sygn. II SA/Kr 294/26 18 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - II SA/Kr 294/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 18 czerwca 2026

Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 grudnia 2025 r. znak WI-VI.7821.1.13.2025.DSk w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. UZASADNIENIE II SA/Kr 294/26UZASADNIENIEStarostaOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 grudnia 2025 r. znak WI-VI.7821.1.13.2025.DSk w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. UZASADNIENIE II SA/Kr 294/26UZASADNIENIEStarosta
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola decyzji administracyjnej
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna opłata za szczególne korzystanie z wód kontrola decyzji administracyjnej odprowadzanie ścieków
Role w sprawie
apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 18 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Anna Kopeć
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 grudnia 2025 r. znak WI-VI.7821.1.13.2025.DSk w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. UZASADNIENIE II SA/Kr 294/26UZASADNIENIEStarosta Myślenicki decyzją nr 2/2025 z 6 maja 2025 r., znak: AB.6740.8.2.2024, wydaną na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1 i ust. 2, art. 11i, art. 12 ust. 1-4, art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311, dalej: "specustawa"), udzielił – nadając mu rygor natychmiastowej wykonalności – zezwolenia na realizację inwestycji drogowej "Rozbudowa drogi gminnej [...] w miejscowości T." na działkach:a) znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji: [...] ([...]c) z budową/przebudową sieci uzbrojenia terenu: [...]d) z budową/przebudową urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnej: [...];e) z rozbiórką istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, występujących poza liniami rozgraniczającymi: [...]W odwołaniach od powyższej decyzji:< I. M. podniósł, że nie wyraża zgody na podział działki nr [...] "ze względu że nie została wprowadzona na tej działce miejscowym planie zagospodarowana przestrzennego terenu budowlanego a także ze względu iż na działce sąsiedniej została wydana zgoda na budowę nadajnika i braku wjazdu na działkę";< Z. R. (dalej: "skarżąca") podniosła, że inwestycja jest niepotrzebna (wystarczająca droga asfaltowa już jest), zaś odcięcie części (ok. 100 mkw.) działki nr [...] o pow. 2104 mkw. uniemożliwi jej podział na dwie mniejsze działki (po odliczeniu drogi i uwzględnieniu tego, że plan miejscowy wymaga, aby nowo powstające działki miały przynajmniej 1000 mkw.), a dokupienie będzie szczególnie kłopotliwe, bo w gminie niewielu chce zbywać swoje nieruchomości.Wojewoda Małopolski decyzją z 17 grudnia 2025 r., znak: WI-VI.7821.1.13.2025.DSk, wydaną po rozpatrzeniu tych odwołań, orzekł reformatoryjnie w ten sposób, że:I. uchylił decyzję na stronie 2 w wierszu 11 o treści: "[...] [...] [...]," i w tym zakresie orzekł: "[...] ([...]II. uchylił decyzję na stronie 2 w wierszu 30 o treści: "- zgodnie z załącznikiem Nr 1" i w tym zakresie orzekł "zgodnie z załącznikiem Nr 1 składającego się z dwóch arkuszy opisanych jako załącznik nr 1.2. (Nr rys 2.1) oraz nr 1.3. (Nr rys. 2.2) do decyzji Starosty Myślenickiego oraz zgodnie z Załącznikiem Nr 1N stanowiącym integralną część decyzji Wojewody Małopolskiego,";III. uchylił decyzję na stronie 2 w wierszach 37 i 38 o treści: "Załącznik nr 1: mapy z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 (3 arkusze opisane jako załącznik nr: 1.1, 1.2., 1.3.);" oraz na stronie 3 w wierszach 9 i 10 o treści: "Załącznik Nr 3 – projekt zagospodarowania terenu projekt architektoniczno-budowlany oraz załączniki projektu budowlanego." i w tym zakresie orzekł odpowiednio: "Załącznik nr 1 do decyzji Starosty Myślenickiego, tj.: mapa z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500, składająca się z dwóch arkuszy opisanych jako załącznik nr 1.2. (Nr rys 2.1) oraz nr 1.3. (Nr rys. 2.2) oraz Załącznik Nr 1N, tj. mapa z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 (w jednym arkuszu – Nr rys. 2.0), stanowiący integralną część decyzji Wojewody Małopolskiego;" oraz "Załącznik Nr 3 do decyzji Starosty Myślenickiego – projekt zagospodarowania terenu projekt architektoniczno-budowlany oraz załączniki projektu budowlanego oraz Załącznik Nr 2N stanowiącym integralną część decyzji Wojewody Małopolskiego.";IV. uchylił decyzję na stronie 4 w wierszach od 9 do 13 o treści: "Linie rozgraniczające teren inwestycji planowanej do realizacji inwestycji drogowej, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji inwestycji, zostały uwidocznione w załączniku Nr 1 do niniejszej decyzji, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi w skali 1:500. Linie rozgraniczające teren inwestycji, opisane i pokazane na ww. załączniku, wyznaczają jednocześnie granice pasa drogowego oraz linie podziału nieruchomości zajmowanych pod inwestycję." i w tym zakresie orzekł: "Linie rozgraniczające teren inwestycji planowanej do realizacji inwestycji drogowej, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji inwestycji, zostały uwidocznione na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu w skali 1:500 stanowiącej załącznik Nr 1 (2 arkusze opisane jako załącznik nr: 1.2. – rys. nr 2.1 oraz 1.3. – rys. nr 2.2) do decyzji Starosty Myślenickiego oraz Załącznik Nr 1N do decyzji Wojewody Małopolskiego, tj. na mapie z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 (jeden arkusz – rys. nr 2.0). Linie rozgraniczające teren inwestycji, opisane i pokazane na ww. załączniku Nr 1 i załączniku Nr 1N, wyznaczają jednocześnie granice pasa drogowego oraz linie podziału nieruchomości zajmowanych pod inwestycję.";V. uchylił decyzję na stronie 5 w wierszach 13 i 14 o treści: "Zakres uciążliwości projektowanego obiektu pokazano w części rysunkowej na planie zagospodarowania terenu – załącznik Nr 3." i w tym zakresie orzekł: "Zakres uciążliwości projektowanego obiektu pokazano w części rysunkowej na projekcie zagospodarowania terenu – załącznik Nr 3 do decyzji Starosty Myślenickiego oraz na Załączniku Nr 2N stanowiącym integralną część decyzji Wojewody Małopolskiego.";VI. uchylił decyzję w części jej załącznika Nr 1, tj. mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, z liniami rozgraniczającymi teren projektowanego pasa drogowego przedstawiającą proponowany przebieg drogi (sporządzoną w jednym arkuszu opisanym jako załącznik nr 1.1.) i w tym zakresie orzekł o nowym Załączniku Nr 1N, tj. mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu w skali 1:500 (sporządzoną w jednym arkuszu – nr rys. 2.0), która stanowi integralną część decyzji Wojewody Małopolskiego;VII. uchylił decyzję w części jej załącznika Nr 3, tj. w projekcie zagospodarowania terenu (element projektu budowlanego), w zakresie: części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu w skali 1:500 składającej się z jednego arkusza (Nr rys. 2.0) i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu zamiennych kart projektu zagospodarowania terenu stanowiących Załącznik Nr 2N i Załącznik Nr 3N do decyzji Wojewody Małopolskiego, tj.: Załącznik Nr 2N - zamienna część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu w skali 1:500 (1 arkusz mapy – Nr rys. 2.0). Załącznik Nr 3N - oświadczenia projektantów i projektantów sprawdzających opracowujących projekt zagospodarowania terenu (1 karta);VIII. uchylił decyzję na stronie 11 w tabeli w punkcie 10 w wierszu 3 ([...] – [...] – Rozbiórka fragmentu sieci elektroenergetycznej nN) i w tym zakresie orzekł: [...] – [...] – Rozbiórka fragmentu sieci elektroenergetycznej nN;IX. uchylił decyzję na stronie 14 w tabeli w punkcie 14 w wierszu 15 ([...] – Przebudowa zjazdu w km 0+050,30 strona lewa) i w tym zakresie umorzył postępowanie;X. w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy.W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że za orzeczeniem reformatoryjnym przemawiały zmiany wniosku w toku postępowania odwoławczego (inwestor skorygował lokalizację zjazdu zwykłego w km 0+050,30, który wbrew § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych zaprojektowano na części działki nr [...] należącej do innego właściciela) oraz błędne wskazanie numeru działki (pkt VIII). Nadto organ odwoławczy zwrócił uwagę na postanowienie Starosty Myślenickiego z 18 sierpnia 2025 r. o sprostowaniu decyzji w zakresie nr działki [...] na [...]).Pierwszy odwołujący się to właściciel działki nr [...] (w liniach rozgraniczających teren inwestycji). Działka o powierzchni 0,54 ha podzielona została na działkę nr [...] o powierzchni 0,0070 ha (pod inwestycję) i na działkę nr [...] o powierzchni 0,53 ha (poza projektowanym pasem drogowym). Teren zajęty to zatem tylko 1,3% powierzchni pierwotnej i jest przeznaczony pod nowy pas drogowy (zajęcie terenu związane z koniecznością wykonania skarpy umocnionej płytami ażurowymi lub elementami betonowymi oraz pod projektowany ściek typu "mulda" na ławie betonowej). Zgodnie z art. 11i ust. 2 specustawy przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stosuje się. Ewentualna budowa nadajnika jest poza zakresem postępowania. Jeśli zaś chodzi o brak zaprojektowania zjazdu z drogi publicznej na tę działkę, to jest ona niezagospodarowana, ma użytek rolny i nie wydano dla niej zezwolenia na lokalizację zjazdu, a inwestor – w świetle art. 29 ustawy o drogach publicznych i ustawy o finansach publicznych – nie jest zobowiązany do realizacji zjazdów do prywatnych nieruchomości przylegających do drogi publicznej, które nie miały wcześniej legalnie wybudowanego zjazdu. Nic nie stoi natomiast na przeszkodzie temu, aby odwołujący się w przyszłości wystąpił o stosowne zezwolenie do zarządcy drogi.Druga odwołująca się to właścicielka działki nr [...] (w liniach rozgraniczających teren inwestycji, objęta częściowo obowiązkiem budowy/przebudowy zjazdów). Działka o powierzchni 0,2104 ha podzielona została na działkę nr [...] o powierzchni 0,0074 ha (pod inwestycję) i na działkę nr [...] o powierzchni 0,2030 ha (poza projektowanym pasem drogowym). Teren zajęty to zatem tylko 3,5 % powierzchni pierwotnej i jest przeznaczony pod nowy pas drogowy (zajęcie terenu związane z koniecznością wykonania zjazdu o nawierzchni bitumicznej, skarpy o nachyleniu 1:5 oraz pobocza drogi). Z pisma Wójta Gminy T. 23 kwietnia 2025 r. wynika, że będzie możliwy dalszy podział działki nr [...]. Jeśli chodzi o zbędność inwestycji, to inwestor nie musi przedstawiać wariantów inwestycji i uwzględniać oczekiwać stron, zaś organy nie mogą ingerować w lokalizację inwestycji. Inwestor wyjaśnił, że rozbudowywana droga gminna w stanie istniejącym ma jedną jezdnię o zmiennej szerokości od 2,7 do 4,0 m, zaś wzdłuż drogi znajdują się pobocza gruntowe o szerokości zmiennej szerokości od 0,3 do 0,7 m, a tym samym nie spełnia ona aktualnie obowiązujących przepisów. Po inwestycji droga będzie mieć klasę techniczną D - dojazdową. Zaprojektowano standardowy przekrój poprzeczny z dwoma pasami ruchu zgodnie z § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych. Zaprojektowano szerokość pasa ruchu na jezdni z dwoma pasami ruchu dla drogi klasy D wynoszącą 2,5 m zgodnie z § 17 pkt 1 tego rozporządzenia oraz szerokość poboczy wynoszącą 0,75 m zgodnie z § 23 pkt 10 tego rozporządzenia. Przebieg drogi został uzgodniony z zarządcą drogi, który jest inwestorem i jest zgodny z art. 34a ustawy o drogach publicznych. Organ odwoławczy podkreślił, że rygor natychmiastowej wykonalności został nadany na podstawie art. 17 specustawy, a nie na podstawie art. 108 kpa, zaś uzasadnienie dla zastosowania tej instytucji przedstawione przez inwestora było wystarczające.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca podniosła, że nie zgadza się na podział działki nr [...] i przeznaczenie jakiejkolwiek jej części pod inwestycję, albowiem działka ta jest mała i ma zostać w przyszłości podzielona między córki na potrzeby budowy przez nie domów.W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.Na wstępie należy zauważyć, że Sąd podziela wszystkie ustalenia faktyczne i wywody prawne Wojewody, zawarte w skarżonej decyzji. Z tego względu, poza skrótowym przedstawieniem jej treści zawartym powyżej, nie ma powodu do powtarzania zagadnień, które nie budzą wątpliwości. Te zaś, które budzą wątpliwości skarżącej, z zostaną poniżej zaakcentowane.Skarga nie zarzuca naruszenia konkretnych przepisów prawa, czy też złej, wadliwej ich interpretacji. W skardze twierdzi się natomiast, że skarżąca nie zgadza się na podział działki nr [...] i przeznaczenia jej części pod inwestycję. Działka w ocenie skarżącej jest mała i miała zostać w przyszłości podzielona między córki pod budowę przez nie domów.Zatem skarżąca swój brak zgody wywodzi z prawa własności i można wyinterpretować, że nie godzi się na naruszenie swojego prawa, a tym samym kwestionuje przebieg drogi ( po części jej działki).Twierdzi ponadto ( w odwołaniu), że nowa droga jest niepotrzebna, a więc podważa w istocie celowość realizacji drogi.Należy wobec tego zadać pytanie, czy w obecnym stanie prawnym, na gruncie omawianej specustawy, można skutecznie nie zgodzić się z realizacją inwestycji na swoim terenie, wskazując, że droga powinna przebiegać inaczej. W ocenie Sądu, w typowych okolicznościach ( jak w tej sprawie), danie pierwszeństwa interesowi właściciela nie jest właściwe.Trafnie wskazał Wojewoda, że postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej prowadzone jest na wniosek zarządcy drogi, którym organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian, np. w zakresie przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo.Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej składa właściwy zarządca drogi (dla dróg gminnych - wójt, burmistrz, prezydent miasta - w przedmiotowym przypadku Wójt Gminy T. Natomiast zgodnie z art. 11 i ust. 1 specustawy, w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w specustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo budowlane, której art. 35 ust. 4 stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie ma charakteru uznaniowego i w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany jest zobligowany zezwolić na realizację inwestycji drogowej.Warto w tym miejscu przytoczyć szereg judykatów naświetlających problem zakresu oceny organów w odniesieniu do wniosku inwestora."W postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy drogowej rozpoznając wniosek inwestora o udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej rzeczą organu jest sprawdzenie kompletności wniosku oraz następnie dokonanie merytorycznej oceny zgodności całego przedsięwzięcia, w tym szczegółowych rozwiązań projektowych z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Realizacja inwestycji drogowej wymaga uwzględnienia szeregu uwarunkowań: ukształtowania terenu, stopnia jego zurbanizowania, wymogów i potrzeb komunikacyjnych, warunków techniczno-budowlanych przewidzianych dla budowy dróg, potrzeby nie tylko poszerzenia jezdni, ale i budowy chodników, ścieżek rowerowych, itp. W procesie związanym z przygotowaniem inwestycji bierze udział grupa specjalistów wielu dziedzin (budownictwa, ochrony środowiska, planowania przestrzennego, geologii, komunikacji, transportu itd.), wskazuje na to zakres postępowania uzgodnieniowego na etapie przed złożeniem wniosku. Założyć więc trzeba pewną racjonalność założeń projektowych, w tym w zakresie odnoszącym się do określenia linii rozgraniczających teren inwestycji drogowej. Ważąc interes prywatny, mocno akcentowany przez pełnomocnika skarżącego i interes społeczny należy mieć na uwadze wszystkie te uwarunkowania i wymogi" ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2023 r. II OSK 1371/23 LEX nr 3769159). " Regulacja zawarta w art. 11a ust. 1, art. 11e oraz art. 11f ust. 1 pkt 2 specustawy wskazuje na związanie organu określeniem linii rozgraniczających teren, w tym granicami pasów drogowych. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian, np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To tylko inwestor dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych dla planowanego przedsięwzięcia drogowego, mając oczywiście na uwadze spowodowanie jak najmniejszych uciążliwości dla właścicieli nieruchomości. Nieuniknione jest jednak to, że realizacja inwestycji drogowych stwarza określone uciążliwości dla właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze jej oddziaływania. Żaden przepis prawa materialnego nie zobowiązuje inwestora do przedstawienia różnych wariantów (rozwiązań alternatywnych) przebiegu planowanej inwestycji - ani na żądanie organu, ani tym bardziej innych stron postępowania. Stąd też argument o braku rozważenia przez organ alternatywnego przebiegu drogi uznać należy za pozbawiony uzasadnionych podstaw" ( wyrok NSA z dnia 22 marca 2023 r. II OSK 2612/22 LEX nr 3571513). " W świetle przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, organy orzekające nie mają uprawnienia do oceny racjonalności, czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Regulacja zawarta w art. 11a ust. 1, art. 11e oraz art. 11f ust. 1 pkt 2 specustawy wskazuje na związanie organu określeniem linii rozgraniczających teren, w tym granicami pasów drogowych. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian, np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji" ( wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2022 r. II OSK 1242/21 LEX nr 3430011). "Poza granicami możliwości kontrolnych i orzeczniczych sądu administracyjnego znajdują się zagadnienia oceny celowości, racjonalności lub zasadności projektowanego przebiegu lub zakresu inwestycji drogowych realizowanych na podstawie ustawy z 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych" ( wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 marca 2021 r. II SA/Rz 228/21 LEX nr 3185410). "Organy wydające decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej są uprawnione jedynie do oceny prawnej całości przedsięwzięcia inwestycyjnego i dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę. Tylko bowiem stwierdzenie, iż kształt inwestycji w wersji zgłoszonej we wniosku narusza normę wynikającą z określonych przepisów prawa, zobowiązuje ten organ do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w wersji wnioskowanej przez zarządcę drogi publicznej. Niedopuszczalna jest również ocena racjonalności czy słuszności koncepcji przedstawionej przez inwestora" ( wyrok WSA w Lublinie z dnia 28 marca 2019 r. II SA/Lu 988/18, LEX nr 2699358).Jak wynika z powyższego, interes publiczny, tak mocno akcentowany w orzeczeniach ( wobec konstrukcji specustawy), co do zasady zyskuje przewagę nad interesem prywatnym, tym niemniej zawsze trzeba to rozważyć w okolicznościach sprawy. Tutaj wskazać należy, że organy rozważały w tym kontekście interes skarżącej. Mianowicie, Wojewoda wskazał, że do wniosku z 28 listopada 2024 r. o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację planowanej inwestycji drogowej dołączono mapy z projektami podziału nieruchomości w skali 1:1000, które przyjęte zostały 25 października 2024 r. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę Myślenickiego, pod numerem P. 1209.2024.5264. Z analizy mapy z proponowanym przebiegiem drogi (nr rys. 2.1) oraz ww. mapy z podziałem nieruchomości wynika, że przedstawiony został podział działki nr [...] (skarżącej).Działka nr [...] o powierzchni 0,2104 ha podzielona została na działkę nr [...] o powierzchni 0,0074 a (przeznaczoną pod inwestycję) oraz na działkę nr [...] o powierzchni 0,2030 ha znajdującą się poza projektowanym pasem drogowym i pozostającą przy dotychczasowym właścicielu). Jak zauważył Wojewoda, z powyższego wynika, że teren pod rozbudowę rogi gminnej nr [...] zajęty został w niewielkim zakresie (3,5 % powierzchni działki pierwotnej nr [...]) i jest przeznaczony pod nowy pas drogowy ww. drogi gminnej - przyjęto zajęcie terenu związane z koniecznością wykonania: zjazdu o nawierzchni bitumicznej, skarpy o nachyleniu 1:5 oraz pobocza drogi.Wojewoda przedstawił, że zarzut skarżącej dotyczący braku możliwości podziału przez nią swojej nieruchomości na etapie pierwszej instancji został wyjaśniony, jako że zostało przedłożone pismo Wójta Gminy T. z 23 kwietnia 2025 r., znak GK.6722.17.2025 informujące, iż będzie możliwy dalszy podział działki [...], która powstanie w wyniku podziału działki [...] (dowód w aktach organu I instancji - karta 260 akt sprawy).Ponadto, zgodnie z ustaleniami Wojewody, inwestor wyjaśnił, w odniesieniu do konieczności zajęcia działki powstałej w wyniku podziału, że rozbudowywana droga gminna w stanie istniejącym posiada jedną jezdnię o zmiennej szerokości od 2,7 do 4,0 m. Wzdłuż drogi znajdują się pobocza gruntowe o zmiennej szerokości od 0,3 do 0,7 m. Pełnomocnik inwestora podkreślił, że obecnie istniejąca droga gminna nie spełnia wymogów z aktualnie obowiązujących przepisów.Dodatkowo należy podnieść, że w procedurze specustawy "Ustawodawca nie przewidział możliwości kwestionowania przez stronę dokonanego podziału jeśli odpowiada on odrębnym przepisom. Racjonalność wydzielenia działek nie podlega ocenie" ( wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2023 r. II SA/Rz 944/22, LEX nr 3502948).W podsumowaniu stwierdzić należy, że na mocy przepisów specustawy organy administracji zostały upoważnione do ingerencji w prawo własności innych podmiotów w celu przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, za słusznym odszkodowaniem. Zapewnienie właściwych proporcji między interesami właścicieli i interesem publicznym należy do ustawodawcy, który w normach ustawowych określa zasady i tryb ograniczenia prawa własności. Specustawa służy realizacji celu publicznego, jakim jest budowa dróg publicznych. Wprowadzenie odrębnego trybu administracyjnego w sprawie realizacji inwestycji drogowych służy realizacji celu publicznego w postaci poprawy bezpieczeństwa układu komunikacyjnego i transportowego, a jednocześnie skutki z tym związane są rekompensowane w formie odszkodowania.Końcowo zauważyć należy, że kwestia prawidłowości określenia odszkodowania należnego właścicielowi nieruchomości wywłaszczonej na cele realizacji inwestycji drogowej jest odrębną sprawą, której nie rozstrzyga się na etapie wydawania decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej ( por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2024 r. II OSK 34/24, LEX nr 3737351).Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zarzuty skarżącej nie mogły odnieść skutku; zatem skarga na zas. art. 151 p.p.s.a. została oddalona.