Wyrok - II SA/Po 28/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant specjalista Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. Wójt GminyOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant specjalista Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. Wójt Gminy
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
znęcanie / przemoc domowa
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Robert Talaga
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. Wójt Gminy [...] (dalej jako: "Wójt" lub "organ pierwszej instancji") poinformował D. G. (dalej jako: "strona") o podjęciu czynności wyjaśniających, w celu ustalenia podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie czasowego odebrania psów z posesji przy ul. [...] w K. . W związku z powyższym wystąpiono do strony o udostępnienie nieruchomości do kontroli.D. G. odebrała pismo w dniu 27 lutego 2025 r., ale posesja w wyznaczonym terminie, tj. 3 marca 2025 r., nie została udostępniona. Komisja mająca przeprowadzić kontrolę nie zastała nikogo, natomiast przy wejściu na teren posesji został zaobserwowany jeden średniej wielkości, biegający swobodnie pies o beżowym umaszczeniu.Postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r. Sądu Rejonowego [...], sygn. akt [...], na dzień 26 marca 2025 r. zaplanowana została interwencja z udziałem Policji na posesji strony. Przedmiotem interwencji miała być weryfikacja sposobu utrzymywania psów na tej nieruchomości. Wiadomością mailową z dnia 25 marca 2025 r. zawiadomiono Schronisko dla Zwierząt w [...], że z posesji tej mogą zostać odebrane i przewiezione do Schroniska psy w dużej liczbie.Interwencja na terenie posesji przy ul. [...] w K. została przeprowadzona w dniu 26 marca 2025 r ze wsparciem funkcjonariuszy Policji i Straży Gminnej i w obecności przedstawicieli: [...] Inspektoratu Ochrony Zwierząt (dalej jako: "WIOZ"), Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w [...], Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...], Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], Ochotniczej Straży Pożarnej w [...], Urzędu Gminy [...]. W tym dniu odebranych z ww. posesji i przewiezionych do Schroniska dla zwierząt w [...] zostało 30 psów, gdyż dalsze pozostawienie zwierząt w tym miejscu zagrażało ich życiu i zdrowiu. Psy w dniu przyjęcia do Schroniska były zapchlone, miały też kleszcze, nie były to jednak masowe inwazje pasożytów. Niektóre ze zwierząt posiadały stare, wygojone rany. Wśród odebranych psów były szczeniaki. Wstępnie oszacowano, że około 15-20 psów ma problemy zdrowotne związane z chowem wsobnym-były to głównie wady kończyn, przeważnie tylnych.Wiadomością mailową z dnia 28 marca 2025 r. Komendant Komisariatu Policji w [...] przekazał organowi pierwszej instancji skan zrzeczenia się przez stronę praw do 26 spośród 30 odebranych psów. Zrzeczenie nastąpiło w dniu interwencji, tj. dnia 26 marca 2025 r., w siedzibie Komisariatu Policji w [...]. Oświadczenie D. G. o zrzeczeniu się praw do psów zostało zaakceptowane przez Pierwszego Zastępcę Wójta Gminy [...].Pismem z dnia 2 kwietnia 2025 r. zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o czasowym odebraniu jej 30 psów utrzymywanych na posesji przy ul. [...] w K. oraz wezwano do złożenia wyjaśnień w sprawie zrzeczenia się 26 psów i braku zrzeczenia się pozostałych 4 psów. Psy podczas prowadzonej w schronisku kwarantanny nie sprawiały problemów wychowawczych. Duża część psów z interwencji była przyjazna, kilka z nich było lękliwych i wycofanych. Psy nie zachowywały się agresywnie w stosunku do ludzi i zwierząt. Stan zdrowia psów (podobieństwo i wady genetyczne) wskazywały na to, że dochodziło do chowu wsobnego. Psy nie posiadały świadectw szczepień przeciwko wściekliźnie, ani jakiejkolwiek dokumentacji weterynaryjnej. Psy nie były również wykastrowane i wysterylizowane.D. G. nie przekazała żadnych informacji o tych psach, ani też od dnia interwencji nie interesowała się nimi.Pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. wystąpiono do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w [...] (dalej jako: "PIW") o udostępnienie kopii wszelkich dokumentów sporządzonych przez przedstawicieli tej jednostki podczas interwencji odebrania psów. Wystąpiono również o udzielenie informacji, czy właścicielka zwierząt wykazała, że znajdowały się one pod opieką weterynaryjną, czy zwierzęta były poddane zabiegom sterylizacji lub kastracji, czy przedstawiciele PIW powzięli informację o możliwym wsobnym rozmnażaniu się psów na posesji. Poproszono też o ocenę warunków bytowania psów na posesji w dniu przeprowadzonej interwencji.W związku z brakiem odpowiedzi na to pismo, dwukrotnie (9 maja 2025 r. i 26 maja 2025 r.) poproszono drogą mailową o przesłanie informacji. Ostatecznie PIW nie przekazał Wójtowi żadnych z wnioskowanych informacji.W dniu 8 kwietnia 2025 r. do organu pierwszej instancji wpłynął sporządzony przez WIOZ protokół z kontroli warunków bytowania zwierząt domowych na terenie posesji przy ul. [...] w K. . Z protokołu tego wynika, że o dacie zaplanowanego wejścia na przedmiotową posesję WIOZ został powiadomiony przez Policję w [...]. W kontroli uczestniczyła, na wniosek WIOZ, biegła sądowa z zakresu behawiorystyki zwierząt oraz oceny warunków bytowania. W protokole WIOZ odnotował, że brama posesji została otwarta przez Straż Pożarną, a wejście na posesję było długim labiryntem, korytarzem zbudowanym z ponad dwumetrowej wysokości ścian śmieci. Podczas przeprowadzanej interwencji przedstawiciele PIW oraz biegła sądowa zdecydowali, że pozostawienie psów na posesji zagraża ich życiu oraz zdrowiu. Stwierdzono, że łącznie na nieruchomości przebywa 31 psów. Ostatecznie odebranych zostało 30 psów, gdyż jeden z nich był nieuchwytny. Zgodnie z opisem WIOZ, posesja D. G. tonęła w śmieciach, elementach niebezpiecznych zarówno dla ludzi jak i dla zwierząt. Było tam mnóstwo blach, zbitego szkła, drutów, haków, spleśniałego jedzenia, w tym surowego, zepsutego mięsa i innych. Taki sposób utrzymywania posesji powodował, że psy mogły łatwo się skaleczyć lub zachorować po spożyciu spleśniałego pożywienia. D. G. podczas prowadzonych działań oznajmiła, że chce psy oddać i podpisać przeniesienie praw własności na Gminę [...]. Akcja wyłapywania półdzikich psów, które nie bardzo znały dotyk człowieka i chowały się w tonach śmieci, trwała kilka godzin. Psy te nie znały również smyczy, ani spokojnego spaceru, a podczas interwencji nie podchodziły do właścicielki. Na terenie posesji biegało łącznie 11 psów, udało się wyłapać 10 z nich. Reszta psów znajdowała się w domu. Dom, podobnie jak reszta posesji, tonął w śmieciach. Każde pomieszczenie było zapełnione odpadami. Również miejsce snu właścicielki stanowiło stertę śmieci wydzielających nieprzyjemny zapach. Do wielu z pomieszczeń nie można było wejść, ponieważ śmieci tarasowały wejście. W domu tym przedstawiciele WIOZ nie znaleźli kuchni, ani łazienki. Wiele spośród odebranych psów było zwierzętami młodymi oraz szczeniakami. Właścicielka nie miała wiedzy o tym, jak wyglądało pokrewieństwo rozmnażających się na jej posesji psów. Oznaczało to, że szczeniaki już od samego urodzenia mogły mieć wady genetyczne, skutkujące różnymi chorobami, np. krzywizny, kulawizny, padaczki i inne. Właścicielka nie wiedziała, ile ma psów. Żaden z nich nie był nigdy u weterynarza, nie posiadały obowiązkowych szczepień przeciwko wściekliźnie, nigdy nie miały wykonywanych żadnych badań. Psy te rozmnażały się między sobą bez kontroli, właścicielka nie wiedziała, ile szczeniaków przychodziło na świat, ani ile z nich padło. Psy odżywiały się tym, co znalazły w śmieciach, nie było nigdzie misek z wodą. Zwierzęta utrzymywane były w warunkach rażącego niechlujstwa i zaniedbania, a cała posesja przypominała wielkie wysypisko śmieci. Psy wydrążyły sobie w górach śmieci nory, w których spały. Po wyłapaniu psów z posesji i domu, zostały one przewiezione do schroniska dla zwierząt w [...], gdzie zostały zbadane przez lekarza weterynarii oraz przez biegłą sądową.Z dokumentacji fotograficznej wynika, że na posesji zgromadzone zostały ogromne ilości odpadów, w tym odpady metalowe, gumowe, drewniane, plastikowe i szklane, opakowaniowe, zasypany odpadami wrak samochodu, odpady tekstylne, elektrośmieci, odpady gabarytowe, jak np. zniszczone meble i ich części, skrzydła drzwiowe, zniszczony sprzęt AGD, kable, zepsute zabawki dziecięce, zardzewiałe blachy, bioodpady, odpady budowlane (np. styropian). Z dokumentacji fotograficznej wynikało, że sam budynek mieszkalny również zasypany był odpadami, do drzwi wejściowych domu prowadziła bardzo wąska ścieżka (szeroka na jedną osobę), po bokach której do wysokość około 2 metrów piętrzyły się góry odpadów, umocnione przed zawaleniem deskami, płytami lub innymi odpadami przy pomocy, których możliwe było ich podparcie.Decyzją z dnia 5 sierpnia 2025 r. Wójt Gminy [...] orzekł o czasowym odebraniu stronie trzydziestu psów rasy mieszanej, utrzymywanych na terenie posesji zlokalizowanej w K. przy ul. [...] i przekazaniu tych zwierząt do Schroniska dla Zwierząt w [...], a także nie obciążył D. G. kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia tych psów. Zdaniem organu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie niewątpliwie zaszły przesłanki do czasowego odebrania zwierząt, a dalsze ich pozostawienie na terenie posesji przy ul. [...] w K. , zagrażało ich życiu i zdrowiu.Pismem z dnia 29 sierpnia 2025 r. D. G. wniosła odwołanie od decyzji Wójta. Strona zaprzeczyła, że na terenie jej posesji zalegają śmieci, które określiła "rzeczami użytkowymi". Wskazała również, że odebranie zwierząt to próba "poprawienia budżetu gminy" ponieważ Wójt Gminy [...] zyskał pretekst "do wystąpienia do Rady Gminy o 420 tysięcy złotych na utrzymanie zwierząt".Decyzją z dnia 14 października 2025 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium" lub " organ odwoławczy") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.Kolegium wskazało, że w świetle przepisów ustawy o ochronie zwierząt możliwość niezwłocznego, czasowego odebrania zwierzęcia uzależniona jest po pierwsze: od ustalenia, że miało miejsce znęcanie się nad nim. Po drugie zaś: wyłącznie w sytuacji gdy jest to przypadek niecierpiący zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu. Z treści art. 6 ust. la i ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt wynika, że znęcanie się nad zwierzętami jest zabronione (ust. 1), zaś przez znęcanie się nad zwierzętami ustawa nakazuje rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego niechlujstwa oraz utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku. Analiza akt sprawy doprowadziła organ odwoławczy do przekonania, że powyższe okoliczności zostały wystarczająco udokumentowane i pozwalały na podjęcie rozstrzygnięcia o odebraniu zwierząt. Na posesji, gdzie przebywały zwierzęta strony panował duży bałagan. Zwierzęta przebywające na posesji nie miały odpowiednich warunków bytowych – dostępu do świeżej wody, pożywienia, nie posiadały także schronienia. Nie miały również zapewnionej jakiejkolwiek opieki weterynaryjnej.Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. D. G. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Kolegium. Skarżąca podkreśliła, że wszystkie psy należały do nieżyjącego już Jerzego. Zaprzeczyła jakoby nie interesowała się zwierzętami. Oświadczyła, że pies, który pozostał na jej posesji nie podchodzi do niej nawet na metr, ale je i pije. Interwencja służb na jej posesji odbyła się w nerwowej atmosferze, sama była szkalowana i pomawiana, nie wyraziła ona zgody na wejście na jej posesję. Stan nieruchomości – przedmioty na niej się znajdujące wynikały z choroby zbieractwa zmarłego i nie stanowią one śmieci, a przedmioty użytkowe. Skarżąca podniosła, że Kolegium w decyzji używa zwrotów ogólnych, które nie miały związku z rzeczywistością. W jej ocenie nie jest prawdą, że dochodziło do chowu wsobnego, ponieważ poszczególne psy różnią się od siebie.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od zarzutów i wniosków podniesionych w treści skargi.Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w wyżej przedstawiony sposób jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 14 października 2025 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 5 sierpnia 2025 r., znak: [...] orzekającą o czasowym odebraniu skarżącej w dniu 26 marca 2025 r. trzydziestu psów rasy mieszanej, utrzymywanych na terenie posesji zlokalizowanej w K. , przy ul. [...] i przekazaniu ich do Schroniska dla Zwierząt w [...] oraz o nie obciążaniu skarżącej kosztami: transportu, utrzymania i koniecznego leczenia tych zwierząt.Po dokonaniu analizy akt sprawy oraz stanowiska skarżącej i decyzji organu odwoławczego Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem prawa materialnego, a organy prowadzące postępowanie nie naruszyły reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.Materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu pierwszej instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 ze zm.; dalej jako: "u.o.z.") rozstrzygnięcia wydane zaś zostały po przeprowadzeniu procedury na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej jako: "K.p.a.").Zgodnie z art. 6 ust. 1a u.o.z. zabrania się znęcania nad zwierzętami, przez co należy rozumieć: zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności: [...] utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji; [...] wystawianie zwierzęcia domowego lub gospodarskiego na działanie warunków atmosferycznych, które zagrażają jego zdrowiu lub życiu; [...] utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku (art. 6 ust. 2 pkt 10, 17 i 19 u.o.z.).Z kolei w myśl art. 7 ust. 1 u.o.z., zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne (pkt 1). Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt (art. 7 ust. 1a u.o.z.). Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu (art. 7 ust. 2 u.o.z.). W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia (art. 7 ust. 3 u.o.z.).Z przytoczonych przepisów wynika, że u.o.z. reguluje dwa tryby postępowania prowadzące do wydania decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia. Pierwszy określony został w art. 7 ust. 1 u.o.z. i stanowi, że zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z. może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane placówce wymienionej w pkt 1–3 (tzw. zwykły tryb odebrania zwierzęcia). Drugi tryb przewidziano w art. 7 ust. 3 u.o.z. zgodnie z którym w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawienie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia (tzw. szczególny tryb odebrania zwierzęcia) (por. E. Kruk [w:] M. Kulik i in., Ustawa o ochronie zwierząt. Komentarz, Warszawa 2024, art. 7, uwaga 13).W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze "szczególnym trybem odebrania zwierząt" unormowanym w art. 7 ust. 3 u.o.z. Warunkiem prawidłowego zastosowania przez organ art. 7 ust. 3 u.o.z. jest przeprowadzenie wszechstronnego postępowania wyjaśniającego, mającego oparcie w kompletnym i rzetelnie ocenionym materiale dowodowym, pozwalającego na udzielenie miarodajnej odpowiedzi na pytanie, czy w dacie odebrania zwierzęcia okoliczności sprawy wskazują na występowanie zabronionego przez prawo znęcania się nad zwierzęciem przez jego właściciela lub opiekuna, a nadto czy zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt III SA/Po 172/26, publ. CBOSA).Przy czym do wydania przez organ decyzji, o której mowa w art. 7 ust. 3 u.o.z. konieczne jest dodatkowo ustalenie, że w sprawie zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki, a dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu. W takich przypadkach policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera zwierzę dotychczasowemu właścicielowi lub opiekunowi, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia (art. 7 ust. 3 u.o.z.). Odebranie zwierzęcia ma charakter czasowy, bowiem jak stanowi art. 7 ust. 6 u.o.z., odebrane zwierzę podlega zwrotowi, jeżeli sąd (powszechny) nie orzeknie w trybie art. 35 ust. 3 u.o.z. przepadku zwierzęcia, a także jeżeli postępowanie karne w tej sprawie zostanie umorzone (por. Wyrok WSA w Łodzi z 13 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 620/24, publ. CBOSA).Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga nie zawierała żadnych skonkretyzowanych zarzutów odnoszących się do naruszeń prawa i ograniczała się jedynie do wyrażenia ogólnego niezadowolenia z wydanej decyzji. Polemizowała także ze stanowiskiem organów co do określonych okoliczności faktycznych.Sąd dokonując oceny prawidłowości postępowania zakończonego decyzjami o czasowym odebraniu zwierząt, badając więc sprawę w oparciu o art. 134 P.p.s.a. uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i dokonały oceny warunków bytowania psów na nieruchomości skarżącej, a także wystąpienie przypadek niecierpiący zwłoki, gdy dalsze pozostanie zwierząt u właściciela zagrażało ich życiu i zdrowiu.Wójt przed wydaniem decyzji w trybie art. 7 ust. 3 u.o.z. wystąpił do odpowiednich podmiotów z prośbą o przekazanie stosownych dokumentów obrazujących stan nieruchomości oraz odebranych psów. Do akt pozyskano: informację o stanie zwierząt pozyskaną od schroniska w [...] (pismo z dnia 11 kwietnia 2025 r.). Pozyskano także protokół z wizyty kontrolnej warunków bytowania zwierząt domowych sporządzony przez WIOZ wraz z dokumentacją fotograficzną miejsca interwencji. Wójt podjął także starania celem uzyskania od PIW w [...] informacji na temat odebranych zwierząt i przebiegu interwencji – bezskuteczne. W aktach sprawy znajdują się również oświadczenia osób biorących udział w interwencji i dokumenty potwierdzające zrzeczenie się przez skarżącą praw do odebranych interwencyjnie psów z dniem ich odebrania.W powołanym wyżej protokole wskazano szczegółowo warunki bytowania zwierząt, które następnie przytoczył organ pierwszej instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wskazano m.in. iż na posesji skarżącej zalegało mnóstwo śmieci (co potwierdza załączona dokumentacja fotograficzna), znajdowały się tam: kawałki blachy, szkła, drutu, haki, spleśniałe jedzenie, co w ocenie osób przeprowadzających interwencję stanowiło zagrożenie dla przebywających tam zwierząt, które nie były zaznajomione ze smyczą, nie podchodziły również do właścicielki. Na terenie posesji biegało łącznie 11 psów, a reszta znajdowała się w domu. Skarżąca nie była w stanie podać liczby psów znajdujących się na jej posesji, ani wskazać ich pokrewieństwa. Psy nie posiadały książeczek i nie miały obowiązkowych szczepień. Podczas interwencji nie stwierdzono, aby skarżąca przeznaczyła miejsce do prawidłowego utrzymania 30 psów. Wskazany stan faktyczny – choć skarżąca w dowołaniu od decyzji Wójta mu zaprzeczyła – w ocenie Sąd stanowił wystarczającą podstawę do podjęcia działań mających na celu czasową ochronę zwierząt. Organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w świetle zrzeczenia się praw do 30 psów, które umieszczone zostały w schronisku w [...], obciążanie kosztami transportu, utrzymania oraz koniecznego leczenia zwierząt skarżącej nie było zasadne. Kolegium wyczerpująco uzasadniło swoją decyzję wyjaśniając powody utrzymania w mocy decyzja organu pierwszej instancji.Nie ulega wątpliwości, że utrzymywanie 30 psów na posesji i domu, w którym zgromadzone są liczne odpady (metalowe, gumowe, drewniane, plastikowe i szklane, opakowaniowe, wrak samochodu, odpady tekstylne, elektrośmieci, zniszczone meble i ich części, zużyty sprzęt AGD, kable, zepsute zabawki dziecięce, zardzewiałe blachy, odpadu budowlane a także bioodpady), tworzące wysokie na około 2 m stosy, pomiędzy którymi zorganizowane były przejścia oraz wydrążone przez psy nory i tunele, mogło stanowić zagrożenie dla zwierząt wypełniając przesłanki określone w art. 6 ust. 10 i 17 u.o.z. Pozostawienie zaś takiej liczby zwierząt wolno poruszających się po terenie posesji, bez dostępu do schronienia, wody i jedzenia, kwalifikowało się zaś do uznania, że w niniejszej sprawie miał miejsce przypadek niecierpiący zwłoki, o którym mowa w art. 7 ust. 3 u.o.z.Podsumowując więc Sąd uznał, że zobrazowany materiałami zalegającymi w aktach sprawy stan faktyczny uzasadniał skorzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 7 ust. 3 u.o.z., a decyzje wydane w niniejszej sprawie zostały należycie umotywowane, zgodnie z normami zawartymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 K.p.a.Wobec powyższego skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji wyroku.., o czym Sąd orzekł w sentencji wyroku.