Postanowienie - III OZ 226/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 12 czerwca 2026
Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Wyższej Szkoły [...] im. [...] w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/25 w sprawie ze skargi [...] Wyższej Szkoły [...] im. [...] w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dniUchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Wyższej Szkoły [...] im. [...] w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/25 w sprawie ze skargi [...] Wyższej Szkoły [...] im. [...] w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dni
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
samorząd terytorialny
Data orzeczenia
12 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Jakimowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/25 odrzucił skargę [...] Wyższej Szkoły [...] im. [...] z siedzibą w W. (dalej także jako: Szkoła) na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej także jako: organ) z dnia 16 kwietnia 2025 r., znak: DSW WNN.6014.111.2025.4.JP w przedmiocie pozwolenia na utworzenie studiów.W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 23 maja 2025 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 23 maja 2025 r., Szkoła wniosła skargę na decyzję organu z dnia 16 kwietnia 2025 r., znak: DSW-WNN.6014.111.2025.4.JP w przedmiocie pozwolenia na utworzenie studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku "wychowanie fizyczne". Jak podał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zaskarżona decyzja organu została doręczona na elektroniczną skrzynkę podawczą Szkoły w dniu 16 kwietnia 2025 r., co wynika z urzędowego poświadczenia przedłożenia.W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że wywiedzioną przez Szkołę skargę należało odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 maja 2025 r., a skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 23 maja 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.Pismem z dnia 23 lutego 2026 r. Szkoła złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu I instancji i wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzuciła naruszenie:- art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędne przyjęcie, że skarga została wniesiona po terminie, wskutek nieprawidłowego ustalenia daty skutecznego doręczenia decyzji administracyjnej;- przepisów ustawy o doręczeniach elektronicznych regulujących okres przejściowy wdrażania systemu e-Doręczeń obowiązujący do końca 2025 roku i nieuwzględnienie faktu, iż Szkoła nie była gotowa by stosować rozwiązanie określone w ustawie o doręczeniach elektronicznych.W uzasadnieniu zażalenia Szkoła podniosła, że nie jest sporne, że w aktach sprawy znajduje się urzędowe poświadczenie przedłożenia wskazujące datę 16 kwietnia 2025 r. jako datę doręczenia jej decyzji. Okoliczność ta w ocenie Szkoły nie przesądza jednak o skuteczności doręczenia w tej dacie. Jak podkreśliła, w dniu 16 kwietnia 2025 r. obowiązywał okres przejściowy wdrażania systemu e-Doręczeń, trwający do końca 2025 roku, w którym korzystanie z doręczeń elektronicznych miało charakter etapowy i wymagało spełnienia warunków technicznych oraz prawnych. Nawet więc przy przyjęciu, że Szkoła posiada status podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy o doręczeniach elektronicznych, organ nie wykazał, iż w dniu 16 kwietnia 2025 r. istniały warunki techniczne i prawne do skutecznego doręczenia jej decyzji w tym trybie, w szczególności nie przedstawił urzędowego poświadczenia odbioru ani nie wykazał przesłanek organizacyjnych uzasadniających odstąpienie w niniejszej sprawie od doręczenia tradycyjnego.Szkoła podkreśliła, że urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP) dokumentuje wyłącznie fakt technicznego wysłania pisma przez organ i nie jest równoznaczne z jego skutecznym doręczeniem adresatowi. Skuteczne doręczenie w systemie e-Doręczeń wymaga bowiem urzędowego poświadczenia odbioru (UPO), potwierdzającego faktyczne odebranie korespondencji przez adresata albo zaistnienie ustawowej fikcji doręczenia.W związku z powyższym Szkoła wskazała, że w niniejszej sprawie organ nie przedstawił UPO, a jedynie UPP, co oznacza, że nie wykazano skutecznego doręczenia decyzji w dniu 16 kwietnia 2025 r. Szkoła podniosła, że decyzja została jej faktycznie doręczona w sposób tradycyjny dopiero w dniu 23 kwietnia 2025 r.W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia i wskazał, że po doręczeniu korespondencji za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP podmiotu publicznego generowane jest urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP), które jest dokumentem XML stanowiącym urzędowe poświadczenie odbioru (UPO), o którym mowa w § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych. Organ zaznaczył, że UPP jest jednym z wariantów UPO, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Co istotne, organ zaznaczył, że UPP jest wystawiane automatycznie w momencie wpłynięcia dokumentu do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego i nie wymaga jakiegokolwiek działania z jego strony (§ 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych). Poświadczenie to, jak wyjaśnił organ, jest udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń. UPP jest więc generowane i dystrybuowane w sytuacji, gdy dany dokument elektroniczny został odebrany przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego (co oznacza zarazem, że został doręczony podmiotowi publicznemu).Organ zaznaczył więc, że rolę urzędowego poświadczenia odbioru w przypadku doręczania podmiotom publicznym (w tym uczelniom niepublicznym) pełni urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP), zaś w przypadku doręczania podmiotom niepublicznym - urzędowe poświadczenie doręczenia (UPD).Odnosząc się natomiast do zarzutu Szkoły dotyczącego braku uwzględnienia przez Sąd I instancji stanu gotowości do realizacji zadań ustawowych, organ podniósł, że o tym kiedy dany podmiot ma dostosować się do nowych regulacji prawnych decyduje ustawodawca w przepisach dostosowujących (a nie organ czy Sąd). Szkoła jako podmiot publiczny była obowiązana udostępniać elektroniczną skrzynkę podawczą spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewniać jej bieżącą obsługę – przede wszystkim przez wzgląd na swoich interesariuszy, ale i z uwagi na postępowania administracyjne, w których brał udział. Natomiast uchybienia w zakresie przystosowania uczelni do nowych wymogów obciążają wyłącznie Szkołę.W konsekwencji organ podkreślił, że skutek doręczenia Szkole decyzji wystąpił w dacie wskazanej w urzędowym poświadczeniu odbioru, którym przy doręczaniu podmiotowi publicznemu jest urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP).Niezależnie od powyższego organ podniósł, że wątpliwości w niniejszej sprawie wzbudza legitymacja Pana R. Z., jako Rektora Szkoły, do podpisania wniesionego w sprawie zażalenia. Organ wskazał, że decyzją z dnia 11 kwietnia 2025 r., znak: DSW-WUN.6052.1.2025.3.PD nakazał założycielowi Szkoły, tj. Wyższej Szkole [...] im. [...] z siedzibą w W., likwidację Szkoły, a decyzja ta stała się ostateczna 7 maja 2025 r. W myśl zatem art. 430 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w dacie zażalenia Szkoła co do zasady winna być reprezentowana przez założyciela.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż te wskazywane przez Szkołę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydając zaskarżone postanowienie pominął bowiem postawienie Szkoły z dniem 7 maja 2025 r. w stan likwidacji - w związku z decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 11 kwietnia 2025 r. Powyższe świadczy zaś o wadliwości zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia Sądu I instancji.Zgodnie z art. 430 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.) uczelnia niepubliczna jest postawiona w stan likwidacji od dnia, w którym decyzja o nakazaniu założycielowi likwidacji uczelni niepublicznej, stała się ostateczna. Założycielem uczelni niepublicznej jest zaś, jak wynika z art. 13 pkt 2 ww. ustawy, osoba fizyczna albo osoba prawna, inna niż jednostka samorządu terytorialnego albo państwowa albo samorządowa osoba prawna, która utworzyła uczelnię niepubliczną. W myśl zaś art. 45 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dniem postawienia uczelni w stan likwidacji kadencja organów uczelni wygasa, a ich kompetencje przejmuje założyciel.Analiza sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/25, a także jego uzasadnienia, prowadzi do konstatacji, że Sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę zupełnie pominął okoliczność postawienia Szkoły w stan likwidacji. Powyższe skutkowało wydaniem postanowienia wobec niewłaściwego podmiotu, a także brakiem ustalenia kto jest założycielem Szkoły i tym samym kto przejął kompetencje organów uczelni. W konsekwencji powyższego założyciel szkoły został pominięty przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. Powyższe świadczy zaś o wadliwości zaskarżonego w sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która powoduje, że nie może ono ostać się w obrocie prawnym.Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji winien przede wszystkim jednoznacznie ustalić sytuację prawną Szkoły, w tym jej założyciela i tym samym osobę, która przejęła kompetencję organów uczelni postawionej w stan likwidacji, również w zakresie jej reprezentacji. Dopiero powyższe umożliwi bowiem wydanie w sprawie rozstrzygnięcia wobec właściwego podmiotu.W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a..