sygn. IV SAB/Wr 381/26 18 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - IV SAB/Wr 381/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 18 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 marca 2026 r. I. S. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 marca 2026 r. I. S. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmi
Data orzeczenia 18 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Andrzej Nikiforów
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 23 marca 2026 r. I. S. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 kwietnia 2026 r.W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącego do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 17 czerwca 2026 r.).Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skargę należało odrzucić.Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 29 kwietnia 2026 r. (środa), zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 6 maja 2026 r. (środa). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.