Postanowienie - II GZ 245/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. w H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 4095/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. w H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 października 2025 r., nr BP.702.918.2025.E.0747.BKOE.74Uchylono zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. w H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 4095/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. w H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 października 2025 r., nr BP.702.918.2025.E.0747.BKOE.74
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Korycińska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
IZaskarżonym postanowieniem z 18 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 4095/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. w H. (dalej jako: "skarżąca", "spółka") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako "GITD") z 24 października 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku polegającego na dołączeniu odwzorowań cyfrowych dokumentów potwierdzających dane pojazdu samochodowego do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną.Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach sprawy:Pismem z 28 listopada 2025 r. spółka, będąca spółką czeską, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GITD w przedmiocie jak wyżej. Do skargi dołączona został poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pełnomocnictwa z 22 maja 2024 r. podpisanego przez J. H.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 30 grudnia 2025 r., pismem z 20 stycznia 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień załączonego do skargi pełnomocnictwa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwanie zostało doręczone skarżącej 26 stycznia 2026 r. (zpo k. 17 akt sądowych).Pismem z 29 stycznia 2026 r. (nadanym 30 stycznia 2026 r.) skarżąca przedłożyła odpis z rejestru handlowego skarżącej spółki wydany na dzień 14 marca 2024 r. wraz z tłumaczeniem uwierzytelnionym na język polski, wskazując, że z przedłożonego odpisu wynika, że osoba, która podpisała pełnomocnictwo, była upoważniona do samodzielnej reprezentacji spółki.W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone Sądowi przy piśmie z 29 stycznia 2026 r. dokumenty rejestrowe spółki obejmowały dane ważne na 14 marca 2024 r., tj. przed dniem udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa (22 maja 2024 r.). Zatem, skoro w zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu, to Sąd I instancji za zasadne uznał odrzucenie skargi, w podstawie prawnej przyjętego rozstrzygnięcia wskazując m.in. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "ppsa").Zażaleniem z 2 kwietnia 2026 r. (nadanym w UP Opole 1 3 kwietnia 2026 r.) spółka zaskarżyła wydane w sprawie postanowienie w całości, zarzucając:1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi pomimo usunięcia przez pełnomocnika braków formalnych w przepisanym terminie, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi;2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi użyto nieprecyzyjnego sformułowania, iż należy dostarczyć dokumenty rejestrowe spółki obejmujące swym zakresem dzień załączonego do skargi pełnomocnictwa i bezzasadne uznanie, iż przesłany odpis nie obejmował swym zakresem dnia załączonego pełnomocnictwa, co miało istotny wpływ na wynik postępowania z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi;3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie wymaga od pełnomocnika, aby do skargi załączył odpis z rejestru spółki z tej samej daty, co data udzielenia pełnomocnictwa.Wskazując na powyższe zarzuty, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.IINaczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jego zarzuty należało uznać za zasadne.Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym odrzucono skargę spółki na decyzję GITD w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku polegającego na dołączeniu odwzorowań cyfrowych dokumentów potwierdzających dane pojazdu samochodowego do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Jako podstawę prawną postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa.Sąd I instancji, odrzucając skargę, wskazał, że uczynił to z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania tego Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone Sądowi I instancji w uzupełnieniu braków formalnych dokumenty rejestrowe spółki obejmowały dane ważne na 14 marca 2024 r., tj. przed dniem udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa (22 maja 2024 r.).W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, wbrew stanowisku spółki wyrażonym w zarzucie nr 1 oraz częściowo w zarzucie nr 2 zażalenia, że ustawa - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi m.in. w art. 46 i 48 wskazuje określone wymogi formalne, które musi spełniać pismo inicjujące postępowanie w sprawie (w tym skarga). Ich niespełnienie obliguje Sąd, zgodnie z art. 49 ppsa, do wezwania do uzupełnienia braków formalnych takiego pisma w terminie 7 dni, a ich nieuzupełnienie w przypadku pisma będącego skargą skutkuje jej odrzuceniem (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).Tym samym niezasadnie wnosząca zażalenie spółka upatruje naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa "z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi", bowiem takiemu merytorycznemu rozpoznaniu poddana może zostać li skarga spełniająca wymogi formalne, określone w ppsa.Co jednak znamienne, odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest możliwe jedynie wtedy, gdy braki te rzeczywiście zaistnieją, a w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy braki takie nie zaistniały.Kwerenda akt sprawy wskazuje bowiem, że znajdują się w nich dwa odpisy z rejestru handlowego skarżącej spółki wraz z tłumaczeniami uwierzytelnionymi na język polski, wydane na dzień: 14 marca 2024 r. (k. 19-22 akt sądowych) oraz 19 maja 2025 r. (k. 73-76 akt administracyjnych, także przedłożone przy zażaleniu – k. 45-49 oraz k. 52 akt sądowych). Z dokumentów tych bezspornie wynika, że osoba udzielająca pełnomocnictwa umocowana jest do ich udzielania od 8 listopada 2005 r.Tym samym, przedkładając wraz ze skargą pełnomocnictwo udzielone 22 maja 2024 r., w istocie podnoszony przez Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu brak formalny, przyjęty za podstawę do odrzucenia skargi, na dzień wydawania postanowienia nie istniał, bowiem z akt sprawy wynikało umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do jej reprezentacji w latach 2005-2025.Wobec powyższego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy należało uznać, że w aktach sprawy znajduje się dokument potwierdzający umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa pełnomocnikom skarżącej, a tym samym odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w tym przedmiocie – za nieprawidłowe.W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa..