Postanowienie - II GZ 228/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 438/25 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu z dnia 21 majOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 438/25 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu z dnia 21 maj
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Maciejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 2 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 438/25, oddalił skargę K. G. na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 21 maja 2025 r. w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.W dniu 29 grudnia 2025 r. skarżąca wniosła o przesłanie odpisu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem.Zaskarżonym zarządzeniem z 31 grudnia 2025 r., Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090, dalej: rozporządzenie w sprawie wysokości opłat), wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dniu od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty, pod rygorem jej ściągnięcia.Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca wnosząc o zwolnienie z opłaty i wskazując na trudną sytuację materialną.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 16 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SPP/Po 23/26 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2026 r. o odmowie przyznania prawa pomocy K. G. w sprawie z jej opisanej wyżej skargi.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, (...), przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.Stosownie do art. 234 § 1-2 p.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się.Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej jedynie za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu (art. 234 § 3 p.p.s.a.). Wyjątek ten nie dotyczy jednak rozpoznawanej sprawy, gdyż wyrok Sądu pierwszej instancji, oddalający skargę, należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 141 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 zdanie pierwsze, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.Skarżąca zgłaszając żądanie doręczenia odpisu orzeczenia oddalającego wniesioną przez nią skargę wraz z uzasadnieniem powinna uiścić opłatę kancelaryjną przy zgłoszeniu wniosku w tym przedmiocie. Wobec jej braku, skarżąca zasadnie została wezwana do jej uiszczenia. Wysokość należnej opłaty kancelaryjnej została ustalona w sposób prawidłowy, gdyż jak wynika z § 2 przywołanego rozporządzenia w sprawie wysokości opłat, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.Tym samym, Przewodniczący Wydziału WSA prawidłowo wezwał do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. W treści zażalenia nie podniesiono jednocześnie argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia.Przedstawiona w treści zażalenia argumentacja odnosi się do sytuacji materialnej skarżącej, a kwestia ta była już przedmiotem rozważań w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Obecnie, w postępowaniu zażaleniowym kontrolowana jest wyłącznie zgodność z prawem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Co do niej, wobec powyższych rozważań, Sąd kasacyjny nie ma wątpliwości.Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.