Postanowienie - II SA/Gd 961/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku skargi A. M. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 7 lipca 2025 r., nr WSO-III.756.1909.2025.KS w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący, reprezentowany przeOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku skargi A. M. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 7 lipca 2025 r., nr WSO-III.756.1909.2025.KS w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący, reprezentowany prze
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Skarżący, reprezentowany przez adwokata, złożył skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z 7 lipca 2025 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w wysokości 5000 zł w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego w następującym stanie sprawy:Postanowieniem z 20 maja 2025 r. Starosta Nowodworski nałożył na skarżącego, zamieszkałego w B., grzywnę w celu przymuszeniaw kwocie 5.000 zł, jednocześnie wzywając go do uiszczenia nałożonej grzywny. Postanowienie zostało doręczone na adres skarżącego w B.Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, wskazując adres zamieszkania w B., jednocześnie jednak podając adresdo korespondencji: ul. [...] w S. (k. 40 akt).Następnie Starosta poinformował, pismem z 11 czerwca 2025 r., że nie widzi podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu pod wskazany w zażaleniu adres korespondencyjny, co potwierdza podpisane przez skarżącego potwierdzenie odbioru.Postanowieniem z 7 lipca 2025 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Przesyłkę zawierającą ten akt nadano 8 lipca 2025 r. Publiczną Usługą Hybrydową (PUH krajowy ekonomiczny z elektronicznym potwierdzeniem odbioru rozszerzonym) na adres korespondencyjny wskazany w zażaleniu. Przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją na kopercie, że adresata w dniu 11 lipca 2025 r. nie ma pod wskazanym adresem. Przesyłka została zwrócona do nadawcy 11 lipca 2025 r., co potwierdza pieczęć na kopercie. W dniu 15 lipca 2025 r. - wpłynęła do siedziby organu.Pismem z 17 września 2025 r. skarżący złożył prośbę o informację o stanie sprawy, gdyż nie otrzymał żadnej korespondencji zawierającej rozstrzygnięcie, ani też informacji o przedłużeniu postępowania. Pismem z 26 września 2025 r. Wojewoda poinformował o wysłaniu do skarżącego postanowienia z 7 lipca 2025 r. na wskazany przez niego adres korespondencyjny. Pismo z 26 września 2025 r. zostało wysłane przy wykorzystaniu PUH do skarżącego na adres wskazany w piśmie z 17 września 2025 r., tj. na adres [...] B.i wydane odbiorcy 16 października 2025 r.W dniu 23 października 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę na ww. postanowienie z 7 lipca 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W złożonym wniosku skarżący podniósł, że doręczenie postanowienia z 7 lipca 2025 r. było nieprawidłowe. Przesyłka nie została doręczona ani prawidłowo awizowana. Nadto Wojewoda powinien dokonać doręczenia na adres wskazany w piśmie skarżącego z 17 września 2025 r.W odpowiedzi na skargę Wojewoda podzielił stanowisko strony skarżącej, że przesyłka nie była prawidłowo awizowana. Wojewoda wyjaśnił, że pierwsze i ostatnie awizo miało miejsce w dniu 11 lipca 2025 r., a w dniu 15 lipca 2025 r. korespondencję zwrócono do urzędu. Wojewoda wskazał, że w dniu 12 listopada 2025 r. postanowienie z 7 lipca 2025 r. zostało nadane na adres elektroniczny pełnomocnika. Wojewoda załączył potwierdzenie wysłania korespondencji w dniu 12 listopada 2025 r.Postanowieniem z 4 grudnia 2025 r. sygn. II SA/Gd 961/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że w niniejszej sprawie nie może być mowy, że skarżący w dniu wniesienia skargi uchybił terminowi do jej wniesienia, ponieważ zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy zaś za skuteczne można uznać powtórne doręczenie przez Wojewodę stronie skarżonego postanowienia, co nastąpiło 12 listopada 2025 r. Od tej daty też można liczyć bieg terminu do wniesienia skargi. W rezultacie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zgłoszony w piśmie (skardze) z 23 października 2025 r., jako pozbawiony przedmiotu, należy uznać za niedopuszczalny.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Skarga jest niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu.Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.W związku powyższym, przy badaniu terminowości wniesienia skargi istotnego znaczenia nabiera kwestia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia albo aktu. Od stwierdzenia, czy doszło do doręczenia zależy ocena skuteczności wniesienia skargi. Przywołany przepis początek biegu terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia skargi, ściśle wiąże z faktem prawidłowego doręczenia skarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. m.in. postanowienia NSA z 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19; z 23 października 2020 r., sygn. akt II FSK 1601/18; z 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2477/20, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że doszło do prawidłowego doręczenia zaskarżonego postanowienia w dniu 12 listopada 2025 r., co spowodowało, że skarżony akt wszedł do obrotu prawnego z dniem jego doręczenia tj. z datą 12 listopada 2025 r.Wskazania bowiem wymaga, jak już wcześnie wskazano w postanowieniu tut. Sądu z 4 grudnia 2025 r. sygn. II SA/Gd 961/25, że doręczenie kwestionowanego postanowienia skarżącemu przesyłką nadaną 8 lipca 2025 r. nie spełnia warunków do uznania je za prawidłowe. W ocenie Sądu, Wojewoda prawidłowo co prawda wysłał ww. przesyłkę na wskazany przez skarżącego w zażaleniu adres korespondencyjny, który to adres nie tylko nie został zmieniony przez skarżącego do dnia 8 lipca 2025 r., ale też wcześniej pod tym adresem skarżący odebrał korespondencję. Jak jednak słusznie zauważyła zarówno strona skarżąca jak i Wojewoda w odpowiedzi na skargę – ww. przesyłka nie była prawidłowo awizowana. Podkreślenia wymaga, że operator pocztowy nie dokonał powtórnego awiza przesyłki (zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a.), nadto nie przechowywał przesyłki w placówce pocztowej przez okres 14 dni (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.).Tutejszy Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, iż przepisy o doręczeniach mają przede wszystkim charakter gwarancyjny. Służą one bowiem zagwarantowaniu prawa strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania. Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt I FSK 822/19). Jedynie doręczenie zgodne z przepisami wywołuje skutki prawne i dopóki akt nie zostanie doręczony w sposób zgodny z przepisami o doręczeniach, dopóty nie wchodzi on do obrotu prawnego. Prawidłowe doręczenie decyzji lub postanowienia to zdarzenie mające istotne znaczenie prawne, rodzące określone skutki procesowe i materialne tak w stosunku do strony, jak i organu, który akt ten wydał, i dlatego doręczenie to musi być pewne, nie budzące wątpliwości, zgodne z przepisami prawa i wykluczające dowolność w jego stwierdzeniu czy jakąkolwiek uznaniowość (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2330/20). Z tego powodu, w ocenie Sądu, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo doręczone i tym samym weszło do obrotu prawnego z dniem 12 listopada 2025 r. Sąd zresztą dał wyraz temu stanowisku w ww. postanowieniu tut. Sądu z 4 grudnia 2025 r. Skarżący zatem i jego pełnomocnik uzyskali wiedzę o dacie, od której należy liczyć termin do wniesienia skargi w ww. postanowieniu. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 11 grudnia 2026 r. W tej dacie zatem mógł on skutecznie wnieść skargę na postanowienie w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, dochowując terminu do jej zgłoszenia.Tymczasem, skarga wpłynęła do siedziby Wojewody w dniu 27 października 2025 r., została natomiast wniesiona w dniu 23 października 2025 r. w placówce pocztowej. Oznacza to, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu zaskarżenia tego postanowienia, a zatem przedwcześnie. Skargi wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, skargami przedwczesnymi i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne (tak: postanowienie NSA z 19 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 662/22).Tym samym tutejszy Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia, wobec czego uznać należy, że jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.Mając na uwadze poczynione ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.