Wyrok - II SA/Gl 397/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Uchylono postanowienie I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 9 stycznia 2026 r. nr SKO.II/426/207/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżUchylono postanowienie I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 9 stycznia 2026 r. nr SKO.II/426/207/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarż
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Agnieszka Kręcisz-Sarna
Podstawa prawna
art. 138
kpa
art. 139
akpa
art. 144
kpa
art. 124
kpa
art. 107
kpa
art. 126
kpa
art. 7
kpa
art. 77
kpa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (9)
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie I i II instancji
UZASADNIENIE
Burmistrz Miasta U. (dalej "Burmistrz" lub "organ I instancji") postanowieniem z dnia 17 listopada 2025 r., znak [...], działając na podstawie art. 123 i in. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691) – dalej "k.p.a.", art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) – dalej "u.p.z.p.", orzekając w sprawie wnioskodawcy P. H. (dalej: "strona" lub "skarżący"), zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie, do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, tj. do dnia 29 stycznia 2027 r., dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z naziemnymi miejscami postojowymi, infrastrukturą techniczną i komunikacyjną oraz zagospodarowaniem terenu, na terenie działki nr [...] (obręb [...]), w rejonie ul. [...].W uzasadnieniu podano m. in., że w dniu 29 lipca 2025 r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Następnie w dniu 5 sierpnia 2025 r. Burmistrz Miasta U. zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, tj. do dnia 29 stycznia 2027 r. Następnie Burmistrz przedstawił przebieg postępowania, które zakończyło się wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (dalej "Kolegium" lub "organ odwoławczy") postanowienia z dnia 11 września 2025 r., nr [...] uchylającego w całości postanowienie organu I instancji i przekazującego mu sprawę do ponownego rozpoznania.Uzasadniając ponownie wydane postanowienie Burmistrz wskazał, że w dniu [...] r. Rada Miasta U. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Miasta U.. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący ww. nieruchomość, może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia postępowania.W dniu 20 sierpnia 2025 r., w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta U. opublikowany został projekt planu ogólnego dla Miasta U., sporządzany na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) oraz art. 13a ust. 1 u.p.z.p. oraz w związku z uchwałą nr [...] Rady Miasta U. z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu ogólnego dla Miasta U..W projekcie planu ogólnego działka ozn. nr [...] (obręb [...]), gmina U., w rejonie ul. [...], położona jest w ok. 80 % w strefie otwartej, ozn. symbolem 56 SO - tereny rolnictwa z zakazem zabudowy, tereny lasów, zieleni naturalnej i wód oraz komunikacji i infrastruktury technicznej oraz położona jest w ok. 20 % w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, ozn. symbolem 241 SJ. Zachodzi zatem wysokie prawdopodobieństwo sprzeczności planowanej przez inwestora ww. inwestycji z ustaleniami przyszłego miejscowego planu zagospodarowania terenu, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będzie ustalany na podstawie aktualnie procedowanego planu ogólnego. Obecnie projekt planu ogólnego został przekazany do uzgodnień i opiniowania do podmiotów wskazanych w art. 13i ust. 3 pkt 5 u.p.z.p.W zażaleniu strona nie zgodziła się z ww. postanowieniem zarzucając mu naruszenie m.in. art. 62 ust. 1 u.p.z.p., oraz przepisów postępowania.Kolegium postanowieniem z dnia 9 stycznia 2025 r., znak [...], działając na podstawie m. in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i in., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, ustalony stan faktyczny sprawy i przepisy prawa mające w niej zastosowanie. Kolegium uznało, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, zaś zażalenie nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.Skargę na powyższe postanowienie złożył skarżący i zarzucił mu naruszenie następujących przepisów:1. art. 139a k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 i 2a k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niezastosowanie się w postanowieniu z dnia 17 listopada 2025 r., przez Burmistrza do wytycznych Kolegium zawartych w postanowieniu z dnia 11 września 2025 r., znak: [...];2. art. 124 § 2 k.p.a.. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu motywów wydania przez Kolegium postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia Burmistrza Miasta U., sprzeczność podniesionych przez Kolegium twierdzeń i zapatrywań w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia;3. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tj. zaniechanie przez SKO w Bielsku-Białej (jak również przez Burmistrza Miasta U.) dokonania jakichkolwiek precyzyjnych ustaleń dotyczących harmonogramu prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w związku z uchwałą nr [...] z [...] r. (w tym ustalenia rzeczywistego, możliwego terminu uchwalenia planu miejscowego dla obszaru, na którym planowana jest inwestycja);4. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i przyjęcie przez SKO w Bielsku-Białej, że teren inwestycyjny w projekcie planu ogólnego zlokalizowany jest w ok. 80% w strefie 56 SO, a w pozostałym zakresie w strefie 241 SJ, podczas gdy Kolegium nie wyjaśniło, w jaki sposób ustalone zostały takie proporcje podziału terenu na 2 strefy (ok. 80% w strefie 56 SO - strefa otwarta; pozostała część - strefa 241 - strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową);5. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i ustalenie przez Kolegium, że zgodnie z twierdzeniami Burmistrza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będzie ustalany na podstawie aktualnie procedowanego planu ogólnego, co stanowi ustalenie, które nie jest oparte na obecnie obowiązujących regulacjach, ponieważ stosownie do art. 15 i 20 u.p.z.p. w obecnym brzmieniu brak jest wymogu, aby projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodny był z planem ogólnym; zgodność z planem ogólnym wymagana jest dopiero na etapie uchwalania planu miejscowego;6. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 124 § 2 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, co skutkowało dokonaniem przez SKO w Bielsku-Białej wadliwego ustalenia stanu faktycznego oraz pominięciem lub niedostatecznym rozpatrzeniem przez Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zarzutów i zagadnień sformułowanych przez skarżącego w zażaleniu z dnia 30 listopada 2025 r.;7. art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie przez Kolegium zasady dwuinstancyjności ze względu na nieodniesienie się do wielu zarzutów sformułowanych przez skarżącego w zażaleniu.8. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 61 u.p.z.p. w zw. z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez wydanie przez Kolegium postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., co skutkuje wprowadzeniem nadmiernie dolegliwej formy ograniczenia prawa własności nieruchomości, przez uniemożliwienie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (kształtującej treść wykonywania prawa własności) z powołaniem się na procedurę planistyczną zainicjowaną na mocy uchwały nr [...] z [...] r., poprzez niezasadne przyjęcie iż wystarczająca jest sama procedura planistyczna w toku;9. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Kolegium, że konstrukcja prawna w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. nie stanowi żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia, a więc, że stopień zaawansowania prac czy przewidywany termin uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowią prawnie relewantnych przesłanek z punktu widzenia prawidłowości zawieszenia przez organy postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p.;10. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Kolegium, że okoliczność prowadzenia prac nad planem ogólnym i przeznaczenie nieruchomości w projekcie planu ogólnego ma znaczenie dla możliwości zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w związku z uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] z [...] r.11. art. 59 ust. 2 i 3 w zw. z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. poprzez niezastosowanie tych przepisów i w konsekwencji błędne ustalenie przez Kolegium, że systemowy charakter ma również zmiana dotycząca decyzji o warunkach zabudowy, bowiem ustawodawca wprowadził wymóg zgodności tych decyzji z planem ogólnym gminy, podczas gdy wszystkie sprawy o ustalenie warunków zabudowy wszczęte przed 1 lipca 2026 r. lub przed uchwaleniem planu ogólnego w danej gminie powinny zostać rozstrzygnięte na dotychczasowych zasadach, z pominięciem regulacji dotyczących planów ogólnych;12. art. 65 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5 ustawy z 7 lipca 2023 r. w zw. z art. 15 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niezastosowanie tych przepisów i przyjęcie przez Kolegium, że w obecnym stanie prawnym Burmistrz na podstawie uchwały nr [...] z [...] r. powinien sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na podstawie aktualnie procedowanego planu ogólnego, a skoro zachodzi sprzeczność planowanej inwestycji z planem ogólnym, to sprzeczność ta nastąpi również z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.13. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie (ewentualnie niewłaściwe zastosowanie) i utrzymanie przez Kolegium w mocy postanowienia Burmistrza z dnia 17 listopada 2025 r. o zawieszeniu postępowania;14. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 8 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 32 Konstytucji RP poprzez nieprawidłowe zastosowanie tych regulacji przez Kolegium polegające na stwierdzeniu, że SKO w Bielsku-Białej nie może odnieść się do innych spraw dotyczących warunków zabudowy, jak również przyjęcie, że nie stanowi przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie okoliczność, iż uchwała nr [...] z [...] r. obejmuje całe Miasta U., z wyłączeniem niektórych obszarów (uchwała podjęta została w szerokim zakresie), a więc sytuacja wszystkich podmiotów składających wnioski o ustalenie warunków zabudowy powinna być jednakowa;15. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej i niekierowanie się zasadami proporcjonalności;16. art. 12 k.p.a. poprzez działanie w sprawie przez Kolegium z naruszeniem obowiązku działania wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia;17. art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez wydanie przez Kolegium zaskarżonego postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji, podczas gdy uwzględniając sformułowane w zażaleniu zarzuty organ odwoławczy powinien je uchylić.Z uwagi na podniesione zarzuty skarżący wniósł o:1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Kolegium w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu i instancji,2. zasądzenie na rzecz skarżącego od organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z następujących dokumentów:1. uchwały nr [...] r. Rady Miasta U. z dnia [...] r. wraz z załącznikiem - dla wykazania faktów: terenów objętych uchwałą nr [...] r. z [...] r., szerokiego zakresu tej uchwały, braku podstaw do różnicowania sytuacji prawnej inwestorów,2. rejestru decyzji o warunkach zabudowy wydanych w roku 2025 - od dnia 10 września 2025 r. do 2 grudnia 2025 r.3. wydruku map i informacji dotyczących szeregu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu wykazało, że jest on dotknięty uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie. Zaskarżone rozstrzygnięcie narusza bowiem przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. skutkuje jego uchyleniem.Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 § 1 k.p.a.). Przepisy te znajdują doprecyzowanie m. in. w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; istotny jest także art. 80 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona.Podstawą rozstrzygnięcia przez organy był art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z treścią tego przepisu "Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany."W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przedłużyć zawieszenie postępowania na dodatkowy czas, nie dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli w okresie zawieszenia postępowania dokonano wyłożenia projektu planu miejscowego (art. 62 ust. 3 u.p.z.p.).W dniu 22 września 2025 r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Organ I instancji wskazał, że w dniu [...] r. Rada Miasta U. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Miasta U.. Organ uznał, że nie można wykluczyć, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący ww. nieruchomość, może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia postępowania. W projekcie planu ogólnego działka inwestycyjna – jak wskazał organ – położona jest w ok. 80 % w strefie otwartej, ozn. symbolem 56 SO - tereny rolnictwa z zakazem zabudowy, tereny lasów, zieleni naturalnej i wód oraz komunikacji i infrastruktury technicznej oraz położona jest w ok. 20 % w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, ozn. symbolem 241 SJ. Zachodzi zatem wysokie prawdopodobieństwo sprzeczności planowanej przez inwestora ww. inwestycji z ustaleniami przyszłego miejscowego planu zagospodarowania terenu.Dołączone do skargi akta sprawy administracyjnej nie zawierają jednak dokumentacji planistycznej, na którą organy powołują się (nawet w szczątkowym zakresie), co czyni ich ustalenia dowolnymi (art. 80 k.p.a.). Są to bowiem dwa różne postępowania.Organ powinien czynić ustalenia na podstawie dokumentów zgromadzonych i przeanalizowanych w konkretnym postępowaniu i ewentualnie dołączyć do akt sprawy kopie (odpisy) innych dokumentów z odrębnych postępowań (nawet jeśli sam te postępowania prowadził). Sąd bowiem dokonuje kontroli całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego w konkretnej sprawie (art. 80 k.p.a.), a nie w innych sprawach, które wykraczają poza zakres rozpoznania. Powoływanie się na dokumenty i okoliczności, które nie wynikają z akt postępowania oznacza dowolność ustaleń oraz brak możliwości rzetelnej kontroli ze strony Sądu."Przepis art. 80 wymaga, aby ocena uznania danej okoliczności za udowodnioną była oparta na całokształcie materiału dowodowego. (...) wniosek dotyczący okoliczności faktycznych powinien być oparty na dowodach zdobytych przez organ i sprawdzonych przezeń. Istotnym naruszeniem tej zasady byłoby orzekanie na podstawie danych znanych osobiście organowi, ale nie mających oparcia w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy" (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2026, art. 80, teza 6).W ocenie Sądu organ odwoławczy podjął próbę wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia jednakże nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów podniesionych w zażaleniu przez skarżącego, w tym w przedmiocie różnicowania sytuacji prawnej wnioskodawców w sprawach o ustalenie warunków zabudowy poprzez wybiórcze zawieszanie postępowań, w sytuacji, w której w innych sprawach wydawane były decyzje w sprawie warunków zabudowy. Organ odwoławczy stwierdził, pomimo wniosków dowodowych skarżącego, że orzeka w indywidualnej sprawie administracyjnej, nie może odnieść się do innych spraw dotyczących warunków zabudowy prowadzonych przez Burmistrza Miasta U.. Tym samym organ odwoławczy nie wyjaśnił, czy w sprawie doszło do naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. czyli odstąpienia przez organ I instancji bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Zgodnie bowiem z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2023 r. sygn. akt I OSK 1016/22, Lex nr 3610068, "Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych." "Za naruszające tę zasadę uznać należy niewątpliwie m.in. takie działania organów administracji publicznej, które polegają na zmienności poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej lub bardzo zbliżonej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia tej zmiany." (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2023 r. sygn. akt II GSK 15/20, Lex nr 3571032).Wszystkie te uchybienia przepisom postępowania, w tym art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego, do której zmierzają niektóre zarzuty skargi. Stan faktyczny nie został bowiem prawidłowo ustalony, a kontrola zastosowania prawa materialnego następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu. Zatem kontrola przestrzegania przez organy administracyjne norm prawa materialnego może być przeprowadzona dopiero w ostatniej kolejności (zob. wyrok NSA z 10 lutego 1981 r., sygn. SA 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7; T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 757 – 757).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny mieć na uwadze powyższe ustalenia, uważając by nie naruszono reguł postępowania oraz by rozstrzygnięcia odpowiadały prawu materialnemu. Powinny one mieć umocowanie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.Treści rozstrzygnięcia Sąd nie przesądza, bowiem nie pozwalają na to niepełne ustalenia faktyczne.W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, obejmujących wpis od skargi (100 zł) Sąd rozstrzygał w oparciu o art. 200 p.p.s.a.Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.