Postanowienie - III OZ 249/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt III SPP/Gl 121/25 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt III SPP/Gl 121/25 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENI
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Olga Żurawska - Matusiak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
B.K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność trzech organów, w tym m. in. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej z 24 lutego 2025 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W treści skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu.Postanowieniem z 10 lutego 2026 r., III SPP/Gl 121/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Uzasadniając Sąd Wojewódzki wskazał, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, o której można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona.Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, WSA przytoczył art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1335 ze zm.), zgodnie z którym dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Z kolei art. 7 ust. 1a stanowi, że organ ten do wydawania decyzji w tym zakresie może upoważnić inną osobę. WSA podkreślił, że takie upoważnienie nie przenosi kompetencji do wydania decyzji, która wynika z ustawy, co więcej dotyczy ono nie innego organu a konkretnej osoby, w tym wypadku kierownika ośrodka pomocy społecznej. Ewentualna bezczynność może dotyczyć zatem właściwego ustawowo organu (w tym wypadku Prezydenta Miasta [...]) a nie osoby upoważnionej do wydania decyzji.Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie oraz przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżone postanowienie jest nieczytelne, niejasne i niezrozumiałe, co uniemożliwia skarżącej obronę swoich praw. Dalej wskazała, że uzasadnienie zawiera niespójne i ogólne informacje uniemożliwiające ustalenie stanu faktycznego sprawy. Zdaniem skarżącej taki sposób sporządzenia uzasadnienia narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.Trafnie zauważył w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Wojewódzki, że oczywista bezzasadności skargi zachodzi, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi. Prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2008 r., I OZ 273/08 oraz z 14 lutego 2012 r., II GZ 41/12, z 24 listopada 2015 r., I OZ 1534/15; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572, M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 980, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). Oznacza to, że w przypadku, gdyby nawet sytuacja materialna strony uzasadniała przyznanie prawa pomocy, to stwierdzenie przez sąd, że w danej sprawie mamy do czynienia z "oczywistą bezzasadnością" skargi powoduje odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2005 r., II OZ 140/05).W rozpoznawanej sprawie podzielić należy argumentację Sądu pierwszej instancji, że ewentualna bezczynność może dotyczyć właściwego ustawowo organu (w tym wypadku Prezydenta Miasta [...]) a nie osoby upoważnionej do wydania decyzji - Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Ze skargi wniesionej przez skarżącą wynika, że zaskarżyła bezczynność trzech organów, w tym także bezczynność Prezydenta Miasta [...] co jest przedmiotem odrębnego postępowania.W tej sytuacji prawo pomocy w postaci przyznania pełnomocnika z urzędu skarżącej nie przysługuje.Odnosząc się do pozostałych zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że wykraczają one poza przedmiot zaskarżonego postanowienia.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.., orzekł jak w postanowieniu.