Postanowienie - III SA/Gd 235/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 marca 2026 r., nr 2201-IOA.4802.1.2026.10 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzjęOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 marca 2026 r., nr 2201-IOA.4802.1.2026.10 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Bartłomiej Adamczak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 marca 2026 r. (nr 2201-IOA.4802.1.2026.10) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.Z uwagi na stwierdzone braki formalne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2026 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL.Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535), zobowiązano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.Odpisy ww. zarządzeń doręczono skarżącej w dniu 25 maja 2026 r. (k. 22 akt sądowych). W zakreślonym terminie, który upłynął 1 czerwca 2026 r. skarżąca nie usunęła braków formalnych oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.W świetle przywołanych okoliczności faktycznych sprawy wskazania wymaga, że przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Podobnie wynika z przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.W rozpoznawanej sprawie, pomimo skutecznego doręczenia opisanych wezwań, dostrzeżone braki formalne i fiskalne skargi (co potwierdza notatka urzędowa znajdująca się w aktach sprawy – k. 23 akt sądowych) nie zostały uzupełnione, co w świetle przywołanych przepisów obliguje Sąd do odrzucenia skargi.Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne jak i wskazane regulacje normatywne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a..