Wyrok - II SA/Lu 161/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 16 czerwca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Gapski Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopadaUchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Gapski Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopada
Data orzeczenia
16 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Grzegorz Grymuza
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Zaskarżoną do sądu decyzją z [...] grudnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej jako: Kolegium), po rozparzeniu odwołania K. K. (dalej jako: skarżący), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza U. (dalej jako: Burmistrz) z [...] listopada 2024 r. w przedmiocie zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:Decyzją Burmistrza z [...] grudnia 2023 r. ojciec skarżącego – R. K. został skierowany do Domu Pomocy Społecznej w P., na pobyt stały.Decyzją z [...] grudnia 2023 r. Burmistrz ustalił opłatę za pobyt R. K. w DPS w wysokości [...] zł, wskazując, że mieszkaniec będzie ponosił opłatę w wysokości [...] zł, zaś pozostałą kwotę wnosić będzie gmina. Decyzją z [...] kwietnia 2024 r. zmieniono ww. decyzje w zakresie wysokości opłaty.Jednocześnie, w grudniu 2023 r., organ wszczął postępowanie w sprawie ponoszenia opłaty przez skarżącego za pobyt ojca w DPS. W toku postępowania, w lutym 2024 r. skarżący złożył pismo zawierające wniosek o zwolnienie z opłaty za pobyt ojca w DPS, powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz brak więzi z ojcem, spowodowaną niewywiązywaniem się przez ojca z obowiązku alimentacyjnego. W odpowiedzi organ poinformował, że wniosek nie może zostać rozpoznany, gdyż nie została wydana decyzja ustalająca odpłatność za pobyt ojca w DPS. Skarżący odmówił przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w toku postępowania.Decyzją z [...] maja 2024 r. Burmistrz ustalił skarżącemu odpłatność za pobyt ojca w DPS za poszczególne okresy wskazane w decyzji, w zmiennych kwotach od [...] do [...] zł. Od decyzji nie wniesiono odwołania.Decyzją z [...] września 2024 r. Burmistrz określił wysokość wydatków poniesionych za skarżącego zastępczo przez Gminę U. w kwocie [...] złi zobowiązał skarżącego do zwrotu ww. kwoty w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. Od decyzji nie wniesiono odwołania.W piśmie z 15 października 2024 r. skarżący zawarł wniosek o "umorzenie postępowania", powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz wieloletni brak jakiegokolwiek kontaktu z ojcem.Decyzją z [...] listopada 2024 r. Burmistrz odmówił zwolnienia skarżącego z odpłatności za pobyt ojca w DPS, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący nie wyraził zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, co uniemożliwiło ustalenie sytuacji dochodowej, rodzinnej i majątkowej skarżącego, a w konwencji skutkowało odmową zwolnienia z odpłatności.Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, nie zgadzając się z odmową zwolnienia z odpłatności. Do odwołania załączył dokumenty dotyczące niepełnosprawności. Ponadto zadeklarował, że odbędzie wywiad środowiskowy, wyjaśniając, że wcześniejsza odmowa przeprowadzenia wywiadu wynikała z bardzo złego samopoczucia spowodowanego silnym bólem. Skarżący wskazał na poważne problemy zdrowotne oraz na fakt, że utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł.Po rozpatrzeniu odwołania, wskazaną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2025 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło przebieg postępowania oraz stwierdziło, że w pełni podziela argumentację organu I instancji zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zatem nie ma potrzeby jej ponownego przytaczania.W skardze do sądu administracyjnego K. K. wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji, podnosząc następujące zarzuty:(1) Kolegium nie przeanalizowało dokumentacji składanej przez skarżącego, dotyczącej jego sytuacji zdrowotnej i finansowej, nie odniosło się w żaden sposób do deklaracji uczestniczenia w wywiadzie środowiskowym, ani do przyczyn odmowy udziału w przeprowadzeniu wywiadu; w konsekwencji organu nie przeanalizowały wystarczająco sytuacji skarżącego w świetle przesłanek zwolnienia z opłat za pobyt ojca w DPS, a Kolegium dodatkowo naruszyło zasadę dwuinstancyjności;(2) organy nie ustosunkowały się do ustawowych przesłanek zwolnienia z opłaty za pobyt w DPS, nie wyjaśniły powodów, dla których uznały, że przesłanki nie zostały spełnione;(3) organy nie badały, czy majątek osobisty lub zgromadzone oszczędności ojca skarżącego nie pozwalały mu na poniesienie w całości kosztów utrzymania w DPS; w decyzjach organów nie ma żądnych informacji o badaniu sytuacji finansowej ojca, zaś skarżący nie miał z nim kontaktu i nie ma wiedzy na temat majątku pensjonariusza DPS;(4) organy naruszyły art. 7, art. 77 1, art. 80, art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako: k.p.a.), a organ odwoławczy dodatkowo także art. 15w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako "p.p.s.a."; wniosek organu w odpowiedzi na skargę; skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z istotnym naruszeniem przepisów prawa, skutkującym koniecznością jej uchylenia. Ponadto dla końcowego prawidłowego załatwienia sprawy konieczne jest uchylenie również decyzji organu I instancji – decyzji Burmistrza U. z [...] listopada2024 r., z uwagi na konieczność istotnego uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie i wszechstronnego jego rozważenia (art. 135 p.p.s.a.).Przypominając podstawowe ramy prawne sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2026 r., poz. 639; dalej jako: u.p.s.), pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca, z zastrzeżeniem ust. 3. Średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca, w zależności od zasięgu działania domu, ustalają wójt, starosta lub marszałek województwa (ust. 2).Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.s., obowiązanymi do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: (1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, (2) małżonek, zstępni przed wstępnymi, (3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej, - przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność. Wysokość opłaty ponoszonej przez mieszkańca jest ustawowo ograniczona do 70% jego dochodu (art. 60 ust. 2 pkt 1 u.p.s.).W przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2, oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala, w drodze decyzji, organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane, o których mowa w ust. 1 pkt 2 (art. 61 ust. 2e u.p.s.).W przypadku niewywiązywania się osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 2a, z obowiązku opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej, ustalonego w decyzji lub umowie, o której mowa w art. 103 ust. 2, opłaty te zastępczo wnosi gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Wydatki gminy podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 61 ust. 3 u.p.s.). Należności z tytułu wydatków na świadczenia z pomocy społecznej, z tytułu opłat określonych przepisami ustawy oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wysokość należności, o których mowa w ust. 1, podlegających zwrotowi oraz terminy ich zwrotu ustala się w drodze decyzji administracyjnej (art. 104 ust. 1 i 3 u.p.s.).Wobec skarżącego wydano zarówno decyzję ustalającą wysokość opłaty za pobyt ojca w DPS na podstawie art. 61 ust. 2e u.p.s. (decyzja z 31 maja 2024 r.) oraz decyzję ustalającą wysokość wydatków poniesionych zastępczo przez gminę, podlegających zwrotowi przez skarżącego na podstawie art., 104 ust. 3 u.p.s. (decyzja z 24 września 2024 r.). Obydwie decyzje są ostateczne (nie wniesiono od nich odwołania).Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia zwolnienia skarżącego z odpłatności za pobyt ojca w DPS.W ustawie o pomocy społecznej przewidziano dwa odrębne mechanizmy zwolnienia osoby zobowiązanej z odpłatności za pobyt krewnego w DPS – mechanizm fakultatywny (art. 64 u.p.s.) oraz mechanizm obligatoryjny (art. 64a u.p.a.). Mechanizm obligatoryjny wymaga przedstawienia prawomocnego orzeczenia sądu o pozbawieniu mieszkańca DPS władzy rodzicielskiej nad osobą zobowiązaną do ponoszenia opłaty. Takie orzeczenie nie zostało przedstawione przez skarżącego, zatem mechanizm ten nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.Argumenty skarżącego podniesione we wniosku o zwolnienie oraz późniejszych pismach składanych w toku postępowania, wskazują na potencjalne istnienie dwóch przesłanek zwolnienia z opłaty, wymienionych w art. 64 pkt 2 (występują uzasadnione okoliczności, zwłaszcza długotrwała choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, śmierć członka rodziny, straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych) oraz pkt 7 (osoba obowiązana do wnoszenia opłaty wykaże, w szczególności na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku, rażące naruszenie przez osobę kierowaną do domu pomocy społecznej lub mieszkańca domu obowiązku alimentacyjnego lub innych obowiązków rodzinnych względem osoby obowiązanej do wnoszenia opłaty).Z treści art. 64 u.p.s. w sposób jednoznaczny wynika, że zwolnienie osoby wnoszącej lub zobowiązanej do wnoszenia opłaty, wymaga jej wniosku, a ponadto następuje "po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego". Przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego jest elementem niezbędnym, nie tylko ze względu na brzmienie art. 64 u.p.s. Wywiad jest konieczny dla ustalenia sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, majątkowej i finansowej osoby zobowiązanej do ponoszenia opłat. Ustalenie tej sytuacji jest zaś konieczne do weryfikacji, czy wystąpiły ustawowe przesłanki zwolnienia, co jest szczególnie widoczne w przypadku przesłanki z pkt 2. Bez przeprowadzenia wywiadu środowiskowego nie da się ustalić, czy "występują uzasadnione okoliczności, zwłaszcza długotrwała choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, śmierć członka rodziny, straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych", o których mowa w tym przepisie. Wywiad ma również istotne znaczenie w przypadku przesłanki z pkt 7 – pozwala bowiem na wykazanie przez osobę obowiązaną do wnoszenia opłaty, okoliczności wskazujących na "rażące naruszenie przez osobę kierowaną do domu pomocy społecznej lub mieszkańca domu obowiązku alimentacyjnego lub innych obowiązków rodzinnych względem osoby obowiązanej do wnoszenia opłaty".W rozpoznawanej sprawie stanowisko organu I instancji, w stanie faktycznym sprawy istniejącym na dzień wydania decyzji przez organ, było prawidłowe. Skarżący dwukrotnie odmówił przeprowadzenia z nim wywiadu środowiskowego (pisma Centrum Usług Społecznych w M., właściwego ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego, z 2 lutego i z 28 października 2024 r., k. 34 i 57 akt adm.I instancji). W świetle powyższych rozważań, brak zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego uniemożliwiał prawidłowe rozpoznanie wniosku skarżącego o zwolnienie z opłat.Należy jednak mieć na uwadze, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.) ma wymiar nie tylko formalny (wyrażający się w toku instancji), ale również materialny. W aspekcie materialnym zasada dwuinstancyjności obliguje organy do dwukrotnego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Organ odwoławczy nie zajmuje się kontrolą decyzji organu I instancji i oceną zasadności zarzutów odwołania, lecz ma obowiązek ponownego, wszechstronnego rozpatrzenia tej samej sprawy. Co jeszcze istotniejsze – w sytuacji, gdy stan faktyczny albo prawny sprawy ulegnie zmianie – zmiany te musi uwzględnić organ odwoławczy, orzeka bowiem merytorycznie w tej samej sprawie, którą rozpatrzył organ I instancji.W rozpoznawanej sprawie Kolegium naruszyło zasadę dwuinstancyjności w jej aspekcie materialnym, gdyż w istocie w ogóle nie rozpatrzyło sprawy merytorycznie, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że "podziela argumentację organuI instancji zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zatem nie ma potrzeby jej ponownego przytaczania". Kolegium w ogóle nie odniosło się do podniesionych w odwołaniu argumentów, a miały one istotne znaczenie w sprawie – skarżący wyjaśniał przyczyny braku zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, przedstawił istotne argumenty dotyczące jego sytuacji zdrowotnej (niepełnosprawność) i dochodowej (niski dochód w postaci renty z tytułu niezdolności do pracy). Co więcej – do odwołania miał być załączony plik dokumentów (s. 3 odwołania), jednak żadnego takiego załącznika nie ma w aktach administracyjnych sprawy. Jeżeli załączniki nie zostały omyłkowo złożone (wskazuje na to końcowa treść skargi do sądu), a w odwołaniu wskazano na nie, należało wezwać skarżącego do uzupełnienia odwołania poprzez przesłanie załączników, na które się powołuje.Przedstawione w odwołaniu skarżącego argumenty oraz ewentualne dowody na ich poparcie miały istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy. Stan niepełnosprawności oraz bardzo niskie dochody skarżącego (z tytułu renty), stanowią elementy brane pod uwagę przy jednej z przesłanek zwolnienia z opłat za pobyt krewnego w DPS, mogą bowiem świadczyć o tym, że po stronie zobowiązanej "występują uzasadnione okoliczności, zwłaszcza długotrwała choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, śmierć członka rodziny, straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych" (art. 64 pkt 2 u.p.s.).Brak odniesienia się przez Kolegium do powyższych argumentów, brak jakiejkolwiek próby weryfikacji twierdzeń skarżącego, brak ewentualnego wezwania do przedłożenia dokumentów, które miały być dołączone do odwołania, przesądzają o naruszeniu przez Kolegium zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), a także zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), obowiązującej w równej mierze zarówno w postępowaniu w I instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. Ogólnikowość uzasadnienia, brak jakiegokolwiek odniesienia się do argumentów podniesionych w odwołaniu, oznaczają naruszenie przez Kolegium obowiązku prawidłowego uzasadnienia decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.), kluczowego z punktu widzenia zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.).Powyższe uchybienia skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji Kolegium, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.Specyficzne okoliczności rozpoznawanej sprawy powodują konieczność uchylenia również decyzji organu I instancji, na podstawie art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Jakkolwiek, jak już wspomniano, w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji, rozstrzygnięcie było zasadniczo prawidłowe, wobec odmowy wyrażenia zez skarżącego zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, to jednak sytuacja uległa zmianie ze względu na przedstawione w odwołaniu argumenty. Pełna weryfikacja argumentów skarżącego nie jest możliwa na etapie postępowania odwoławczego, konieczne jest podjęcie jeszcze jednej próby przeprowadzenia ze skarżącym wywiadu środowiskowego oraz wezwanie do przedłożenia pełnej dokumentacji, obrazującej stan zdrowia i sytuację dochodową skarżącego, a także wezwanie do przedłożenia dokumentów, które mogłyby potwierdzać argumenty skarżącego, że w sprawie wystąpiła przesłanka zwolnienia z opłat wynikająca z art. 64 pkt 7 u.p.s. Jest to tym bardziej konieczne, że od daty wydania decyzji przez organ I instancji ([...] listopada 2024 r.) upłynęło blisko dwa lata, a Kolegium nie podjęło żadnych kroków w celu aktualizacji ustaleń w tym zakresie. Dodatkowo należy wskazać na całkowicie niewytłumaczalną zwłokę Kolegium w rozpatrywaniu sprawy w II instancji – odwołanie z aktami sprawy zostało przekazane do Kolegium w dniu 19 grudnia 2024 r., następnego dnia wyznaczono skład orzekający Kolegium, zaś wydanie decyzji, której uzasadnienie ogranicza się do powielenia argumentów organu I instancji, zajęło Kolegium rok czasu. Tego rodzaju zwłoka nie daje się niczym usprawiedliwić. W tej sytuacji, zakres okoliczności faktycznych wymagających ustalenia i weryfikacji jest zbyt duży, aby można było skorzystać z instrumentu jakim jest uzupełnienie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym (art. 136 k.p.a.).Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję Kolegium z 31 grudnia 2025 r. oraz decyzję Burmistrza z 15 listopada 2024 r.Po uprawnieniu się wyroku i zwrocie akt administracyjnych obowiązkiem organu będzie ponowne rozpatrzenie wniosku skarżącego o zwolnienie z opłat za pobyt w DPS, z uwzględnieniem przedstawionej wyżej argumentacji. W szczególności organ powinien podjąć jeszcze jedną próbę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ze skarżącym oraz wezwać skarżącego, wyznaczając odpowiedni termin, do złożenia wszelkich dokumentów obrazujących sytuację zdrowotną, rodzinną, majątkową i dochodową skarżącego, a także dokumentów, które mogłyby potwierdzać argumentację odnoszącą się do przesłanki zwolnienia wyrażonej w art. 64 pkt 7 u.p.s.Z drugiej strony, należy z całą mocą podkreślić, że bezwzględnym obowiązkiem skarżącego jest podjęcie rzetelnej współpracy z organem w zakresie ustalenia sytuacji zdrowotnej, rodzinnej, majątkowej i dochodowej. Skarżący musi mieć na uwadze fakt, że kolejna odmowa zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, będzie stanowiła samoistną przesłankę do odmowy zwolnienia z opłaty za pobyt ojca w DPS, gdyż konieczność przeprowadzenia wywiadu wynika – jak już wskazano – zarówno z treści art. 64 u.p.s., jak i z istoty wyrażonych w tym przepisie przesłanek, w szczególności z pkt 2. Skarżący nie może poprzestać na gołosłownych twierdzeniach, ale musi przedstawić wszelkie dokumenty potwierdzające, że w jego przypadku zachodzą przesłanki do zwolnienia z opłaty, w szczególności wskazane w art. 64 pkt 2 i 7 u.p.s.W odniesieniu do jednego z podniesionych w skardze zarzutów, należy też wskazać, że przedmiotem sprawy administracyjnej, którą mają rozstrzygnąć organy jest kwestia zwolnienia skarżącego z opłat za pobyt jego ojca w DPS, nie zaś kwestia ustalenia opłaty ponoszonej przez samego podopiecznego DPS. Jest to zupełnie odrębna sprawa administracyjna, podobnie jak sprawa ustalenia opłaty ponoszonej przez skarżącego, rozstrzygana odrębną decyzją administracyjną. Kwestie badania stanu majątkowego ojca pozostają całkowicie poza zakresem przesłanek rozstrzygnięcia sprawy zwolnienia skarżącego z opłaty za pobyt krewnego w DPS.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Sąd orzekł wyroku.Pomimo uwzględnienia skargi sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Ze względu na przedmiot sprawy skarżący był objęty ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych, nie wykazał natomiast, aby poniósł inne koszty postępowania, które mogłyby być objęte zwrotem (art. 205 § 1 p.p.s.a.)..).