Postanowienie - III SAB/Kr 42/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 16 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 17 listopada 2024 r. o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE III SAB/Kr 42/26UzasadnienieW piśmie zOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 17 listopada 2024 r. o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE III SAB/Kr 42/26UzasadnienieW piśmie z
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Ewelina Dziuban
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
III SAB/Kr 42/26UzasadnienieW piśmie z 20 stycznia 2026 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pomocą środków komunikacji elektronicznej skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2024 r. o wydanie zaświadczenia następującej treści: "Komendant Powiatowy Policji w Krakowie zaświadcza, w oparciu o postępowania do liczb dziennika [...] i [...], oraz orzeczeń z dnia 23 lipca 2015 roku 6/2015/ZKS i z dnia 4 sierpnia 2015 7/2015/ZKS, że sierż. sztab w stanie spoczynku K. J. nie pełnił i nie mógł pełnić czynnej służby w Policji na zajmowanych stanowiskach służbowych w jej szczególnych warunkach lub właściwościach albowiem nie znalazło to potwierdzenia w toku przeprowadzonych postępowań, jak również brakiem w aktach osobowych policjanta dokumentów to potwierdzających."(k. 14 a.a.)Komendant Powiatowy Policji w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego wydał postanowienie Nr 9/2024/ZSK z dnia 21 listopada 2024 r., znak sprawy [...], którym odmówił wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez skarżącego, gdyż w jego ocenie, pozostawałoby ono w sprzeczności z zasadami wydawania zaświadczeń.Po rozpoznaniu odwołania skarżącego od ww. postanowienia, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie, postanowieniem z dnia 27 grudnia 2024 r. nr 83/2024/AH utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. (k. 34 a.a.). W ocenie organu odwoławczego - skoro przedmiotowa skarga została wniesiona po wydaniu przez organ postanowienia z dnia 27 grudnia 2024 roku, to skarga jest niedopuszczalna.Organ odwoławczy wskazał również, że wniesiona przez byłego policjanta skarga, stanowi kolejny element większego systemu inicjowanego przez niego, licznych spraw administracyjnych, czego wyrazem są kolejne postępowania, jedynie pozornie uzasadnione prawnie, a ignorujące prawomocne rozstrzygnięcia organów drugo instancyjnych i sądów administracyjnych. Od początku 2018 r., były policjant zainicjował tylko w samej Komendzie Powiatowej Policji w Krakowie wiele spraw liczonych w tysiącach, domagając się ich załatwienia w trybie administracyjnym.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).W przedmiotowej sprawie pismem z 20.01.2026 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2024 r. o wydanie wyżej opisanego zaświadczenia.Zaznaczyć należy, że postanowieniem nr 9/2024/ZSK z dnia 21 listopada 2024 r., znak sprawy [...] Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił wydania ww. zaświadczenia. W wyniku rozpoznania przez skarżącego odwołania, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 83/2024/AH z dnia 27 grudnia 2024 r., utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.Nie można tez pominąć, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że na skutek skargi od ww. postanowienia, wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, prawomocnym wyrokiem z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. III SA/Kr 73/25 oddalił skargę, a postanowieniem z dnia 10 września 2025 r. sygn. III SAB/Kr 90/25; 15 maja 2026 r., III SAB/Kr 74/26 odrzucił skargę, albowiem została wniesiona po wydaniu przez organ postanowienia z dnia 21 listopada 2024 r.Zatem skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet sądowoadministracyjnego.Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.Podkreślić również należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, bowiem że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności".Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 i art. 119 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.