Postanowienie - II GZ 231/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 311/26 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1 grudnia 2025 r., znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 311/26 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1 grudnia 2025 r., znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na s
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Maciejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 311/26, odrzucił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 1 grudnia 2025 r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi.Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 30 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została awizowana 11 i 19 lutego 2026 r. Z uwagi na jej nieodebranie została ona następnie zwrócona do nadawcy 27 lutego 2026 r.W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, kierując się brzmieniem art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej 25 lutego 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie wymienionych braków upływał 4 marca 2026 r. We wskazanym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione.W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji orzekł powołując w podstawie prawnej art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.W treści pisma stwierdziła, że nie otrzymała skutecznie korespondencji zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu, w szczególności w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65- 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu awizowana była po raz pierwszy 11 lutego 2026 r. Z koperty zawierającej dane wezwania wynika, że drugiej awizacji dokonano 19 lutego 2026 r., a wobec niepodjęcia korespondencji w terminie, 27 lutego 2026 r. nastąpił jej zwrot.W związku z tym, że pierwszego awizowania dokonano 11 lutego 2026 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 25 lutego 2026 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną, nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego. Termin ten upływał 4 marca 2026 r., co prawidłowo ustalił Sąd pierwszej instancji, przy czym skarżąca do dnia wydania objętego zażaleniem postanowienia nie usunęła braku formalnego skargi i nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. W konsekwencji prawidłowe było odrzucenie skargi przez WSA na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 i art. art. 220 § 3 p.p.s.a.Gołosłowne oświadczenie skarżącej zawarte w zażaleniu o nieprawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej wezwania polegającej na braku pozostawienia awiza w skrzynce pocztowej, nie podważa skutecznie ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji wynikających jednoznacznie z akt sprawy (k. 31 akt WSA). Z treści zwrotu wynika w sposób niewątpliwy, że listonosz, który podpisał się czytelnie pod uwagą o awizacji, dokonaną 11 lutego 2026 r., pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we wskazanej placówce pocztowej - w drzwiach adresata. Zdaniem Sądu kasacyjnego, awizacja została przeprowadzona z zachowaniem warunków określonych w art. 73 p.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków skargi został skutecznie otwarty, jak trafnie przyjął WSA, 25 lutego 2026 r., i upłynął bezskutecznie 4 marca 2026 r. Sąd I instancji prawidłowo zatem stwierdził, że wobec nieusunięcia braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w terminie, skargę należało odrzucić, a 200 zł uiszczone tytułem wpisu od skargi - zwrócić.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.