Postanowienie - I OZ 237/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 108/26, o odrzuceniu skargi Ł.O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 grudnia 2025 r., znak: 010070/680/4517037/2024, postępowanie: 473450326 w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego śOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 108/26, o odrzuceniu skargi Ł.O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 grudnia 2025 r., znak: 010070/680/4517037/2024, postępowanie: 473450326 w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego ś
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym jako pracownik / pozorność umowy o pracę
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
ZUS
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Krzysztof Sobieralski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 108/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zwany dalej "Sądem I instancji", odrzucił skargę Ł.O., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej "Prezesem ZUS" lub "organem II instancji", z dnia 16 grudnia 2025 r., znak: 010070/680/4517037/2024, postępowanie: 473450326, w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło drogą elektroniczną za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, co zostało potwierdzone Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia z dnia 16 grudnia 2025 r. Natomiast skarga na decyzję została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 16 stycznia 2026 r. W ocenie Sądu I instancji skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (obecnie: Dz. U. z 2026, poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W związku z powyższym odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że "odwołanie do ZUS", dotyczące korespondencji z dnia 16 grudnia 2025 r., zostało wniesione terminowo. Wyżej wymieniony wskazał, że "odwołanie" zostało wniesione za pośrednictwem platformy elektronicznej ZUS przez pismo ogólne (POG) z należytym tytułem. Podniósł, że skarga w formie listownej wprawdzie została nadana dzień po terminie, jednak sugerował, że kluczowy w sprawie jest fakt przesłania "odpowiedzi" w formie elektronicznej. W konsekwencji wniesiono o "weryfikację zdarzeń" i "rozpatrzenie sprawy raz jeszcze".Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, decyzja stanowiąca przedmiot skargi została doręczona skarżącemu w dniu 16 grudnia 2025 r. w postaci elektronicznej. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W związku z powyższym termin, w jakim skarżący mógł skutecznie złożyć skargę na decyzję Prezesa ZUS upływał z końcem dnia 15 stycznia 2026 r. Skarżący złożył skargę w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 16 stycznia 2026 r. W tym stanie rzeczy prawidłowo ustalono, że skarga została wniesiona po terminie wyznaczonym w przywołanym powyżej przepisie.Sam skarżący w złożonym zażaleniu nie kwestionuje okoliczności złożenia skargi na decyzję Prezesa ZUS za pośrednictwem operatora pocztowego po upływie ustawowego terminu. W podnoszonych w zażaleniu okolicznościach skarżący próbuje wywodzić, że złożył w terminie skargę za pośrednictwem platformy usług elektronicznych ZUS (PUE/eZUS). Wskazać należy, że za pośrednictwem pisma ogólnego (POG), na które powołuje się skarżący, na platformie elektronicznej ZUS nie można złożyć skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Platforma ta służy wyłącznie do załatwiania spraw urzędowych bezpośrednio z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Skarga do sądu administracyjnego stanowi natomiast pismo procesowe podlegające ściśle określonym rygorom prawnym. Skargę wnosi się wprawdzie za pośrednictwem organu, którego decyzję lub działanie podlega zaskarżeniu (w tym przypadku Prezesa ZUS), jednak aby zrobić to skutecznie w formie elektronicznej koniecznym jest skorzystanie z oficjalnej elektronicznej skrzynki podawczej organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, na platformie ePUAP. Akta administracyjne w rozpatrywanej sprawie prowadzone były w postaci elektronicznej. Dokumenty składane w tej formie w toku postępowania za pośrednictwem platformy PUE/eZUS zostały wydrukowane i przesłane przez organ II instancji. Z rzeczonych dokumentów nie wynika, by skarżący złożył skargę w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP. Co więcej z odpowiedzi na skargę organu II instancji wynika, że część z załączonych dokumentów została sporządzona w postaci papierowej, m.in. właśnie skarga na decyzję organu II instancji. Równocześnie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na złożenie przez niego skargi w formie elektronicznej, np. poprzez załączenie stosownego wydruku z systemu ePUAP potwierdzającego złożenie skargi w tej formie. Tym samym z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, by skarżący faktycznie złożył skargę od decyzji Prezesa ZUS z dnia 16 grudnia 2025 r. w formie elektronicznej.W konsekwencji powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż złożona w sprawie skarga była spóźniona i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia., orzekł jak w sentencji postanowienia.