Postanowienie - I SAB/Bd 68/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 22 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południe w Bydgoszczy w przedmiocie niewydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 maja 2026 r. do tut. Sądu skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południew Bydgoszczy w zwOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południe w Bydgoszczy w przedmiocie niewydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 maja 2026 r. do tut. Sądu skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południew Bydgoszczy w zw
Data orzeczenia
22 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Mirella Łent
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 28 maja 2026 r. do tut. Sądu skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południew Bydgoszczy w związku ze złożonym przez nią zawiadomieniem z dnia 2 października 2025 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stanowiącego przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków oraz poświadczenie nieprawdy przez K. Z.. Wniosła przy tym o zobowiązanie Prokuratora do wydania postanowienia w sprawie jej żądania. Załączyła zawiadomienie skierowane do Prokuratora z 2 października 2025 r., w którym przywołuje art. 304 § 1 Kodeksu postępowania karnego oraz art. 231 Kodeksu karnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekaniew sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych przypadkach, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jest to jedyna kompetencja, jaką można odnaleźć w przepisach obejmująca żądanie skarżącej, tj. bezczynność, niemniej w sprawie chodzi o bezczynność Prokuratora, a wskazane przepisy dotyczą kontroli administracji publicznej i jej działania w ramach prawa administracyjnego. Nawet tak szerokie ujęcie przyjęte przez Sąd nie obejmuje działań Prokuratora w ramach jego kognicji ścigania przestępstw i stania na straży praworządności (art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2026 r., poz. 810, t.j.). Skarżąca oczekując tego typu działań wskutek złożonego wniosku, występuje o czynność Sądu, do jakiej nie ma on prawa.Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Uznając zatem, że kontrola zarzucanej w skardze bezczynności Prokuratora Rejonowego nie mieści sięw zakresie właściwości orzekania przez sąd administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.