sygn. I SA/Po 924/26 12 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Postanowienie - I SA/Po 924/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 12 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2026 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej koszty związane z usunięciem pojazdu oraz umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE S. G. wniósł skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.Zaskarżoną decyzOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2026 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej koszty związane z usunięciem pojazdu oraz umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE S. G. wniósł skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.Zaskarżoną decyz
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna samorząd terytorialny
Role w sprawie
prokurator apelujący / skarżący
Data orzeczenia 12 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący Michał Ilski
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2026 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej koszty związane z usunięciem pojazdu oraz umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
S. G. wniósł skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.Zaskarżoną decyzją uchylono w całości decyzję S. G. z 12 grudnia 2025 r., nr [...] oraz umorzono postępowanie pierwszej instancji w całości.Z kolei wskazaną decyzją S. G. z 12 grudnia 2025 r. orzeczono o ustaleniu obowiązku zapłaty solidarnie przez J. K. oraz S. K. kwoty pieniężnej z tytułu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz zniszczeniem pojazdu marki [...] nr rej. [...] VIN [...]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.W realiach niniejszej sprawy należy podkreślić, że skarga na zaskarżoną decyzję została wniesiona przez S. G., będącego organem pierwszej instancji. Stosownie do postanowień art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W doktrynie podnosi się, że pod pojęciem skarżącego należy rozumieć podmiot uprawniony w świetle regulacji art. 50 p.p.s.a., do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który skorzystał z tego uprawnienia [por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 32]. Stosownie z kolei do postanowień art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze zasadę racjonalności prawodawcy oraz rozróżnianie przez ustawodawcę pojęcia skarżącego od organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, stwierdzić należy, że organ o którym mowa powyżej nie jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tego rodzaju sytuacji organ który wydał zaskarżony akt musiałby bowiem występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w podwójnym charakterze, zarówno jako skarżący popierający skargę jak też jako organ broniący swojego poprzedniego stanowiska. Powyższe byłoby nie do pogodzenia z kontradyktoryjnym charakterem postępowania sądowoadministracyjnego.Na potrzeby niniejszej sprawy rozważenia jednak wymaga czy organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie [por.: wyrok NSA z 24 marca 2015 r., I OSK 1693/13]. Nie można mówić o interesie prawnym organu administracji pierwszej instancji do kwestionowania przed sądem administracyjnym orzeczeń organu odwoławczego. Organ administracji, powołany do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w ogóle nie jest podmiotem posiadającym własny interes prawny w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Wykonywanie władztwa administracyjnego przez organ jednostki samorządu terytorialnego następuje kosztem ograniczenia uprawnień tego rodzaju jednostki w sferze ochrony jej interesu prawnego [por.: postanowienie NSA z 20 listopada 2007 r., I OSK 1648/07]. Stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego nie może być jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał zaskarżoną decyzję pierwszej instancji. Jej rola w postępowaniu kończy się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej [por.: wyrok NSA z 18 lipca 2007 r., I OSK 1211/06]. Powyższe rozważania pozostają przy tym zgodne z konstrukcją postępowania administracyjnego, w którym to w razie wniesienia przez stronę tego postępowania odwołania bądź zażalenia kompetencje do ostatecznego załatwienia sprawy zostają przekazane organowi wyższego stopnia. Wyrazem powyższej zasady są postanowienia przytoczonego powyżej art. 32 p.p.s.a., który jako stronę postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej wymienia organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a więc co do zasady organ wyższego stopnia, nie zaś organ załatwiający sprawę w pierwszej instancji.Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych rozważań wynika, że organ który wydał decyzję w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi na akt wydany przez organ wyższego stopnia. Powyższe świadczy o niedopuszczalności skargi wniesionej przez S. G., co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie przytoczonego ostatnio przepisu.W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.. postanowił, jak w sentencji.