Wyrok - I SA/Ke 182/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu praktycznego na prawo jazdy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą jąUchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu praktycznego na prawo jazdy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Agnieszka Banach
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z 26 lutego 2026 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO, organ odwoławczy) po rozpatrzeniu odwołania T. D. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ś. nr [...] z 15 stycznia 2026r. orzekającą o unieważnieniu części praktycznej egzaminu państwowego, przeprowadzonego w dniu 28 listopada 2025r. o godz. 14.05 przez egzaminatora T. D. (skarżący), w związku z ubieganiem się o uzyskanie przez M. C. (uczestnik) uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, w zakresie prawa jazdy kat. B.W uzasadnieniu SKO ustaliło, że 28 listopada 2025 r. uczestnik przystąpił do części praktycznej egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w K. i uzyskał ocenę negatywną.W ocenie organu I instancji przeprowadzona analiza nagrania przebiegu przedmiotowego egzaminu oraz zgromadzonego w trakcie postępowania wyjaśniającego materiału dowodowego, wykazała przesłanki do unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy. Przyczyną uzyskania oceny negatywnej było dwukrotnie nieprawidłowo wykonanie zadania określonego w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz.U. poz. 2659) dalej "rozporządzenie" - poz. 6 "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu".Jak wynika z załączonej dokumentacji, w szczególności zapisu audiowizualnego z przebiegu egzaminu, M. C. miał wykonać zadanie egzaminacyjne określone w tabeli nr 1 w poz. 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia - Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu. Podczas wykonywania pierwszej próby zatrzymanie pojazdu odbyło się przed białą linią, następnie egzaminator poprosił zdającego o realizację powyższego zadania egzaminacyjnego. Zdający ruszył na wzniesieniu, jednak nieprawidłowo zwolnił hamulec awaryjny, co potwierdza zapis nagrania na dołączonej płycie DVD (świecąca kontrolka na desce rozdzielczej oraz sygnał dźwiękowy). Wobec nieprawidłowego wykonania zadania w pierwszej próbie, tj. niezgodnie z przytoczonymi powyżej kryteriami wykonania zadania, Egzaminator poinformował zdającego o nieprawidłowym wykonaniu zadania egzaminacyjnego, stosownie do zapisu § 27 pkt 6 rozporządzenia i polecił ponowne wykonanie zadania. W drugiej próbie według opisu zawartego w treści skargi na wynik egzaminu: "Uważam, że zadanie zostało wykonane prawidłowo oraz zgodnie zasadami techniki kierowania pojazdem. Pojazd nie stoczył się, silnik nie zgasł, a ruszanie odbyło się płynnie, bez utraty przyczepności kół oraz bez "przypalenia" sprzęgła. Wskazuje to, że kontrola nad pojazdem była zachowana, a użycie pedału przyspieszenia mieściło się w granicach prawidłowego wykonaniu manewru".Zdaniem organu I instancji, uznanie przez egzaminatora, że sposób wykonania zadania był niezgodny z techniką kierowania, choć nie naruszył wskazanych przez ustawodawcę kryteriów, nie jest właściwe i stanowi nadinterpretację przepisu. Nie można więc przyjąć, że ocena wykonania zadania dokonana została w sposób prawidłowy, a egzamin słusznie przerwany. Decyzja T. D. o przerwaniu egzaminu i ustalenie oceny negatywnej, poprzez zastosowanie przez egzaminatora kryterium oceny wykonania zadania, które nie wynika z przepisów, świadczy o fakcie przeprowadzenia egzaminu w sposób niezgodny z przepisami prawa, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik, tj. zaistniała przesłanka do unieważnienia egzaminu na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r. poz. 622 ze zm.) dalej "u.k.p.". Dodał, że interpretując art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. i zwrot "niezgodnie z przepisami ustawy", należy mieć na uwadze, że takimi przepisami są zarówno przepisy ww. ustawy, jak też wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia.W złożonym odwołaniu skarżący opisał przebieg części praktycznej egzaminu i wskazał, że podczas ruszania na wzniesieniu nie było obiektywnej potrzeby do rozwijania nieuzasadnionych wysokich parametrów pracy silnika. Ten fakt narusza kryterium oceny umiejętności podane w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami w zakresie energooszczędnego poruszania się pojazdem. M. C. naruszył ogólne kryterium egzaminu praktycznego, które zostało wprowadzone w połowie 2025 roku. Jest to kryterium z treści § 12 ust. 2 pkt 6 w brzmieniu § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 maja 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach.Rozpatrując wniesione odwołanie SKO wskazało na art. 67 ust. 1, art. 68 ust. 1, 1a i 2, art. 72 ust. 1 pkt 2, art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. i wyjaśniło, że bezpośrednią przyczyną uzyskania przez M. C. oceny negatywnej z egzaminu na prawo jazdy kat. B. w dniu 28 listopada 2026 r. o godz. 14.05 było dwukrotne nieprawidłowe wykonanie zadania egzaminacyjnego określonego w tabeli Nr 1 poz. 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia, tj. ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu.Po przeanalizowaniu zapisu przebiegu egzaminu oraz zapoznaniu się z wyjaśnieniami egzaminatora oraz osoby egzaminowanej Kolegium stwierdziło, że zasadne jest unieważnienie ww. egzaminu.SKO przedstawiło kryteria oceny ww. zadania i podniosło, że zarówno osoba egzaminowana, jak i egzaminator zgodnie stwierdzili, że przy wykonywaniu zadania pojazd nie cofnął się, a silnik nie zgasł. Nie zgadzając się z oceną skarżącego, że zadanie zostało wykonane nieprawidłowo, albowiem przy ruszaniu nastąpiło obracanie się kół w miejscu spowodowane dodaniem gazu i zbyt szybkim zwolnieniem sprzęgła, Kolegium wskazało, że gdyby ustawodawca przy wykonywaniu zadania polegającego na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu miał na uwadze płynne ruszenie - łagodne puszczenie sprzęgła, zwiększenie obrotów silnika - to dałby temu wyraz w ustanowionych kryteriach, tak jak przy wykonywaniu innych zadań np. ruszanie z miejsca oraz jazda pasem ruchu do przodu i do tyłu (zwolnienie hamulca postojowego - w przypadku gdy jest uruchomiony, łagodne puszczenie sprzęgła, zwiększenie obrotów silnika). Tym samym zaistniała okoliczność obracania się kół przy ruszaniu, która nie spowodowała ani cofnięcia pojazdu o 0,2m ani zgaśnięcia silnika, nie może być zakwalifikowana jako nieprawidłowe wykonanie zadania egzaminacyjnego polegającego na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu. Tym bardziej, że nie można w tym przypadku mówić o utracie przez egzaminowanego panowania nad pojazdem, bowiem nie zmienił toru jazdy, jak również nie wyjechał poza wyznaczone miejsce, co wyraźnie widać na audiowizualnym nagraniu z egzaminu.Na marginesie Kolegium zauważyło, że egzaminator nieprawidłowo opisał drugą próbę podjętą przez zdającego w zakresie osiągniętych przez silnik obrotów - według egzaminatora było to ok. 4100 obr./min, jednak zapis audiowizualny wskazuje, że silnik podczas powtórnej próby ruszania na wzniesieniu osiągnął wartość nieco poniżej 4000 obr/min.Zdaniem SKO z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że egzaminator T. D. w trakcie przeprowadzania opisanego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kat. B naruszył przepisy ustawy o kierujących pojazdami i rozporządzenia w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach. Zebrany przez organ I instancji materiał dowodowy daje podstawy do uznania, że obie z wymienionych wyżej przesłanek wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy, zostały w kontrolowanym postępowaniu spełnione.W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze T. D. zaskarżył decyzję z 26 lutego 2026 r. w całości zarzucając naruszenie przepisów:1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Marszałka Województwa Ś., w sytuacji, gdy nie było podstaw do stwierdzenia, że skarżący przeprowadził egzamin w sposób niezgodny z przepisami ww. ustawy;2) § 28 ust. 1 pkt 2 lit. c w związku z § 12 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż nie zaistniała przesłanka, o której mowa w § 12 ust. 2, gdy tymczasem osoba egzaminowana dwukrotne nieprawidłowo wykonała zadanie określone w poz. 6 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia, co powinno skutkować uzyskaniem wyniku negatywnego;3) § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i przyjęcie, iż zadania określone w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia powinny być wykonane jedynie zgodnie z kryteriami określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, gdy tymczasem z przepisów prawa materialnego wynika, iż: "Część praktyczna egzaminu polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 lub B w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia - zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia";4) art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez brak jego zastosowania i pominięcie, iż "Egzamin państwowy jest przeprowadzany w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w tym sprawdzenia umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin, w ruchu drogowym motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z takiego pojazdu i przyczepy oraz tramwajem";5) art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p. poprzez brak jego zastosowania i pominięcie, iż "Część praktyczna egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy jest przeprowadzana: na placu manewrowym wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie obejmującym sprawdzenie podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem odpowiednim dla uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 i B";6) § 27 pkt 9 lit. d i e rozporządzenia poprzez brak jego zastosowania i pominięcie, że na egzaminatorze spoczywa obowiązek zwracania szczególnej uwagi na: skuteczność reagowania w przypadku powstania zagrożenia, sposób używania mechanizmów sterowania pojazdem.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu podniósł, że niezrozumiałe jest dlaczego w niniejszej sprawie nie miałyby mieć zastosowania ww. przepisy, art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. i art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p.W ocenie skarżącego jego decyzja była w sposób oczywisty prawidłowa (osoba egzaminowana dwukrotnie wykonała to samo zadanie egzaminacyjne w sposób sprzeczny z przepisami u.k.p. i rozporządzenia), stąd też zarzut naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. jest w pełni uzasadniony. W żadnym wypadku nie można przyjąć, że ocenianie przez skarżącego zadań egzaminacyjnych zgodnie z przepisami u.k.p. i rozporządzenia narusza prawo, tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że egzaminator podczas przeprowadzania egzaminu naruszył regulacje uzasadniające unieważnienie egzaminu państwowego.Zdaniem skarżącego do uznania, że zadanie egzaminacyjne zostało wykonane prawidłowo konieczne jest przyjęcie, że zadanie to zostało wykonane jednocześnie zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Powyższe przepisy (zdania) wchodzące w skład koniunkcji są ze sobą nierozerwalnie związane i jedno nie może wyniknąć bez drugiego. W przypadku gdy zadanie egzaminacyjne zostało wykonane niezgodnie z techniką kierowania lub kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia wówczas zadanie to zostało wykonane nieprawidłowo (na marginesie dodał, że obie te przesłanki mogą wystąpić łącznie, tj. zadanie egzaminacyjne może zostać wykonane jednocześnie niezgodnie z techniką kierowania oraz niezgodnie z kryteriami oceny zadania).Skarżący wskazał definicję prawidłowej techniki kierowania pojazdem, jak należy oddziaływać na mechanizmy pojazdu, jak rozumieć panowanie nad pojazdem i jakie aspekty ona obejmuje.Wyjaśnił, że na gruncie niniejszej sprawy bezspornym pozostaje fakt, iż osoba egzaminowana dwukrotnie realizując zadanie egzaminacyjne określone w poz. 6 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia doprowadziła do sytuacji, w której "podczas ruszania koła pojazdu chwilowo straciły przyczepność do podłoża, przez co wystąpił efekt tzw. «buksowania». (...) Podczas egzaminu M. C. (...) zwiększył obroty silnika wciskając mocniej pedał przyspieszenia, aby nie doprowadzić do unieruchomienia silnika pojazdu, co z kolei spowodowało chwilowy poślizg kół przedniej osi pojazdu".Zdaniem skarżącego kluczowym dla oceny zasadności decyzji egzaminatora jest fakt dwukrotnego powtórzenia opisanego błędu (zbyt wysokich obrotów). Powtórzenie tego samego uchybienia przy drugiej próbie dowodzi trwałego braku umiejętności w zakresie ruszania na wzniesieniu. Egzaminator, działając w granicach uprawnień nie stosował "własnych kryteriów", jak próbują to udowodnić organy obu instancji, a kryteria wynikające z przepisów prawa. Powtarzalność błędu technicznego w zakresie operowania sprzęgłem i gazem obligowała do stwierdzenia, że egzamin zakończył się wynikiem negatywnym.Jego zdaniem organy błędnie przyjęły (wbrew obowiązującym przepisom prawa), iż dokonując oceny zadania nr 6 należy brać pod uwagę wyłącznie kryteria oceny określone w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, gdy w rzeczywistości przepis prawa materialnego jasno stanowi: "Część praktyczna egzaminu polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 lub B w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia - zgodnie z technika kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia" - § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia.SKO rozpoznając sprawę nie dostrzegło, że kryteria oceny zadania egzaminacyjnego nie wynikają tylko z kryteriów oceny określonych w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia (§ 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia), ale są także związane z prawidłową techniką kierowania pojazdem oraz wynikają z § 27 pkt 9 lit. d i e rozporządzenia, art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. i art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p.Zdaniem skarżącego organ odwoławczy całkowicie bagatelizuje zjawisko utraty przyczepności (poślizgu kół osi przedniej), traktując je jako nieistotny detal techniczny. Takie podejście jest sprzeczne z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, który wymaga od kandydata poruszania się w sposób bezpieczny i sprawny. Wprowadzenie kół w poślizg przy tak wysokiej prędkości obrotowej silnika oznacza, że osoba egzaminowana w krytycznym momencie utraciła kontrolę nad trakcją pojazdu. W rzeczywistym ruchu drogowym, na nawierzchni o mniejszej przyczepności (np. po deszczu lub na znakach poziomych), takie zachowanie doprowadziłoby do bocznego zniesienia pojazdu lub całkowitego braku możliwości ruszenia z miejsca. Uznanie przez organ, że "buksowanie" jest dopuszczalne, o ile silnik nie zgasł, promuje niebezpieczne nawyki prowadzące do nieprzewidywalnych zachowań pojazdu na drodze.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo oustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2026, poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Kontrola przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że w sprawie zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja w przedmiocie unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy. Decyzja stanowi konsekwencję stwierdzenia przez organ, że egzaminator naruszył przepisy ustawy o kierujących pojazdami i przepisy rozporządzenia, co skutkowało nieprawidłową negatywną oceną wykonywanego przez egzaminowanego zadania określonego w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia – poz. 6 "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu".Spór w sprawie zaistniał w zakresie kryteriów oceny wykonywanego zadania.Nie jest bowiem sporny stan faktyczny sprawy. Przy pierwszej próbie zdający nie zwolnił prawidłowo hamulca postojowego ruszając z miejsca. Podczas obu prób wykonania zadania egzaminacyjnego doszło do użycia przez zdającego pedału gazu oraz sprzęgła w taki sposób, że pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni, przez co wystąpił efekt tzw. «buksowania». Jednocześnie skarżący nie neguje, że pojazd nie cofnął się, jak również silnik nie zgasł, jednakże stwierdza że wykonanie zadania podczas obu prób było niezgodne z techniką kierowania pojazdem. W ocenie organu natomiast skoro zaistniała okoliczność utraty przyczepności kół nie spowodowała cofnięcia się pojazdu, czy zgaśnięcia silnika – czyli spełnione zostały kryteria oceny zadania zawarte w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, nie było podstaw do przerwania egzaminu i jego negatywnego wyniku. Organ podkreślił, że zdający nie stracił panowania nad pojazdem, ponieważ pojazd nie zmienił toru jazdy.W realiach sprawy sporna jest zatem kwestia, czy ocena wykonywanego przez egzaminowanego zadania powinna uwzględniać wyłącznie kryteria określone w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, jak twierdzi organ, czy również powinna uwzględniać technikę kierowania, o której mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, jak chce tego skarżący.Odnosząc się do tak zarysowanej kwestii spornej należy wskazać, że stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. egzamin państwowy jest przeprowadzanyw celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w tym sprawdzenia umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin, w ruchu drogowym motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z takiego pojazdu i przyczepy oraz tramwajem.Egzamin państwowy składa się z m.in. z części praktycznej przeprowadzanej przy użyciu odpowiedniego do uprawnienia pojazdu - dotyczy sprawdzenia umiejętności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 (art. 51 ust. 2 pkt 2 u.k.p.). Część praktyczna egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy jest przeprowadzana na placu manewrowym wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie obejmującym sprawdzenie podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem odpowiednim dla uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 i B. (art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p.).Zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia: część praktyczna egzaminu polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 lub B w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia - zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia.W tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia wskazano, że jednym z zadań, o których mowa wyżej jest zadanie z poz. 6 - ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu. Z kolei w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia pod poz. 9 określono kryteria oceny wykonania powyższego zadania: "przy ruszaniu pojazd nie może cofnąć się więcej niż 0,2 m, a silnik nie może zgasnąć. Osoba egzaminowana w trakcie wykonywania tego manewru po zatrzymaniu pojazdu na wzniesieniu zaciąga albo uruchamia hamulec postojowy, a następnie rusza do przodu zwalniając go - nie dotyczy egzaminu w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2 i A.".Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia osoba egzaminowana uzyskuje pozytywny wynik egzaminu, jeżeli poprawnie wykonała zadania, o których mowaw § 23 lub § 24. Z kolei negatywny wynik części praktycznej egzaminu osoba egzaminowana uzyskuje, gdy podczas realizacji części praktycznej egzaminu na placu manewrowym dwukrotnie nieprawidłowo wykonała zadanie, o którym mowaw poz. 1-10 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia (§ 28 ust. 2 lit. c w zw.z § 12 ust. 2 pkt 3). Podczas części praktycznej egzaminu egzaminator zwraca szczególną uwagę na sposób używania mechanizmów sterowania pojazdem(§ 27 pkt 9 lit. e rozporządzenia).Zdaniem sądu z przywołanych regulacji, wbrew twierdzeniom organu, wynika że prawidłowe wykonanie zadania "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu", skutkujące jego pozytywną oceną, wymaga spełnienia zarówno kryteriów wskazanych w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia jak i uwzględnienia techniki kierowania. Sąd podziela wyrażony w skardze pogląd, że prawidłowa technika kierowania pojazdem może być definiowana m.in. jako zachowanie pełnej kontroli nad pojazdem, w tym właściwe posługiwanie się układem kierowniczym, napędowym i hamulcowym, czy też utrzymywanie toru jazdy w sposób niepowodujący zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Z przepisu § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia wprost wynika, że zadania na placu manewrowym mają być wykonane zgodnie z techniką kierowania pojazdem. Przepis ten wprawdzie wskazuje na konieczność spełnienia kryteriów oceny w tabeli 3 załącznika nr 1, jednak zapisy te łączy spójnik "i", a więc zadania mają być wykonane nie tylko zgodnie z kryteriami z tabeli, ale również zgodnie z techniką kierowania pojazdem. Do uznania, że zadanie egzaminacyjne zostało wykonane prawidłowo konieczne jest spełnienie obu warunków. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 października 2022 r. sygn. akt I OSK 1795/19 (dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/) wskazał, że dokonując oceny sposobu wykonania omawianego zadania nie można pomijać określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy celu egzaminu praktycznego.Stwierdzić należy za sądem drugiej instancji, że nie można uznać zadania za wykonane w sposób prawidłowy biorąc pod uwagę wyłącznie kryteria prawidłowości jego wykonania wskazane pod pozycją nr 6 w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, jeżeli zostało ono wykonane w sposób wskazujący na brak umiejętności, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy.W niniejszej sprawie podczas każdej z dwóch prób wykonania zadania uczestnik doprowadził do chwilowej utraty przyczepności kół do podłoża (poślizgu kół osi przedniej). Podkreślenia wymaga, że podczas egzaminu bezspornie panowały dobre warunki pogodowe, nawierzchnia nie była mokra, co widać na załączonym do akt nagraniu przebiegu egzaminu (płyta CD), nie istniała zatem konieczność większego przyspieszenia. Podczas obu prób egzaminowany wyraźnie nadużył pedału gazu oraz nieumiejętnie puścił pedał sprzęgła. Świadczą o tym zarówno wskazania obrotomierza jak i słyszalne wysokie obroty silnika. Również dostrzegalne jest, że na skutek powyższego pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni (wskazuje na to odgłos ślizgających się kół, tzw. buksowanie). Powyższe, zdaniem sadu, świadczy o chwilowej utracie przez uczestnika postępowania kontroli nad pojazdem. Słusznie przy tym podnosi skarżący, że w rzeczywistym ruchu drogowym, na nawierzchni o mniejszej przyczepności (np. po deszczu lub na znakach poziomych), takie zachowanie doprowadziłoby do bocznego zniesienia pojazdu lub całkowitego braku możliwości ruszenia z miejsca.Umiejętność kontrolowania pedałów przyspieszenia i sprzęgła i ich użycia niewątpliwie wpisuje się zarówno w prawidłową technikę kierowania pojazdem jak i podstawowe umiejętności w zakresie panowania nad nim. W takiej sytuacji nie można mówić o prawidłowym wykonaniu manewru – zadania, nawet jeżeli pojazd nie cofnął się i silnik nie zgasł. Przyjęcie jako kryterium prawidłowości wykonania zadania wyłącznie kryterium z tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, zdaniem sądu, prowadziłoby do absurdalnych sytuacji tolerowania braku podstawowych umiejętności prawidłowego kierowania pojazdem.Sąd stwierdza, że zasadne jest zatem stanowisko egzaminatora, że sposób wykonania przez egzaminowanego spornego zadania nie świadczy o posiadaniu przez niego podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem (wymagane jest bowiem bezpieczne, energooszczędne i sprawne poruszanie się pojazdem), a ruszenie na wzniesieniu nie było zgodne z techniką kierowania pojazdem. Powyższe skutkowało zasadną negatywną oceną wykonania zadania części praktycznej egzaminu na placu manewrowym.W konsekwencji organ wadliwie zastosował art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. przyjmując, że egzamin przeprowadzony został w sposób niezgodny z przepisami ustawy.Sąd podziela poglądy zawarte w wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych, zgodnie z którymi ocena egzaminatora dokonywana jest na bieżąco i tylko w razie stwierdzenia kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów przez egzaminatora może dojść do unieważnienia egzaminu na prawo jazdy. Chodzi zatem o takie zachowanie, które stanowi niewątpliwe, jasne naruszenie przepisów oraz gdy w świetle materiału dowodowego, naruszenie prawa przez egzaminatora nie budzi żadnych wątpliwości.W niniejszej sprawie natomiast taka sytuacja nie miała miejsca.Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią okoliczności wskazane powyżej, a następnie zastosują się do oceny prawnej i wskazań zawartychw uzasadnieniu niniejszego wyroku.Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw.z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku), na które składa się kwota wpisu od skargi - 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz 22 października 2015 r. r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz 935).-w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz 22 października 2015 r. r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz 935).-