Postanowienie - IV SAB/Wr 424/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 22 czerwca 2026
Teza
Umorzono postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE W dniu 26 marca 2026 r. (data wpływu do organu) V. S. (dalej: skarżąca), działając poprzez profesjonalnegoUmorzono postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE W dniu 26 marca 2026 r. (data wpływu do organu) V. S. (dalej: skarżąca), działając poprzez profesjonalnego
Data orzeczenia
22 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Ewa Kamieniecka
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
UZASADNIENIE
W dniu 26 marca 2026 r. (data wpływu do organu) V. S. (dalej: skarżąca), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego do organu w dniu 24 maja 2024 r.W piśmie z dnia 13 kwietnia 2026 r., które w dniu 7 maja 2026 r. wpłynęło do Sądu wraz z odpowiedzią organu na skargę i aktami sprawy, pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w powołanym wyżej przepisie.Czynność procesową pełnomocnika skarżącej - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierałaby elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe. Sąd stwierdził, że w wyniku cofnięcia skargi oraz umorzenia postępowania w obrocie prawnym nie pozostanie akt dotknięty jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (chodzi o przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2026 r. poz. 1691, lub w innych przepisach).Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.