Postanowienie - II SA/Bd 277/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2026 r., nr SKO.439.21.2026 w przedmiocie uznania ponaglenia dotyczącego bezczynności za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. J. (skarżąca) 13 marca 2026 r. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Bydgoszczy sOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2026 r., nr SKO.439.21.2026 w przedmiocie uznania ponaglenia dotyczącego bezczynności za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. J. (skarżąca) 13 marca 2026 r. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Bydgoszczy s
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Joanna Brzezińska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
B. J. (skarżąca) 13 marca 2026 r. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Bydgoszczy skargę na "postanowienie SKO w Bydgoszczy z dnia 09.03.2026 r., sygn. akt SKO.439.21.2026", zarzucając rażące naruszenie prawa przez organ odwoławczy oraz bezczynność Prezydenta Miasta Bydgoszczy, i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżone postanowienie SKO jest przykładem urzędniczej nierzetelności, oraz że Kolegium uznało, iż Prezydent Bydgoszczy nie jest bezczynny, powołując się na absurdalną argumentację. Skarżąca kwestionuje żądanie zwrotu świadczenia pielęgnacyjnego w sprawie i domaga się zwrotu nienależnie wyegzekwowanej kwoty wraz z odsetkami.Przewodniczący wezwał stronę do sprecyzowania czy przedmiot niniejszej skargi stanowi także bezczynność Prezydenta Miasta Bydgoszczy, a jeżeli tak, to w jakiej sprawie bezczynność ta, w ocenie skarżącej, ma miejsce (należy wskazać przedmiot tej sprawy oraz datę i osnowę inicjującego ją wniosku). Wyjaśniono, że do tutejszego Sądu wpłynęła także odrębna skarga (datowana na 23 marca 2026 r.), na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W wezwaniu zakreślono termin na udzielenie odpowiedzi na wezwanie jako 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi zarejestrowanej pod niniejszą sygnaturą jest jedynie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2026 r., nr SKO.439.21.2026, w przedmiocie uznania ponaglenia dotyczącego bezczynności za nieuzasadnione. Wezwanie doręczono skarżącej 21 kwietnia 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 15 akt s.).W piśmie procesowym z 22 kwietnia 2026 r. skarżąca przedstawiła swoje stanowisko w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 tego przepisu kontrola sądowa obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.W niniejszej sprawie z treści skargi wraz z pismem uzupełniającym z 22 kwietnia 2026 r. należy wywieść, że przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., w następstwie ponaglenie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania innego organu pierwszej instancji (w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy, jako organ wyższego stopnia względem Prezydenta Miasta Bydgoszczy). W postanowieniu tym organ wyższego stopnia stwierdza, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, oceniając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Środek prawny uregulowany w art. 37 k.p.a. jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu administracji publicznej lub przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania. Skuteczne wniesienie ponaglenia wszczyna incydentalne postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, które kończy wydanie postanowienia odrębnego od postępowań wydawanych w ramach postępowania właściwego (głównego). Rozpoznanie ponaglenia jest sprawą odrębną od właściwego postępowania, choć niewątpliwie z nią powiązaną (vide: postanowienie WSA w Gdańsku z 6 listopada 2025 r., sygn. III SA/Gd 551/25 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).Organ rozpatrujący ponaglenie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 k.p.a. nie wydaje żadnych ze wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. postanowień, ani innych aktów, o których mowa w pozostałych punktach art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie to, jako niemieszczące się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, nie podlega więc odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a stanowi jedynie - stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. - warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Strona nie ma zatem uprawnienia do podważenia tego postanowienia w drodze skargi do sądu administracyjnego (vide: postanowienie WSA w Krakowie z 4 marca 2025 r., sygn. III SA/Kr 1949/24, oraz. II SA/Kr 1425/17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2012 r., sygn. I OSK 872/12, zachowujące aktualność pomimo zmiany przepisów k.p.a. regulujących instytucję zwalczania bezczynności organów – dostępne jw.).Sposób rozpatrzenia ponaglenia przez organ wyższej instancji, który w ocenie strony świadczy o nienależytym wykonywaniu zadań przez ten organ, może być ewentualnie kwestionowany w drodze skargi opartej o przepisy działu VIII k.p.a.Odnosząc się do zaistniałej w sprawie wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia Sąd wskazuje, że to strona skarżąca jest dysponentem postępowania sądowego, w myśl zasady skargowości tego postępowania, i w związku z tym winna ona precyzyjnie wskazywać istotę swojego żądania. Obowiązki informacyjne sądu administracyjnego wynikające z art. 6 p.p.s.a. ("sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań") nie obejmują samodzielnego odczytywania intencji strony zwracającej się z pismem do sądu. Brak współpracy strony postępowania co do niebudzącego wątpliwości wyartykułowania własnej woli, również po stosownym wezwaniu zawierającym jasne pouczenie i wyjaśnienie istoty zaistniałej wątpliwości, koniecznym czyni zidentyfikowanie żądania w sposób najbardziej zbieżny z treścią pisma strony (tutaj: skargi), bez względu na to, czy skutki procesowe tej identyfikacji są dla strony pozytywne, czy też negatywne.Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł o odrzuceniu skargi jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a..