Postanowienie - III SAB/Kr 14/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 17 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie WSA Michał Niedźwiedź (spr.) AWSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 stycznia 2023 r. postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący K. J. wniósł w dniu 25 października 2025 r. skargę w przedmiocie nOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie WSA Michał Niedźwiedź (spr.) AWSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 stycznia 2023 r. postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący K. J. wniósł w dniu 25 października 2025 r. skargę w przedmiocie n
Data orzeczenia
17 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Bogusław Wolas
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Skarżący K. J. wniósł w dniu 25 października 2025 r. skargę w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 23 stycznia 2023 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia.W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wskazał, że pismem z dnia 27 stycznia 2023 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych podania poprzez wskazanie precyzyjnych żądań względem wezwanego organu.W dniu 31 stycznia 2023 roku do organu wpłynęło pismo zatytułowane "Inne pismo", w którym skarżący podjął polemikę z treścią wezwania, w dalszym ciągu nie precyzując żądania zawartego w pierwotnym piśmie. Z uwagi na nieusunięcie braków formalnych, pismem z dnia 8 lutego 2023 roku zawiadomiono stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.Stosownie natomiast do treści art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 27 stycznia 2023 roku sygn. PAW.L.0511.3.2023, organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 30 stycznia 2023 roku. W dniu 31 stycznia 2023 roku do organu wpłynęło pismo zatytułowane "Inne pismo", w którym skarżący podjął polemikę z treścią wezwania, w dalszym ciągu nie precyzując żądania zawartego w pierwotnym piśmie. Z uwagi na nieusunięcie braków formalnych, pismem z dnia 8 lutego 2023 roku organ pozostawił wniosek bez rozpoznania.Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego.W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu w/w uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest również pozostawienie pisma bez rozpoznania.W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.