne. Z kolei, za spełnieniem przesłanki przeznaczenia pod produkcję leśną przemawia okoliczność przekazania pozyskanego z wycinki drewna Lasom Państwowym, które są państwową jednostką organizacyjną, której głównym zadaniem jest prowadzenie gospodarki leśnej. Organ zwrócił uwagę, iż drewno pozyskane z wycinki zostało przekazane Lasom Państwowym - Nadleśnictwu B., ponieważ taki obowiązek wynikał wprost z zapisów zawartych w decyzji z 31 lipca 1975 r. Przekazane drewno nie świadczyło więc o przeznaczeniu gruntu pod produkcję leśną, lecz - wręcz przeciwnie - o wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej (zmianie sposobu użytkowania na nieleśne). Z punktu widzenia art. 3 u.o.l. istotne jest nie przeznaczenie drewna pozyskanego z wycinki drzew lecz przeznaczenie gruntu pod produkcję leśną.Organ pierwszej instancji mając na uwadze powyższe, a także biorąc pod uwagę znajdującą się w aktach sprawy decyzję z 31 lipca 1975 r. oraz pozostałe powołane wyżej dokumenty przyjął, iż obszar, na którym dokonano wycinki drzew nie był obszarem przeznaczonym do produkcji leśnej, tym samym nie stanowił lasu w rozumieniu ustawy o lasach.W świetle przytoczonych okoliczności i rozważań organ uznał, że dla drzew wyrosłych po dacie wydania decyzji posiadacz nieruchomości, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p., winien uzyskać zezwolenie na usunięcie drzew. Organ zaznaczył, iż takie stanowisko zyskało aprobatę Kolegium w decyzji z 20 lutego 2025 r.Organ zlecił firmie C. Sp. z o.o. opracowanie ekspertyzy dendrologicznej, której celem było ustalenie maksymalnych obwodów pni (na wysokości 130 cm) konkretnych gatunków drzew jakie mogły uzyskać drzewa w wieku 46 lat. Wiek drzew został przyjęty jako okres po dniu wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. do daty usunięcia w czerwcu 2021 r. W ekspertyzie szczegółowo przedstawiono kolejne etapy postępowania, wyjaśniono zastosowaną metodykę, wskazano teren, który posłużył do odzwierciedlenia warunków terenowych, klimatycznych i siedliskowych (odległy o kilkaset metrów od terenu, z którego zostały usunięte drzewa.).Na marginesie zauważono też, że Spółka posiadała wiedzę o konieczności uzyskania zezwolenia, o czym świadczy fakt wystąpienia 15 stycznia 2021 r. do Urzędu Gminy K. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na działce nr [...]. W informacji do wniosku pełnomocnik A. S.A. P. N. - Dyrektor Oddziału E., oświadczył, iż "1. Zadrzewienie przewidziane do wycinki znajduje się na terenie zakładu E. . Całość zadrzewień znajduje się w terenie przemysłowym. Teren ten został już wyłączony z produkcji leśnej i dokonane zostały wszystkie opłaty związane z wyłączeniem na podstawie decyzji Ministra Górnictwa i Energetyki z 31 lipca 1975 r. z przeznaczeniem pod budowę E. zgodnie z decyzją Wojewody Łódzkiego z 18 października 1975 r. Teren zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zapisami w ewidencji gruntów znajduje się w terenie przemysłowym. Wycinka ma na celu uporządkowanie terenu zgodnie z przeznaczeniem. Zgodnie z decyzją wyłączeniową usunięte drzewa są własnością Lasów Państwowych tj. Nadleśnictwa B. . Z uwagi na brak w obecnej chwili wytypowanego miejsca dla wykonania nasadzeń zastępczych Spółka zobowiązała się do wykonania takich nasadzeń w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew w terminie określonym w decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Po ustaleniu miejsca nasadzeń miała poinformować o tym Urząd Gminy w K. załączając projekt planu nasadzeń. Do przedmiotowego wniosku został załączony również raport - inwentaryzacja dendrologiczna z wykazem drzew do usunięcia.Organ zaznaczył, iż po weryfikacji wniosku strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych oraz do przedłożenia planu nasadzeń zastępczych, zgodnie z u.o.p., ponieważ wnioskodawca zobowiązał się do wykonania takich nasadzeń. 11 lutego 2021 r. uzupełniono częściowo wniosek i wskazano lokalizację nasadzeń jako tereny zwałowiska "[...]".Analiza materiału dowodowego wykazała, iż wnioskodawca w powyższej lokalizacji wykonuje proces rekultywacji, który wynika z odrębnych przepisów prawa - z art. 20 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wobec powyższego Wójt Gminy K. ponownie wezwał wnioskodawcę do przedłożenia planu nasadzeń zastępczych. Spółka nie złożyła uzupełnienia i pismem z 25 lutego 2021 r. wycofała wniosek o uzyskanie zezwolenia na wycinkę drzew. Pismem z 16 lutego 2021 r. Spółka poinformowała Nadleśnictwo B., iż na przełomie lutego i marca 2021 r. planuje wykonanie usunięcia drzew znajdujących się na terenie zakładu E. .Organ wskazał też, iż w trakcie przesłuchania D. K. (osoba sporządzająca wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew) zeznał, iż wniosek został złożony z ostrożności by organ potwierdził możliwość wycinki drzew na podstawie decyzji z 1975 r. Jednocześnie zaznaczył, iż A. miała do dyspozycji opinię prawną z 2019 r., a w czasie trwania postępowania uzyskała drugą opinię potwierdzającą możliwość dokonania wycinki na podstawie decyzji z 1975 r. Świadek nie wyjaśnił czy wskazana opinia dotyczyła możliwości dokonania na podstawie decyzji z 1975 r. wycinki wszystkich drzew, czy tylko tych rosnących na dzień wydania decyzji. Świadek dodał, iż przywołane przez niego opinie prawne zgodnie z obowiązującą w Spółce zasadą sporządzane są w formie e-mailowej. Podczas przesłuchania pełnomocnik Spółki wyjaśniła, iż opinie prawne mogą być udostępnione po zasięgnięciu stanowiska Radcy Prawnego, który je sporządzał (zgoda strony). Pełnomocnik zaznaczyła także, że wskazana opinia potwierdzająca możliwość dokonania wycinki na podstawie decyzji z 1975 r. również stanowiła argument za podjęciem decyzji o wycofaniu wniosku złożonego uprzednio do Wójta Gminy K. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wycinkę drzew. Podkreślono także, że przywołane opinie nie zostały udostępnione Wójtowi Gminy Bełchatów w ramach toczącego się postępowania.Organ zwrócił przy tym uwagę na fakt, że pomimo dysponowania przez Spółkę opiniami prawnymi w tym opinią z 2019 r., Spółka 12 stycznia 2021 r. złożyła wniosek do Wójta Gminy K. o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew, argumentując to podczas przesłuchania, jako działanie podjęte z ostrożności. Zauważono także, iż po kolejnym wezwaniu do uzupełnienia braków wniosku poprzez wskazanie lokalizacji nasadzeń zastępczych, pomimo braku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Spółka wycofała wniosek i dokonała wycinki drzew, nie bacząc na aspekt ostrożności, na który się powoływała przy składaniu wniosku. Wnioskować zatem można, że A. od początku miała świadomość konieczności uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew, więc z takim wnioskiem wystąpiła. Brak możliwości uzupełnienia wezwania do wskazania lokalizacji planu nasadzeń zastępczych skutkował wycofaniem wniosku przez Spółkę. Zauważono, iż pełnomocnik wnioskodawcy już we wniosku o wycinkę z 12 stycznia 2021 r. podkreślił, że brak w obecnej chwili wytypowanego miejsca dla wykonania nasadzeń zastępczych. Organ wskazał, iż z dokumentacji przekazanej przez Wójta Gminy K. jednoznacznie wynika, iż na dzień przeprowadzania oględzin trwały prace porządkowe polegające na wyrywaniu karpiny i pniaków po usuniętych drzewach i ze względu na intensywnie trwające prace porządkowe nie było możliwości pomierzenia materiału dowodowego. Zostały wykonane zdjęcia poglądowe pozostałych pniaków, powyrywanych karpin oraz terenu, z którego usunięto drzewa. Jednakże organ dysponuje znajdującym się w aktach sprawy raportem pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] na terenie E. do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego", sporządzoną przez Spółkę E. na zlecenie A. . Przedmiotowa inwentaryzacja została wykonana w dniach od 10 do 21 grudnia 2020 r. na podstawie zlecenia z 8 grudnia 2020 r. Z przedmiotowej inwentaryzacji wynika, że działka, na której rosną drzewa i krzewy, to działka nr [...] (oznaczenie przed podziałem nieruchomości). W inwentaryzacji określono: rodzaj i gatunek drzewa lub krzewu, liczbę pni, określono stan zdrowotny drzew i krzewów, pomiar obwodu pni drzew na wysokości 130 cm oraz w przypadku drzew o małych obwodach, pomiar na wysokości 5 cm celem weryfikacji czy podlegają konieczności uzyskania, zgodnie z ustawą o ochronie przyrody, zezwolenia na wycinkę. W inwentaryzacji jasno określono, że jeżeli średnica pnia mierzona na wysokości 5 cm przekraczała: 25,5 cm (obwód 80 cm) - w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego, 20,7 cm (obwód 65 cm) - w przypadku kasztanowca zwyczajnego robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego: 15,9 cm (obwód 50 cm) - w przypadku pozostałych (niewymienionych powyżej) gatunków drzew - m.in. sosna, świerk, brzoza, to drzewa te zostały zakwalifikowane, jako podlegające konieczności uzyskania zezwolenia na ich wycinkę i ich obwód został zmierzony na wysokości 130 cm". Powyższe potwierdzają zeznania świadka J. P. z 21 grudnia 2020 r.Organ odwołując się do treści art. 88 ust. 1 i ust. 2 u.o.p. podkreślił, że wydanie decyzji jest obligatoryjne i stanowi narzędzie służące ochronie składników przyrody i stanowi urzeczywistnienie wyrażonej w art. 5 Konstytucji zasady ochrony środowiska. Przesłanką wymierzania administracyjnych kar pieniężnych jest samo naruszenie określonych reguł prawnych, bez względu na stopień zawinienia sprawcy deliktu administracyjnego, czyli "obiektywna bezprawność". Przy czym bezprawność czynu, należy rozumieć jako zachowanie sprawcy niezgodne z przepisami prawa i zasadami współżycia społecznego. Odpowiedzialność za omawiany delikt administracyjny opiera się na fakcie naruszenia określonego obowiązku prawnego, nie zaś na kryterium winy danego podmiotu. Zatem ustawodawca wykluczył jakąkolwiek uznaniowość organu w tej kwestii. Organ wskazał, że do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej stosuje się wytyczne zawarte w art. 89 ust. 1 u.o.p. W sprawie zastosowanie znajduje także art. 86 ust. 1 pkt 7 u.o.p. oraz art. 85 u.o.p. Organ zaznaczył, że do obliczenia kary zastosowano rozporządzenie, przy uwzględnieniu danych z raportu pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego" sporządzonego przez Spółkę E. na zlecenie A. (Tabela nr 4 - Zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę - obszar I, tabela nr 5 - Zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę - obszar II), a także decyzji z 31 lipca 1975 r. zezwalającej na wyłączenie z Państwowego Gospodarstwa Leśnego i przekazanie E. gruntów i zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zgodnie z zapisami zawartymi w raporcie pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego" zawartym w powyżej przywołanej inwentaryzacji - pomiar obwodu pni drzew wykonywany był na wysokości 130 cm, a w przypadku drzew o małych obwodach, dodatkowo wykonywano pomiar na wysokości 5 cm celem weryfikacji. Ten fakt potwierdzają również zeznania świadka J. P. (autora ww. raportu), który wskazał, że w przypadku wątpliwości czy dane drzewo kwalifikuje się do uzyskania zezwolenia pomiary oprócz na wysokości 130 cm dokonano również na wysokości 5cm. Inwentaryzacja zawiera: zestawienia wszystkich drzew i krzewów rosnących w obszarze I (tabela nr 1), zestawienia wszystkich drzew i krzewów rosnących w obszarze II (tabela nr 2), zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę w obszarze I (tabela 4), zestawienie drzew i krzewów wymagających uzyskania pozwolenia na wycinkę w obszarze II (tabela 5). Organ zaznaczył, iż dla drzew wyrosłych po wydaniu decyzji z 1975 r. wymagane było uzyskanie zezwolenia na ich usunięcie. Kluczowe w sprawie było zatem ustalenie przez biegłego dendrologa, które z drzew wyrosły na przestrzeni czasu od 1975 r. do czasu wycinki drzew, czyli na przestrzeni 46 lat.Dendrolog na podstawie wyliczonego średniego rocznego przyrostu wyrażonego w cm określił szacunkowy obwód drzew poszczególnych gatunków w wieku 46 lat: sosna zwyczajna - 60,72 cm, wiąz pospolity - 40,02cm, brzoza brodawkowata - 68,54 cm, topola osika - 132,94 cm, wierzba biała - 137,54 cm, dąb szypułkowy - 41,86 cm, klon jesionolistny - 61,18 cm, czeremcha pospolita - 46,00 cm. Na podstawie przedłożonego przez A. S.A. raportu, a także określonych przez dendrologa szacunkowych obwodów drzew poszczególnych gatunków w wieku 46 lat organ dokonał weryfikacji i ustalił, które z drzew wyrosły po dacie wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. i na które było wymagane uzyskania pozwolenia na ich wycinkę i tym samym, za które z wyciętych drzew winna zostać naliczona administracyjna kara pieniężna za ich usunięcie.Organ stwierdził, iż w sytuacji wskazanej w art. 86 ust. 1 pkt 7 u.o.p., w świetle art. 89 ust. 1 u.o.p. wysokość kary pieniężnej ustala się w wysokości opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby zwolnienia nie było. Drzewa nie objęte decyzją z 3 lipca 1975 r. (tj. wyrosłe po tej dacie) zostały usunięte w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania innego niż rolnicze, zgodnego z przeznaczeniem terenu. Cel przywrócenia gruntów do użytkowania innego niż rolnicze, zgodnego z przeznaczeniem terenu wynika w sprawie niniejszej z wniosku złożonego przez A. S.A. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew na spornej działce, w którym wskazano, że przyczyną zamierzonego usunięcia drzew jest konieczność wykorzystania terenu zakładu zgodnie z przeznaczeniem w MPZP i decyzją Ministra Rolnictwa - uporządkowanie terenu. Jednocześnie wskazano, iż przeznaczenie terenu, na którym rosną drzewa określono w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako "Teren przemysłowy - teren zakładu E.". Fakt niewykorzystania terenu (zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego) do dnia wycinki potwierdzają zapisy zawarte w opracowaniu pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego", która wskazuje, iż na terenie podlegającym inwentaryzacji znajduje się zwarty drzewostan o stanie ogólnym dobrym, pomimo, iż przez kilkadziesiąt lat drzewostan nie był trzebiony. Z tego powodu szczególnie w obszarze I znajduje się duża ilość drzew przewróconych, tzw. wywrotów oraz samosiejek, dodatkowo znajdują się zdziczałe drzewa owocowe (np. grusze i jabłonie), stanowiące pozostałości z okresu sprzed budowy E..Według organu analiza Planów Zagospodarowania Przestrzennego dla działki o nr ewid. [...] wykazała, iż w przedmiotowym przypadku znajduje zastosowanie art. 86 ust. 1 pkt 7 u.o.p., stanowiący, iż nie nalicza się opłat za usunięcie: drzew, których obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm nie przekracza: a) 120 cm - w przypadku topoli, wierzb, kasztanowca zwyczajnego, klonu jesionolistnego, klonu srebrzystego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego; b) 80 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew.Organ pierwszej instancji zaznaczył, iż w decyzji z 20 lutego 2025 r. Kolegium zwróciło uwagę na art. 89 u.o.p., w którym zawarto wskazania co do podstaw ustalania wysokości kar pieniężnych. Zaznaczyło, że regułą jest przyjmowanie za podstawę wielkości (obwód) pnia usuniętego drzewa mierzonego na wysokości 130 cm. Jednocześnie podkreśliło, że "Regułą będzie zatem przyjmowanie za podstawę obliczenia kary, faktycznego obwodu pnia usuniętego drzewa, jeżeli pracownicy gminy mają możliwość dokonania obmiaru kłód drzew na wysokości 130 cm (kiedy znajdują się na nieruchomości), z której usunięto drzewo". W sprawie niniejszej doszło do wykarczowania pni i braku kłód, co potwierdza dokumentacja przekazana przez Wójta Gminy K. . Zgodnie z protokołem z oględzin z 1 lipca 2021 r. na dzień przeprowadzania oględzin trwały prace porządkowe polegające na wyrywaniu karpiny i pniaków po usuniętych drzewach i ze względu na intensywnie trwające prace porządkowe pracownicy Urzędu Gminy K. nie mieli możliwości pomierzenia materiału dowodowego. Zostały wykonane zdjęcia poglądowe pozostałych pniaków, powyrywanych karpin oraz terenu, z którego usunięto drzewa. Wobec tego w sprawie nie było możliwości dokonania pomiarów faktycznego obwodu pnia usuniętego drzewa. Kolegium podkreśliło, że w przypadku gdy ustalenie obwodu lub gatunku usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, stosuje się podstawę ustalenia tej wysokości zgodnie z art. art. 89 ust 3 i 4 u.o.p., tj. dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50% (ust. 3).Końcowo organ wskazał, iż w toku postępowania ustalono rodzaj i gatunek wyciętych drzew, liczbę pni poszczególnych drzew, stan zdrowotny drzew, a także ich obwód na wysokości 130 cm na podstawie Raportu pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego" - tabela nr 4 i nr 5 sporządzonego przez Spółkę E. . Na podstawie zeznań świadka J. P. z 21 grudnia 2022 r. organ przyjął, że wszystkie drzewa ujęte w tabeli nr 4 i nr 5 miały na wysokości 5 cm obwód przekraczający 80 cm - w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego, 50 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew. Potwierdza to również treść Raportu na stronie nr 3 i nr 4, z którego wynika, że drzewa nie wymagające zezwolenia na wycinkę nie były oznaczone numerami w zestawieniu tabelarycznym. Sam tytuł tabeli nr 4 i nr 5 "Zestawienie drzew, krzewów wymagających zezwolenia na wycinkę" świadczy również o tym, że w tabelach tych ujęto drzewa o obwodach przekraczających obwody wskazane w art. 83f ust. 1 pkt 3 u.o.p. Dane z tabeli nr 4 i nr 5 naniesiono do tabel zawartych w decyzji z pominięciem pozycji drzew, które w świetle wydanej w postępowaniu opinii dendrologicznej były w czasie wycinki starsze niż 46 lat, tzn. których obwód był większy niż: 60,72 cm sosna zwyczajna, 40,02 cm wiąz pospolity, 68,54 cm brzoza brodawkowata, 132,94 cm topola osika, 137,54 cm wierzba biała, 41,86 cm dąb szypułkowy, 61,18 cm klon jesionolistny, 46,00 cm czeremcha pospolita (vide: ostatnia strona ekspertyzy dendrologicznej zawartej w aktach sprawy). Decyzja, w tym zawarty w niej wykaz tabelaryczny nie obejmuj zatem drzew nie ujętych w tabeli nr 4 i nr 5 Raportu i nie obejmuje drzew ujętych w tabeli nr 4 i nr 5 w wieku co najmniej 46 lat na dzień wycinki. Brak możliwości ustalenia obwodu i gatunku usuniętych drzew z powodu braku pnia i kłody drzew zrodził konieczność ustalenia tych danych na podstawie opisanych powyżej informacji zebranych przez organ w toku postępowania. Obliguje to organ do powiększenia ustalonego obwodu drzewa o 50%, co uczyniono w rubryce nr 7 tabel zawartych w decyzji. Do wyliczenia kary wskazanej w tej rubryce przyjęto obwód drzewa z rubryki nr 4 powiększony o 50% (art. 89 ust. 3 u.o.p.). Rubryka nr 2 tabeli zawartych w decyzji zawiera wskazanie numeru inwentaryzacji jakimi oznaczono drzewo w tabeli nr 4 lub nr 5 ww. Raportu, zawartego w aktach spawy.W odwołaniu od powyższej decyzji A. S.A., reprezentowana przez radcę prawnego K. Ł., podniosła zarzuty naruszenia przez organ:- art. 88 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 1 u.o.p., przez błędne ich zastosowanie i wymierzenie Spółce administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia na działce nr [...], podczas gdy wycinka drzew nastąpiła zgodnie z decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r., a A. nie była zobowiązana do uzyskania żadnych dalszych lub dodatkowych zezwoleń na wycinkę drzew na terenie objętym powyższą decyzją,- art. 3 pkt 1 u.o.l. i art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p., poprzez ich błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że teren, z którego dokonano wycinki drzew w niniejszej sprawie nie jest lasem, podczas gdy teren ten stanowi las, a w konsekwencji powyższego zastosowanie powinien znaleźć art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. regulujący wyjątek od obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew w lasach,- art. 89 ust. 3 u.o.p., poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i powiększenie danych do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej o 50%, pomimo że zgodnie ze stanowiskiem organu ustalenie obwodów lub gatunków usuniętych drzew było możliwe i zostało dokonane,- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na:- oparciu się w całości na ekspertyzie dendrologicznej sporządzonej przez J. W. i M. Ł. z C. Sp. z o.o., która obarczona jest błędami i nie może stanowić wiarygodnego dowodu w niniejszej sprawie, przy jednoczesnym pominięciu zastrzeżeń strony złożonych do powyższej opinii i podważających jej prawidłowość,- błędnym przyjęciu wartości wskazanych w ekspertyzie dendrologicznej za niepodważalne i pewne, co skutkowało wymierzeniem Spółce administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie nawet tych drzew, których obwody pnia znajdują się na granicy wartości oszacowanych w ekspertyzie dla drzew wyrosłych dzień po wydaniu decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r.,- co budzi uzasadnione wątpliwości, czy faktycznie drzewa te wyrosły później niż 31 lipca 1975 r.Wobec sformułowanych zarzutów A. wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.Powołaną na wstępie decyzją z 6 listopada 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 572 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.Motywując rozstrzygnięcie organ drugiej instancji odwołał się do brzmienia art. 88 ust. 1-3 oraz art. 89 ust. 1, 4 i 6, art. 83 ust. 1 u.o.p. i wyjaśnił, że decyzje w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia mają charakter decyzji związanych. Jak zwracało na to uwagę Kolegium już w poprzednich decyzjach z 28 lutego 2022 r. i z 20 lutego 2025 r., w art. 89 u.o.p., zostały zawarte wskazania co do podstaw ustalania wysokości kar pieniężnych. Regułą jest przyjmowanie za podstawę wielkości (obwód) pnia usuniętego drzewa mierzonego na wysokości 130 cm. Ponadto kolejną podstawą ustalenia tej wysokości, w przypadku, gdy ustalenie obwodu lub gatunku usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, będą dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustalane na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50%. Natomiast w przypadku braku możliwości ustalenia obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. Z powyższych przepisów wynika, iż organ administracji nie ma swobody przy wyborze metody, którą kieruje się przy ustalaniu cech usuniętych drzew lub krzewów. Regułą będzie zatem przyjmowanie za podstawę obliczenia kary, faktycznego obwodu pnia usuniętego drzewa, jeżeli pracownicy organu gminy mają możliwość dokonania obmiaru kłód drzew na wysokości 130 cm (kiedy znajdują się na nieruchomości, z której usunięto drzewa). Wynika to z postanowień art. 89 ust. 3 u.o.p., w którym określono, że dopiero w przypadku wykarczowania pnia i braku kłody, znajdują zastosowanie pozostałe metody ustalania obwodu pnia usuniętego drzewa. Zastosowaną metodę wyliczenia kary należy jednak wyczerpująco uzasadnić. Ponieważ nałożenie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej, to w związku z tym organ ten obowiązują również przepisy dotyczące postępowania administracyjnego uregulowane w k.p.a. Głównym zaś celem każdego postępowania administracyjnego jest dokładne ustalenie okoliczności faktycznych, ich prawidłowe prawne zakwalifikowanie i wydanie na tej podstawie decyzji administracyjnej. Z momentem wszczęcia postępowania aktualizują się wszystkie ciążące na organach administracji obowiązki wynikające z ogólnych zasad k.p.a., a więc przede wszystkim: obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w toku wszystkich czynności postępowania, zasada udzielania informacji faktycznej i prawnej, dochodzenia prawdy obiektywnej i wiele innych, unormowane w przepisach art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 k.p.a.Jak stwierdziło Kolegium, zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym. Spółka dysponuje decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. znak: Z-1p-2120/158/75 zezwalającą na wyłączenie z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazanie w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych o powierzchni 70,69 ha oraz nieleśnych o powierzchni 8,68 ha (...) wchodzących w skład oddz. [...] w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do wniosku mapie w skali 1:5000 z przeznaczeniem na budowę E. . Jednocześnie zezwolono na dokonanie zmiany uprawy leśnej na cele nierolnicze i nieleśne na pow. 70,69 ha. W pkt II decyzja zawiera zapis, iż "Jednorazowe odszkodowanie za straty powstałe z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanu, którego wysokość i termin dokonania wpłaty ustali Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w Ł." oraz na str. 3 "wycinki drzewostanu i wyodrębnienia asortymentu we właściwym okresie dokona nabywca własnym kosztem i staraniem pod technicznym nadzorem Nadleśnictwa W., przy czym pozyskane drewno pozostanie w dyspozycji państwowego gospodarstwa leśnego",W dniach 15-17 czerwca 2021 r. posiadacz nieruchomości A. S.A. dokonała wycinki ok. 3 tys. sztuk drzew (ustalenia z wizji lokalnej przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Gminy K. 1 lipca 2021 r. na działce nr [...].Posiadacz nieruchomości zobowiązał się do przedłożenia inwentaryzacji drzew z działki nr [...], która została wykonana w grudniu 2020 r. wraz z dokumentacją, na podstawie której dokonano wycinki drzew - Raport - "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego" sporządzoną przez Spółkę E. na zlecenie A., dalej jako "Raport - Inwentaryzacja dendrologiczna".Kwestia rozbieżności numerów ewidencyjnych działek została wyjaśniona przez organ pierwszej instancji, który wskazał, iż na dzień wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie naliczenia kary administracyjnej za wycinkę drzew, został zatwierdzony podział nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ([...] z 8 lutego 2021 r. znak: OŚG.6831.36.2020). Zgodnie z zapisami w/w decyzji działka nr [...] o powierzchni 24,5282 ha uległa podziałowi na dwie działki nr [...] o powierzchni 4,9380 ha i nr [...] o powierzchni 19,5937 ha. Zatem teren objęty niniejszym postępowaniem, czyli teren, z którego nastąpiło usuniecie drzewostanu, to teren działki [...], obecnie oznaczonej nr [...].Na zlecenie organu pierwszej instancji w kwietniu 2023 r. sporządzona została ekspertyza dendrologiczna przez dendrologa inż. J. W. i inż. M. Ł. reprezentujących firmę C. Sp. z o.o. zs. L. .W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ pierwszej instancji dokonał rozważań w zakresie możliwości dokonania wycinki drzew na podstawie decyzji z 3 lipca 1975 r. znak: Z-1p-2120/158/75. Analizując zarówno aktualnie obowiązujące przepisy, jak również przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 26 października 1971 r., która to stanowiła podstawę do wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. Wójt podzielił pogląd, iż elementem decyzji zezwalającej na przeznaczenie gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze i nieleśne jest zezwolenie na wycinkę drzew. Wskazał również, iż nie kwestionuje obowiązywania powyższej decyzji. Zwrócił jednak uwagę na fakt, iż drzewa usunięto dopiero po 46 latach od wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Przyznając, że co prawda decyzja z 31 lipca 1975 r. nie utraciła mocy prawnej, jednakże mając na uwadze rozstrzygnięcie Kolegium z 28 lutego 2022 r., nie można pominąć faktu, że na przestrzeni 46 lat mogło dojść do posadzenia lub wysiania się nowych drzew. Zatem, zaistniała kwestia w tym, jaki był wiek usuniętych w 2021 r. drzew i czy istotnie na ich usunięcie wymagane było uzyskanie zezwolenia.Według Kolegium, stanowisko organu pierwszej instancji w tym zakresie jest prawidłowe. Mając na uwadze decyzję z 31 lipca 1975 r. w kontekście przepisów u.o.p., nie można uznać, iż swym zakresem obejmowała ona również drzewa, które wyrosły w okresie późniejszym. Inna jej interpretacja, prowadziłaby do błędnego założenia, iż wspomnianą decyzją dokonano zgody "na zawsze" na wycinkę drzew, które wyrosły, czy też mogą wyrosnąć na terenie nią objętym. Takie ujęcie byłoby całkowicie sprzeczne z celami u.o.p.Zdaniem Kolegium, słusznym (czemu Kolegium dało już wyraz w poprzedniej decyzji z 20 lutego 2025 r.) było podjęcie działań w zakresie wyodrębnienia ze wszystkich drzew ujętych w Raporcie - inwentaryzacji dendrologicznej (dowód przedstawiony przez A.), tych które wyrosły po dacie wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. W tym celu organ zlecił firmie C. Sp. z o.o. opracowanie ekspertyzy dendrologicznej, której celem było ustalenie maksymalnych obwodów pni (na wysokości 130 cm) konkretnych gatunków drzew jakie mogły uzyskać drzewa w wieku 46 lat. Wiek drzew został przyjęty jako okres po dniu wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. do daty ich usunięcia w czerwcu 2021 r. W ekspertyzie szczegółowo przedstawiono kolejne etapy postępowania, wyjaśniono zastosowaną metodykę, wskazano teren, który posłużył do odzwierciedlenia warunków terenowych (w wyborze kierowano się składem gatunkowym oraz wiekiem drzew porównywalnych z badanym okresem), klimatycznych i siedliskowych (odległy o kilkaset metrów od terenu, z którego zostały usunięte drzewa). W końcowych wnioskach wskazano, iż maksymalne obwody pni drzew w wieku 46 lat usuniętych z terenu dz. nr [...] (przed podziałem), wynosiły: sosna zwyczajna - 60,72 cm, wiąz pospolity - 40,02 cm, brzoza brodawkowata - 68,54 cm, topola osika - 132,94 cm, wierzba biała - 137,54 cm, dąb szypułkowy - 41,86 cm, klon jesionolistny - 61,18 cm, czeremcha pospolita - 46,00 cm.W przekonaniu Kolegium powyższa ekspertyza jest dokumentem wiarygodnym, mogącym stanowić dowód dla ustalenia maksymalnych obwodów pni drzew w wieku 46 lat usuniętych z ww. terenu.W oparciu o powyższe ustalenia organ pierwszej instancji dokonał wyodrębnienia z wykazu drzew ujętych w Raporcie-inwentaryzacji dendrologicznej tych drzew, które wyrosły po dacie wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. W wyniku selekcji Wójt wskazał, iż usunięto 1192 drzewa bez wymaganego zezwolenia z terenu działki [...] (przed podziałem dz. nr [...]) czemu wyraz dał w zestawieniu tabelarycznym na stronach 2-26 zaskarżonej decyzji, przedstawiając liczbę porządkową, gatunek drzewa, obwód pnia na wys. 130 cm, stawkę za 1 cm, opłatę i wysokość kary. Wykazano przy tym, że drzew z obszaru I było 528 szt., a z obszaru II 664 szt. Tym razem zestawienie tabelaryczne zostało poszerzone o wskazanie konkretnego drzewa z drzewem wskazanym w Raporcie - Inwentaryzacji dendrologicznej. Umożliwiło to dokonanie szczegółowej oceny w zakresie gatunku drzew, obwodu pnia na wysokości 130 cm, przyjętej stawki za 1 cm drzewa, oraz naliczonej kwoty kary za poszczególne drzewo oraz wykluczyło możliwość np. podwójnego naliczenia kary za to samo drzewo. Podjęta przez Kolegium weryfikacja wszystkich ujętych w decyzji drzew wykazała, iż organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił ich ilość, gatunek, obwód, stawkę i wysokość kary za jego usunięcie bez zezwolenia (przy uwzględnieniu art. 89 ust. 3 u.o.p.).Wobec powyższego Kolegium stwierdziło, że wymierzona A. S.A., kara pieniężną w wysokości 2.275.483,50 zł za usunięcie bez zezwolenia 1192 szt. drzew rosnących na nieruchomości oznaczonej nr [...] została ustalona w prawidłowej wysokości.Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania, w zakresie założenia, że decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. nie jest ograniczona czasowo i odnosi się do całego terenu analizowanego w niniejszej sprawie, zatem wywołuje skutki prawne na przyszłość (niezależnie od faktu, czy na moment wycinki teren ten porastało więcej drzew niż na dzień wydania powyższej decyzji, czy też liczba ta była mniejsza), uznał je za całkowicie chybione. Jak Kolegium wskazało w decyzji z 20 lutego 2025 r. nie można przyjąć, iż decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. w kontekście przepisów u.o.p, swym zakresem obejmowała również drzewa, które wyrosły w okresie późniejszym. Nie można również zgodzić się ze Spółką, iż analogicznie należy traktować uprawnienia przyznane stronie decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. z sytuacją przewidzianą w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 311). Nie można bowiem zrównywać decyzji indywidualnej z aktem prawa w randze ustawy.Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. w zw. z art. 3 pkt 1 u.o.l. organ drugiej instancji zaznaczył, iż do tego zagadnienia organ pierwszej instancji odnosił się już w poprzednich decyzjach, a stanowisko to było przez Kolegium zaakceptowane. Organ wskazywał, m.in., że działka, na której rosły drzewa, w ewidencji gruntów widnieje jako - Ba - tereny przemysłowe. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszar ten oznaczony jest symbolem "2P", czyli stanowi tereny przeznaczone na cele produkcyjne". Z inwentaryzacji dendrologicznej sporządzonej przez Spółkę E. sp. z o.o. na zlecenie A. wynika, iż "Drzewostan poddany inwentaryzacji w rejestrze ewidencji gruntów znajduje się na wydzielonym terenie o charakterze przemysłowym Ba w bezpośrednim sąsiedztwie linii, urządzeń i obiektów technologicznych E.". Z kolei, we wniosku o uzyskanie zezwolenia na wykonanie wycinki, złożonym przez pełnomocnika Spółki wskazano, że "Całość zadrzewień znajduje się w terenie przemysłowym. Teren zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zapisami w ewidencji gruntów znajduje się w terenie przemysłowym".Odnosząc się do argumentacji A. w zakresie klasyfikacji gruntu jako las organ pierwszej instancji wskazał, że w doktrynie wyróżnia następujące kryteria uznania gruntu za las: kryterium przyrodnicze - pokrycie roślinnością leśną (uprawami leśnymi), na którą składają się drzewa i krzewy oraz runo leśne, przy czym przejściowe pozbawienie roślinności leśnej nie pozbawia gruntu cechy lasu, jeżeli spełnione są pozostałe kryteria, kryterium przestrzenne - zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha; kryterium przeznaczenia - do produkcji leśnej, chyba że chodzi o lasy w rezerwatach przyrody i w parkach narodowych, bądź wpisane do rejestru zbytków, które z istoty swej nie są przeznaczone do produkcji leśnej oraz art. 3 pkt 2 ustawy o lasach kryterium związane z gospodarką leśną. Organ powołując się na wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r. o sygn. akt II OSK 1006/19 wskazał, iż dla ustalenia, że grunt jest lasem w znaczeniu prawa administracyjnego, konieczne jest spełnienie nie tylko kryterium przyrodniczego (pokrycie roślinnością leśną) i kryterium przestrzennego (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), lecz także kryterium przeznaczenia (do produkcji leśnej), bądź jednej z pozostałych przesłanek - grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący skład parku narodowego lub grunt wpisany do rejestru zabytków. Kryteria podstawowe: przyrodnicze, przestrzenne i przeznaczenia muszą być spełnione łącznie, by można mówić o lesie w znaczeniu art. 3 u.o.l. Organ podkreślił, iż decydującego znaczenia dla uznania gruntu za las nie ma spełnienie kryterium przyrodnicze, lecz kryterium przeznaczenia, co wprost wynika z przyjęcia przez prawodawcę, iż lasem jest zarówno grunt pokryty roślinnością leśną, jak i przejściowo jej pozbawiony, jeżeli jest przeznaczony do produkcji leśnej. O kwalifikacji prawnej gruntu nie rozstrzyga rodzaj znajdującej się na nim roślinności (czy nawet jej brak), ale przeznaczenie gruntu do produkcji leśnej (wyrok NSA z 22 maja 2020 r. sygn. akt II OSK 3100/19, CBOSA oraz z 23 września 2020 r. sygn. II OSK 1386/20 opublikowane w wydawnictwie LEX).W ocenie autorów opinii sporządzonej na zlecenie A. w stosunku do terenu objętego decyzją z 1975 r. spełnione były dwa kryteria uznania za grunt leśny - kryterium przyrodnicze oraz kryterium przestrzenne. Z kolei, za spełnieniem przesłanki przeznaczenia pod produkcję leśną przemawia okoliczność przekazania pozyskanego z wycinki drewna Lasom Państwowym, które są państwową jednostką organizacyjną, której głównym zadaniem jest prowadzenie gospodarki leśnej. Organ zwrócił uwagę, iż drewno pozyskane z wycinki zostało przekazane Lasom Państwowym - Nadleśnictwu B., ponieważ taki obowiązek wynikał wprost z zapisów zawartych w decyzji z 31 lipca 1975 r. Przekazane drewno nie świadczyło o przeznaczeniu gruntu pod produkcję leśną, lecz - wręcz przeciwnie - o wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej (zmianie sposobu użytkowania na nieleśne). Z punktu widzenia art. 3 u.o.l. istotne jest nie przeznaczenie drewna pozyskanego z wycinki drzew lecz przeznaczenie gruntu pod produkcję leśną. Organ I instancji mając na uwadze powyższe, a także biorąc pod uwagę znajdującą się w aktach sprawy decyzję z 31 lipca 1975 r. zezwalającą na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej z przeznaczeniem pod budowę E. oraz pozostałe powołane wyżej dokumenty przyjął, iż obszar na którym dokonano wycinki drzew nie był obszarem przeznaczonym do produkcji leśnej, tym samym nie stanowił lasu w rozumieniu ustawy o lasach. Stanowisko to było w pełni zaakceptowane przez Kolegium. Przypomnieć również należy, iż Spółka 12 stycznia 2021 r. złożyła wniosek do Wójta Gminy K. o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew (argumentując to podczas przesłuchania jako działanie podjęte z ostrożności). Po kolejnym wezwaniu do uzupełnienia braków we wniosku poprzez wskazanie lokalizacji nasadzeń zastępczych, pomimo braku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Spółka wycofała wniosek i dokonała wycinki przedmiotowych drzew, nie bacząc na aspekt ostrożności, na który się powoływała przy składaniu wniosku. Przyjąć zatem można, że A. od początku miała świadomość konieczności uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew, więc z takim wnioskiem wystąpiła. Brak możliwości uzupełnienia wezwania do wskazania lokalizacji planu nasadzeń zastępczych skutkował wycofaniem wniosku przez Spółkę. Zatem podejmowane dotychczas przez Spółkę, działania dowodzą, iż sama Spółka nie postrzegała tego terenu, jako lasu w rozumieniu definicji zawartej w art. 3 pkt 1 u.o.l.Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 89 ust. 3 u.o.p. poprzez powiększenie danych do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej o 50%, ponieważ przepis art. 89 ust. 3 u.o.p. stanowi, że jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50%. W sprawie bezspornym jest, iż w dniach 15-17 czerwca 2021 r. na zlecenie Spółki dokonano wycinki ok. 3 tys. sztuk drzew (protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Gminy K. 1 lipca 2021 r. na działce nr [...]). W protokole zaznaczono, iż na dzień oględzin trwały prace porządkowe polegające na wyrywaniu karpiny, pniaków po usuniętych drzewach. Do protokołu załączono dokumentację fotograficzną pozostałych pniaków, powyrywanych karpin, terenu z którego usunięto drzewa. Powyższe wskazuje na fakt, iż nie było możliwości dokonania stosownych pomiarów materiału dowodowego w terenie. Nastąpiło więc wykarczowanie pni i kłód uniemożliwiające w postępowaniu ustalenie obwodu drzew w chwili gdy zostały one usunięte. Skarżąca dokonując wykarczowania pni i usuwając kłody usuniętych drzew bez stosownego zezwolenia doprowadziła do tej sytuacji, narażając się tym samym na niekorzystny w świetle przywołanego przepisu sposób ustalenia obwodu tych drzew. Co prawda, Spółka przedłożyła organowi raport pn. "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego", sporządzony przez Spółkę E. na zlecenie A. . Niemnie jednak, dane zawarte w raporcie są danymi zebranymi już w toku postępowania administracyjnego. Zatem, zdaniem Kolegium, uprawniało to organ pierwszej instancji do zastosowania art. 89 ust. 3 u.o.p. W tym zakresie A. powołała się na opinię wyrażoną przez radcę prawnego M. O. w ramach odpowiedzi eksperckiej na pytanie w systemie informacji prawnej Lex (nr pytania: QA 2758345), która nie jest wiążąca dla organów.Kolegium odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w kontekście braku zajęcia stanowiska przez organ do zastrzeżeń strony dotyczących sporządzonej ekspertyzy dendrologicznej (wykonanej przez firmę C. Sp. z o.o.), wskazało, że dokument został sporządzony przez osobę do tego uprawnioną - dendrologa inż. J. W. . Przedstawione w nim szczegółowo kolejne etapy postępowania, opis zastosowanej metodyki, wskazanie terenu, który posłużył do odzwierciedlenia warunków terenowych (w wyborze kierowano się również składem gatunkowym oraz wiekiem drzew porównywalnych z badanym okresem), klimatycznych i siedliskowych (odległy o kilkaset metrów od terenu z którego zostały usunięte drzewa), są przekonujące co do prawidłowości ustalenia maksymalnych obwodów pni, wskazanych w nim gatunków drzew, jakie te mogły osiągnąć w wieku 46 lat. Organ drugiej instancji zwrócił też uwagę, że osoba sporządzająca ww. ekspertyzę dendrologiczną jest w posiadaniu wiedzy specjalistycznej, wykraczającej poza informacje posiadane przez organ. Nadto, strona w zakresie ekspertyzy nie przedstawiła żadnego kontrdokumentu w tym zakresie. Samo kwestionowanie ustaleń biegłego, w zakresie terenu przyjętego do porównań (odległego od terenu, na którym dokonano usunięcia drzew o kilkaset metrów), czy też zastosowanej metody porównawczej, w ocenie Kolegium, nie świadczy o tym, iż dokument ten nie może stanowić dowodu w sprawie i jest niewiarygodny. Nie doszło wobec tego do naruszenia wskazanych przez Spółkę przepisów postępowania administracyjnego.Końcowo Kolegium stwierdziło, iż nie wnosi uwag co do wyliczenia kary za usunięcie poszczególnych drzew. Ustalenie kary nastąpiło w oparciu o art. 89 ust. 3 u.o.p. Nie ulega wątpliwości, że ustalenie stanu faktycznego (ustalenie obwodów pni drzew) zostało dokonane w oparciu o zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, a nie wynikało z pomiarów w terenie. Do ustalenia kary przyjęto wyłącznie drzewa, których obwody pni na wysokości 130 cm i na wysokości 5 cm od ziemi kwalifikowały się do uzyskania zezwolenia (por. pkt 2 Metodyka w Raporcie "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego", sporządzonego przez Spółkę E. na zlecenie A.), przy równoczesnym uwzględnieniu maksymalnych obwodów pni drzew, jakie te mogły osiągnąć w wieku 46 lat, tak aby nie przekraczały one obwodów pni dla drzew starszych - co zostało też szczegółowo opisane wyżej (Ekspertyza dendrologiczna wykonana przez firmę C. Sp. z o.o.).W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Kolegium złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. Spółka Akcyjna w B. reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, oraz umorzenie postępowania administracyjnego, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Wobec zaskarżonej decyzji strona skarżąca podniosła zarzuty:I. Naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:1) art. 88 ust. 1 pkt 1 i art. 89 ust. 1 u.o.p., poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie za prawidłowe wymierzenie skarżącej administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia na działce o nr [...], podczas gdy wycinka drzew nastąpiła zgodnie z decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r., znak: Z-1p.2120/158/75, a skarżąca nie była zobowiązana do uzyskania żadnych dalszych lub dodatkowych zezwoleń na wycinkę drzew na terenie objętym powyższą decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego,2) art. 3 pkt 1 u.o.l. i art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p., poprzez ich błędną wykładnię skutkującą uznaniem w ślad za organem pierwszej instancji, że teren z którego dokonano wycinki drzew w niniejszej sprawie nie jest lasem, podczas gdy teren ten stanowi las, a w konsekwencji powyższego zastosowanie powinien znaleźć art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p. regulujący wyjątek od obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew w lasach,3) art. 89 ust. 3 u.o.p., poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie w ślad za organem pierwszej instancji za prawidłowe powiększenie danych do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej o 50% przez organ, pomimo że zgodnie ze stanowiskiem organu ustalenie obwodów lub gatunków usuniętych drzew było możliwe i zostało dokonane.II) Naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na:a) uznaniu za prawidłowe oparcie decyzji organu pierwszej instancji w całości na ekspertyzie dendrologicznej sporządzonej przez J. W. i M. Ł. z C. sp. z o.o., która obarczona jest błędami i nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie; przy jednoczesnym pominięciu zastrzeżeń skarżącej złożonych do powyższej opinii i podważających jej prawidłowość,b) błędnym przyjęciu w ślad za organem pierwszej instancji - wartości wskazanych w ekspertyzie dendrologicznej za niepodważalne i pewne, co skutkowało wymierzeniem skarżącej administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie nawet tych drzew, których obwody pnia znajdują się na granicy wartości oszacowanych w ekspertyzie dla drzew wyrosłych dzień po wydaniu decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 31 lipca 1975 r., co budzi uzasadnione wątpliwości, czy faktycznie drzewa te wyrosły później niż 31 lipca 1975 r.Motywując skargę strona skarżąca podtrzymała dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. Wskazała nadto, że Kolegium ignoruje stan przyrodniczy terenu, wybiórczo traktuje orzecznictwo i stanowisko przedstawicieli doktryny, opiera się na argumentach pozbawionych logicznej spójności. W rezultacie prowadzi to do błędnego wniosku, że teren nie stanowił lasu podczas gdy spełniał kryteria przyrodnicze i przestrzenne, co przesądzało o jego statusie jako lasu w rozumieniu art. 3 u.o.l. Dodatkowo strona podniosła, że kary zostały wymierzone nawet za usunięcie drzew, których obwody pnia są mniejsze niż o 0,72 cm od wartości oszacowanych w ekspertyzie. Organ nie powinien naliczyć kary za usunięcie sosen zwyczajnych o obwodzie 60 cm, których jest aż 166 w wykazie zawartym w zaskarżonej decyzji.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji, oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.Postanowieniem z 16 stycznia 2026 r. Sąd oddalił wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i skierował sprawę do rozpoznania w trybie zwykłym na rozprawę.Na rozprawie 11 czerwca 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:Skarga zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.Sąd dokonując w zakreślonych wyżej granicach oceny legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 6 listopada 2025 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy Bełchatów z 28 kwietnia 2025 r. wymierzającej A. S.A. z siedzibą w B. administracyjną karę pieniężną w wysokości 2 275 483,00 zł za usunięcie 1192 sztuk drzew bez wymaganego zezwolenia na działce nr [...] stwierdził, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy.Lektura akt administracyjnych dowodzi, że poddana sądowej kontroli decyzja organu drugiej instancji jest już trzecim z kolei rozstrzygnięciem wydanym na gruncie rozpatrywanej sprawy.Z materiału aktowego sprawy wynika, że w dniach 15-17 czerwca 2021 r. A. S.A. z siedzibą w B. dokonała wycinki około 3 tys. sztuk drzew z terenu działki nr [...], powstałej w wyniku podziału działki nr [...] (dowód: protokół oględzin z 1 lipca 2021 r., wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną). Zgodnie z decyzją Wójta Gminy K. z 8 lutego 2021 r. działka nr [...], położona w obrębie geodezyjnym W. , gmina K. będąca własnością Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym A. S.A. z/s w B. o powierzchni 24,5282 ha została podzielona na działki nr [...] o powierzchni 4,9380 ha i nr [...] o powierzchni 19,5937 ha. Na zlecenie strony skarżącej, w grudniu 2020 r. Spółka E. sporządziła Raport "Inwentaryzacja dendrologiczna w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Spółka w toku postępowania przedłożyła decyzję Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. znak: Z-1p-2120/158/75 zezwalającą na wyłączenie z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazanie w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych o powierzchni 70,69 ha oraz nieleśnych o powierzchni 8,68 ha wchodzących w skład oddz. [...] w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do wniosku mapie w skali 1:5000 z przeznaczeniem na budowę e. .Powyższe okoliczności są niesporne pomiędzy stronami postępowania.Osią sporu w sprawie jest natomiast ustalenie, czy - jak twierdzi strona skarżąca - decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r., która dotychczas nie została wykonana w całości, uprawnia Spółkę do usunięcia wszystkich drzew i krzewów z działki o obecnym nr ewid. [...]. Nie jest ona ograniczona czasowo, nie wymienia ona konkretnych drzew, które mogą zostać usunięte. Decyzja z 1975 r. odnosi się wyłącznie do terenu, z którego wycięta może zostać nieokreślona i zarazem nieograniczona liczba drzew porastających ten teren, wywołuje skutki prawne w stosunku do całego terenu nią objętego niezależnie od tego, czy na moment wycinki teren ten porastało więcej drzew niż na dzień wydania powyższej decyzji, czy też liczba ta była mniejsza. Gdyby decyzja z 1975 r. miała być podstawą do wycięcia jedynie określonych, istniejących na moment jej wydania drzew, wówczas powinna zawierać zestawienie tych drzew bądź też zostać ograniczona czasowo, co jednak nie miało miejsca. Z tego też względu Spółka nie miała obowiązku uzyskania dodatkowego zezwolenia na usunięcie drzew, a nałożenie na nią kary na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 i art. 89 ust. 1 u.o.p. jest niezasadne. Ponadto, według strony skarżącej, teren ten był pokryty roślinnością leśną na wyznaczonym ustawowo obszarze, wobec czego stanowił on las w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach, zatem w sprawie winien znaleźć zastosowanie wyjątek przewidziany w art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p.Przeciwne stanowisko w tym zakresie prezentuje Wójt Gminy Bełchatów, a w ślad za nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, uznając, że co prawda decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca z 1975 r. nadal funkcjonuje w obrocie prawnym, niemniej jednak na jej podstawie strona skarżąca mogła usunąć wyłącznie drzewa rosnące na terenie nieruchomości w dacie wydania decyzji z 1975 r. Natomiast w stosunku do drzew, które wyrosły po dniu wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. aż do dnia ich usunięcia w 2021 r., strona skarżąca co do zasady powinna legitymować się zezwoleniem na usunięcie drzew. Skoro zaś takim zezwoleniem się nie legitymowała, to zasadnym było wymierzenie jej z tego tytułu administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 1192 sztuk drzew. Nadto organy obu instancji uznały, że obszar, na którym dokonano wycinki drzew nie był obszarem przeznaczonym do produkcji leśnej, tym samym nie stanowił lasu w rozumieniu ustawy o lasach.W tym sporze rację ma strona skarżąca.Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że decyzją z 31 lipca 1975 r. znak: Z-1p-2120/158/75 Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego zezwolił na wyłączenie z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazanie w zarząd i użytkowanie E. w budowie z siedzibą w R. gruntów leśnych o powierzchni 70,69 ha oraz nieleśnych o powierzchni 8,68 ha (bagno, rowy, drogi i linie podziału powierzchniowego) wchodzących w skład oddz. [...] w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do wniosku mapie w skali 1:5000 z przeznaczeniem na budowę e. . Jednocześnie Minister zezwolił na dokonanie zmiany uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania i zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, na pow. 70,69 ha. W decyzji organ ustalił również należność z tytułu nabycia gruntów leśnych, bez drzewostanu na cele nierolnicze i nieleśne o pow. 70,69ha 10 953 500 zł. Stałe opłaty roczne z tytułu użytkowania gruntów leśnych nabytych na cele nierolnicze i nieleśne w wysokości 10 953 500 zł powinny być uiszczane przez nabywcę gruntów w okresie 20 lat od daty otrzymania decyzji. Równocześnie organ zastrzegł, że wycinki drzewostanu i wyrobienia sortymentów we właściwym okresie dokona nabywca własnym kosztem i staraniem pod technicznym nadzorem Nadleśnictwa W., przy czym pozyskane drewno pozostaje w dyspozycji państwowego gospodarstwa leśnego.Według stanowiącego materialnoprawną podstawę wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. przepisu § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 1974 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz.U. nr 19, poz. 104 - dalej w skrócie "rozporządzenie z 1974 r.") zezwolenia na przeznaczenie gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze lub nieleśne wydaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w odniesieniu do gruntów rolnych lub leśnych znajdujących się pod jego zarządem po uprzednim uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów. Przepis § 5 rozporządzenia z 1974 r. określa zasady ustalenia należności z tytułu nabycia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne za 1ha gruntu w zależności od typu siedliskowego lasów (według planów urządzenia gospodarstwa leśnego), zaś jego § 6 ust. 1 zdanie 1 stanowi, że decyzje o ustaleniu wysokości należności i opłat, o których mowa w § 4 i 5, wydają naczelnicy powiatów, a w odniesieniu do gruntów rolnych i leśnych, znajdujących się pod zarządem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego - organy określone w § 2 ust. 1 pkt 2.Zgodnie zaś z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 27 stycznia 1972 r. w sprawie wyłączania gruntów z państwowego gospodarstwa leśnego i włączania gruntów do tego gospodarstwa (Dz.U. nr 5, poz. 28 - dalej w skrócie "rozporządzenie z 1972 r."), który również stanowił jedną z podstaw wydania decyzji z 1975 r., zezwolenie na zmianę uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania w odniesieniu do gruntów państwowego gospodarstwa leśnego oraz na wyłączenie gruntów z tego gospodarstwa bądź na korzystanie z takich gruntów bez ich wyłączania wydaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego - w odniesieniu do gruntów o obszarze przekraczającym 25 ha.Według Protokołu zdawczo-odbiorczego, spisanego w dniu 1 września 1975 r. w Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w sprawie przekazania nieruchomości leśnej i rolnej wchodzącej w skład Nadleśnictwa W., sporządzonego na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 31 lipca 1975 r., Nadleśnictwo W. w W. przekazało E. w budowie w zarząd i użytkowanie nieruchomości o obszarze 79,37 ha (dopisek: w tym pow. leśna 70,69 ha) wchodzącej w skład oddz. [...] w granicach oznaczonych obwódką barwy czerwonej na dołączonej do niniejszego protokołu mapie w skali 1: 5000 - ze zmianą uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania na powierzchni 79,37 ha z przeznaczeniem na budowę E. . Zgodnie z § 2 w/w protokołu w stosunku do przejętej nieruchomości leśnej będą miały zastosowanie postanowienia ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym (Dz.U. nr 63, poz. 494), a w szczególności działu II - Zasady gospodarki.Decyzją Dyrektora Lasów Państwowych Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Ł. z 9 grudnia 1975 r., wydaną na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz § 5 rozporządzenia z 1974 r., ustalono jednorazowe odszkodowanie za straty powstałe z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanów w oddziałach [...] na powierzchni łącznej 50,91 ha w Nadleśnictwie W. pod budowę e. w wysokości 1788,250 zł. W załączniku do decyzji zamieszczono opisy taksacyjne drzewostanów podlegających wyrębowi, ze wskazaniem oddziału, powierzchni leśnej w ha, typu siedliska lasu, skróconego opisu drzewostanu, gatunku, zadrzewienia, bonitacji. Z dokumentów tych jasno wynika, że teren o powierzchni 50,91 ha porastał las (sosna w wieku od 18 lat do 138 lat, brzoza - w wieku od 29 lat do 68 lat). 19,78 ha powierzchni leśnej drzewostanów nie podlegało wyliczeniu strat ze względu na osiągnięty wiek dojrzałości rębnej (t.j. sosna powyżej 90 lat).Wskazać dalej trzeba, że w dacie wydania decyzji z 31 lipca 1975 r. obowiązywały ustawa z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 1971 r. nr 27, poz. 249) oraz ustawa z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym (Dz.U. nr 63, poz. 494).Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ochrona gruntów leśnych polega na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne, na zapobieganiu obniżania ich produktywności oraz na przywracaniu wartości użytkowych gruntom, które utraciły charakter gruntów leśnych na skutek działalności nieleśnej. Gruntami leśnymi są grunty określone w przepisach o państwowym gospodarstwie leśnym i w przepisach o zagospodarowaniu lasów i nieużytków nie stanowiących własności Państwa oraz niektórych lasów i nieużytków państwowych. Przeznaczanie gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze lub nieleśne polega na ustalaniu innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania tych gruntów (art. 3 w/w ustawy). Przeznaczenie na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów rolnych lub leśnych wymaga uzyskania zezwolenia właściwego organu (art. 6 ust. 1 w/w ustawy). Według art. 7 w/w ustawy ustalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczące określenia granic gruntów rolnych lub leśnych przeznaczonych w tych planach do użytkowania rolniczego lub leśnego można zmieniać wyłącznie w trybie okresowej analizy i aktualizacji tych planów (ust. 1). W przypadku przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze lub nieleśne, organy do spraw rolnictwa i leśnictwa prezydiów powiatowych rad narodowych, w porozumieniu z innymi zainteresowanymi organami tych prezydiów, a w odniesieniu do gruntów leśnych znajdujących się pod zarządem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego - w porozumieniu z właściwym przedsiębiorstwem lasów państwowych, sporządzają gospodarczo uzasadniony program rolniczego lub leśnego wykorzystania tych gruntów w okresie od chwili podjęcia decyzji o ich przeznaczeniu do czasu faktycznego ich wyłączenia z produkcji rolniczej lub leśnej (ust. 2). Program wykorzystania gruntów rolnych lub leśnych przeznaczonych na cele nierolnicze lub nieleśne, o których mowa w ust. 2, po przedstawieniu użytkującym grunty zainteresowanym osobom prawnym lub fizycznym oraz zebraniu ich uwag i opinii, podlega przedłożeniu do zatwierdzenia równocześnie z planem zagospodarowania przestrzennego (ust. 3).Natomiast, po myśli art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym, państwowe lasy i grunty leśne wraz ze związanymi z nimi gospodarczo gruntami nieleśnymi oraz nieruchomościami i ruchomościami, służącymi do prowadzenia gospodarstwa leśnego (budowlami, urządzeniami technicznymi, transportowymi, komunikacyjnymi itp.), jak również zakładami przemysłu leśnego, stanowią państwowe gospodarstwo leśne. Do państwowego gospodarstwa leśnego wchodzą również w miarę gospodarczej celowości położone wśród lasów i gruntów leśnych enklawy państwowych gruntów nieleśnych (gruntów ornych, łąk, pastwisk, torfowisk i wód) oraz wrzynające się w lasy i grunty leśne półenklawy takich gruntów.Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 w/w ustawy za lasy w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy uważa się grunty leśne wraz z drzewostanem. Z kolei za grunty leśne uważa się grunty: które w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy znajdują się pod uprawą leśną, które w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy poprzednio obowiązujących przepisów powinny znajdować się pod uprawą leśną, a na których do tego czasu nie została dokonana trwała zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania, które zostały przeznaczone pod uprawę leśną.Według art. 7 ust. 1 i 2 w/w ustawy, zamieszczonego w Dziale II Zasady gospodarki, Rozdział II Zachowanie lasów, wszystkie grunty leśne o zwartej powierzchni co najmniej 0,1 ha powinny być trwale utrzymane pod uprawą leśną. Zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania może być dokonana jedynie w przypadkach, gdy zmiana taka: lit. a - wynika z gospodarczych lub administracyjnych potrzeb państwowego gospodarstwa leśnego, lit. b - uzasadniona jest interesem publicznym, lit. c - uzasadniona jest interesem obrony lub bezpieczeństwa Państwa, lit. d - przewidziana jest w prawomocnych miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, albo niezbędne jest dla realizacji narodowych planów gospodarczych.Obszerne przytoczenie powyższych okoliczności, wynikających nota bene z dokumentów zalegających w aktach sprawy wraz z przywołaniem przepisów prawa obowiązujących w dacie wydania decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. ma - w przekonaniu Sądu - kluczowe znaczenie dla dokonania prawidłowej oceny skutków tegoż rozstrzygnięcia, a co za tym idzie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Zgodzić się bowiem trzeba ze stroną skarżącą, że wspomniana decyzja funkcjonuje w obrocie prawnym i dotychczas nie została z niego usunięta w prawem przewidzianym trybie. Sporna decyzja posiada walor ostateczności. Z uwagi na wynikającą z art. 16 k.p.a. zasadę trwałości decyzji ostatecznych, jest ona objęta swoistym domniemaniem legalności i prawidłowości. Ponad wszelką wątpliwość decyzja z 1975 r. nie jest ograniczona czasowo, nie wymienia konkretnych drzew, które mogą zostać usunięte, a odnosi się wyłącznie do terenu, z którego wycięta może zostać nieokreślona i zarazem nieograniczona liczba drzew porastających ten teren. Gdyby decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego miała być podstawą do wycięcia jedynie określonych, istniejących na moment jej wydania drzew, decyzja powinna zawierać zestawienie tych drzew bądź też zostać ograniczona czasowo. Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. w sprawie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntu mieści w sobie również uprawnienie do usunięcia drzew, wywołuje ona skutki prawne w stosunku do całego terenu objętego tą decyzją, który w zdecydowanej większości, bo aż na terenie 70,69 ha był lasem w rozumieniu art. 5 ustawy o państwowym gospodarstwie leśnym, za który uważa się grunty leśne wraz z drzewostanem, który jak twierdzi strona skarżąca i okoliczność ta nie została dotychczas skutecznie podważona przez organy prowadzące postępowanie, nie został usunięty przez 46 lat. Dodać w tym miejscu trzeba, że na leśny charakter terenu, z którego usunięto drzewa wskazuje jednoznacznie dokumentacja fotograficzna załączona do Raportu - Inwentaryzacji dendrologicznej w celu oceny zakresu prac porządkowych niezbędnych do przywrócenia części obszaru działki [...] do użytkowania zgodnego z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonej w grudniu 2020 r. oraz treść tego dokumentu, dokumentacja fotograficzna załączona do pisma z 1 lipca 2021 r. skierowanego do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Ł. jak również fotografie załączone do protokołu przekazania surowca z 22 czerwca 2023 r. na rzecz Lasów Państwowych, Nadleśnictwa B. .Powyższa okoliczność wyraźnie umknęła uwadze organów obu instancji pomimo tego, że to właśnie na wyjaśnieniu tego aspektu sprawy winny w pierwszym rzędzie skoncentrować swoją uwagę organy orzekające. W piśmie z 19 października 2021 r. Wójt Gminy K. przekazując Kolegium odwołanie od decyzji z 29 września 2021 r. w pkt 2 podkreślił, że "posiadana przez skarżącego decyzja na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej wydana została na grunty sklasyfikowane jako Ls (las). Na chwilę dokonania wycinki (i na chwilę obecną) grunty te sklasyfikowane są jako Ba (tereny przemysłowe) co związane jest z koniecznością uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew." Na podstawie akt sprawy nie sposób jednak ustalić w oparciu o zapisy zamieszczone w ewidencji gruntów i budynków, bowiem takowych brak, jakie grunty z oznaczeniem klasyfikacji użytków występują aktualnie na terenie działki nr [...], z której usunięto drzewa, ani też jakie grunty występowały na tym terenie w okresie od 1975 r. aż do dnia usunięcia drzew. Na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wypisu z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem klasyfikacji użytków zwracało uwagę Kolegium w motywach decyzji kasacyjnej z 28 lutego 2022 r. (str. 9). W materiale aktowym sprawy próżno również poszukiwać wypisów i wyrysów z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które obowiązywały dla terenu aktualnej działki nr [...] począwszy od lat 70 XX wieku do 2021 r., co ma niebagatelne znaczenie, dla ustalenia, czy i kiedy teren ten posiadał leśne przeznaczenie w akcie prawa miejscowego, które w późniejszym okresie zmienione zostało na przemysłowe. Co prawda z akt sprawy wynika, że pismem z 2 lutego 2024 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do pełnomocnika Spółki o wskazanie, czy dla działki nr [...] (przed podziałem działka nr [...]) była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz o wskazanie przeznaczenia przywołanego terenu w planie zagospodarowania przestrzennego w okresie od 1975 r. do 2021 r. wraz z podaniem uchwał, które ten plan określały, a w odpowiedzi z 19 lutego 2024 r. pełnomocnik Spółki poinformował, że dla terenu działki nr [...] nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i określił przeznaczenie działki nr [...] w kolejnych miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego począwszy od roku 1986 a skończywszy na roku 2017, to jednak na tym aktywność organu pierwszej instancji jak i organu odwoławczego w zakresie ustalenia przeznaczenia terenu, z którego drzewa zostały usunięte, skończyła się. Z akt sprawy wynika nadto, że w toku kontrolowanego postępowania organy obu instancji nie podjęły nawet próby pozyskania zdjęć lotniczych z lat 1975 - 2021 dla terenu działki nr [...], co byłoby niewątpliwie pomocne w celu ustalenia niewadliwego stanu faktycznego sprawy.Powyższe uchybienia świadczą o naruszeniu przez Wójta Gminy Bełchatów jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł istotnie rzutować na wynik sprawy, a w rezultacie o wydaniu zaskarżonej decyzji Kolegium jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji przedwcześnie, z naruszeniem art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p., art. 83f ust. 1 pkt 4 u.o.p.Stosownie bowiem do treści art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia. Zasadą na gruncie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2024 r., poz. 1478) jest, że usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela nieruchomości (art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p.). Wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów ustanawia przepis art. 83f ust. 1 u.o.p., który w punkcie 4 stanowi, że przepisów art. 83 ust. 1 nie stosuje się do drzew lub krzewów na plantacjach lub w lasach w rozumieniu ustawy z dnia 28 września 1981 r. o lasach.Za trafny z punktu widzenia oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał również zarzut błędnej wykładni art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 567 - dalej w skrócie "u.o.l."). Jak zostało to już wcześniej zaakcentowane decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 lipca 1975 r. została wydana przede wszystkim w stosunku do terenu będącego lasem w rozumieniu art. 5 ustawy z 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym o powierzchni 70,69 ha. Na leśny charakter terenu, z którego usunięto drzewa wskazuje ponad wszelką wątpliwość materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanej sprawie, o którym była już wyżej mowa. Teren działki [...], z którego usunięto drzewa nie utracił swojego leśnego charakteru z momentem wydania decyzji z 1975 r. lecz z chwilą faktycznej zmiany sposobu użytkowania, co miało miejsce dopiero w 2021 r.Wyjaśnić w dalszej kolejności trzeba, że aktualnie obowiązująca ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach, zgodnie z jej art. 82, weszła w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. Zgodnie z jej art. 82 pkt 2, moc utraciła ustawa z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym.Obecnie lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 u.o.l. jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:a) przeznaczony do produkcji leśnej lubb) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego alboc) wpisany do rejestru zabytków.W kontrolowanej sprawie organy orzekające uznały, że teren działki nr [...], z którego usunięto drzewa, wbrew odmiennemu stanowisku strony skarżącej - nie jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 u.o.l., ponieważ o ile spełnione zostały kryterium powierzchniowe (powierzchnia przekraczająca 0,10ha) i przyrodnicze - pokrycie roślinnością leśną (uprawami leśnymi), na którą składają się drzewa i krzewy oraz runo leśne, to jednak nie zostało spełnione kryterium przeznaczenia do produkcji leśnej, które to kryteria powinny zostać spełnione łącznie by mówić o lesie według art. 3 u.o.l.W ocenie Sądu stanowisko organów obu instancji zaprezentowane na tle wykładni art. 3 pkt 1 u.o.l. jest błędne, choć niewątpliwie ma ono oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które co należy wyraźnie podkreślić, nie jest w tym wypadku jednolite. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, że w świetle art. 3 pkt 1 ustawy za las należy uznać grunt o zwartej powierzchni, co najmniej 0,10 ha pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi), drzewami i krzewami oraz runem leśnym, który nie spełnia żadnego dodatkowego kryterium opisanego w art. 3 pkt 1 lit. a, b, c (nie jest przeznaczony do produkcji leśnej, nie stanowi rezerwatu przyrody ani nie został wpisany do rejestru zabytków), zaś dodatkowe kryteria dotyczą gruntów o powierzchni co najmniej 0,10 ha przejściowo pozbawionych roślinności leśnej, które za las będą uznane, o ile spełniają dodatkowe kryteria wymienione pod lit. a, b czy c art. 3 pkt 1 ustawy o lasach (zob. np. wyrok SN z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt IV CSK 353/08, OSNC-ZD 2009/4/99; wyrok NSA z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt II OSK 95/14; wyrok NSA z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2133/16; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 132/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 24/16). Pogląd taki koresponduje z podstawowym celem ustawy o lasach, jakim jest zachowanie lasów i korzystnego ich wpływu na klimat, powietrze, wodę, glebę, warunki życia i zdrowia człowieka oraz na równowagę przyrodniczą (zob. art. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt ustawy o lasach).Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 18 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1092/18, utrzymującego w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1790/17, aprobujący zresztą pogląd zbieżny z prezentowanym przez tutejszy Sąd w gruncie rozpatrywanej sprawie, ustawodawca posłużył się w art. 3 pojęciem "przeznaczony do produkcji leśnej" natomiast pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie. NSA nie podzielił w tym wypadku stanowiska skarżących kasacyjnie, że o spełnieniu przesłanki przeznaczony do produkcji leśnej można by mówić tylko wówczas, gdyby takie przeznaczenie wynikało z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), albo z decyzji o warunkach zabudowy (art. 59 ust. 1). Za tym, że proponowane stanowisko jest niezasadne przemawiają między innymi następujące argumenty. Przede wszystkim w przypadku wątpliwości co do znaczenia określonego pojęcia, z uwagi na brak jego definicji ustawowej, w pierwszej kolejności odpowiedzi należy poszukiwać analizując pozostałe przepisy tej ustawy, a dopiero później można sięgnąć do innych ustaw.Ustawodawca w ustawie o lasach odwołuje się do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale nie w kontekście i nie w związku z definicją lasu zawartą w art. 3 ustawy. Mianowicie zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o lasach, grunty przeznaczone do zalesienia określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozwiązanie zawarte w art. 14 ust. 3 ustawy, na które wskazują skarżący kasacyjnie podnosząc, iż w okolicznościach faktycznych sprawy brak było zarówno planu jak i decyzji o przeznaczeniu gruntu do zalesienia, a to oznacza, że nie można przyjąć, że mamy do czynienia z lasem, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za błędne. Według NSA przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zalesienie może być realizowane przez sukcesję naturalną lub sztucznie, przy czym sukcesja naturalna oznacza przekształcenie ekosystemów w inne. Taki proces naturalnej sukcesji następować może na obszarach nieuprawianych rolniczo np. z powodu zaniechania i gdzie w efekcie zjawisk przyrodniczych, bez udziału człowieka może dojść do samoistnego wzrostu i pokrycia dotychczasowego gruntu roślinnością leśną, tj. drzewami, krzewami, runem leśnym, czyli dojść do zalesienia. Zalesienie może być również realizowane jako planowe zamierzenie dążące do powiększenia zasobów leśnych, czyli wprowadzenia roślinności leśnej na grunty nieleśne i wówczas realizowane jest zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym art. 14 ustawy o lasach. Jednym słowem zasada wynikająca z art. 14 ust. 4 ustawy o lasach ma zastosowanie do zalesienia, które następuje w sposób sztuczny, a wiec w wyniku określonych czynności planowanych podejmowanych przez stosowne podmioty (tak też J. Bieluk, K. Leśkiewicz; Komentarz do art. 14 ustawy o lasach, Warszawa 2017 op. cit.s. 73). Dlatego też fakt, że w okolicznościach tej sprawy przedmiotowe działki nie zostały przeznaczone do zalesienia na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy o lasach, nie oznacza, że do zalesienia nie doszło, bo mogło to nastąpić w drodze naturalnego zalesienia. Nadto w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskazuje się grunty, które są przeznaczenie do zalesienia, a nie do produkcji leśnej, czy też wskazuje się grunty, które są przeznaczone na cele rolne, a nie do produkcji rolnej. Jednym słowem rozwiązanie zawarte w art. 14 ust. 3 ustawy o lasach prowadzi do dwóch wniosków: po pierwsze ma zastosowanie tylko w przypadku planowanego, zamierzonego zalesienia gruntu, a po drugie z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca w ustawie o lasach jednoznacznie wskazał kiedy konieczne jest sięgnięcie do miejscowego planu lub decyzji, tym samym nie można tego wymogu stosować w innych przypadkach gdy ustawodawca go nie przewidział. Tożsamy pogląd na tle wykładni art. 3 u.o.l. wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 8 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 765/19, z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OSK 1399/21 oraz z 23 lutego 2026 r., sygn. akt I OSK 1334/24. W tym ostatnim wyroku NSA podkreślił, że z uwagi na brak legalnej definicji pojęcia "produkcji leśnej" już sam wzrost i rozwój drzewostanu jest wystarczające do uznania, że teren taki stanowi obszar "produkcji leśnej".Skład orzekający Sądu podziela powyższe poglądy uznając tym samym za błędne stanowisko organów orzekających, wedle którego teren działki nr [...], z którego usunięto drzewa, nie jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 u.o.l., ponieważ nie został przeznaczony do produkcji leśnej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ani w decyzji o warunkach zabudowy. Powyższe uchybienie miało, w przekonaniu Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy. Przypomnieć bowiem trzeba, że obowiązek uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów nie występuje bowiem w przypadku usunięcia drzew lub krzewów w lasach w rozumieniu ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej od organu Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 118). Zasądzona kwota odpowiada równowartości wpisu od skargi, wynagrodzenia pełnomocnika i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.Kontynuując postępowanie organ uzupełni materiał dowodowy sprawy zgodnie z wytycznymi zaprezentowanymi w uzasadnieniu niniejszego wyroku, ustali niewadliwy stan faktyczny sprawy, uwzględni wykładnię przepisów prawa zaprezentowaną w uzasadnieniu wyroku, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., następnie zaś wyda rozstrzygnięcie odpowiadające prawu.dj., następnie zaś wyda rozstrzygnięcie odpowiadające prawu.dj