sygn. I SA/Gd 292/26 16 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Wyrok - I SA/Gd 292/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 16 czerwca 2026

Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta i Gminy Pelpin z dnia 3 lutego 2026 r. nr RPO.3120.3.25.2025.AF w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. UZASAOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta i Gminy Pelpin z dnia 3 lutego 2026 r. nr RPO.3120.3.25.2025.AF w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. UZASA
Data orzeczenia 16 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący Alicja Stępień
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta i Gminy Pelpin z dnia 3 lutego 2026 r. nr RPO.3120.3.25.2025.AF w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną iinterpretacją indywidualną z dnia 3 lutego 2026 r. Burmistrz Miasta i Gminy Pelplin (dalej jako "organ"), działając na podstawie art. 14j § 1 i § 3 w związku z art. 14c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. - dalej jako "O.p."), oraz art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 707 – dalej jako "u.p.o.l.") w odpowiedzi na wniosek G sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako "Spółka" lub "Skarżąca") z dnia 3 listopada 2025 r. (data wpływu 6 listopada 2025 r.) o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości w odniesieniu do przepisów art. 1a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w stanach prawnych obowiązujących do końca 2024 r. oraz od 1 stycznia 2025 r., uznał przedstawione we wniosku stanowisko za nieprawidłowe.Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:We wniosku Spółka przedstawiła następujący opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:Spółka zajmuje się produkcją energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, elektrowni fotowoltaicznych, wodnych oraz handlem energią elektryczną i gazem. W ramach prowadzonej działalności spółka jest posiadaczem stacji transformatorowych o konstrukcji kontenerowej położonych na farmach fotowoltaicznych. Przedmiotowe stacje transformatorowe stanowią prefabrykowane obiekty budowlane, dostarczane na miejsce inwestycji jako kompletne i gotowe do posadowienia jednostki. Każda ze stacji posiada ściany z każdej strony oraz dach, co zapewnia jej fizyczne wydzielenie z przestrzeni. Na miejscu inwestycji stacje transformatorowe są trwale łączone z gruntem za pomocą dedykowanego prefabrykowanego fundamentu. Posadowienie polega na trwałym połączeniu stacji z fundamentem - po zakończeniu montażu stacja nie jest przeznaczona do przemieszczenia. Połączenie to zapewnia trwałość i stabilność konstrukcji.W rezultacie wskazanych powyżej cech - m. in. trwałego połączenia z gruntem, obecności wszystkich elementów konstrukcyjnych (ścian i dachu), a także braku przeznaczenia do przestawiania - stacje te, zdaniem spółki, stanowią odrębnie funkcjonujące, trwale związane z gruntem obiekty budowlane.W związku z powyższym opisem spółka zadała następujące pytania:1. Czy opisaną w stanie faktycznym stację transformatorową Spółki w świetle definicji budynku obowiązującej od 2025 r. (art. 1a ust.1 pkt 1 w związku z art. 2 ust 1 pkt 2 u.p.o.l.) należy na potrzeby podatku od nieruchomości zakwalifikować i uznać za budynek?2. Czy opisaną w stanie faktycznym stację transformatorową Spółki w świetle definicji budynku obowiązującej do końca 2024 r. (art. 1a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust 1 pkt 2 u.p.o.l.) należy na potrzeby podatku od nieruchomości zakwalifikować i uznać za budynek?Strona wskazała, że zgodnie z definicją budynku obowiązującą od 2025 r. zawartą w art. 1a ust.1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. oraz zasadą pierwszeństwa kwalifikacji obiektu jako budynku, opisana w stanie faktycznym stacja transformatorowa powinna być uznana za budynek. Spółka podkreśliła, że obiekt został wzniesiony w wyniku robót budowlanych, jest trwale związany z gruntem, ponadto jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Żaden budynek nie może być jednocześnie budowlą, a żadna budowla nie może być jednocześnie budynkiem, przy czym pierwszeństwo ma zawsze kwalifikacja danego obiektu jako budynku. Strona stoi na stanowisku, że stacja transformatorowa stanowi obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.Spółka przytoczyła obowiązującą od 1 stycznia 2025 r. definicję budynku zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. oraz definicję robót budowlanych opisaną w art. 1a ust.1 pkt 2b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm. - dalej: "u.p.b."). Kontenerowa stacja transformatorowa została wybudowana zgodnie z przepisami prawa budowlanego, stąd też spełnia kryterium wzniesienia w wyniku robót budowlanych.Spółka wskazała na kluczowy element ujęty w definicji budynku, jakim jest trwałe związanie z gruntem zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 2c u.p.o.l. i przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym przejęto definicję trwałego związania z gruntem. Przedmiotowe stacje transformatorowe posiadają pełne ściany boczne zamykające całą przestrzeń wewnętrzną obiektu. Przedmiotowe stacje transformatorowe posiadają prefabrykowany fundament betonowy. Część podziemna zgodnie z projektem budowlanym stanowi jednocześnie fundament i kanał kablowy,posiadają dach (najczęściej betonowy) będący częścią górną obiektu i spełniający jeden w warunkowych elementów budynku.nieruchomości jako budynki, według powierzchni użytkowej, a nie jako budowle.Odnośnie stanu prawnego obowiązującego do końca 2024 r. Spółka wskazała przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l oraz przytoczyła pokrywające się definicje budowli zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz definicję budynku, o którym stanowi art. 1a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Spółka przywołała wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r. (SK 48/15). TK nie akceptuje orzecznictwa sądowoadministracyjnego uznającego za budowlę obiekt budowlany, spełniający kryteria bycia budynkiem w myśl art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. TK zaznaczył, że budowlą zgodnie z prawem budowlanych jak i u.p.o.l. jest obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury.W interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2026 r., uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe, organ w pierwszej kolejności odniósł się do stanu prawnego obowiązującego od 2025 r.Zgodnie z obowiązującą od 1 stycznia 2025 r. definicją zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. budynkiem jest obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy za budowlę uznaje się obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, ponadto elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych, także urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem oraz urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych i fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Budowle muszą być wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.W ocenie organu, w świetle powyższej definicji budowla to w szczególności obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.Zdaniem organu o klasyfikacji obiektu jako budynek, czy też budowla decyduje rzeczywista funkcja, cechy techniczne oraz sposób użytkowania. Istotna jest funkcja techniczna. Kontenerowa stacja transformatorowa, której wyłączną funkcją jest transformacja i dystrybucja energii elektrycznej, a pobyt ludzi ma charakter wyłącznie incydentalny i serwisowy, zdaniem organu, nie spełnia przesłanek uznania jej za budynek w rozumieniu przepisów o podatku od nieruchomości obowiązujących od 1 stycznia 2025 r.Organ wyjaśnił, że w pozycji nr 10 Załącznika nr 4, zawierającego wykaz obiektów, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l. wymienia się wprost jako budowlę "obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem" i zwrócił uwagę, że przedmiotem wniosku jest klasyfikacja "stacji transformatorowych o konstrukcji kontenerowej położonych na farmach fotowoltaicznych". Nieprawidłowe jest zatem stanowisko, zgodnie z którym "stacja transformatorowa o przedstawionej konstrukcji nie może być również uznana za obiekt, o którym mowa w załączniku nr 4 u.p.o.l., pozycja 10 jako obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem".Natomiast odnośnie stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2024 r. organ wyjaśnił, że w art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. zawarta została definicja budynku i budowli. Zgodnie z ww. przepisami budynek to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.Organ zaznaczył, że odesłanie do przepisów prawa budowlanego ma ograniczony charakter, ponieważ dotyczy tylko pojęć obiektu budowlanego i urządzenia budowlanego.Zdaniem organu, analizując definicję budowli ujętą w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych należy ustalić, że można podzielić ją na dwie kategorie: obiekty budowlane (w rozumieniu prawa budowlanego) oraz urządzenia budowlane (również w rozumieniu prawa budowlanego). Budowlą dla celów podatku od nieruchomości jest m.in. obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego niebędący budynkiem ani obiektem małej architektury.W świetle zapisu art. 3 pkt 1 u.p.b. za obiekt budowlany uważa się budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 2 u.p.b. za budynek uznaje się obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast budowlą, w myśl art. 3 pkt 3 u.p.b., jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.W art. 3 pkt. 9 u.p.b. zdefiniowano urządzenia budowlane jako urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.Mając na uwadze powyższe, organ zaznaczył, że mimo iż w obiekcie budowlanym stacji transformatorowej znalazły się wszystkie elementy statuujące definicje budynku, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., nie oznacza, że obiekt ten jest budynkiem w rozumieniu wskazanej regulacji prawnej.W tym zakresie organ wyjaśnił, że ustawodawca wprowadzając legalną definicje budynku, nie ujął określenia, że nie może on być budowlą. Takie wykluczenie jednak pojawiło się w stosunku do budynku w definicji budowli. Stąd też w sytuacji, kiedy ustawodawca wymienia budynek jako jeden z rodzajów obiektu budowlanego, a do budowli zalicza każdy obiekt budowlany, to należy uznać, że gdy dany budynek faktycznie wykracza poza jego ustawowo określone elementy, wówczas przestaje być budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Budynek taki staje się obiektem budowlanym ze wszystkimi cechami budowli, przy czym należy mieć na względzie jego wszystkie elementy funkcjonalne, tj. przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania obiektu.Zdaniem organu, z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że opisany obiekt nie może pełnić innej funkcji niż funkcja stacji transformatorowej. Obudowa stacji jest integralną częścią budowlano-techniczną stacji transformatorowej, zatem nie może być traktowana inaczej niż budowla. Kontenerowa stacja transformatorowa tylko z zewnętrz przypomina budynek, ponieważ ma ściany i dach, ale w środku znajdują się wyłącznie urządzenia służące do rozdzielania energii elektrycznej przy różnych poziomach napięć. Stąd też uznaje się, że w przypadku, gdy budynek wykracza poza jego ustawowo określone elementy, bo wypełniono go urządzeniami energetycznymi, które kubaturowo zajmują jego przestrzeń w znacznym stopniu, to wówczas przestaje być budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., zaś staje się obiektem budowlanym funkcjonalnie tworzącym całość gospodarczą, ze wszystkimi cechami budowli.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą interpretację indywidualną, Skarżąca wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:1. art. 1a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że stacje transformatorowe posiadane przez Spółkę i opisane we wniosku o wydanie Interpretacji nie stanowią budynków, lecz budowle i powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle, z uwagi na pełnioną funkcję i sposób użytkowania, podczas gdy;a) stacje transformatorowe Spółki spełniają wszystkie cechy wskazane w definicji budynku zawartej w przepisach u.p.o.l., co nie było kwestionowane przez organ;b) budowlą może być tylko obiekt niebędący budynkiem, a zatem spełnienie wszystkich cech budynku wyklucza możliwość zakwalifikowania stacji transformatorowej jako budowli, zgodnie z zasadą pierwszeństwa kwalifikacji obiektu jako budynku;c) niedopuszczalne jest uznanie obiektu spełniającego wszystkie cechy budynku, za budowlę, w oparciu o dodatkowe, nieprzewidziane w u.p.o.l. kryteria, tj. funkcja, przeznaczenie, wyposażenie, sposób użytkowania;d) z definicji budynku z u.p.o.l. wynika, iż jedynie w przypadku obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, ustawodawca wprost wyłączył możliwość uznania go za budynek - nawet jeżeli obiekt taki spełnia wszystkie cechy budynku. Skoro zatem ustawodawca, chcąc wyłączyć z definicji budynku określony typ obiektu ze względu na jego funkcję, uczynił to wyraźnie w odniesieniu do wskazanego wyżej obiektu, to brak analogicznego wyłączenia względem innych obiektów dowodzi, że nie zamierzał obejmować ich takim wyłączeniem, a interpretacja organu, rozszerzająca katalog wyłączeń ponad wyraźne brzmienie przepisu, stanowi niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą na niekorzyść Spółki.2. art. 1a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.) poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że stacje transformatorowe posiadane przez Spółkę i opisane we wniosku o wydanie Interpretacji nie stanowią budynków, lecz budowle, a tym samym podlegają opodatkowaniu jako budowle. Organ dokonał tej kwalifikacji, przyjmując, że obiekt wykracza poza ustawową definicję budynku ze względu na pełnione funkcje i wyposażenie, a także odwołując się do kryterium całości techniczno-użytkowej. Stanowisko to jest nieprawidłowe, ponieważ:a) zgodnie z przepisami obowiązującymi do końca 2024 r. przedmiotowe stacje transformatorowe spełniały wszystkie cechy budynku wskazane w definicji zawartej w u.p.o.l., czego organ nie kwestionował;b) definicja budynku w ustawie u.p.o.l. odnosi się wyłącznie do cech konstrukcyjnych obiektu. Funkcja czy przeznaczenie obiektu co do zasady nie mogą prowadzić do wyłączenia obiektu z kategorii budynku;c) przesłanka "całości techniczno-użytkowej" została usunięta z definicji obiektu budowlanego w 2015 r., wobec czego nie może być obecnie brana pod uwagę przy kwalifikacji obiektów na gruncie podatku od nieruchomości. Przedmiotowa stacja transformatorowa nie stanowi elementu sieci elektroenergetycznej, lecz element infrastruktury technicznej farmy fotowoltaicznej należącej do Spółki, służący wyłącznie funkcjonowaniu tej instalacji.3. art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. (zarówno w brzmieniu przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2024 r. jak i od 1 stycznia 2025 r.), poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie stacji transformatorowych należących do Spółki za budowle w rozumieniu przepisów u.p.o.l., mimo że przedmiotowe obiekty spełniają wszystkie cechy budynku i powinny być zakwalifikowane jako budynki.4. naruszenie art. 84 w zw. z art. 217 Konstytucji RP poprzez dokonanie wykładni przepisów u.p.o.l. w sposób rozszerzający zakres opodatkowania, polegający na uznaniu za budowlę obiektu spełniającego ustawowe cechy budynku, poprzez zastosowanie pozaustawowych kryteriów (funkcja, przeznaczenie, wyposażenie), co pozostaje w sprzeczności z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych potwierdzoną w wyroku TK z 13 grudnia 2017 r., sygn. SK 48/15.Uzasadnienie skargi stanowi rozwinięcie stawianych zarzutów i jest powtórzeniem stanowiska Skarżącej przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych interpretacji indywidualnych z prawem, z tym że zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.") jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Przedmiotem sporu jest jest uznanie przez organ interpretacyjny opisanych we wniosku stacji transformatorowych za budowle jako przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, podczas gdy w ocenie Skarżącej powinny one być zakwalifikowane jako budynki, zarówno w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2024 r., jak i od dnia 1 stycznia 2025 r.Z dniem 1 stycznia 2025 r. weszły w życie przepisy ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej.Na skutek nowelizacji dokonanej na podstawie ww. ustawy, zasadniczej zmianie uległy przepisy u.p.o.l. - w tym m.in. art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zawierający definicję legalną pojęcia "budowla". Poprzednia wersja tego przepisu wyrokiem TK z 13.12.2017 r. SK 48/15, została uznana za niezgodną z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych, wywodzoną z art. 84 w związku z art. 217, w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim umożliwiała uznanie za budowlę obiektu budowlanego, który spełnia kryteria bycia budynkiem, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.Zasadniczym zarzutem wobec poprzednio obowiązujących regulacji był brak dostatecznej precyzji oraz odwoływanie się przez ustawodawcę do przepisów pozapodatkowych (przepisy u.p.b.).W założeniu ustawodawcy celem nowelizacji jest wprowadzenie autonomicznej definicji pojęcia "budowla" i "budynek" a także wyszczególnienie kategorii obiektów kwalifikowanych jako budowle w ustawie podatkowej. W konsekwencji w definicji budynku zawarto elementy, które w dotychczasowym stanie prawnym, na gruncie u.p.o.l. oraz ustawy - Prawo budowlane decydowały o zakwalifikowaniu obiektu jako budynku, oraz dodano wymóg wzniesienia w wyniku robót budowlanych. Nowa definicja budowli ma natomiast na celu zachowanie w jak największym stopniu fiskalnego status quo zakresu opodatkowania, przez przeniesienie wskazanych w u.p.b. obiektów budowlanych będących budowlami (budowle wymienione w art. 3 pkt 3 u.p.b. i w załączniku do tej ustawy) oraz urządzeń budowlanych (art. 3 pkt 9 u.p.b.) do projektowanego załącznika nr 4 do u.p.o.l. zawierającego katalog budowli oraz do art. 1 a ust. 1 pkt 2 lit. b-e.W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2024 r. w art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 zawarta była definicja budynku i budowli. Zgodnie z ww. przepisami budynek to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pomimo odsyłania przez ustawodawcę do przepisów prawa budowlanego, odesłanie to ma ograniczony charakter, ponieważ dotyczy tylko pojęć obiektu budowlanego i urządzenia budowlanego. Dlatego też kwalifikując przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości należy najpierw oprzeć się na ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, a pomocniczo na przepisach prawa budowlanego.Budowlą dla celów podatku od nieruchomości jest m.in. obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego niebędącym budynkiem ani obiektem małej architektury. W świetle zapisu art. 3 pkt 1 u.p.b. za obiekt budowlany uważa się budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 2 za budynek uznaje się obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast budowlą, w myśl art. 3 pkt 3 u.p.b., jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury (...). W art. 3 pkt. 9 u.p.b. zdefiniowano urządzenia budowlane jako urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.W ocenie Sądu, mimo iż w obiekcie budowlanym stacji transformatorowej znalazły się wszystkie elementy statuujące definicje budynku, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., nie oznacza, że obiekt ten jest budynkiem w rozumieniu ww. ustawy, co trafnie podkreślił organ w zaskarżonej interpretacji.W sytuacji, gdy ustawodawca wymienia budynek jako jeden z rodzajów obiektu budowlanego, a do budowli zalicza każdy obiekt budowlany, to należy uznać, że gdy dany budynek faktycznie wykracza poza jego ustawowo określone elementy, wówczas przestaje być budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Budynek taki staje się obiektem budowlanym ze wszystkimi cechami budowli, przy czym należy mieć na względzie jego wszystkie elementy funkcjonalne, tj. przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania obiektu.Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że opisany obiekt nie może pełnić innej funkcji, aniżeli funkcji stacji transformatorowej. W przypadku kiedy obudowa stacji jest integralną częścią budowlano-techniczną stacji transformatorowej, w której mieszczą się urządzenia techniczne wchodzące w skład sieci elektroenergetycznej, a ta uznawana jest za budowlę w rozumieniu prawa podatkowego, to wnioskować należy, iż obudowa nie może być traktowana inaczej niż budowla. Wyjęcie bowiem z obudowy stacji transformatorowej urządzeń nie spowoduje automatycznie tego, że stanie się ona budynkiem.W związku z powyższym opisane we wniosku kontenerowe stacje transformatorowe trafnie organ interpretacyjny w stanie prawnym obowiązującym do końca 2024 r. zakwalifikował jako budowle.Stanowisko organu znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (wyroki NSA: z18 grudnia 2013 r., II FSK 213/12, z 28 listopada 2006 r., II FSK 1403/05, z 10 stycznia 2008 r., II FSK 1313/07, z 27 lutego 2023 r., II OSK 41/22, z 24 listopada 2017 r., II OSK 536/16, z 2 lutego 2010 r., II FSK 1623/08, dostępne w CBOSA), a Sąd w składzie orzekającym stanowisko to aprobuje.Odnosząc się do kwalifikacji opisanych we wniosku stacji transformatorowych w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., Sąd aprobując stanowisko organu, który wskazane obiekty zakwalifikował jak budowle, wyjaśnia, że w myśl art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.Zgodnie z obowiązującą od 1 stycznia 2025 r. definicją zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. budynkiem jest obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.Z kolei w myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. za budowlę uznaje się obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.W ocenie Sądu, o klasyfikacji obiektu jako budynku czy też budowli decyduje rzeczywista funkcja, cechy techniczne oraz sposób użytkowania. Pomimo, iż obiekt przypomina budynek nie przesądza to o opodatkowaniu go jako budynek, co trafnie podkreślił organ interpretacyjny. Istotna jest funkcja techniczna i czy obiekt jest użytkowany przez ludzi.Kontenerowa stacja transformatorowa, której wyłączną funkcją jest transformacja i dystrybucja energii elektrycznej, a pobyt ludzi ma charakter wyłącznie incydentalny i serwisowy, nie spełnia przesłanek uznania jej za budynek w rozumieniu przepisów o podatku od nieruchomości obowiązujących od 1 stycznia 2025 r.Sąd stwierdza, że w pozycji nr 10 wskazanego Załącznika nr 4, zawierającego wykaz obiektów, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l. wymienia się wprost jako budowlę "obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem".Skoro posiadane przez Skarżącą stacje transformatorowe o konstrukcji kontenerowej posadowione są na stałym fundamencie, to trafnie organ na podstawie przywołanych przepisów przedmiotowy obiekt uznał za budowlę.Podsumowując Sąd stwierdza, że stanowisko Skarżącej jest zatem nieprawidłowe, bowiem w powołanych przepisach u.p.o.l. nie nastąpiła taka zmiana, która uniemożliwia uznanie opisanych we wniosku urządzeń za budowle, albowiem aktualnie nie są one związane z obiektami wymienionymi w załączniku nr 4 do u.p.o.l.Sąd wyjaśnia, że w pkt 13 lit. b) tego załącznika wskazano, że ustawodawcy chodzi nie tylko o samodzielne linie elektroenergetyczne, ale też takie linie elektroenergetyczne, które stanowią element sieci. Nie ulega wątpliwości zatem, że opisane we wniosku o interpretację kontenerowe stacje transformatorowe są niezbędne do funkcjonowania całej sieci elektroenergetycznej.Z uwagi na powyższe, niezasadny jest zarzut błędnego zastosowania art. 1a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.Mając natomiast, na uwadze wyżej przytoczone przepisy definiujące roboty budowlane, przez które należy rozumieć m.in. budowę jak i montaż obiektów budowlanych, stwierdzić należy, że przepisy u.p.b. mają zastosowanie do prac związanych z budową i montażem wskazanych we wniosku o interpretację kontenerowych stacji transformatorowych.Podsumowując, żaden z zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych w skardze przepisów u.p.o.l. nie był zasadny. Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty w przedmiocie naruszenia wskazanych przepisów Konstytucji RP w sytuacji, gdy zaskarżona interpretacja znajduje oparcie w obowiązujących przepisach rangi ustawowej.Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja odpowiada prawu i prawidłowo wyjaśnia wątpliwości prawne Skarżącej, na tle przedstawionego przez nią opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.. skargę oddalił jako niezasadną.