Postanowienie - II SA/Bd 287/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na czynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Grudziądzu z dnia 9 stycznia 2026 r., nr 24002195 w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 15 stycznia 2026 r. S. S. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność DyrektoraOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na czynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Grudziądzu z dnia 9 stycznia 2026 r., nr 24002195 w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 15 stycznia 2026 r. S. S. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Dyrektora
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga skazanego na decyzję Dyrektora jednostki penitencjarnej
Typ sprawy
sprawa karna wykonawcza / penitencjarna
Etap
postępowanie wykonawcze penitencjarne - skarga na decyzję
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga penitencjarna
wykonywanie kary
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
skazany
Dyrektor jednostki penitencjarnej
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Joanna Brzezińska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 15 stycznia 2026 r. S. S. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Dyrektora Zakładu Karnego nr 1 w Grudziądzu z 9 stycznia 2026 r., nr 24002195, w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów związanych z odmową wyrażenia zgody na posiadanie w celi mieszkalnej kółka rehabilitacyjnego.W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że sposób rozpatrywania skarg i wniosków osadzonych nie podlega kognicji sądów administracyjnych, dlatego skarga winna zostać odrzucona.Postanowieniem z dnia 13 lutego 2026 r. (prawomocnym od 28 lutego 2026 r.) WSA w Gdańsku stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 tego przepisu kontrola sądowa obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.Zaskarżenie aktu lub czynności organu, który nie został wskazany w powyższym katalogu czyni taką skargę niedopuszczalną, albowiem kognicja sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określona, a obowiązujące przepisy prawa, w tym Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie przewidują domniemania właściwości sądów administracyjnych .W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność dyrektora zakładu karnego polegająca na odmowie wydania kserokopii dokumentów dotyczących jego wniosku zgłoszonego administracji zakładu karnego. Skarżący domagał się od organu wydania mu "kserokopii dokumentu – odmowy dyrektora tutejszej jednostki na posiadanie w celi kółka rehabilitacyjnego (...)".Stosownie do treści art. 32 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 911 - dalej "k.k.w."), nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym sprawuje sędzia penitencjarny. Zgodnie z kolei z art. 2 pkt 5 k.k.w. jako organy postępowania wykonawczego wskazano dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej albo osobę kierującą innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisję penitencjarną. Skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Skazany, składając wniosek, skargę lub prośbę, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w nich żądań w stopniu umożliwiającym ich rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów (art. 6 § 2 k.k.w.)Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 września 2022 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1960) skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem", i pracownika Służby Więziennej, zwanego dalej "pracownikiem", załatwiają:1) kierownik jednostki organizacyjnej - jeżeli skarga jest do niego adresowana, a nie dotyczy jego bezpośredniej działalności lub bezpośredniej działalności jego zastępcy i podjętych przez nich decyzji, chyba że w tym zakresie zostanie uznana za zasadną;2) dyrektor okręgowy Służby Więziennej - jeżeli skarga dotyczy działalności nadzorowanej przez niego jednostki organizacyjnej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1 lub w ust. 2;3) Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona - jeżeli skarga dotyczy działalności okręgowego inspektoratu Służby Więziennej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1 lub w ust. 2.Skazany może także, na podstawie art. 7 § 1 k.k.w., zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 (w tym decyzje dyrektora aresztu śledczego) z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie jednak z art. 7 § 2 k.k.w. skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. Stosownie do treści art. 3 § 1 k.k.w. sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.Jak wynika z powyższego, skarżący winien kierować swoje wnioski i prośby, a także zastrzeżenia co do sposobu wykonywania kary, do właściwych w tym zakresie organów według przepisów wyżej wskazanych. Sądy administracyjne nie sprawują bowiem kontroli nad sposobem załatwiania skarg i wniosków wnoszonych przez osoby osadzone do administracji zakładów karnych i aresztów śledczych (por: postanowienie NSA z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4453/21 – dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnego, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem.. skutkowało jej odrzuceniem.