Wyrok - I GSK 947/24 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 11 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Boratyn Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 777/23 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2023 r.Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Boratyn Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 777/23 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2023 r.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
11 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jacek Boratyn
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 21 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 777/23, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę A. S. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 30 czerwca 2023 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej oraz w związku z powołanymi w zaskarżonej decyzji organu II instancji przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz Prawa celnego poprzez oddalenie skargi na decyzję organu Il-ej instancji, pomimo, iż wystąpiły przesłanki do jej uchylenia w całości, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaniechał dokonywania ustaleń w zakresie preferencyjnego pochodzenia pojazdu (samochodu osobowego m-ki [...]) i w ślad za organami I-ej oraz Il-ej instancji utrzymał w mocy zaskarżone decyzje w sposób rażący naruszające przepisy postępowania, tj. przepisy art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na kwestionowaniu preferencyjnego pochodzenia pojazdu 1 (samochodu osobowego m-ki [...]), co jest zawarte w deklaracji o pochodzeniu pojazdu.Skarżący, na podstawie art. 176 w związku z art. 185 § 1 i art. 188 p.p.s.a., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o orzeczenie o kosztach postępowania według norm prawem przepisanych. Pismem z 29 maja 2024 r. skarżący wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości, rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz o zasądzenie na jego rzecz od strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.Przed przystąpieniem do oceny jedynego postawionego zarzutu kasacyjnego naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej należy przypomnieć, że spór w niniejszej sprawie dotyczył określenia kraju pochodzenia samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...], sprowadzonego ze Szwajcarii, i w konsekwencji określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym z 14 października 2019 r. Zaskarżona do Sądu I instancji decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług została oparta na decyzji w sprawie celnej, zakończonej prawomocnym od 28 lutego 2023 r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 396/22, oddalającym skargę na ww. decyzję celną, w której odmówiono uznania deklaracji eksportera o preferencyjnym pochodzeniu samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...] (a tym samym preferencyjnej stawki celnej), z uwagi na negatywny wynik weryfikacji przedmiotowej deklaracji, przeprowadzonej przez szwajcarskie władze celne oraz określono stawkę celną erga omnes w wysokości 10 % dla przywiezionego ze Szwajcarii ww. samochodu.Według Sądu I instancji, który oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., w przypadku, gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego i decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, korzysta z domniemania zgodności z prawem, a wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak, np. kraj pochodzenia, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów.Jak już powiedziano, w niniejszej skardze kasacyjnej sformułowano jeden zarzut mianowicie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z "powołanymi w zaskarżonej decyzji organu II instancji przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz Prawa celnego". Odnosząc się do tak postawionego zarzutu należy wskazać, że granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku, ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi więc być precyzyjne, gdyż – z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej – Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Tym samym, już tylko z tego względu, postawiony zarzut naruszenia nie wymienionych przez autora skargi kasacyjnej konkretnych przepisów nie zasługuje na uwzględnienie. Słusznie, w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wytknięto i inne mankamenty wniesionego środka prawnego. Mianowicie, że jedynym podniesionym zarzucie nie wskazano, który z punktów § 1 art. 233 o.p. został naruszony. Z kolei uzasadniając naruszenie przepisów postępowania nie wykazano, że naruszenie to miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Ponadto, w skardze kasacyjnej pojawiają się argumenty odnoszące się do "zaniechania dokonania ustaleń" oraz wadliwej oceny przedłożonych przez skarżącego dokumentów – argumentacji tej nie towarzyszy jednak sformułowanie zarzutów odnoszących się do kwestii obowiązku organu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy czy swobodnej oceny dowodów. Z przedstawionych względów skarga kasacyjna nie mogła odnieść skutku oczekiwanego przez skarżącego kasacyjnie. Niezależnie od powyższego należy wskazać, co słusznie akcentuje organ oraz Sąd I instancji, w postępowaniu podatkowym, w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru nie jest dopuszczalne powtórne określanie kwoty prawnie należnego cła oraz elementów kalkulacyjnych determinujących jego wysokość, to jest wartości celnej, klasyfikacji taryfowej (kodu TARIC) oraz – co szczególnie istotne w niniejszej sprawie – pochodzenia towaru. Istnieje ścisły i nierozerwalny związek pomiędzy przepisami celnymi, a przepisami podatkowymi. Zgłoszenie celne, z punktu widzenia obowiązków podatkowych w podatku od towarów i usług czy też w podatku akcyzowym, jest wspólnym mianownikiem ewentualnego postępowania podatkowego.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 118).. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 118).