sygn. III SAB/Kr 77/26 17 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Postanowienie - III SAB/Kr 77/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 17 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kisielowska Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący K. J. pismem z 17 lOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kisielowska Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący K. J. pismem z 17 l
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy nieustalone
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 17 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Bogusław Wolas
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kisielowska Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę

UZASADNIENIE
Skarżący K. J. pismem z 17 lutego 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego z 6 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Skarżący we wniosku wskazał: "Działając z podstawy art. 149 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w okolicznościach prawnych z art. 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, w sposób szczególny regulujących sprawy sensu stricte administracyjne określone w pkt 1 i 2, oraz odrębnie regulowane sprawy o wydawanie zaświadczeń, nie będących sprawami sensu stricte administracyjnymi w pkt 4, do których tylko stosuje się szczególne przepisy działu VII ustawy kodeks postępowania administracyjnego, a w razie uznania przez adresata wniosku o wydanie zaświadczenia konieczności jego przeprowadzenia w zakresie art. 218 par. 2 tej ustawy, przepisy ogólne i do których te przepisy ogólne do zastosowania z działu II odsyłają, a te nie przewidują i nie odsyłają do art. 37 kpa, zastrzeżonego wyłącznie dla spraw sensu stricte administracyjnych, do których stosuje się art. 104 tej ustawy Wnoszę skargę w przedmiocie bezczynności skarżonego organu administracji w załatwieniu zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących przepisów działu VII kpa mojego wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego z dnia 6 luty 2021 roku (...)".W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, wskazując, że w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z 6 lutego 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wydał postanowienie z 11 lutego 2021 r. nr 11/2021, którym odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Zostało ono doręczone skarżącemu 22 lutego 2021 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z 6 lutego 2021 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 11 lutego 2021 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 22 lutego 2021 r. i jest ostateczne.Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie rozpoznał wniosek skarżącego z 6 lutego 2021 r., a postępowanie administracyjne zostało zakończone.Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności.W konsekwencji powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.