Postanowienie - III OZ 235/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Sz 87/26 w sprawie wniosku O. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. nr XXV/263/2025 z dnia 27 listopada 2025 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na rozOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Sz 87/26 w sprawie wniosku O. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. nr XXV/263/2025 z dnia 27 listopada 2025 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na roz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
uchwała rady gminy
Role w sprawie
płatnik składek / pracodawca
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Jakimowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 marca 2026 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez O. S. (dalej także jako: skarżąca) uchwały Rady Miejskiej w K. nr XXV/263/2025 z dnia 27 listopada 2025 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną.Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wyrażenie przez radę zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radną bezpośrednio nie wpływa na zmianę jej sytuacji prawnej czy faktycznej, gdyż taka uchwała nie rozstrzyga o rozwiązaniu stosunku pracy z radną, a powołane we wniosku argumenty o charakterze ekonomicznym nie będą bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej uchwały.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w K. oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej uchwały nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub nie wywoła trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy takowe spowoduje.Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia wskazała, że nie zgadza się z twierdzeniami Sądu I instancji, gdyż wykonanie uchwały polega na stworzeniu pracodawcy realnej i bezpośredniej możliwości rozwiązania stosunku pracy ze skarżącą, co w praktyce stanowi pierwszy i niezbędny etap prowadzący do jej zwolnienia. Zdaniem skarżącej wskazywane przez nią skutki nie mają charakteru jedynie potencjalnego, ale realny, aktualny i wysoce prawdopodobny. Ponadto w ocenie skarżącej Sąd I instancji pominął, że uchwała ta stanowi warunek sine qua non podjęcia przez pracodawcę decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy ze skarżącą, co w praktyce oznacza uruchomienie mechanizmu prowadzącego bezpośrednio do utraty zatrudnienia.Zdaniem skarżącej realizacja uchwały w toku postępowania sądowego doprowadzi do powstania po stronie skarżącej konkretnych i rzeczywistych skutków o charakterze majątkowym, życiowym oraz zdrowotnym; będzie to w pierwszej kolejności utrata zatrudnienia, a w konsekwencji utrata podstawowego źródła dochodu. Skarżąca wskazała, że obecnie, z uwagi na długotrwałą niezdolność do pracy, otrzymuje świadczenie obniżone do poziomu 80% wynagrodzenia i nie otrzymuje premii miesięcznych ani kwartalnych, które wcześniej stanowiły stały składnik jej wynagrodzenia. W ocenie skarżącej utrata zatrudnienia w czasie trwania postępowania doprowadzi do utraty płynności finansowej, braku możliwości terminowego regulowania podstawowych zobowiązań oraz realnego zagrożenia dla stabilności bytowej skarżącej i jej dziecka.Skarżąca dodatkowo podniosła, że wykonanie uchwały w czasie trwania procesu wywoła konkretne skutki zdrowotne, a to z uwagi na fakt, że skarżąca pozostaje w trakcie wielospecjalistycznego leczenia, rehabilitacji oraz dalszej diagnostyki, ponosząc stałe koszty leków, badań i dojazdów do placówek medycznych. Zdaniem skarżącej utrata zatrudnienia i dochodu w obecnym stanie zdrowia doprowadzi do pogłębienia stresu, nasilenia istniejących problemów zdrowotnych oraz może utrudnić lub uniemożliwić kontynuowanie leczenia i rehabilitacji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) dalej jako: p.p.s.a. Przesłankami wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym koniecznym jest wykazanie zaistnienia okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona zaskarżonym rozstrzygnięciem.Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, ale również tych wynikających z akt sprawy. Na wnioskodawcy spoczywa jednak obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Pierwszoplanową rolę ogrywa bowiem wola strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania aktu, a więc to argumentacja wniosku będzie miała istotne znaczenie przy rozstrzyganiu o jego zasadności.W zawisłej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Należy podkreślić, że wyrażenie przez radę zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radnym bezpośrednio nie wpływa na zmianę sytuacji prawnej czy faktycznej radnego, gdyż uchwała taka nie rozstrzyga o rozwiązaniu ani o konieczności rozwiązania stosunku pracy z radnym, ale usuwa formalną przeszkodę rozwiązania stosunku pracy, stanowiąc jedynie o takiej możliwości i dając odpowiednie uprawnienia pracodawcy do oceny przyczyn rozwiązania stosunku pracy.Nie są więc trafne twierdzenia skarżącej, jakoby podjęcie przez radę uchwały w zakresie zgody na rozwiązanie umowy z radną wpływało aktualnie, realnie i bezpośrednio na jej sytuację ekonomiczną oraz zdrowotną. Fakt ewentualnej utraty zatrudnienia i ograniczenia możliwości zarobkowych nie wiąże się automatycznie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Skutki prezentowane przez skarżącą, szczególnie w wymiarze ekonomicznym, są skutkami możliwymi, potencjalnymi, które to jednak nie są bezpośrednio związane z podjęciem przez radę uchwały.Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.