Postanowienie - II GZ 254/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. im. A. R. w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 2794/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. im. A. R. w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiąOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. im. A. R. w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 2794/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. im. A. R. w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowią
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 2794/25, odrzucił skargę F. im. A. R. z siedzibą w Ł. (dalej: strona, skarżąca) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 lipca 2025 r., w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.Skarżąca wniosła skargę na opisaną w komparycji decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 lipca 2025 r. Na mocy zarządzenia z dnia 15 października 2025 r. strona reprezentowana przez pełnomocnika została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie do tut. sądu oryginału lub wierzytelnego odpisu dokumentu w postaci odpisu pełnego z Rejestru Instytucji Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego dotyczącego strony skarżącej, celem wykazania, że osoba podpisana pod pełnomocnictwem z dnia 1 września 2018 r. jest uprawniona do działania za stronę skarżącą. Korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została doręczona w dniu 28 listopada 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie zareagował na wezwanie. Do tut. sądu nie wpłynęła żadna korespondencja nakierowana na usunięcie braków skargi w tej sprawie. W związku z powyższym zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie przyznając, że wskazany brak rzeczywiście nie został uzupełniony w terminie z uwagi na oczywistą pomyłkę sekretariatu skarżącej, jednak okoliczność ta nie zmienia faktu, że w dacie wniesienia skargi istniały podstawy do ustalenie umocowania pełnomocnika, a żądany dokument miał wyłącznie charakter potwierdzający. Ponadto zwróciła uwagę, że w innych sprawach skarżącej wskazany brak został uzupełniony.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika ustanowionego zgodnie z przepisami ustawy (...) Z treści art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. postanowienia NSA: z 20.05.2009 r. I GSK 608/08, LEX nr 574212; z 3.02.2015 r. I OSK 3191/14, LEX nr 1643279). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej przy dokonaniu pierwszej czynności pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wskazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzuceniem.W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez przedłożenie oryginału lub wierzytelnego pełnego z Rejestru Instytucji Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, zawierającego również informację o skutkach niedostosowania się do wezwania. Zasadne było więc odrzucenie skargi, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić ponadto należy, że inicjowanie procedury naprawczej uregulowanej w art. 49 § 1 p.p.s.a., dotyczy pism strony wnoszonych do sądu i nie jest uzależnione od wyniku uprzedniego badania zawartości akt w innych sprawach skarżącej, toczących się przed Sądem I instancji.Należy wyjaśnić, że przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi badana jest jedynie obiektywna okoliczność, czy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi został zachowany, czy nie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Nie może natomiast uwzględniać w niniejszym postępowaniu tego, czy strona miała wpływ na powstałe naruszenie, czy też dochowanie terminu uniemożliwiły okoliczności od niej niezależne. Dokonanie bowiem oceny, czy wskazywana przez wnioskodawcę przyczyna uchybienia terminu w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym wynikała z braku winy strony, jest sprawą odrębną od kwestii zbadania terminowości uzupełnienia braku formalnego skargi. Zatem celem kontroli instancyjnej zainicjowanej przedmiotowym zażaleniem jest ocena, czy Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w wyznaczonym do tego terminie.W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.