sygn. II SAB/Bd 96/26 17 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Postanowienie - II SAB/Bd 96/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 17 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Włocławku w przedmiocie choroby zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej I. G. kwotę 100 (sto) złotych uisOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Włocławku w przedmiocie choroby zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej I. G. kwotę 100 (sto) złotych uis
Data orzeczenia 17 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący Joanna Brzezińska
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Włocławku w przedmiocie choroby zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej I. G. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

UZASADNIENIE
I. G. (skarżąca) 7 kwietnia 2026 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Włocławku (PPIS) w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej – alergicznego nieżytu nosa.Skargę powyższą, wniesioną za pośrednictwem platformy e-Doręczenia, organ, na wezwanie Sądu, przesłał w formie przekonwertowanej do formy kompatybilnej z platformą e-PUAP – na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu (e-PUAP).Analiza spełnienia wymogów formalnych przez ww. skargę wykazała, że nie została ona prawidłowo podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a."). W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z 28 kwietnia 2026 r., skarżąca została po pierwsze poinformowana, że wojewódzki sąd administracyjny nie obsługuje platformy e-Doręczenia, a korespondencja odbywa się w sposób tradycyjny za pośrednictwem operatora pocztowego lub elektronicznie poprzez skrzynkę na platformie e-PUAP. Po drugie, pouczono ją o warunkach wnoszenia pism i doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.Jednocześnie wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez przesłanie ww. skargi wraz z załącznikami na adres elektronicznej skrzynki podawczej tut. Sądu (e-PUAP) podpisanej zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., tj.: a) ważnym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, b) podpisem zaufanym, c) podpisem osobistym,Wyjaśniono, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż e-PUAP, nie daje podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. skarga została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. została przekazana przez ten organ na elektroniczną skrzynkę podawczą e-PUAP sądu administracyjnego.Wezwanie skarżąca odebrała 20 maja 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 86 akt s.).W piśmie z dnia 23 maja 2026 r., nadanym tego samego dnia pocztą tradycyjną, skarżąca przedłożyła skan potwierdzenia otrzymania przez organ ponaglenia w sprawie, skan ww. ponaglenia oraz wezwania sądowego w wykonaniu zarządzenia Sędziego z 28 kwietnia 2026 r. Skarżąca nie przesłała na elektroniczną skrzynkę podawczą skargi podpisanej w sposób opisany w wezwaniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 – dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.Jednym z wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym, jest podpisanie tego pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (vide: art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w p.p.s.a. warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a. (vide: art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.Art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w ww. 7-dniowym terminie, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie.W niniejszej sprawie pismo zawierające skargę przekazane zostało do tut. Sądu jako dokument, któremu wtórnie nadano formę kompatybilną z platformą do obsługi pism elektronicznych składanych do sądu administracyjnego, tj. z platformą e-PUAP. Stanowi to praktykę organów, które w postępowaniu administracyjnym komunikowały się ze stroną poprzez platformę e-Doręczenia. Zgodnie z ustawą z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1045 - dalej "u.d.e.") usługa e-Doręczenia to usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, która umożliwia wysyłanie i odbieranie korespondencji elektronicznie, ze skutkiem równoważnym z listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Organy administracji publicznej zobowiązane są do korzystania z tej platformy mocą art. 8 u.d.e., zgodnie z którym podmiot publiczny jest obowiązany do posiadania adresu do doręczeń elektronicznych wpisanego do bazy adresów elektronicznych, powiązanego z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego.Docelowo usługa e-Doręczenia zastąpi tradycyjną, papierową korespondencję urzędową, a także korespondencję przez e-PUAP. W obecnym stanie prawnym istnieje jednak odrębność w zakresie obsługi korespondencji elektronicznej wymienianej pomiędzy stronami a organami administracji publicznej (która w tym przypadku może odbywać się zarówno za pośrednictwem e-Doręczeń, jak i e-PUAP) oraz pomiędzy sądami administracyjnymi i stronami tego postępowania. Wynika to z art. 3 pkt 1 lit. d u.d.e., zgodnie z którym ustawy tej nie stosuje się do doręczania korespondencji, jeżeli przepisy odrębne przewidują wnoszenie lub doręczanie korespondencji z wykorzystaniem innych niż adres do doręczeń elektronicznych rozwiązań techniczno-organizacyjnych, w szczególności na konta w systemach teleinformatycznych obsługujących postępowania sądowe lub do repozytoriów dokumentów. Takim przepisem odrębnym jest art. 54 § 1a p.p.s.a., zgodnie z którym skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu, natomiast na podstawie art. 46 § 2a p.p.s.a. wymogiem pisma składanego w formie elektronicznej jest podpisanie go przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tylko tak podpisany dokument może zostać uznany za spełniający wymogi dokumentu elektronicznego (art. 12b § 1 P.p.s.a.). Definicję elektronicznej skrzynki podawczej,, do której odwołuje się art. 54 § 1a p.p.s.a., zawiera art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 307 – dalej - "ustawa o informatyzacji"), zgodnie z którym pod pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej należy rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei art. 3 pkt 13 tej ustawy stanowi, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet.Wykorzystany przez skarżącą system doręczeń elektronicznych w sądach administracyjnych jeszcze nie jest dostępny. Stosownie bowiem do treści art. 155 ust. 7 u.d.e. sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (tj. "e-Doręczeń" – przyp. Sądu) lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r.W orzecznictwie zagadnienie dopuszczalności skargi wniesionej za pośrednictwem platformy innej niż e-PUAP wzbudziło istotne wątpliwości, które skutkowały ukształtowaniem się dwóch przeciwstawnym poglądów. W pierwszym z nich wojewódzkie sądy administracyjne uznały, że skargi wniesione za pomocą systemu e-Doręczenia należy odrzucać. W postanowieniach tych wskazywano, że skoro zgodnie z art. 155 ust. 7 u.d.e. platforma e-Doręczeń ma być obsługiwana przez sądy dopiero od 1 października 2029 r., to do tego czasu skarga do sądu administracyjnego powinna być nadal wnoszona tylko za pośrednictwem systemu e-PUAP, a "skorzystanie z innego kanału komunikacji elektronicznej jest nieskuteczne". Część z powyższych postanowień było przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który niejednokrotnie podzielał powyższe stanowisko (vide: postanowienia z: 12 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 786/25 oraz z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 672/25).Drugie ze stanowisk, ukształtowane na tle tożsamego stanu faktycznego i prawnego, jaki ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, wskazuje, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego, niż e-PUAP, nie daje podstaw do odrzucenia takiej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. została ona podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. została przekazana przez ten organ na elektroniczną skrzynkę podawczą e-PUAP sądu administracyjnego (vide: postanowienie NSA z 6 maja 2026 r., sygn. I FSK 536/26, i powołane tam orzecznictwo – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).Popierając drugi z wyrażonych wyżej poglądów, realizując gwarantowane konstytucyjnie prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), tut. Sąd uznał, że istnieją przesłanki do konwalidowania wady procesowej skargi wniesionej za pośrednictwem platformy e-Doręczenia – w sposób opisany wyżej. Warunkiem wyeliminowania przeszkody w jej rozpoznaniu jednak prawidłowe podpisanie takiej skargi, zgodnie z wymogami art. 46 § 2a p.p.s.a., i przesłanie podpisanego w ten sposób dokumentu na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu – zgodnie z art. 12b § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a. Dla możliwości nadaniu dalszego biegu skardze wniesionej przez I. G. nieprawidłowo koniecznym było w tej sytuacji wezwanie jej do podpisania skargi ważnym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym.W odpowiedzi na wezwanie skarżąca, mimo pouczenia, nie przesłała na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargi podpisanej w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a.Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie została prawidłowo podpisana przez skarżącą, pomimo doręczonego jej wezwania, w którym nota bene zawarto też odesłanie do instrukcji podpisywania dokumentu podpisem elektronicznym, a także wyjaśniono specyficzne okoliczności zaistniałe w sprawie w związku ze skorzystaniem przez skarżącą z platformy e-Doręczenia we wniesieniu skargi.W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.. postanowił jak w sentencji.