sygn. II OZ 605/26 16 czerwca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - II OZ 605/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 16 czerwca 2026

Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 904/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wejścia na terenOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 904/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wejścia na teren
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
odszkodowanie
Role w sprawie
uczestnik postępowania apelujący / skarżący uczestnik
Data orzeczenia 16 czerwca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Małgorzata Masternak - Kubiak
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 904/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wejścia na teren nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/25, odmówił P. B. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2025 r., nr [...], w przedmiocie wejścia na teren nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych.Jak wskazał Sąd pierwszej instancji we wniesionej skardze na ww. decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 marca 2025 r., w której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 7 lutego 2025 r., nr [...], orzekającej o niezbędności wejścia na teren nieruchomości skarżącego oraz zezwalającej inwestorowi na wejście na teren tejże nieruchomości w okresie od 3 marca 2025 r. do 31 stycznia 2026 r., skarżący P. B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: P.p.s.a.), a samego wniosku o wstrzymanie w żaden sposób nie uzasadnił. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. szerzej postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 13 września 2019 r., sygn. akt II SA/Go 554/19, Legalis). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.Mając powyższe na uwadze, Sąd pierwszej instancji, na zasadzie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. B., postulując jego zmianę w całości, z uwagi na naruszenie przepisów prawa, które miało wpływ na wynik sprawy i nieprawidłowe uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości należącej do skarżącego, zaś brak wstrzymania w/w decyzji nie wpłynie w sposób negatywny i nieodwracalny w skutkach dla skarżącego pomimo zasadności zarzutów podniesionych w skardze, w tym w szczególności bezprawne korzystanie z nieruchomości skarżącego bez wynagrodzenia ewentualnie o uchylenie zaskarżonego niniejszym pismem postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:a) błąd w ustaleniach faktycznych polegających na nieuznaniu konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji w sytuacji, kiedy z okoliczności sprawy wynika bezspornie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego i brak ochrony swojej własności i wypłaty należnego/odpowiedniego odszkodowania a nadto:b) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez ich niezastosowanie w trakcie procedowania z uwzględnieniem konieczności stania przez organy administracji publicznej na straży praworządności, z urzędu zwłaszcza, że wbrew treści przepisu w/w Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli co w konsekwencji doprowadziło do wydania orzeczenia w sprawie w oparciu o wątpliwe dowody i stan faktyczny,c) art. 8 K.p.a. przez jego niezastosowanie i wydanie postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z naruszeniem obowiązku prowadzenia postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,d) błędne ustalenia faktyczne przez uznanie, jakoby interes skarżącego nie został zagrożony przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, kiedy w istocie brak zabezpieczenia narazi skarżącego na niebezpieczeństwo utraty władztwa nad nieruchomością oraz brakiem zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z gruntu należącego do skarżącego.W uzasadnieniu zażalenia powyższe zarzuty dodatkowo umotywowano.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności toczy się po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę, który nie stał się jeszcze prawomocny. W przypadku bowiem nieprawomocnego oddalenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, postępowanie zażaleniowe dotyczące wydanego przed wyrokiem postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie staje się bezprzedmiotowe. Kompetencje do orzekania w tym przedmiocie w postępowaniu zażaleniowym nadal przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu pierwszej instancji z ograniczeniem jednak w postaci braku możliwości przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2026 r., sygn. akt II OZ 87/26, publ. CBOSA).Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2026 r., poz. 143 – zwanej dalej: "P.p.s.a."), sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, publ. CBOSA). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.Należy przy tym zauważyć, że w dużej mierze argumentacja zawarta we wniosku, jak też w zażaleniu w istocie związana jest z kwestionowaniem zasadności zaskarżonej decyzji, co oczywiście nie podlega weryfikowaniu na wstępnym etapie postępowania. Skarżący nie przedstawił również przekonujących okoliczności, które wskazywałyby, że realizacja zaskarżonej decyzji doprowadzi do ograniczenia prawa własności skarżącego do nieruchomości w sposób stwarzający niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków bądź wyrządzenia znacznej szkody.Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 47 ust. 3 Prawa budowlanego, inwestor zobowiązany jest do naprawienia wszelkich szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie Cywilnym.W takim stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.. postanowił, jak w sentencji.