Wyrok - III SA/Kr 1504/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 16 czerwca 2026
Teza
Stwierdzono nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały w części, w pozostałym zakresie skargę oddalono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędzia WSA Marta Kisielowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Monika Tuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 25 września 2023 r. nr LXXII/1069/23 w sprawie nadania statutu Małopolskiej Radzie ds. Polityki Senioralnej I. stwierdza nieważność § 3 oraz § 5 ust. 2, ust. 5 załącznikaStwierdzono nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały w części, w pozostałym zakresie skargę oddalono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędzia WSA Marta Kisielowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Monika Tuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 25 września 2023 r. nr LXXII/1069/23 w sprawie nadania statutu Małopolskiej Radzie ds. Polityki Senioralnej I. stwierdza nieważność § 3 oraz § 5 ust. 2, ust. 5 załącznika
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
rozprawa
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Marta Kisielowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały w części, w pozostałym zakresie skargę oddalono
UZASADNIENIE
Zaskarżoną uchwałą nr LXXII/1069/23 z 25 września 2023 r. Sejmiku Województwa Małopolskiego w sprawie nadania statutu Małopolskiej Radzie ds. Polityki Senioralnej, nadano statut Małopolskiej Radzie ds. Polityki Senioralnej w brzmieniu stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały (§ 1 uchwały). Podstawę prawną uchwały stanowił art. 18 pkt 20 oraz art. 10c ust. 2, ust. 11 i ust. 12 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2094 ze zm., dalej: "u.s.w.") w zw. z art. 5 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o samorządzie powiatowym oraz ustawy o samorządzie województwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 572, dalej: "ustawa zmieniająca"). Uchwała została opublikowana w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z 2 października 2023 r., poz. 6386. Weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.W części II załącznika nr 1 do uchwały określono sposób powoływania i skład rady.W § 3 ust. 1 wskazano, że w skład Rady wchodzą przedstawiciele osób starszych oraz przedstawiciele podmiotów działających na rzecz osób starszych, w szczególności przedstawiciele organizacji pozarządowych oraz podmiotów prowadzących uniwersytety trzeciego wieku, w tym: a. przedstawiciel Zarządu Województwa Małopolskiego, b. co najmniej jeden przedstawiciel Sejmiku Województwa Małopolskiego, c. Dyrektor Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie, d. przedstawiciel Departamentu Rodziny, Zdrowia, Równego Traktowania i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, e. przedstawiciel Departamentu Rozwoju Regionu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, f. Konsultant Wojewódzki w dziedzinie Geriatrii, g. przedstawiciele środowisk działających na rzecz seniorów, w tym przedstawiciele Uniwersytetów Trzeciego Wieku z województwa małopolskiego, h. przedstawiciele środowiska naukowego województwa małopolskiego, i. przedstawiciele gminnych/powiatowych rad seniorów z województwa małopolskiego w tym przedstawiciele Ogólnopolskiego Porozumienia o Współpracy Rad Seniorów z obszaru województwa małopolskiego, j. przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego. 2. Marszałek Województwa Małopolskiego w drodze Zarządzenia podejmuje decyzję o składzie Rady, uwzględniając: a. przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 lit. a-f, b. kandydatury zgłoszone przez podmioty, o których mowa w ust. 1 lit. g-j, które wpłynęły w ramach otwartego naboru, zgodnie z procedurą wskazaną w ogłoszeniu o naborze. 3. Jeśli w toku otwartego naboru, o którym mowa w ust. 2 lit. b, nie wpłyną żadne zgłoszenia poszczególnych przedstawicieli podmiotów wskazanych w ust. 1 lit. g-j, prawo do wskazania Członków Rady przysługuje Marszałkowi Województwa Małopolskiego. 4. W przypadku konieczności uzupełnienia składu Rady w trakcie trwania kadencji, prawo do wskazania Członków Rady przysługuje Marszałkowi Województwa Małopolskiego.W § 5 załącznika nr 1 do uchwały określono zasady wygaśnięcia mandatu oraz odwołania członków rady: 1. Członek Rady może zrezygnować z członkostwa w Radzie, składając pisemne zawiadomienie Marszałkowi Województwa Małopolskiego. 2. Członek Rady, za wyjątkiem Członka Rady wskazanego w § 3 ust. 1 lit. c i f, może zostać odwołany ze składu Rady z własnej inicjatywy Marszałka Województwa Małopolskiego lub na wniosek Rady, zawierający uzasadnienie. Wniosek nie jest wiążący dla Marszałka Województwa Małopolskiego. 3. Mandat Członka Rady wskazanego w § 3 ust. 1 lit. c i f wygasa z ostatnim dniem pełnienia funkcji, z którą wiąże się członkostwo w Radzie. 4. Mandat Członka Rady wygasa z chwilą jego śmierci. 5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1-4, Marszałek Województwa Małopolskiego jest uprawniony do dokonywania zmian w składzie Rady w trakcie kadencji.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. B. (dalej: "skarżący") zarzucił uchwale naruszenie art. 10c ust. 9 i ust. 11 u.s.w.Skarżący podniósł, że statut wojewódzkiej rady seniorów powinien określać tryb i kryteria wyboru członków rady, tymczasem Sejmik Województwa Małopolskiego nie uregulował w statucie tych kwestii stosownie do treści art. 10 c ust. 11 pkt 1 u.s.w. Skarżący podkreślił, że Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) podaje znaczenie pojęcia "tryb" jako procedurę. W statucie należy zatem uregulować m.in. sposób podania do wiadomości, że określone podmioty wskazane w § 2 ust, 2 statutu mogą zgłaszać kandydatów na członków wojewódzkiej rady seniorów, termin zgłaszania kandydatów na członków rady, formę zgłoszenia takiego kandydata. Statut nie wskazuje również co dzieje się w przypadku, gdy podmioty desygnujące kandydatów na członków rady wskazane w § 2 ust. 2 statutu wskażą liczbę kandydatów przekraczającą maksymalną liczbę osób, o której mowa w § 2 ust. 1 statutu (w jaki sposób jest ustalany ostateczny skład osobowy gminnej rady seniorów). Nie określono również kryteriów wyboru członków wojewódzkiej rady seniorów. Skarżący podkreślił, że u.s.w. nie dopuszcza powoływania członków rady seniorów przez organ wykonawczy, czy też marszałka województwa. Członkowie rady powinny być wybierani przez mieszkańców. Zdaniem skarżącego nie można przyjąć, że w Województwie Małopolskim zrealizowano obowiązek powołania rady seniorów.W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa Małopolskiego wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wskazał na wstępie, że skarżącemu nie przysługuje legitymacja skargowa zgodnie z art. 90 u.s.w., ponieważ zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, wskazał, że u.s.w. nie wyklucza z udziału w radach seniorów przedstawicieli Województwa Małopolskiego, zaznaczył także, że stanowią oni zdecydowaną mniejszość składu rady.W odpowiedzi na odpowiedź na skargę skarżący wskazał, że jego interes prawny w zaskarżeniu uchwały wynika z faktu bycia mieszkańcem województwa Małopolskiego, seniorem, a także z prowadzonej działalności społecznej, korzystania z przepisów prawa w celu realizacji polityki senioralnej na szczeblu wojewódzkim.W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały skarżący wskazał, że interes prawny skarżącego wynika z faktu powołania w skład wojewódzkiej rady seniorów urzędników, co pozbawia skarżącego realnego wpływu na opiniowanie spraw lokalnych, spraw seniorów, zastępując dialog społeczny wewnętrzną strukturą administracyjną, pozbawia go możliwości kandydowania i bycia wybranym do rady seniorów.W czasie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie skarżący oświadczył, że zaskarża uchwałę w części regulującej skład, powołanie i odwołanie wojewódzkiej rady seniorów, tj. § 3 oraz § 5 załącznika do uchwały.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:Skarga zasługiwała na uwzględnienie.W pierwszej kolejności konieczne było rozważenie, czy skarżący posiada legitymację skargową do wystąpienia ze skargą na zaskarżoną uchwałę zgodnie z art. 90 ust. 1 u.s.w., który stanowi: każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (ust. 3).W rezultacie, przed przystąpieniem do oceny legalności zaskarżonego aktu, konieczna jest ocena, czy zaskarżona uchwała naruszyła interes prawny lub uprawnienie skarżącego.Skarga wnoszona na podstawie art. 90 ust. 1 u.s.w, podobnie jak na podstawie art. 101 u.s.g., jest środkiem ochrony realnego, własnego interesu prawnego lub uprawnienia przed rzeczywistym, nielegalnym wkroczeniem w te interesy i uprawnienia przez organ gminy wydający akt generalny (por. wyrok NSA z 24 sierpnia 2007 r., II OSK 1033/07). Interes prawny powinien wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną podmiotu wnoszącego skargę, a zaskarżana uchwała powinna naruszać sferę praw lub obowiązków skarżącego.W konsekwencji, skarżący powinien wykazać związek pomiędzy zaskarżonym aktem a jego konkretną, indywidualną sytuacją prawną, polegający na tym, że akt wpływa na jej sferę prawnomaterialną, wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego, pozbawiając go pewnych uprawnień albo uniemożliwiając ich realizację (por. wyrok NSA z 12 marca 2013 r., I OSK 1761/12). Sąd zobowiązany jest natomiast do zbadania, czy będąca przedmiotem skargi uchwała, narusza chroniony interes prawny lub uprawnienie skarżącego, a nie interesy innych osób. Dopiero wykazanie takiego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez wnoszącego skargę na uchwałę organu, otwiera drogę do merytorycznego jej rozpoznania, przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego, niepewnego, ale powinno być realne i aktualne (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2007 r., II OSK 2019/06).Źródłem interesu prawnego (a także obowiązku oraz roszczenia) mogą być takie normy, które określają treść praw lub obowiązków, tj. sposób zachowania się swoich adresatów, którymi w przestrzeni prawa administracyjnego są przede wszystkim podmioty znajdujące się na zewnątrz wobec znajdujących się w strukturze organów państwa podmiotów wyposażonych we władcze kompetencje (W. Jakimowicz, O bezpośredniości interesu prawnego w prawie administracyjnym, Studia Prawa Publicznego 2022, nr. 3 (39)). W niniejszej sprawie źródła interesu prawnego skarżący upatrywał w przepisach ustawy o samorządzie województwa.Art. 10c u.s.w. stanowi: 1. Województwo sprzyja solidarności międzypokoleniowej oraz tworzy warunki do pobudzania aktywności obywatelskiej osób starszych w społeczności danego regionu. 2. Sejmik województwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanych środowisk, może utworzyć wojewódzką radę seniorów. 3. Sejmik województwa tworzy wojewódzką radę seniorów na wniosek: 1) w województwie do 2 000 000 mieszkańców - co najmniej 500 mieszkańców tego województwa, którzy ukończyli 60 lat; 2) w województwie powyżej 2 000 000 mieszkańców - co najmniej 800 mieszkańców tego województwa, którzy ukończyli 60 lat. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest rozpatrywany przez sejmik województwa w terminie niedłuższym niż 3 miesiące od dnia jego złożenia. 5. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, spełnia wymogi, o których mowa w tym przepisie, sejmik województwa tworzy wojewódzką radę seniorów w terminie niedłuższym niż 3 miesiące od dnia jego złożenia. 6. W przypadku odrzucenia wniosku złożonego przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, kolejny wniosek może być złożony przez ten sam podmiot niewcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia odrzucenia poprzedniego wniosku. 7. Wojewódzka rada seniorów ma charakter konsultacyjny, doradczy i inicjatywny. 8. W sprawach dotyczących województwa wojewódzka rada seniorów może kierować zapytania lub wnioski w formie uchwały. Uchwała powinna zawierać krótkie przedstawienie stanu faktycznego będącego jej przedmiotem oraz wynikające z niej pytania. Marszałek województwa lub osoba przez niego wyznaczona są obowiązani udzielić odpowiedzi na piśmie, niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwały. 9. Wojewódzka rada seniorów składa się z przedstawicieli osób starszych oraz przedstawicieli podmiotów działających na rzecz osób starszych, w szczególności przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów prowadzących uniwersytety trzeciego wieku. 10. Członkowi wojewódzkiej rady seniorów biorącemu udział w posiedzeniach wojewódzkiej rady seniorów lub w zorganizowanym wydarzeniu, na którym reprezentuje on wojewódzką radę seniorów, mogą być zwracane, na jego wniosek, poniesione koszty, w tym koszty przejazdu na terenie kraju związane z udziałem w posiedzeniu wojewódzkiej rady seniorów lub w zorganizowanym wydarzeniu, na którym reprezentuje on wojewódzką radę seniorów, na podstawie dokumentów, w szczególności rachunków, faktur lub biletów, potwierdzających poniesione wydatki lub informacji o wysokości poniesionych kosztów przejazdu samochodem. 11. Sejmik województwa, tworząc wojewódzką radę seniorów, nadaje jej statut określający w szczególności: 1) tryb i kryteria wyboru jej członków, 2) zasady i tryb jej działania, 3) długość jej kadencji, z tym że kadencja nie może trwać dłużej niż kadencja sejmiku województwa, na terenie którego funkcjonuje ta rada, 4) zasady wygaśnięcia mandatu i odwołania jej członków - dążąc do wykorzystania potencjału podmiotów działających na rzecz osób starszych, a także zapewnienia sprawnego sposobu wyboru członków wojewódzkiej rady seniorów. 12. Jeżeli sejmik województwa zadecydował o zwracaniu kosztów, o których mowa w ust. 10, w statucie, o którym mowa w ust. 11, określa się zasady zwrotu tych kosztów, w tym ich maksymalną wysokość podlegającą zwrotowi. 13. Podmioty, o których mowa w ust. 2 lub 3, mogą przedstawiać opinie w zakresie projektu statutu, o którym mowa w ust. 11. 14. Obsługę administracyjno-biurową wojewódzkiej rady seniorów zapewnia urząd marszałkowski. Koszty obsługi wojewódzkiej rady seniorów pokrywa urząd marszałkowski.Z powołanego przepisu – zdaniem skarżącego wynikają dwie istotne normy, mające znaczenie dla oceny naruszenia interesu prawnego skarżącego przez zaskarżoną uchwałę.Ustawa o samorządzie województwa w art. 10c ust. 11 pkt 1 stanowi, że sejmik województwa, w statucie nadanym wojewódzkiej radzie seniorów określa tryb i kryteria wyboru jej członków, co oznacza, że zgodnie z ustawą - członkowie wojewódzkiej rady seniorów mają być wybierani, a nie wskazywani, czy mianowani przez organ wykonawczy, czy – jak w przypadku zaskarżonej uchwały – przez marszałka województwa. Jak zasadnie wskazał skarżący, zaskarżona uchwała w ogóle nie przewiduje trybu wyboru członków wojewódzkiej rady seniorów, a jedynie ich powołanie (mianowanie) przez marszałka województwa.Należy podkreślić, że rację ma skarżący, że poprzez przyjęcie zaskarżonej uchwały (mającej dostosować treść statutu do art. 10c u.s.w. zgodnie z postanowieniami art. 5 ustawy zmieniającej), narusza prawo skarżącego do bycia wybieranym. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, wybór oznacza akcję mającą na celu powołanie odpowiednich kandydatów do określonych funkcji przez głosowanie, a nie poprzez wskazanie przez przewodniczącego zarządu (organu wykonawczego).Z unormowań zawartych w Kodeksie wyborczym wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że wybór organu oznacza jego wyłonienie przez głosowanie, a nie wskazanie np. przez marszałka województwa (por. art. 1-3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy, tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 365).Kolejną normą istotną dla oceny naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, jest art. 10c ust. 9 u.s.w., który stanowi, że wojewódzka rada seniorów składa się z przedstawicieli osób starszych oraz przedstawicieli podmiotów działających na rzecz osób starszych, w szczególności przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów prowadzących uniwersytety trzeciego wieku.Ustawodawca zatem przesądził, że w skład wojewódzkich rad seniorów mają wchodzić przedstawiciele osób starszych. Tym samym, kwestia ta nie została pozostawiona organom stanowiącym województwa, lecz określona przez ustawodawcę, a w konsekwencji za niedopuszczalne należy uznać odrębne uregulowanie składu rady (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 listopada 2005 r., III SA/Kr 818/05).Zwrócić należy uwagę, że na gruncie przepisów ustaw samorządowych określających skład komisji rewizyjnej, ukształtowało się orzecznictwo, zgodnie z którym prawo klubu radnych do posiadania przedstawiciela w komisji rewizyjnej ma charakter publicznego prawa podmiotowego (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2013 r., II OSK 325/13).Tym samym, w ocenie Sądu zaskarżona uchwała narusza uprawnienie skarżącego – w postaci prawa do posiadania przedstawiciela osób starszych w wojewódzkiej radzie seniorów oraz prawa powołania rady seniorów w trybie wyborów. W ocenie Sądu okoliczność, że skarżący jest członkiem rady seniorów nie powoduje, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego, ani uprawnienia skarżącego. Okoliczność, że skarżący jest członkiem rady seniorów, nie na podstawie wyborów, lecz wskazania przez Marszałka Województwa Małopolskiego – a zatem niezgodnie z prawem, potwierdza naruszenie uprawnienia skarżącego.Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały należy wskazać, że zgodnie z art. 10c ust. 11 u.s.w. sejmik województwa, tworząc wojewódzką radę seniorów, nadaje jej statut określający w szczególności: 1) tryb i kryteria wyboru jej członków, 2) zasady i tryb jej działania, 3) długość jej kadencji, z tym że kadencja nie może trwać dłużej niż kadencja sejmiku województwa, na terenie którego funkcjonuje ta rada, 4) zasady wygaśnięcia mandatu i odwołania jej członków - dążąc do wykorzystania potencjału podmiotów działających na rzecz osób starszych, a także zapewnienia sprawnego sposobu wyboru członków wojewódzkiej rady seniorów. Jak stanowi ust. 12, jeżeli sejmik województwa zadecydował o zwracaniu kosztów, o których mowa w ust. 10, w statucie, o którym mowa w ust. 11, określa się zasady zwrotu tych kosztów, w tym ich maksymalną wysokość podlegającą zwrotowi. Podmioty, o których mowa w ust. 2 lub 3, mogą przedstawiać opinie w zakresie projektu statutu, o którym mowa w ust. 11. Dodatkowo, zgodnie z powoływanym już art. 10c ust. 9 u.s.w., wojewódzka rada seniorów składa się z przedstawicieli osób starszych oraz przedstawicieli podmiotów działających na rzecz osób starszych, w szczególności przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów prowadzących uniwersytety trzeciego wieku.W rezultacie, uchwalając zaskarżony statut, Sejmik Województwa powinien uwzględnić te przepisy.Zgodnie natomiast z art. 5 ustawy zmieniającej, rady gmin, rady powiatów oraz sejmiki województw w gminach, powiatach oraz województwach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy utworzono gminne rady seniorów, powiatowe rady seniorów oraz wojewódzkie rady seniorów, dostosują statuty rad seniorów do wymagań ustawy w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej, kadencja gminnych rad seniorów, powiatowych rad seniorów oraz wojewódzkich rad seniorów utworzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy kończy się z upływem okresu określonego w przepisach o ich utworzeniu. W przypadku, gdy przepisy o utworzeniu rad, o których mowa w ust. 1, nie określały ich kadencji, rady te działają do dnia ustalenia ich składu zgodnie z przepisami ustaw zmienianych w art. 1–3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie (ust. 2).Z niebudzących wątpliwości okoliczności niniejszej sprawy wynika, że w czasie wejścia w życie ustawy w Województwie Małopolskim funkcjonowała rada seniorów, a zatem realizując obowiązek wynikający z art. 5 ustawy zmieniającej Sejmik Województwa Małopolskiego podjął zaskarżoną uchwałę.Na wstępie należy wskazać, że w uchwale zawarto zapis, że w skład rady wchodzą przedstawiciele osób starszych oraz przedstawiciele podmiotów działających na rzecz osób starszych, w szczególności przedstawiciele organizacji pozarządowych oraz podmiotów prowadzących uniwersytety trzeciego wieku. Jednakże w dalszej części zaskarżonego przepisu § 3 ust. 1 wskazano m. in., że w skład rady wchodzi przedstawiciel Zarządu Województwa, przedstawiciel Sejmiku Województwa Małopolskiego, Dyrektor Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie, przedstawiciel Departamentu Rodziny, Zdrowia, Równego Traktowania i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, przedstawiciel Departamentu Rozwoju Regionu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, Konsultant Wojewódzki w Dziedzinie Geriatrii, przedstawicie środowisk działających na rzecz seniorów, w tym przedstawiciele Uniwersytetów Trzeciego Wieku z Województwa Małopolskiego, przedstawicie środowiska naukowego, przedstawiciele gminnych/powiatowych rad seniorów z województwa małopolskiego, przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego.Równocześnie, w § 3 ust. 2 załącznika nr 1 zaskarżonej uchwały wskazano, że Marszałek Województwa Małopolskiego podejmuje decyzję o składzie rady, uwzględniając przedstawicieli ust. 1 lit. a-f oraz kandydatury zgłoszone przez podmioty, o których mowa w ust. 1 lit. g-j, które wpłynęły w ramach otwartego naboru, zgodnie z procedurą wskazaną w ogłoszeniu o naborze. W rezultacie, z zaskarżonych postanowień wynika, że w uchwale – poza deklaracją, że w skład rady wchodzą przedstawiciele osób starszych – w ogóle nie przewidziano postanowień, które regulowałyby powołanie ich w skład rady. Wymieniono przedstawicieli organów, instytucji, a ponadto odwołano się do procedury naboru i zgłaszania kandydatur, której w żaden sposób nie uregulowano w zaskarżonej uchwale. Tym samym, zdaniem Sądu zaskarżona uchwała jest niezgodna z art. 10c ust. 9 u.s.w.Zgodnie z ustawą, w statucie rady seniorów, sejmik województwa powinien określić tryb i kryteria wyboru członków rady seniorów. Jak wskazano powyżej, zgodnie ze słownikiem języka polskiego, wybór oznacza akcję mającą na celu powołanie odpowiednich kandydatów do określonych funkcji przez głosowanie, a nie poprzez wskazanie przez przewodniczącego zarządu (organu wykonawczego).Zaznaczyć także należy, że Kodeks wyborczy, ani ustawa o samorządzie województwa nie zawierają definicji pojęcia "tryb wyborów". Zgodnie natomiast ze słownikiem języka polskiego "tryb" oznacza procedurę (sjp.pwn.pl) lub określony sposób działania lub przeprowadzenia (WSJP) (wyborów). Zdaniem Sądu w pojęciu trybu mieszczą się wszystkie elementy formalne procedury wyboru, których niewątpliwie zaskarżona uchwała nie zawiera. Nie można bowiem uznać za określenie trybu wyborów, wskazania że marszałek województwa podejmuje decyzję o składzie rady seniorów, obowiązku tego nie wypełnia również wskazanie, że część członków rady jest powoływana spośród kandydatur, które wpłynęły w ramach ogłoszenia o naborze, w sytuacji, gdy uchwała w ogóle procedury ogłoszenia nie uregulowała.Jak zasadnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (w wyroku z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 1698/23 – dotyczącym powołania gminnej rady seniorów): "W świetle przepisów Statutu Miejska Rada Seniorów składa się ze wspomnianych "osób reprezentujących podmioty działające na rzecz osób starszych", osób wskazanych przez Prezydenta Miasta Szczecin i osób wskazanych przez Przewodniczącego Rady Miasta Szczecin. Osoby starsze nie mają w Miejskiej Radzie Seniorów swoich przedstawicieli pochodzących z wyboru. Przyjęte w Statucie rozwiązanie - jak słusznie wskazuje skarżący kasacyjnie - pozostaje w sprzeczności z art. 5c ust. 4 i 5 u.s.g. Skarżący kasacyjnie trafnie powołuje się też na wyrok z dnia 29 września 2021 r., III OSK 413/21, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "jeśli rada gminy zdecyduje się na powołanie gminnej Rady Seniorów, to musi godzić się z faktem, iż Rada ta nie będzie składać się z przedstawicieli wskazanych przez organ wykonawczy i organ stanowiący gminy, a z przedstawicieli właśnie osób starszych".Podkreślić również należy, na co zasadnie zwraca się uwagę w doktrynie, że z art. 10c ust. 11 u.s.w. wynika, że wojewódzka rada seniorów jest organem obsadzanym w drodze wyborów. W rezultacie, zgodnie z powołanym przepisem sejmik województwa, tworząc wojewódzką radę seniorów, nadaje jej statut określający tryb i kryteria wyboru jej członków. A contrario niedopuszczalne będzie wprowadzenie do statutu tego organu rozwiązań pozwalających zarządowi, czy innym podmiotom, desygnować do niej wybranych przez siebie członków. W doktrynie zaznacza się, że jakkolwiek art. 10c ust. 11 pkt 1u.s.w. nie przewiduje, że wybory mają mieć charakter powszechny, wydaje się, że w istocie w ten sposób powinny być one przeprowadzane, co w praktyce również uniemożliwia obsadzenie jego członków w drodze wyboru dokonanego przez sejmik województwa (por. B. Dolnicki, Samorząd Województwa, Komentarz, WKP 2023 r., LEX).Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdził nieważność § 3 załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały.Sąd stwierdził również nieważność § 2 ust. 2, ust. 3 oraz ust. 5 załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały z uwagi na naruszenie art. 10 c u.s.w. poprzez przyznanie w ust. 2 Marszałkowi Województwa Małopolskiego prawa do odwołania członków wojewódzkiej rady seniorów, przyznanie Marszałkowi Województwa Małopolskiego prawa do dokonywania zmian składu rady w trakcie trwania kadencji (ust. 5), a także ust. 3 z uwagi na odwołanie do § 3, którego nieważność Sąd stwierdził wyrokiem wydanym w niniejszej sprawie.Zgodnie z art. 82 ust. 1 u.s.w. uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie niedłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały w trybie określonym w art. 81. Jak stanowi art. 82c ust. 1 u.s.w. po upływie terminu wskazanego w art. 82 ust. 1, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu samorządu województwa. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle art. 83 ust. 1 u.s.w. nie stwierdza się nieważności uchwały organu samorządu województwa po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 81, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego.Należy wskazać, że podstawą stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu województwa są istotne naruszenia prawa. Ustawa nie wskazuje jednak katalogu naruszeń dających podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały. W orzecznictwie i doktrynie do naruszeń stanowiących istotne naruszenie prawa zalicza się: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia określonego rodzaju uchwały, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą jej podjęcia, naruszenie procedury podjęcia uchwały (np. wyrok NSA z dnia 24 marca 1992 r., II SA/Wr 96/92, OSP z. 7-8 z 1993 r. poz. 148).Mając na względzie sprzeczność zaskarżonych przepisów uchwały z art. 10c u.s.w. Sąd stwierdził nieważność części załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały, tj. § 3 w całości oraz § 5 ust. 2, ust. 3 i ust. 5.Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie, przyjmując, że nie są niezgodne z prawem postanowienia przyznające członkom wojewódzkiej rady seniorów prawo do rezygnacji z członkostwa, a także przewidujące wygaśnięcie mandatu z chwilą śmierci członka wojewódzkiej rady seniorów.Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 14, dalej: "p.p.s.a.") oraz art. 88 ust. 1 u.s.w. orzekł jak w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w pozostałej części (punkt II), o kosztach postępowania orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w punkcie III wyroku.. w punkcie III wyroku.