Wyrok - I SA/Ke 160/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 18 czerwca 2026
Teza
Uchylono zaskarżony akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi L. B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Wójta Gminy Krasocin z dnia 26 lutego 2026 r. nr 1431.23.2025.DJ w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretacjęUchylono zaskarżony akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi L. B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Wójta Gminy Krasocin z dnia 26 lutego 2026 r. nr 1431.23.2025.DJ w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
18 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Agnieszka Banach
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony akt
UZASADNIENIE
W indywidualnej interpretacji z 26 lutego 2026 r. nr 1431.23.2025.DJ Wójt Gminy Krasocin stwierdził, że stanowisko L. B. sp. z o.o. w B. (spółka) zawarte we wniosku z 26 lutego 2025 r., w zakresie podatku od nieruchomości dotyczącej opodatkowania transformatorów i rozdzielnic, jest nieprawidłowe. Interpretacja została wydana ponownie, po uchyleniu interpretacjiz 4 czerwca 2025 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiemz 23 października 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 343/25.We wniosku o udzielenie interpretacji spółka wskazała, że prowadzi działalność wydobywczą i produkcyjną w branży wapienniczej w kopalni oraz zakładzie produkcyjnym na obszarze Gminy K.. Dla potrzeb prowadzonej działalności konieczne jest zasilanie energią elektryczną różnorodnych urządzeń poprzez należące do spółki zakładowe sieci elektroenergetyczne i przy wykorzystaniu należących do niej transformatorów oraz rozdzielnic. Wyjaśniła, że na terenie Gminy posiada i wykorzystuje transformatory oraz rozdzielnice znajdujące się w następujących stacjach transformatorowych:1. główna stacja transformatorowa - stanowi ją budynek w konstrukcji tradycyjnej murowanej wewnątrz, którego wydzielone są komory transformatorowe (pomieszczenia) stanowiące miejsce usytuowania transformatorów: dwa transformatory olejowe typu [...] [...] o mocy 1600 kVA i napięciu [...] kV; cztery transformatory olejowe typu [...] [...] o mocy 100 kVAi napięciu [...],4 kV.2. rozdzielnia [...] - stanowi ją budynek w konstrukcji tradycyjnej stanowiący element pieca [...], w którym wydzielone są komory transformatorowe (pomieszczenia) stanowiące miejsce usytuowania transformatorów: transformator olejowy typu "[...].[...]" o mocy 2000 kVA i napięciu [...] kV; transformator olejowy typu "[...] [...]" o mocy 2000 kVA i napięciu 1 [...] kV.3. rozdzielnia [...] - stanowi ją budynek w konstrukcji tradycyjnej stanowiący element sortowni wapna, w którym wydzielona jest komora transformatorowa (pomieszczenie) stanowiąca miejsce usytuowania transformatora: transformator olejowy typu "[...] transfo" o mocy 2000 kVA i napięciu [...] kV.4. rozdzielnia [...] - stanowi ją budynek w konstrukcji tradycyjnej stanowiący element budynku pakowni, w którym wydzielona jest komora transformatorowa (pomieszczenie) stanowiąca miejsce usytuowania transformatora: transformator olejowy typu "[...] transfo" o mocy 1600 kVA i napięciu [...] kV.5. stacja transformatorowa [...] transformator olejowy typ [...] [...] o mocy 250 kVA i napięciu [...] kV.6. stacja transformatorowa [...] - jest to transformator przesuwny znajdujący sięw metalowej obudowie na płozach, bez fundamentów: transformator olejowy typ "[...] [...],3" o mocy 400 1 kVA i napięciu [...] kV.7. stacja transformatorowa [...] - jest to transformator przesuwny znajdujący sięw metalowej obudowie na płozach, bez fundamentów: transformator olejowy typ [...] [...] o mocy 250 kVA i napięciu [...] kV.8. stacja transformatorowa [...]: jest to transformator przesuwny znajdujący się w metalowej obudowie na płozach, bez fundamentów: transformator [...] [...] o mocy 630 kVA i napięciu [...] kV.9. stacja trafo [...] - stanowi ją budynek w konstrukcji tradycyjnej przybudowany do budynku mieszczącego linię produkcyjną [...], stanowiący komorę transformatorową (pomieszczenie) wewnątrz której usytuowany jest transformator: transformator żywiczny (suchy) o mocy 1600 kVA i napięciu [...] kV.Ponadto, na terenie zakładu zlokalizowane są rozdzielnie nic zawierające transformatorów, a jedynie rozdzielnice. Rozdzielnie te stanowią pod względem konstrukcyjnym: budynki murowane ([...]), obudowy metalowe na płozach na gruncie lub płycie betonowej bez trwałego związania z gruntem (6kV, [...], PRO), obiekty kontenerowe postawione na płycie fundamentowej ([...]).W celu dokładniejszego zobrazowania konstrukcji i charakteru obiektów stanowiących przedmiot zapytania wnioskodawca przedłożył w załączeniu wykaz stacji transformatorowych i rozdzielni wraz z dokumentacją fotograficzną.W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego spółka zapytała czyi w jakim zakresie transformatory oraz rozdzielnice wskazane powyżej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, dalej: "u.p.o.l.".W ocenie spółki wskazane wyżej transformatory oraz rozdzielnice w pkt 1 wniosku są urządzeniami technicznymi nie wskazanymi w art. 1a ust. 1 u.p.o.l., stąd też nie polegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości ani jako budynki ani jako budowle.Transformatory i rozdzielnice wskazane w pkt. 1 niniejszego wniosku stanowią niewątpliwie urządzenie techniczne. Są to urządzenia wytworzone w wyniku czynności innych niż prace/roboty budowlane i stanowią one wytwór procesów produkcyjnych realizowanych w zakładach produkcyjnych ( fabrykach), które są przywożone w miejsce ich funkcjonowania w całości albo w elementach fabrycznych wymagających złożenia i instalacji.Transformatory i rozdzielnic wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku nie są żadnym z obiektów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy, a w szczególności nie są one obiektami wymienionymi w poz. 13 załącznika nr 4 do ustawy, albowiem długość nie jest ich charakterystycznym parametrem. Transformatory te i rozdzielnice nie są też instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania zgodniez przeznaczeniem obiektu wymienionego w załączniku nr 4 do ustawy,a w szczególności linii elektroenergetycznej, albowiem stanowią one odrębne urządzenie o specyficznym przeznaczeniu, rozdzielające zakładowe sieci energetyczne różnych napięć i nic ma podstaw do traktowania ich jako instalacji zapewniających możliwość użytkowania linii elektroenergetycznej zgodniez przeznaczeniem. Pojęcie "instalacji" nie jest tożsame z pojęciem "urządzenia"i urządzenie nie jest instalacją , zaś zakładowa sieć elektroenergetyczna nie jest linią elektroenergetyczną .Transformatory i rozdzielnice wskazane w pkt 1 niniejszego wniosku nic są też urządzeniami technicznymi, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c) u.p.o.l.,tj. urządzeniami technicznymi bezpośrednio związanymi z obiektem , o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c) u.p.o.l. niezbędnych do użytkowania tego obiektu zgodniez przeznaczeniem. Transformatory i rozdzielnice wskazane w pkt. 1 niniejszego wniosku są związane z funkcjonowaniem zakładowej sieci elektroenergetycznej a nic linii elektroenergetycznej , zaś w załączniku nr 4 do ustawy jako obiekty o których mowa w art. I a ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l. wymagane są linie elektroenergetycznei trakcje elektroenergetyczne a nie sieci elektroenergetyczne tworzone w zakładach produkcyjnych celem zasilania urządzeń pracujących w tych zakładach. Ponadto transformatory i rozdzielnice można w zakładowej sieci elektroenergetycznej dowolnie i stosownie do aktualnych potrzeb wymienić na inne, wymontować, zastępować innymi urządzeniami czy zmieniać ich parametry techniczne.Wobec powyższego, zadaniem wnioskodawcy, wskazane w pkt. 1 wniosku, transformatory oraz rozdzielnice znajdujące się w budynkach stacji transformatorowych i budynkach rozdzielni są urządzeniami nie stanowiącymi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2) ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkachi opłatach lokalnych i nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości podlegają jedynie budynki stacji transformatorowych i rozdzielni, a ich podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia użytkowa.Uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe organ wskazał, że zgodniez art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., opodatkowaniu podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowlą jest m.in.: obiekt niebędący budynkiem wymieniony w załączniku nr 4; urządzenie budowlane - inne urządzenie techniczne bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem wymienionymw załączniku nr 4, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem;wzniesione w wyniku robót budowlanych.W poz. 13 załącznika nr 4 do ustawy wskazano linię elektroenergetyczną jako budowlę.Organ wskazał na stan prawny obowiązujący od 1 stycznia 2025 r.Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowlą jest: a) obiekt niebędący budynkiem wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, b) urządzenie budowlane tj. przyłącze oraz inne urządzenie techniczne bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, c) pod warunkiem, że zostało wzniesione w wyniku robót budowlanych. W poz. 13 załącznika nr 4 do ustawy jako budowlę wskazano linię elektroenergetyczną.Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. roboty budowlane obejmują budowę, odbudowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub montaż, do których stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane.Organ wskazał, że w obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. stanie prawnym definicja budowli ma charakter autonomiczny i wynika bezpośrednio z ustawyo podatkach i opłatach lokalnych. Ocena charakteru infrastruktury elektroenergetycznej następuje wyłącznic na gruncie tej ustawy, bez odwoływania się do definicji zawartych w innych aktach prawnych.Okoliczność, że linie elektroenergetyczne funkcjonują w ramach tzw. sieci zakładowej i zlokalizowane są wyłącznie na terenie jednego przedsiębiorcy, nie pozbawia ich cech budowli wymienionej w załączniku nr 4 do ustawy.W ocenie organu transformatory oraz rozdzielnice są urządzeniami technicznymi. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych budowlą jest również inne urządzenie techniczne bezpośrednio związanez obiektem wymienionym w załączniku nr 4 oraz niezbędne do jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, pod warunkiem spełnienia przesłanki określonej w lit. c.Transformatory i rozdzielnice pozostają w trwałym połączeniu z liniami elektroenergetycznymi poprzez stałe przyłącza kablowe i energetyczne. Nie funkcjonują jako samodzielne urządzenia produkcyjne, lecz stanowią element infrastruktury elektroenergetycznej służącej przesyłowi energii w ramach jednego układu technicznego. Ich funkcjonowanie jest konstrukcyjnie i funkcjonalnie podporządkowane linii elektroenergetycznej.Przeznaczeniem linii elektroenergetycznej jest doprowadzanie energii elektrycznej do odbiorców w sposób umożliwiający jej faktyczne wykorzystanie.W realiach niniejszej sprawy energia doprowadzana liniami elektroenergetycznymi wymaga transformacji napięcia oraz rozdziału na poszczególne obwody odbiorcze. Bez transformatorów i rozdzielnic energia przesyłana linią nie mogłaby zostać wykorzystana zgodnie z jej funkcją użytkową w ramach danego systemu elektroenergetycznego. Urządzenia te nie służą realizacji procesu technologicznego jako takiego, lecz zapewniają funkcjonowanie infrastruktury przesyłowej energiiw parametrach umożliwiających jej odbiór. Tym samym pozostają niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem.Z kolei art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. stanowi, że roboty budowlane obejmują m.in. montaż. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że instalacja transformatorów i rozdzielnic wymagała: wykonania przyłączy, trwałego włączenia do infrastruktury elektroenergetycznej, przeprowadzenia czynności montażowych skutkujących ich funkcjonalnym i technicznym zespoleniem z linią elektroenergetyczną. Czynności te wykraczają poza zwykłe ustawienie urządzeniai stanowią montaż w rozumieniu ustawy. Przesłanka wzniesienia w wyniku robót budowlanych została zatem spełniona.W odniesieniu do urządzeń przesuwnych, znajdujących się w obudowach metalowych na płozach, bez fundamentów, organ wyjaśnił, że kwalifikacja podatkowa zależy od ustalenia, czy ich podłączenie do infrastruktury elektroenergetycznej wymagało wykonania robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Jeżeli ich montaż polegał na trwałym włączeniu w system elektroenergetycznyi wykonaniu przyłączy, mogą one stanowić urządzenia budowlane. W przypadku braku spełnienia tej przesłanki nie podlegałyby opodatkowaniu jako budowle. Transformatory i rozdzielnice, z wyjątkiem urządzeń mobilnych w zakresie, w jakim nic spełniają przesłanki wzniesienia w wyniku robót budowlanych, stanowią inne urządzenia techniczne bezpośrednio związane z liniami elektroenergetycznymi wymienionymi w załączniku nr 4 do ustawy, niezbędne do ich użytkowania zgodniez przeznaczeniem oraz wzniesione w wyniku robót budowlanych, a tym samym stanowią budowle w rozumieniu art. la ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z lit. c u.p.o.l.Na powyższą interpretację spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wnosząc o jej uchylenie zarzuciła:- naruszenie art. 14c Ordynacji podatkowej poprzez niespełnienie wymogu uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy oraz wymogu wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym,- błędną wykładnię art. 1a ust. 1 lit. a) u.p.o.l. poprzez uznanie, że linie elektroenergetyczne funkcjonujące w ramach zakładowej sieci elektroenergetycznej są budowlami wymienionymi w załączniku nr 4 do u.p.o.l.,- błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) i art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l.w związku z pkt. 13 załącznika nr 4 do tej ustawy poprzez uznanie, że urządzenie techniczne może stanowić budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b)w zw. z lit. c) u.p.o.l.,- błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. w związku z pkt. 13 załącznikanr 4 do tej ustawy poprzez uznanie, że wskazane we wniosku skarżącejo interpretację transformatory i rozdzielnice funkcjonujące w ramach zakładowej sieci elektroenergetycznej są podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości urządzeniami budowlanymi w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l.,- niewłaściwe zastosowanie art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. do transformatorówi rozdzielnic objętych wnioskiem skarżącej poprzez uznanie, że w okolicznościach faktycznych sprawy te transformatory i rozdzielnice, stanowiące części składowe zakładowej sieci elektroenergetycznej, są urządzeniami technicznymi bezpośrednio związanymi z liniami elektroenergetycznymi i jednocześnie niezbędnymi do użytkowania linii elektroenergetycznych zgodnie z przeznaczeniem,- błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt. 2b u.p.o.l. poprzez uznanie, że robotami budowlanymi w rozumieniu tych przepisów są wszelkie prace montażowe niezależnie od ich charakteru i przedmiotu, skutkujące niewłaściwą oceną, że prace związanez montażem transformatorów i rozdzielnic objętych wnioskiem skarżącej były robotami budowlanymi,- niewłaściwe zastosowanie art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. do transformatorówi rozdzielnic objętych wnioskiem skarżącej poprzez uznanie, że w okolicznościach faktycznych sprawy te transformatory i rozdzielnice są urządzeniami technicznymi wzniesionymi w wyniku robót budowlanych.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kiecach zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej ,,p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany w tym przypadku zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do obecnego brzmienia art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a), uchyla interpretację, a art. 145 § 1 pkt 1 ustawy stosuje się odpowiednio.Sąd, orzekając w granicach zarzutów postawionych w skardze stwierdził, że na uwzględnienie zasługuje zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art.14c Ordynacji podatkowej.W związku z powyższym należy wskazać, że instytucja interpretacji podatkowych wydawanych w indywidualnych sprawach spełniać ma dwie funkcje: gwarancyjną oraz informacyjną. Z tych względów na organie wydającym interpretację indywidualną spoczywa z mocy art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej obowiązek dokonania wyczerpującej oceny stanowiska wnioskodawcy, albowiem daje to temu ostatniemu gwarancję, że zastosowanie się do interpretacji nie będzie mu szkodzić, niezależnie od zawartego w interpretacji stanowiska. Uzasadnienie interpretacji powinno być na tyle wyczerpujące, aby wynikało z niego, że organ ocenił wszystkie istotne dla sprawy elementy stanu faktycznego oraz argumenty wnioskodawcy (wyrok NSA z 20 sierpnia 2025 r., II FSK 11/23; CBOSA).Zgodnie z art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna powinna zawierać wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wrazz uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Uzasadnienie interpretacji powinno być na tyle wyczerpujące, aby wynikało z niego, że organ ocenił wszystkie istotne dla sprawy argumenty wnioskodawcy. Powinno także przedstawiać wywód prawny,z którego będzie można w sposób jednoznaczny wywnioskować, dlaczego stanowisko wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe i jakie względy przemawiają za przyjęciem stanowiska organu. Za nieprawidłowe uznaje się takie działanie organu podatkowego, w którym nie wyjaśnia on w sposób precyzyjny i przekonujący, dlaczego stanowisko strony jest nieprawidłowe, przez nie odniesienie się do przedstawionych we wniosku argumentów (zob. K. Teszner (w:) Ordynacja podatkowa. Tom I. Zobowiązania podatkowe. Art. 1-119zzk. Komentarz aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2023, art. 14c). Zauważyć należy, że z samej dyspozycji art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że uzasadnienie prawne, jako składnik interpretacji indywidualnej nie może być ani lakoniczne, ani wybiórcze. Wskazuje się więc, że uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § Ordynacji podatkowej, musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczegow opisanym stanie faktycznym te, a nie inne, przepisy znajdują zastosowanie,a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie.Odesłanie przy tym, zawarte w art. 14h Ordynacji podatkowej, do odpowiedniego stosowania przepisu art. 121 § 1 tej ustawy, określającego zasadę zaufania do organów podatkowych, nakłada dodatkowo na organy obowiązek odniesienia się do wszystkich istotnych dla interpretacji (wykładni) argumentów wnioskodawcy, o ile stanowisko wnioskodawcy uznane zostało za nieprawidłowe. Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów powoduje, że z treści uzasadnienia indywidualnej interpretacji powinno i wynikać, że wszystkie istotne, dla sprawy argumenty wnioskodawcy zostały rozważone przez organ. Organ podatkowy powinien uzasadnić stawianą tezę przy użyciu argumentacji prawnej, w sposób, który pozwalałby wnioskodawcy (a także sądowi administracyjnemu kontrolującemu zasadność skargi) poznać przyczyny, dlaczego argumentacja zawarta we wniosku została uznana za nieprawidłową. Bezwzględnym wymogiem jest przy tym, aby interpretacja podatkowa była jednoznaczna (por. wyrok NSA z 19 października 2021 r. sygn. akt II FSK 365/19; CBOSA).Zdaniem sądu, stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej interpretacji nie odpowiada powyższym standardom. Autor skargi trafnie opisał deficyty uzasadnienia zaskarżonej interpretacji indywidualnej.W zaskarżonej interpretacji organ zajął stanowisko, według którego urządzenia mobilne (przesuwne) mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle, ale mogą też nie być budowlami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.Wbrew wyżej opisanym wymogom interpretacji stanowisko to, jak trafnie wskazano w skardze jest niejednoznaczne. Jest to stwierdzenie sprzeczne z istotą indywidualnej interpretacji podatkowej i skarżąca w tym zakresie nie uzyskała odpowiedzi na zadane pytanie. Organ z jednej strony bowiem uznaje za nieprawidłowe w całości stanowisko skarżącej, którego elementem było m.in. twierdzenie, że transformatory i rozdzielnice mobilne/przesuwne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ani jako budynki, ani jako budowle,a jednocześnie stwierdza, że te transformatory i rozdzielnice mogą nie podlegać opodatkowaniu, czyli ze stanowisko skarżącej w tym zakresie może być prawidłowe. Jest to sprzeczność i niepewność niedopuszczalna w treści indywidualnej interpretacji podatkowej. Urzędowe wskazanie prawidłowego stanowiska wrazz uzasadnieniem prawnym musi być na tyle jednoznaczne, aby podatnik mógł się do niego zastosować.Postępowanie o wydanie interpretacji prawa podatkowego charakteryzuje się tym, że organ nie dokonuje żadnych własnych ustaleń stanu faktycznego i nie jest uprawniony do jego modyfikacji, rekonstrukcji, czy też czynienia jakichkolwiek domniemań. Opiera się wyłącznie na opisie przedstawionym przez składającego wniosek o wydanie interpretacji. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego (art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 14h Ordynacji podatkowej, w sytuacji uznania podanych we wniosku danych za niewystarczające do zajęcia stanowiska, jedynym możliwym działaniem organu jest wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z 14 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 2385/20). Uwzględniając, że wnioseko wydanie interpretacji ma zawierać konkretny opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż stanowi podstawę do wydawania interpretacji indywidualnej - organ może uznać, że we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stan faktyczny/zdarzenie przyszłe zostało przedstawione w sposób nieprecyzyjny - to może w trybie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia. To obowiązkiem organu z mocy ww. przepisów jest to, aby podjąć czynności wyjaśniające, w sytuacji gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest sformułowany w sposób niewystarczający do jednoznacznej i wyczerpującej oceny prawnej przedstawionego w nim zagadnienia.W niniejszej sprawie przedstawione wyżej nieprawidłowości powodują, że interpretacja, nie spełnia przede wszystkim funkcji gwarancyjnej. Wymaga wyjaśnienia, że funkcję gwarancyjną należy postrzegać jako formę ochrony prawnej udzielonej podatnikowi, który zastosował się do wykładni przepisów prawa przedstawionej w wydanej - na jego wniosek – interpretacji podatkowej.W praktyce ocena stanowiska wnioskodawcy powinna sprowadzać się do jednoznacznego i konkretnego wskazania, czy jego stanowisko w sprawie przedstawione we wniosku jest prawidłowe, czy też jest nieprawidłowe. W niniejszej sprawie takiego konkretnego stanowiska w stosunku do części opisanych przez wnioskodawcę w stanie faktycznym urządzeń, zabrakło.Uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej, spełniające wymagania wynikające z art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać nie tylko przytoczenie przepisów prawa, na których organ oparł swoje stanowisko, ale również wyjaśnienie znaczenia tych przepisów w kontekście podanego przez stronę stanu faktycznego, ze wskazaniem jego istotnych znamion. Z uzasadnienia prawnego interpretacji powinien wynikać tok rozumowania organu interpretacyjnego, który doprowadził z jednej strony do zanegowania stanowiska wnioskodawcy, a z drugiej strony do przyjęcia przez organ stanowiska odmiennego. Tego zaś nie uczynił organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.W zaskarżonej interpretacji organ nie przywołał nawet, w sposób prawidłowy, przepisu definiującego w nowym stanie prawnym (po 1 stycznia 2025 r.) budowlę,tj. przepisu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Co istotne zarzut ten dotyczy przepisu podstawowego w kontekście przedmiotu interpretacji: opodatkowanie podatkiem od nieruchomości transformatorów i rozdzielnic. Zgodnie z powołaną regulacją budowla oznacza:a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową- wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.Organ natomiast na stronie 5 zaskarżonej interpretacji, w punkcie V. Stan prawny obowiązujący od 1 stycznia 2025 r. podaje natomiast, że: "Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowlą jest: a) obiekt niebędący budynkiem wymienionyw załączniku nr 4 do ustawy, b) urządzenie budowlane tj. przyłącze oraz inne urządzenie techniczne bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,c) pod warunkiem, że zostało wzniesione w wyniku robót budowlanych.Organ dokonuje zatem własnej systematyki przywołanego przepisu, co czyni jego stanowisko niezrozumiałym i odbiegającym od stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji. Na stronie8 zaskarżonej interpretacji organ stwierdza bowiem, że "transformatory i rozdzielnice, z wyjątkiem urządzeń mobilnych w zakresie, w jakim nie spełniają przesłanki wzniesienia w wyniku robót budowlanych, stanowią inne urządzenia techniczne bezpośrednio związane z liniami elektroenergetycznymi wymienionymi w załączniku nr 4 do ustawy, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem oraz wzniesione w wyniku robót budowlanych, a tym samym stanowią budowlew rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych." Z treści przywołanego wyżej przepisu wynika natomiast, że przepis art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. w brzmieniu po 1 stycznia 2025 r. definiuje jako budowlę elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłączniew zakresie ich części budowlanych. Istotne natomiast jest, że przedmiot interpretacji nie dotyczy obiektów będących przedmiotem zaskarżonej interpretacji.Należy zgodzić się ze skarżąca, że prawidłowa wykładnia art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) i art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. prowadzi do wniosku, że urządzenie techniczne może stanowić budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. podlegającą opodatkowaniu jako urządzenie budowlane, albo budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) u.p.o.l. podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wyłącznie w zakresie części budowlanych, ale nie może stanowić budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) w związku z literą c) u.p.o.l.,tj. w rozumieniu obu tych przepisów jednocześnie.Przywołana przez organ błędnie regulacja art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zrodziła kolejne niejasności. Na stronie 7 zaskarżonej interpretacji organ wskazał bowiem, że "zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) u.p.o.l. budowlą jest również inne urządzenie techniczne bezpośrednio związane z obiektem wymienionym w załączniku nr 4 oraz niezbędne do jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, pod warunkiem spełnienia przesłanki określonej w lit. c). Takiej treści i takich warunków natomiast, ani w art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. b) u.p.o.l., ani w ogóle w art. 1a ust. 1 pkt. 2 tej ustawy nie ma.W konsekwencji interpretacja tej treści nie może zostać uznana za interpretację spełniającą wymogi określone art. 14c Ordynacji podatkowej i w tym zakresie narusza tą regulację. Skarżąca nie wiedziałaby i nie potrafiłaby w oparciuo treść interpretacji ustalić, czy, które i w jakim zakresie wskazywane przez nią transformatory oraz rozdzielnice podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Już powyżej opisane nieprawidłowości stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej interpretacji. Sąd stwierdza ponadto, że zaskarżona interpretacja zawiera jedynie bardzo ogóle tezy dotyczące wykładni analizowanego przepisu oraz przepisu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. definiującego roboty budowlane. Definicję istotną w kontekście kwalifikacji transformatorów jako budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ nie dokonał tu praktycznie żadnej interpretacji, ograniczając się do stwierdzenia, że zgodnie z powołaną regulacją roboty budowlane obejmują montaż. Podczas gdy pełna regulacja tego przepisu brzmi: "roboty budowlane - prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418)."Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji nie można się również dowiedzieć dlaczego zdaniem organu okoliczność, że linie elektroenergetyczne funkcjonują w ramach tzw. sieci zakładowej i zlokalizowane są wyłącznie na terenie jednego przedsiębiorcy, nie pozbawia ich cech budowli wymienionej w załączniku nr 4 do ustawy. Odniesienie się i wyjaśnienie tej kwestii jest szczególnie istotne, ponieważ według wnioskodawcy zakładowa sieć elektroenergetyczna nie jest linią elektroenergetyczną.Wymaga podkreślenia, że brak uzasadnienia prawnego, w rozumieniu art. 14c Ordynacji podatkowej, może polegać nie tylko na całkowitym braku argumentacji prawnej, ale również, tak jak w niniejszej sprawie, na przytoczeniu w interpretacji jedynie ogólnych tez dotyczących wykładni analizowanego przepisu, a także na braku stanowiska co do całości przedstawionego we wniosku problemu.Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby przerzucenie na sąd orzekający w sprawie ciężaru uzasadnienia prawidłowości przyjętego przez organ stanowiska, czy też zajęcia stanowiska w określonym zakresie.Ze względu na to, że sąd w dokonywaniu interpretacji nie może zastąpić organu interpretacyjnego, odnoszenie się na obecnym etapie postępowania, wobec stwierdzenia naruszenia przepisów proceduralnych, do zarzutów w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego, jest przedwczesne.Ponownie rozpoznając wniosek o udzielenie interpretacji organ powinien dokonać oceny stanowiska strony, przedstawionego we wniosku, z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Jeżeli, zdaniem organu, stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie pozwala na jednoznaczne zajęcie stanowiska w zakresie kwalifikacji urządzeń mobilnych opisanych we wniosku, organ powinien, na podstawie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia stanu faktycznego o elementy konieczne do przedstawienia jednoznacznego stanowiska.Z tych względów sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania, na które składają się: wpis od skargi – 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł w punkcie 2 wyroku sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw.z art. 205 § 1 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r., poz. 118).. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r., poz. 118).