sygn. II SA/Gl 161/26 11 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Postanowienie - II SA/Gl 161/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 11 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. C. (C.) na uchwałę Rady Miasta Radzionków z dnia 27 listopada 2025 r. nr XX/192/2025 w przedmiocie planu ogólnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE PismeOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. C. (C.) na uchwałę Rady Miasta Radzionków z dnia 27 listopada 2025 r. nr XX/192/2025 w przedmiocie planu ogólnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pisme
Data orzeczenia 11 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Aneta Majowska
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. C. (C.) na uchwałę Rady Miasta Radzionków z dnia 27 listopada 2025 r. nr XX/192/2025 w przedmiocie planu ogólnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 stycznia 2026 r. obecnie skarżący - T. C. , wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Radzionków z dnia 27 listopada 2025 r., nr XX/192/2025, w sprawie uchwalenia planu ogólnego miasta Radzionków, zarzucając naruszenie:1. art. 13d ust. 1-3 oraz art. 13h ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie: Dz. U. z 2026 r., poz. 538), zwanej dalej u.p.z.p., poprzez wadliwe, nierzetelne i sprzeczne z rzeczywistymi uwarunkowaniami obliczenie chłonności terenów niezabudowanych, skutkujące nieuprawnionym wyznaczeniem stref planistycznych z zabudową mieszkaniową;2. art. 13b, art. 13h u.p.z.p., art. 6, art. 51 oraz art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie: Dz. U. z 2026 r., poz. 670), poprzez bezzasadne nieuwzględnienie ustaleń prognozy oddziaływania na środowisko oraz brak rzetelnej analizy wariantów alternatywnych oraz wadliwe przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko;3. § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie projektu planu ogólnego gminy, dokumentowania prac planistycznych w zakresie tego planu oraz wydawania z niego wypisów i wyrysów (Dz. U. z 2023 r., poz. 2758), poprzez sporządzenie dokumentacji planistycznej w sposób uniemożliwiający weryfikację przyjętych założeń, metodologii oraz wyników obliczeń;4. art. 13i u.p.z.p., poprzez istotne naruszenie trybu sporządzenia planu ogólnego, polegające na wprowadzeniu istotnych zmian projektu po etapie uzgodnień bez ponownego przeprowadzenia wymaganych procedur opiniowania i uzgadniania;5. art. 7 i 8 k.p.a., poprzez selektywne i ukierunkowane przeprowadzenie procedury planistycznej, skutkujące forsowaniem określonych rozwiązań przestrzennych wbrew dokumentom strategicznym, środowiskowym oraz zgłaszanym uwagom;6. art. 2, art. 21 i art. 32 Konstytucji RP, poprzez nieproporcjonalną ingerencję w prawo własności oraz nierówne traktowanie właścicieli nieruchomości.Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, o wstrzymanie jej wykonania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił argumentację na poparcie każdego ze sformułowanych zarzutów.Skarżący uzasadniając swój interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, wskazał, że jest mieszkańcem gminy Radzionków oraz właścicielem nieruchomości położonej bezpośrednio przy strefach 31SJ i 30SU, na które plan ogólny oddziałuje poprzez zmianę przeznaczenia terenów sąsiednich, pogorszenie warunków hydrologicznych, zwiększenie uciążliwości środowiskowych, hałasowych i komunikacyjnych oraz naruszenie walorów krajobrazowych i rekreacyjnych. Stwierdził, że ustalenia zaskarżonego planu, a w szczególności strefy 31SJ i 30SU, wpływają na sposób zagospodarowania jego nieruchomości oraz na jej wartość, co narusza jego interes prawny wynikający z art. 140 k.c. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie: Dz. U. z 2026 r., poz. 662), zwanej dalej u.s.g. Skarżący wyjaśnił ponadto, że swoją nieruchomość nabył w 2021 r. przy zapewnieniu, że tereny oznaczone w zaskarżonym planie jako 31SJ i 30SU będą pełnić funkcję zieleni i rekreacji oraz zaplecza rozwojowego [...].W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.W ocenie organu, skarżący nie wykazał, że przedmiotową uchwałą zostało mu odebrane lub ograniczone jakieś prawo, bądź też został nałożony na niego nowy obowiązek lub zmieniony został obowiązek dotychczas na nim ciążący. W ocenie organu skarżący powołuje się bardziej na hipotetyczne stany niż na konkretne skutki dla niego w związku z uchwalonym planem ogólnym. Nie jest bowiem nawet wiadomym, w jaki sposób plan ogólny ma oddziaływać na nieruchomość skarżącego i której nieruchomości jest właścicielem. Skarżący bowiem wskazał wyłącznie, że jest mieszkańcem gminy Radzionków. Zdaniem organu żaden z przepisów zaskarżonej uchwały nie ustala dla skarżącego jakichkolwiek nakazów lub zakazów, ani też nie pozbawia go jakichkolwiek uprawnień oraz nie nakłada żadnych obowiązków, jak też ich nie zmienia, bowiem skarżący nie jest adresatem norm prawnych zawartych w zaskarżonym akcie. Sam fakt sąsiedztwa nie jest wystarczający. Konieczne jest wykazanie konkretnego, negatywnego wpływu na prawną sytuację skarżącego.Organ wskazał dalej, że plan ogólny sam w sobie nie daje prawa do zabudowy. Kwestia przeznaczeń terenów ustalonych w planie ogólnym uszczegółowiana jest w m.p.z.p. Istotną kwestią jest, że w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy Radzionków z wyłączeniem terenu w rejonie ulic [...] i [...] (uchwała nr [...] Rady Miasta Radzionków z dnia [...] r.), dla nieruchomości położonych "bezpośrednio przy strefach 31SJ i 30SU", ustalono teren zieleni urządzonej, sportu i rekreacji oznaczony symbolem 2ZUS, o przeznaczeniu podstawowym: zieleń urządzona, urządzenia sportu i rekreacji. Zgodnie z definicją ustaloną ww. uchwale poprzez urządzenia sportu i rekreacji, należy rozumieć terenowe urządzenia takie jak: siłownia plenerowa, urządzone miejsca do odpoczynku, place gier, place zabaw, boiska, wodne place zabaw, minigolf służące uprawianiu sportu i rekreacji oraz infrastruktura sanitarna. Organ stoi na stanowisku, że skarżący z pełną odpowiedzialnością i świadomością dokonywał zakupu nieruchomości "bezpośrednio przy strefach 31SJ i 30SU" w bezpośrednim sąsiedztwie ww. przeznaczeń terenu.Organ dodał, że aktualnie pokrycie miejscowymi planami wynosi 100% obszaru miasta Radzionków i nie jest planowane w najbliższym czasie podjęcie działań w kierunku podjęcia uchwał w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowych planów.W dalszej części odpowiedzi na skargę organ szczegółowo odniósł się do jej zarzutów polemizując z argumentacją przedstawioną przez skarżącego.W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2026 r. skarżący sprecyzował, że jest właścicielem działki nr [...] (nr [...]), znajdującej się w strefie oznaczonej w planie ogólnym jako 25SJ.Odnosząc się do kwestii wykazania sposobu oddziaływania uchwały na jego prawa i obowiązki zaznaczył, że zaskarżona uchwała nie ma charakteru wyłącznie kierunkowego, jak to próbuje się wykazywać, lecz jako akt prawa miejscowego wywołuje bezpośrednie skutki normatywne, wiążąc organy gminy przy sporządzaniu m.p.z.p. oraz przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy. Z chwilą jej wejścia w życie doszło do zmiany kwalifikacji planistycznej działki sąsiedniej z terenu zieleni urządzonej o ściśle limitowanej zabudowie (maks. 10% powierzchni zabudowy, min. 60% powierzchni biologicznie czynnej) na strefę dopuszczającą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zdaniem skarżącego skutek ten ma charakter aktualny i definitywny - uchwała znosi dotychczasową normatywną barierę urbanizacyjną i dopuszcza zurbanizowanie terenu bezpośrednio przylegającego do nieruchomości skarżącego, modyfikując tym samym prawne warunki wykonywania prawa własności. Nie jest to skutek hipotetyczny ani zależny wyłącznie od przyszłego uchwalenia planu miejscowego, lecz konsekwencja zmiany kwalifikacji przestrzennej terenu, która nastąpiła z chwilą wejścia w życie uchwały.Skarżący stwierdził ponadto, że plan ogólny gminy wywiera istotny wpływ na prawa i obowiązki właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy, kształtując ramy prawne korzystania z nieruchomości oraz możliwości inwestycyjne. Powoduje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, obowiązek dostosowania zamierzeń inwestycyjnych (organy administracji wydające decyzje o warunkach zabudowy lub pozwolenia na budowę są związane ustaleniami planu ogólnego), obowiązek przestrzegania gminnych standardów urbanistycznych, ograniczenia w zakresie zbywania i obrotu nieruchomościami.Konkludując skarżący stwierdził, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny jako właściciela nieruchomości, poprzez zmianę przeznaczenia działki bezpośrednio sąsiadującej z terenu zieleni urządzonej, wyłączonego spod zabudowy, na strefę wielofunkcyjną z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zmiana ta znosi dotychczasową normatywną ochronę przestrzeni otwartej w bezpośrednim sąsiedztwie jego nieruchomości i dopuszcza jej urbanizację, co wpływa na zakres wykonywania prawa własności, w szczególności poprzez zmianę warunków korzystania z nieruchomości, naruszenie zasad ładu przestrzennego oraz ingerencję w sferę ochrony przed immisjami (art. 140 i 144 k.c.). Uchwała ma charakter aktu prawa miejscowego i wywołuje bezpośrednie skutki normatywne, determinując dalsze procesy planistyczne, a tym samym kształtując sytuację prawną skarżącego.W piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2026 r., stanowiącym replikę na powyższe pismo skarżącego, organ wskazał m.in., że plan ogólny nie narusza ani nie uchyla prawa ustalonego w już obowiązującym m.p.z.p. Wszystkie m.p.z.p. uchwalone przed wejściem w życie planu ogólnego pozostają w mocy i zachowują swoją ważność. Plan ogólny to dokument ogólny (ustala strefy i parametry). Dopóki na jego podstawie nie powstanie nowy plan miejscowy lub nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy, to sytuacja prawna pozostaje bez zmian. Zdaniem organu skarżący nie wykazał, że konkretne zapisy planu ogólnego, realnie naruszają prawo własności lub inne prawo podmiotowe, a nie tylko "potencjalnie psują widok" czy komfort.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Przystępując do sądowej kontroli zaskarżonej uchwały, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. przysługuje podmiotowi, który nie tylko powoła się na istnienie własnego interesu prawnego lub uprawnienia, ale wykaże, że doszło do naruszenia przez zaskarżoną uchwałę interesu prawnego lub uprawnienia. Naruszenie takie ma miejsce wówczas, gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych, np. przez zniesienie, ograniczenie czy też uniemożliwienie realizacji jego uprawnienia lub interesu prawnego. W przypadku zaskarżenia uchwały w sprawie planu ogólnego gminy, będącego aktem prawa miejscowego (art. 13a ust. 7 u.p.z.p.), o naruszeniu interesu prawnego lub uprawnienia rozstrzyga zmiana w sytuacji prawnej skarżącego wskutek uchwalenia tego planu. Powołując się na naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. powinien wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją a zaskarżoną uchwałą. Związek ten powinien polegać na tym, że uchwała narusza, pozbawia lub ogranicza tak rozumiany interes lub uprawnienie wnoszącego skargę jako indywidualnego podmiotu albo członka określonej wspólnoty samorządowej. Dodać wypadnie, że Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniach wyroków z dnia 4 listopada 2003 r., sygn. akt SK 30/02 (OTK ZU 8/A/2003/84) i z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt SK 76/06 (OTK-A 2008/7/121), podzielił interpretację przyjmowaną przez sądy administracyjne, zgodnie z którą prawo do zaskarżania uchwał na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. przysługuje wyłącznie tym, którzy wykażą się konkretnym interesem prawnym wynikającym z określonej normy prawa materialnego.Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i otwiera drogę do jej merytorycznej oceny. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.Tymczasem taka właśnie sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wykazał, aby jego interes prawny został zaskarżoną uchwałą naruszony w taki sposób, który dawałby mu legitymację do wniesienia skargi, w szczególności co do ustanowienia w zaskarżonej uchwale stref planistycznych oznaczonych symbolami 31SJ i 30SU.W tym miejscu wyjaśnić należy, że zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie przepisów u.p.z.p., w szczególności regulujących sporządzenie planu ogólnego gminy. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym plan ogólny gminy jest aktem planistycznym o charakterze ogólnym, określającym politykę przestrzenną gminy oraz ramowe zasady kształtowania ładu przestrzennego. W pewnym uproszczeniu przyjąć należy, że ma on zastąpić studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy w zakresie określenia kierunków i wskaźników zagospodarowania terenu. Natomiast dotychczasową rolę studium, jako podstawowego aktu określającego uwarunkowania polityki przestrzennej gminy, ma przejąć strategia rozwoju (zob. art. 13b pkt 1 u.p.z.p.).Jak stanowi art. 13a ust. 1 u.p.z.p., rada gminy uchwala plan ogólny gminy. Jest to akt prawa miejscowego obejmujący obszar gminy, z wyłączeniem morskich wód wewnętrznych oraz terenów zamkniętych innych niż ustalane przez ministra właściwego do spraw transportu. Zakres jego regulacji określa art. 13a ust. 4 u.p.z.p. Obligatoryjne jest przy tym określenie stref planistycznych oraz gminnych standardów urbanistycznych. Fakultatywnie zaś w planie można określać obszary uzupełnienia zabudowy i obszary zabudowy śródmiejskiej oraz gminne standardy dostępności do infrastruktury społecznej.O tym, na jakie strefy planistyczne podzielony może zostać obszar objęty planem, ustawodawca wskazał w art. 13c ust. 2 u.p.z.p. Zawarty w tym przepisie katalog ma charakter zamknięty i rozłączony zarazem. Oznacza to, że w planie możliwe jest dokonanie podziału obszaru objętego planem wyłącznie na strefy wprost przewidziane przez ustawodawcę, a dany obszar może zostać zaliczony wyłącznie do jednej z tych stref. W odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać przyjdzie, że nieruchomość skarżącego położona jest w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (25SJ), która od zachodu bezpośrednio graniczy ze strefą 31SJ, na południe której znajduje się strefa usługowa 30SU. W m.p.z.p. działka skarżącego znajduje się na terenie oznaczonym jako 41 MN, która graniczy z terenem oznaczonym jako 2 ZUS (teren zieleni urządzonej, sportu i rekreacji). Z kolei w nieobowiązującej już uchwale z dnia [...] r., nr [...], w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radzionków powyżej wymienione tereny zostały oznaczone odpowiednio jako MU2 (tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej) oraz ZR (tereny zieleni nieurządzonej, korytarze i ciągi ekologiczne o cennych wartościach przyrodniczych, a także tereny objęte formami ochrony przyrody). Doszło wobec tego do zmiany przeznaczenia terenów bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością skarżącego z szeroko pojętych terenów zieleni na strefę wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, przewidującą jednak zieleń urządzoną oraz inne zagospodarowanie (poza zabudową mieszkaniową).W rozpoznawanej sprawie skarżący nie kwestionuje zapisów zaskarżonej uchwały odnoszących się do nieruchomości, do których ma tytuł prawnorzeczowy, ale kwestionuje ustalenia odnoszące się do stref planistycznych obejmujących obszar sąsiednich nieruchomości. Skarżący uzasadniając swój interes prawny podał, że plan ogólny oddziałuje na jego nieruchomość poprzez zmianę przeznaczenia terenów sąsiednich, pogorszenie warunków hydrologicznych, zwiększenie uciążliwości środowiskowych, hałasowych i komunikacyjnych oraz naruszenie walorów krajobrazowych i rekreacyjnych. Stwierdził, że ustalenia zaskarżonego planu wpływają również na sposób zagospodarowania jego nieruchomości oraz na jej wartość. Tym samym, mimo argumentów, że treść planu ogólnego ma oczywisty wpływ na stosunki sąsiedzkie, w żaden sposób nie wykazał, aby ustalenia zaskarżonego aktu skutkować miały naruszeniem jakiegokolwiek przysługującego mu prawa podmiotowego. Podstawą zaskarżenia jest bowiem niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnej osoby lub grupy osób. Z punktu widzenia oceny naruszenia przysługującego skarżącemu prawa własności istotne jest to, czy doszło do przekroczenia ustanowionych w tym zakresie norm i czy nastąpiło ograniczenie w tym zakresie przysługującego skarżącemu prawa. Zdaniem Sądu powoływanie się na art. 140 i 144 k.c. w skardze wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. byłoby zasadne jedynie wówczas, gdyby akt planistyczny ustalał dla nieruchomości będącej źródłem immisji takie kryteria, które powodowałyby przekroczenie dopuszczalnego zakresu immisji na nieruchomości sąsiednie. Ochronie mogą podlegać na podstawie art. 140, art. 144 k.c. tylko te interesy właściciela nieruchomości, które są w świetle przepisów prawnie chronione. Sferę prawnie chronioną wyznacza ustalenie, że oddziaływanie inwestycji na inną nieruchomość przekracza przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Oddziaływania muszą przekraczać określony przepisami dopuszczalny minimalny poziom negatywnego wpływu na nieruchomość sąsiednią. Zaskarżona uchwała w części, dotyczącej nieruchomości strony skarżącej, nie wprowadziła zmiany w sposobie jej zagospodarowania.Podkreślić zatem przyjdzie, że zaskarżona uchwała nie zmienia przeznaczenia nieruchomości skarżącego, a planistyczna zmiana przeznaczenia terenów sąsiednich nie wpływa bezpośrednio na naruszenie interesu prawnego skarżącego. Przeznaczenie terenów sąsiadujących z nieruchomością skarżącego (określonych jako 31SJ oraz 30SU) na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i tereny usług nie powoduje zmian w zakresie uprawnień skarżącego wynikających z prawa własności nieruchomości i nie narusza istoty tego prawa. Nie wkracza również w sferę uprawnień rzeczowych skarżącego do sąsiednich nieruchomości, a zatem może co najwyżej dotyczyć interesu faktycznego a nie prawnego w rozumieniu art. 101 u.s.g. W postępowaniu ze skargi na uchwałę rady gminy w przedmiocie planu ogólnego nie można rozstrzygać sporów w zakresie korzystania z określonego terenu. Nadto, zgodnie z oświadczeniem organu, nie są planowane aktualnie zmiany obowiązującego m.p.z.p., a nawet jeśli dojdzie do ich uchwalenia, to przeznaczenie terenu określone w planie ogólnym nie musi zostać wprost przeniesione do m.p.z.pKońcowo należy poczynić jeszcze jedną uwagę. Zgodnie z art. 13a ust. 5 pkt 1 u.p.z.p. plan ogólny w zakresie, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 i pkt 2 lit. b, uwzględnia się przy sporządzaniu m.p.z.p. oraz stanowi podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z kolei na mocy art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (obecnie: Dz. U. z 2026 r. poz. 524), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami m.p.z.p. i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Wobec powyższego treść planu ogólnego wiążąca jest jedynie w postepowaniu w przedmiocie warunków zabudowy terenu, a decyzja taka wydawana jest jedynie w razie braku m.p.z.p. Natomiast w przypadku rozpoznawania wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany konfrontowany jest z aktualnie obowiązującym m.p.z.p. a nie planem ogólnym.Wobec powyższego, skoro postępowanie sądowe wykazało, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego, to należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Sąd nie odniósł się do sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia prawa, albowiem skutkiem odrzucenia skargi jest brak możliwości przeprowadzenia merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu.Sąd nie odniósł się do sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia prawa, albowiem skutkiem odrzucenia skargi jest brak możliwości przeprowadzenia merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu.