sygn. I SA/Po 678/26 18 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Wyrok - I SA/Po 678/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 18 czerwca 2026

Teza

Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędzia WSA Michał Ilski (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 05 grudnia 202Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędzia WSA Michał Ilski (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 05 grudnia 202

Data orzeczenia 18 czerwca 2026

Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Przewodniczący Michał Ilski

Podstawa prawna

art. 32 k

Rozstrzygnięcie

Uchylono decyzję I i II instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędzia WSA Michał Ilski (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 05 grudnia 2025 r., nr [...]

UZASADNIENIE
Starosta decyzją z 05 grudnia 2025 r., nr [...] odmówił K. B. (dalej zwanej również skarżącą) rejestracji motoroweru marki [...], nr ramy [...]Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że otrzymał wniosek skarżącej o rejestrację motoroweru marki [...] nr ramy [...] rok produkcji 2015. Do wniosku dołączono: umowę sprzedaży z 08 września 2025 r., certyfikat zgodności (duplikat) wraz z tłumaczeniem, polisę ubezpieczeniową nr [...] wraz z tłumaczeniem, oświadczenie o sprowadzeniu pojazdu z zagranicy bez tablic rejestracyjnych, pełnomocnictwo z 2 października 2025 r.Starosta wyjaśnił, że wystąpił do Transportowego Dozoru Technicznego z prośbą o udzielenie informacji czy świadectwo zgodności przedstawione do rejestracji jest ważne. Z otrzymanej odpowiedzi wynika, że przedłożone świadectwo zgodności nie potwierdza spełnienia wymagań emisyjnych przewidzianych dla kategorii pojazdów objętych przepisami Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/239 z dnia 20 lutego 2020 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 901/2014 w zakresie dostosowania wzorów na potrzeby procedur homologacji typu pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców do wymogów etapów normy środowiskowej Euro 5 i Euro 5+.Następnie wystąpiono do organu homologacyjnego Królestwa Niederlandów, z prośbą o zweryfikowanie ważności i autentyczności numeru homologacji typu UE nr [...]. Z otrzymanych informacji wynika, że homologacja "wygasła z mocy prawa".Wystąpiono również do Urzędu właściwego w sprawie rejestracji pojazdów na terytorium zagranicznym z prośbą o weryfikację dokumentów dotyczących rejestracji w/w pojazdu. Z uzyskanych informacji wynika, że w związku z przepisami obowiązującymi na terytorium [...] motocykle o pojemności mniejszej niż 50 cm3 mogą poruszać się po drogach publicznych wyłącznie, jeśli posiadają ważne tablice rejestracyjne ubezpieczenia. Z uzyskanej informacji wynika również, że w/w pojazd nie został skradziony, ani poważnie uszkodzony. Z informacji uzyskanej od zagranicznego organu rejestrującego wynika również, że sporny pojazd posiada homologację typu wydaną na podstawie nieaktualnej już dyrektywy 2002/24/WE. Oznacza to, że typ homologacji został wycofany w systemie prawnym i przestał obowiązywać z chwilą wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 168/2013.W związku z powyższym przedstawiony dokument nie stanowi ważnego potwierdzenia dopuszczenia pojazdu do ruchu na obszarze U. E., a brak potwierdzenia spełnienia wymagań środowiskowych skutkuje brakiem podstaw prawnych do dokonania rejestracji pojazdu w kraju.Wskazano, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 – dalej w skrócie: "p.r.d."), rejestracji pojazdu dokonuje się wyłącznie w przypadku, gdy pojazd posiada ważne świadectwo homologacji typu lub świadectwo dopuszczenia indywidualnego, potwierdzające spełnienie wymagań technicznych i środowiskowych.Wyjaśniono, że sporny pojazd nie był zarejestrowany na terytorium [...], co bezspornie potwierdza korespondencja z zagranicznym organem rejestrującym. W konsekwencji wzięto pod uwagę pierwszą rejestrację i związane z nią wymogi formalne. Analizując sprawę pod tym kątem stwierdzono, że ze względu na wiek (rok produkcji 2015) pojazd nie przeszedłby procesu homologacji w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców, nie posiada homologacji zapewniającej odpowiedni poziom bezpieczeństwa w rozumieniu art. 66 i tym samym nie może zostać zarejestrowany po raz pierwszy.Ponadto uznano, że sporny pojazd nie może być zarejestrowany również jako pojazd używany, gdyż dla pojazdu używanego zgodnie z art. 72 ust. 5 p.r.d. wymagane jest przedłożenie m.in. dowodu rejestracyjnego.W konkluzji swoich rozważań Starosta stwierdził, że ustawodawca nakłada na właściciela pojazdu obowiązek przedłożenia dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. jeżeli pojazd nie był wcześniej zarejestrowany lub art. 72 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy jeżeli był zarejestrowany. Wskazano również, że brak jest w przepisach zwolnienia z tego obowiązku pojazdów, które były sprowadzone z zagranicy i nie posiadają dokumentów potwierdzających fakt ich rejestracji.Skarżąca wniosła odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji.Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 22 stycznia 2026 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.Wyjaśniono, że co do zasady, osoba składająca wniosek o rejestrację pojazdu jest zobowiązana do przedłożenia jednego z dokumentów wskazanych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. Ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady w art. 73 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Zgodnie z tym przepisem wymóg ten nie dotyczy pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium kraju. Przedłożenie dokumentu homologacji pojazdu na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 p.r.d., w sytuacji gdy była ona wymagana, jest obowiązkowe w sytuacji gdy pojazd nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju zgodnie z art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Dlatego też, oczywistym jest, że ustawodawca przewidział konieczność przedłożenia przez właściciela innych dokumentów celem rejestracji pojazdu, po raz pierwszy rejestrowanego w kraju a innych dokumentów, względem pojazdu który był już zarejestrowany w kraju (art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.). Tym samym, od tego czy dany pojazd był już zarejestrowany w kraju czy też nie uzależniony jest katalog dokumentów, które właściciel pojazdu jest zobowiązany do dołączenia do wniosku o rejestrację takiego pojazdu.Uznano, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż sporny pojazd nigdy nie był zarejestrowany na terenie UE, przy czym należy rozróżnić dopuszczenie pojazdu do ruchu, bez obowiązku jego rejestracji, na podstawie przepisów obowiązujących w państwie członkowskim UE od obowiązku rejestracji pojazdu. Z tego też powodu za chybioną uznano argumentację skarżącej dotyczącą użytkowania pojazdu na terenie [...].Jeżeli pojazd - motorower nie był zarejestrowany na terytorium kraju i U. E., koniecznym jest przedłożenie dokumentu homologacji. W dołączonych do wniosku dokumentach brak jest świadectwa homologacji, co więcej z akt sprawy wynika, iż obecnie uzyskanie takiego świadectwa jest niemożliwe, bowiem Transportowy Dozór Techniczny Wydział Homologacji stwierdził, iż świadectwo zgodności pojazdu nie potwierdza wymagań emisyjnych przewidzianych dla kategorii pojazdów objętych przepisami Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/239 z dnia 20 lutego 2020 r., a organ homologacyjny [...] poinformował organ orzekający, iż homologacja dla przedmiotowego pojazdu wygasła z mocy prawa w związku z treścią Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu lub trzykołowych oraz czterokołowców.W konkluzji swoich rozważań Samorządowe Kolegium Odwoławcze zgodziło się z organem pierwszej instancji, że z uwagi na fakt, iż sporny pojazd nie był zarejestrowany na terenie UE jak i w kraju, a z uwagi na rok produkcji pojazdu (2015) pojazd nie przeszedłby w UE procesu homologacji w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu lub trzykołowych oraz czterokołowców, brak jest podstaw prawnych do jego rejestracji. Sporny pojazd nie może być przy tym również zarejestrowany jako pojazd używany, bowiem brak jest dowodu rejestracyjnego.Skarżąca wniosła skargę na omówioną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W skardze powołano się m.in. na postanowienia § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 z późn. zm. – dalej w skrócie: "rozporządzenie MI"). Podkreślono, że sporny pojazd motorower nie jest pojazdem nowym, ponieważ jest użytkowany od co najmniej 2 marca 2024 r. (data początkowa ostatniego zagranicznego ubezpieczenia) i przejechał ponad 12 000 km. Wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swojej decyzji w ogóle nie odniosło się do tego argumentu. Podniesiono również, że art. 72 ust. 5 p.r.d. mówi o dowodzie rejestracyjnym tylko "jeżeli pojazd był zarejestrowany". Tymczasem sporny pojazd nie był zarejestrowany, ponieważ nie wymagają tego [...] przepisy. Wskazano, że powyższe potwierdza załącznik do wniosku oraz informacja uzyskana przez Starostę od zagranicznego organu. Sporny pojazd był jednak dopuszczony do ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami na podstawie ubezpieczenia i tablicy rejestracyjnej. Podkreślono, że właściciel z [...] nie mógł uzyskać dowodu rejestracyjnego, ponieważ zagraniczne przepisy nie przewidują takiej możliwości. W konsekwencji również skarżąca nie miała możliwości przedstawienia tego dokumentu. Podniesiono również, że podobne sprawy były już rozpatrywane przez WSA w Poznaniu. Wskazano również, że rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stoi w sprzeczności z "wspólnym rynkiem", jednym z kluczowych założeń i celów UE.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Skarga okazała się zasadna.Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonej decyzji. W ocenie organów należało orzec o odmowie zarejestrowania motoroweru marki [...], nr ramy [...] Skarżąca kwestionuje powyższe zapatrywanie.Stosownie do postanowień art. 72 ust. 1 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie:1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;3) jednego z dokumentów:a) świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,b) świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,c) świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,d) dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,e) świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,f) uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu,g) uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia,h) świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu,i) świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu- jeżeli są wymagane; świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym;4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim U. E. i jest rejestrowany po raz pierwszy;6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna [...]) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna [...]), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna [...]), podrodzaj "furgon", "furgon/podest", "ciężarowo-osobowy", "terenowy", "wielozadaniowy" lub "van" lub samochód specjalny (kategoria homologacyjna [...] i [...]), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego U. E. i jest rejestrowany po raz pierwszy;Stosownie z kolei do postanowień art. 72 ust. 2 pkt 1 analizowanej ustawy, wymagania ust. 1 nie dotyczą: pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium kraju - w zakresie ust. 1 pkt 3;Wykładnia językowa przytoczonych powyżej regulacji prowadzi do wniosku, że zasadniczo dla rejestracji pojazdu konieczne jest przedłożenie dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 u.p.r., w tym dokumentów wskazanych w art. 72 ust. 1 pkt 3 wskazanego aktu. Niejako na zasadzie wyjątku wymagania, o których mowa we wskazanym ostatnio przepisie nie dotyczą pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium kraju.Powyższy rezultat wykładni językowej należy jednak skonfrontować z zasadą swobodnego przepływu towarów, postanowieniami dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów (Dz. U. UE. L. z 1999 r. Nr 138, str. 57 z późn. zm. – dalej w skrócie: "dyrektywa 37") oraz zasadą równości wobec prawa.Zgodnie z art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu UE (Dz.U. UE C 202 z 7.6.2016, s. 47–360), ograniczenia ilościowe w przywozie oraz wszelkie środki o skutku równoważnym są zakazane między Państwami Członkowskimi.Stosownie do postanowień art. 35 analizowanego traktatu, ograniczenia ilościowe w wywozie oraz wszelkie środki o skutku równoważnym są zakazane między Państwami Członkowskimi.Stosownie zaś do postanowień art. 36 analizowanego aktu, postanowienia artykułów 34 i 35 nie stanowią przeszkody w stosowaniu zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin, ochrony narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, bądź ochrony własności przemysłowej i handlowej. Zakazy te i ograniczenia nie powinny jednak stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Państwami Członkowskimi.Na tle przytoczonych regulacji należy wskazać, że wszelkie przepisy państw członkowskich dotyczące obrotu handlowego mogące bezpośrednio lub pośrednio, rzeczywiście lub potencjalnie utrudnić wewnątrzwspólnotową wymianę handlową uznać należy za środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych [tak: wyrok TS z 11 lipca 1974 r., C-8/74, pkt 5].Za środki o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi w przywozie (...) należy uznać przyjęte przez państwo członkowskie środki, które mają na celu mniej korzystne traktowanie towarów pochodzących z innych państw członkowskich, (...). Do tego samego pojęcia należy każdy inny środek stanowiący przeszkodę w dostępie do rynku jednego z państw członkowskich towarów pochodzących z innych państw członkowskich. Zakaz uniemożliwiający dostęp do rynku przyczepom specjalnie skonstruowanym dla motocykli, które są wytwarzane i wprowadzane do obrotu zgodnie z prawem w innych państwach członkowskich stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi w przywozie zakazany przez art. 28 WE, o ile nie może on zostać obiektywnie uzasadniony [tak: wyrok TS z 10 lutego 2009 r., C-110/05, pkt 37, 58].Kierując się powyższymi rozważaniami nie budzi wątpliwości, że regulacje p.r.d. mogące utrudniać wewnątrzwspólnotową wymianę handlową należy uznawać za środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych, zakazany zasadniczo przez postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu UE.Wskazać należy również na postanowienia dyrektywy 37.W preambule tej dyrektywy wskazano, że jako warunek wstępny zarejestrowania pojazdu, który był wcześniej zarejestrowany w innym Państwie Członkowskim, wszystkie Państwa Członkowskie wymagają dokumentu poświadczającego tą rejestrację oraz dane techniczne pojazdu (5). Harmonizacja świadectwa rejestracji ułatwi ponowne wprowadzenie do użytku pojazdów, które wcześniej były zarejestrowane w innym Państwie Członkowskim, oraz przyczyni się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego (6).Zgodnie z art. 4 dyrektywy 37, do celów niniejszej dyrektywy, świadectwo rejestracji wydane przez Państwo Członkowskie jest uznawane przez inne Państwa Członkowskie do celów identyfikacji pojazdu w ruchu międzynarodowym lub jego ponownej rejestracji w innym Państwie Członkowskim.Kierując się przytoczonym ostatnio przepisem należy uznać, że w razie uprzedniego zarejestrowania pojazdu w innym Państwie Członkowskim poświadczający to dokument musi być uznawany przez inne Państwa Członkowskiego m.in. do celów jego ponownej rejestracji.Organy państwa zobowiązane do dokonywania wykładni przepisów prawa krajowego w zgodzie z regulacjami dyrektyw. Wynikające z dyrektywy zobowiązanie Państw Członkowskich do osiągnięcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywę, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 10 WE [a po wejściu w życie Traktatu z Lizbony - na art. 4 ust. 3 TUE]) obowiązek podjęcia wszelkich właściwych środków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowiązania, ciąży na wszystkich organach Państw Członkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, również na sądach. Wynika stąd, że stosując prawo krajowe, bez względu na to, czy sporne przepisy zostały przyjęte przed czy po wydaniu dyrektywy, sąd krajowy, który musi dokonać jej wykładni, powinien tego dokonać, tak dalece jak to tylko możliwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osiągnąć przewidywany przez nią rezultat [por. wyrok TS z 13 listopada 1990 r., C-106/89, pkt 8]. Na podkreślenie zasługuje przy tym ten fragment powołanego wyroku gdzie akcentuje się obowiązek wykładni zgodnej z brzmieniem i celem dyrektywy tak dalece, jak to tylko możliwe.W konsekwencji powyższego uznać należy, że wyjątek, o którym mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. znajduje zastosowanie nie tylko w przypadku uprzedniego zarejestrowania pojazdu na terytorium kraju ale również w sytuacji uprzedniego zarejestrowania pojazdu w innym Państwie Członkowskim. W ocenie Sądu regulacje p.r.d. powinny być w świetle dyrektywy 37 interpretowane jako instrument służący usprawnieniu funkcjonowania rynku wspólnotowego w zakresie obrotu pojazdami [por. wyroki WSA w Poznaniu z 13 maja 2010 r., IV SA/Po 1018/09 oraz z 11 marca 2009 r. II SA/Po 1018/08].Z niekwestionowanych okoliczności sprawy wynika, że sporny pojazd nie został zarejestrowany na terytorium [...]. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych informacji Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju o pojazdach niepodlegających rejestracji wynika, że pojazdy dwu- lub trójkołowe wyposażone w silnik o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3 i maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nie większej niż 45 km/h nie podlegają w [...] rejestracji i nie posiadają dowodu rejestracyjnego. Dla tego typu pojazdów wymaga jest homologacja typu i ubezpieczeniowa tablica rejestracyjna, a pojazdy te są zgłaszane do Centralnego Rejestru Pojazdów.Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma treść wiadomości e-mail z 06 listopada 2025 r. otrzymanej od Federalnego Urzędu ds. Motoryzacji. Z wiadomości tej wynika, że homologacja typu spornego pojazdu została udzielona na podstawie dyrektywy 2002/24/WE. Objęte nią pojazdy nie są już produkowane, homologacja typu wygasła lub nie jest już stosowana, ale jest nadal ważna (nie została cofnięta ani usunięta). Z omawianej wiadomości wynika również, że homologacja typu dotyczy motoroweru, który nie jest zarejestrowany w [...], ale podlega ubezpieczeniu, kategorii pojazdów [...] i [...] Dalej wyjaśnia się, że pojazdy z tą normą Euro, w związku z innymi aktami prawnymi, mogły zostać wprowadzone do obrotu w [...] po raz pierwszy do 31.12.2025 r. Wskazano również, że jeżeli właściciel pojazdu może zapewnić, że pojazd fizycznie znajdował się w [...] do wskazanej daty uznaje się, że pojazd został wprowadzony do obrotu po raz pierwszy. Wskazano przy tym, że nadal możliwe jest ubezpieczenie/eksploatacja pojazdu pod powyższym warunkiem. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniesiono się w żadnej mierze do wskazanej wiadomości. Na skutek powyższego naruszono postanowienia art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) oraz uchybiono zasadzie przekonywania wyrażonej w art. 11 tego aktu.Wnosząc o rejestrację pojazdu skarżąca przedstawiła "polisę ubezpieczeniową z ubezpieczeniową tablicą rejestracyjną lub plakietką". Polisa ta datowana jest na 28 lutego 2024 r. Treść wskazanego dokumentu potwierdza, że sporny pojazd został wprowadzony do obrotu i co istotne dopuszczony do ruchu na terenie [...] po raz pierwszy przed 31 grudnia 2025 r. W konsekwencji powyższego pojazd ten mógł być na terenie [...] ubezpieczony oraz użytkowany również po tej dacie. Powyższa okoliczność ma istotne znaczenie z punktu widzenia zasady swobody przepływu towarów.Skoro sporny pojazd w świetle regulacji obowiązujących na terytorium [...] nie podlegał rejestracji to skarżąca nie ma możliwości przedstawienia dowodu rejestracji pojazdu na terenie wskazanego ostatnio Państwa.Postawić w tym miejscu należy pytanie czy tego rodzaju okoliczność, całkowicie niezależna od skarżącej, powinna uniemożliwiać rejestrację spornego pojazdu, na skutek braku możliwości powołania się na wyjątek z art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.Stosownie do postanowień art. 32 Konstytucji RP, wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne (ust. 1). Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (ust. 2). W świetle ustabilizowanego orzecznictwa TK z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej klasy (kategorii). Wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną (relewantną) powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących jak i faworyzujących [tak: wyrok TK z 6 maja 1998 r., K 37/97].Kierując się zasadą swobody przepływu towarów, jak również zasadą równości wobec prawa uznać należy, że skarżąca nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z różnic pomiędzy zagranicznymi regulacjami, które przewidywały dopuszczenie spornego pojazdu do ruchu bez obowiązku jego rejestracji, a regulacjami p.r.d. przewidującym tego rodzaju wymóg.Sytuacja, w której znalazła się skarżąca jest w istotny sposób zbliżona do sytuacji unormowanej wprost postanowieniami art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Jak wynika z poczynionych powyżej rozważań wskazana regulacja znajduje zastosowanie w sytuacji uprzedniego zarejestrowania pojazdu na terytorium kraju, jak również w sytuacji uprzedniego zarejestrowania pojazdu w innym Państwie Członkowskim. Wskazana regulacja na zasadzie analogii powinna zostać zastosowana również w sytuacji uprzedniego dopuszczenia pojazdu do ruchu w innym Państwie Członkowskim bez jego zarejestrowania. Podmiot ubiegający się o rejestrację pojazdu na terytorium kraju nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z różnić pomiędzy procedurami dopuszczenia pojazdu do ruchu obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym nabyto towar a regulacjami krajowymi. Aprobata odmiennego rozwiązania skutkowałaby akceptacją istnienia zakazanych środków o charakterze równoważnym do ograniczeń ilościowych utrudniających wymianę handlową pomiędzy Państwa Członkowskimi, które są zasadniczo zakazane przez prawo UE. Aprobata przyjętej przez organy wykładni p.r.d. skutkowałaby również preferencyjnym traktowaniem pojazdów uprzednio zarejestrowanych na terytorium kraju względem pojazdów dopuszczonych do ruchu w innych Państwach Członkowskich. Tymczasem wymóg pochodzenia krajowego jest ze swej natury dyskryminujący [por. wyrok TS z 8 czerwca 2017 r., C-296/15, pkt 68]. Analogicznie należy ocenić preferencję, która znajduje zastosowanie wyłącznie do towaru pochodzenia krajowego.Kierując się powyższymi rozważaniami należało uznać, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu.W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej oceny prawnej oraz dokonanie przez jej pryzmat powtórnego rozpoznania wniosku skarżącej o zarejestrowanie pojazdu.Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") należało orzec, jak w sentencji.Sąd nie orzekł o zasądzeniu na rzecz skarżącej kosztów sądowych kierując się brzmieniem art. 210 § 1 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z tym przepisem, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżąca została pouczona o treści przytoczonego ostatnio przepisu w piśmie z 28 kwietnia 2026 r. a mimo to nie złożono wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów., wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne (ust. 1). Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (ust. 2). W świetle ustabilizowanego orzecznictwa TK z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej klasy (kategorii). Wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną (relewantną) powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących jak i faworyzujących [tak: wyrok TK z 6 maja 1998 r., K 37/97].Kierując się zasadą swobody przepływu towarów, jak również zasadą równości wobec prawa uznać należy, że skarżąca nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z różnic pomiędzy zagranicznymi regulacjami, które przewidywały dopuszczenie spornego pojazdu do ruchu bez obowiązku jego rejestracji, a regulacjami p.r.d. przewidującym tego rodzaju wymóg.Sytuacja, w której znalazła się skarżąca jest w istotny sposób zbliżona do sytuacji unormowanej wprost postanowieniami art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Jak wynika z poczynionych powyżej rozważań wskazana regulacja znajduje zastosowanie w sytuacji uprzedniego zarejestrowania pojazdu na terytorium kraju, jak również w sytuacji uprzedniego zarejestrowania pojazdu w innym Państwie Członkowskim. Wskazana regulacja na zasadzie analogii powinna zostać zastosowana również w sytuacji uprzedniego dopuszczenia pojazdu do ruchu w innym Państwie Członkowskim bez jego zarejestrowania. Podmiot ubiegający się o rejestrację pojazdu na terytorium kraju nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z różnić pomiędzy procedurami dopuszczenia pojazdu do ruchu obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym nabyto towar a regulacjami krajowymi. Aprobata odmiennego rozwiązania skutkowałaby akceptacją istnienia zakazanych środków o charakterze równoważnym do ograniczeń ilościowych utrudniających wymianę handlową pomiędzy Państwa Członkowskimi, które są zasadniczo zakazane przez prawo UE. Aprobata przyjętej przez organy wykładni p.r.d. skutkowałaby również preferencyjnym traktowaniem pojazdów uprzednio zarejestrowanych na terytorium kraju względem pojazdów dopuszczonych do ruchu w innych Państwach Członkowskich. Tymczasem wymóg pochodzenia krajowego jest ze swej natury dyskryminujący [por. wyrok TS z 8 czerwca 2017 r., C-296/15, pkt 68]. Analogicznie należy ocenić preferencję, która znajduje zastosowanie wyłącznie do towaru pochodzenia krajowego.Kierując się powyższymi rozważaniami należało uznać, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu.W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej oceny prawnej oraz dokonanie przez jej pryzmat powtórnego rozpoznania wniosku skarżącej o zarejestrowanie pojazdu.Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") należało orzec, jak w sentencji.Sąd nie orzekł o zasądzeniu na rzecz skarżącej kosztów sądowych kierując się brzmieniem art. 210 § 1 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z tym przepisem, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżąca została pouczona o treści przytoczonego ostatnio przepisu w piśmie z 28 kwietnia 2026 r. a mimo to nie złożono wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów.