sygn. I OSK 170/25 22 czerwca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - I OSK 170/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 22 czerwca 2026

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 818/23 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr 1343/R/2023 w przedmiocie ograniczenia sOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 818/23 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr 1343/R/2023 w przedmiocie ograniczenia s
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono wniosek
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
odwołujący uczestnik postępowania apelujący / skarżący uczestnik
Data orzeczenia 22 czerwca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Jerzy Siegień
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 818/23 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr 1343/R/2023 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. oddala skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek uczestnika postępowania, P. [...] [...] sp. z o.o. z siedzibą w T., o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 818/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2023 r. nr 1343/R/2023 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.Skargę kasacyjną wywiodła M. B. (dalej jako: skarżąca lub skarżąca kasacyjnie), zaskarżając wyrok VIII SA/Wa 818/23 w całości, zarzucając wyrokowi naruszenie:1) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: ppsa) przez jego niezastosowanie i nieuchylenie skarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pomimo, że organy administracyjne niesłusznie uznały, że w stanie faktycznym sprawy spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz" U. z 2023 r., poz. 344 ze zm., dalej jako: ugn), w tym podstawowy warunek jakim jest należyte przeprowadzenie rokowań z właścicielem nieruchomości oraz pominięcie faktu, że w ulicy S. w odległości 3 m. od projektowanego gazociągu jest posadowiony gazociąg istniejący. Takie działanie organu spowodowało obrazę art. 6, art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako: kpa);2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 124 ust. 3 ugn (traktującego o rokowaniach) - w świetle tego przepisu, udzielanie zezwolenia na wykonanie gazociągu na działce będącej własnością skarżącego powinno być poprzedzone rokowaniami, do których zdaniem skarżącego w świetle obowiązujących przepisów w ogóle nie doszło, co miało niewątpliwie istotny wpływ na prowadzone postępowanie w tym jego wynik.Ponadto autor środka prawnego wniósł o uwzględnienie skargi kasacyjnej oraz, na podstawie art. 188 ppsa, o uchylenie skarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi na decyzję, ewentualnie na podstawie art. 185 § 1 ppsa o uchylenie skarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także, stosownie do art. 203 pkt 1 ppsa o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych i rozpoznanie skargi kasacyjnej bez przeprowadzania rozprawy.W odpowiedzi na skargę kasacyjną z 23 stycznia 2024 r., P. [...] [...] sp. z o. o. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości jako bezzasadnej oraz zasądzenie od strony skarżącej na rzecz uczestnika zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wskazano, że jest ona pozbawiona podstaw prawnych i faktycznych. W przedmiocie zarzutu naruszenia art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa wyjaśniono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił, iż zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ugn. W szczególności wykazano, że inwestycja realizuje cel publiczny zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R., ograniczenie prawa własności jest konieczne i proporcjonalne, a ponadto przeprowadzono rzeczywiste rokowania, których dokumentacja została dołączona do wniosku o wydanie decyzji przez Prezydenta Miasta R.. W przedmiocie zarzutu naruszenia art. 124 ust. 3 ugn Sąd I instancji prawidłowo uznał, zdaniem wnoszącego odpowiedź na skargę kasacyjną, że rokowania były rzeczywiste i nie miały charakteru pozornego. Ponadto P. [...] [...] sp. z o. o. stwierdziła, że w postępowaniu nie wykazano, aby organy administracyjne dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 6, art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona wnosząca skargę kasacyjną zrzekła się rozprawy, a strona przeciwna po doręczeniu skargi kasacyjnej nie zażądała, stosownie do art. 182 § 2 ppsa, przeprowadzenia rozprawy.Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 ppsa, można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 ppsa terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.Według art. 193 zdanie drugie ppsa, uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie określono zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydane orzeczenie, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed Sądem II instancji wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku przewidzianych w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zd. pierwsze ppsa. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Tak więc Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej.Ze skargi kasacyjnej wynika, że spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy w pierwszej kolejności oceny tego, czy w sprawie w ogóle odbyły się rokowania poprzedzające wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 ugn, a jeżeli tak, to czy zostały one przeprowadzone w sposób należyty.Odnosząc się do tej kwestii należy wyjaśnić, że podstawy materialnoprawne kontrolowanych decyzji stanowiły art. 124 ust. 1 i ust. 3 ugn, w myśl których starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.W orzecznictwie przyjmuje się, że strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 ugn nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań, za wyjątkiem obligatoryjnego ich zainicjowania. Ustawodawca nie formalizuje także momentu zakończenia rokowań, wobec czego mogą one zostać zakończone w dowolnym czasie, np. w sytuacji, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron, brak jest szans na zawarcie porozumienia. Podkreślić w tym miejscu też trzeba, że istotą rokowań jest ich dobrowolność i swoboda w przedstawianiu drugiej stronie swojej propozycji. Nie jest więc możliwe ani kontrolowanie w tym przypadku przez organ, a tym bardziej przez sąd administracyjny stron prowadzących te uzgodnienia, ani też wymaganie od nich, by negocjacje te spełniały jakieś bliżej nieokreślone warunki. Jeżeli strony poinformują się o wzajemnych stanowiskach i uznają propozycję drugiej strony za "nie do przyjęcia", należy uznać, że w takim przypadku rokowania miały miejsce, ale nie doprowadziły do wspólnego uzgodnienia wysokości należnego właścicielowi nieruchomości odszkodowania. Organ administracji - a za nim również sąd administracyjny - ustala jedynie fakt istnienia rokowań, nie bada zaś przyczyn braku zgody stron (zob. wyroki NSA z dnia: 19 marca 2025 r., sygn. akt I OSK 2635/23; 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt I OSK 2234/23; 22 października 2025 r., sygn. akt I OSK 2635/23).Zatem rokowania, o których mowa w art. 124 ust. 3 ugn, polegają na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie zgodnie z własną wiedzą i wolą. Rokowania nie oznaczają konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich postanowieniach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. W sytuacji, gdy druga strona (właściciel) stanowczo sprzeciwia się zaproponowanym warunkom wskazując, że są one nie do przyjęcia i przedstawia własne, ostateczne i jednoznaczne oczekiwania finansowe, które z kolei nie satysfakcjonują inwestora, ma on prawo uznać, że dalsze rokowania nie doprowadzą do uzyskania konsensusu. Proces ten nie może przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji w oparciu o art. 124 ust. 1 ugn. Strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 ugn nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań prócz obowiązku zainicjowania ich przez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zakończone w dowolnym czasie, chociażby gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć (wyrok NSA z 18 października 2024 r., sygn. akt I OSK 1372/21 i powołane tam orzecznictwo oraz literatura).Przenosząc na grunt rozpoznawanej sprawy powyższe rozumienie art. 124 ust. 3 ugn, w tym wykładnię pojęcia "rokowania", o których mowa w rzeczonym przepisie, należy wyjaśnić, że z treści decyzji Prezydenta Miasta R. nie wynika, żeby w sprawie były prowadzone rokowania w znaczeniu nadanym temu pojęciu w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych. Natomiast bez wątpienia fakt prowadzenia rokowań znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych i został odzwierciedlony w uzasadnieniu prawnym oraz faktycznym decyzji Wojewody [...] wydanej po przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym.Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że postępowanie w sprawie wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 ugn w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżących zostało zainicjowane wnioskiem z dnia 5 lipca 2022 r. który został wniesiony przez P. [...] [...] sp. z o.o. w związku z brakiem zgody współwłaścicieli tej nieruchomości na przeprowadzenie prac polegających na budowie sieci dystrybucyjnej. Natomiast w dniu 19 maja 2022 r., a więc w dacie poprzedzającej wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji przez Prezydenta Miasta R., do skarżących wystosowano prośbę o wyrażenie zgody na wejście na teren ich nieruchomości celem przebudowy sieci dystrybucyjnej. Co istotne, do tego pisma przewodniego została załączona "Umowa zobowiązująca do ustanowienia służebności przesyłu nr [...]" (załącznik nr 4 do wytycznych pozyskiwania tytułów prawnych). Przedmiotem ww. umowy było określenie zasad korzystania przez P. [...] [...] sp. z o.o. z nieruchomości skarżących w związku z planowaną budową sieci dystrybucyjnej o parametrach sprecyzowanych następnie we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne. W umowie określono m. in. zobowiązania współwłaścicieli nieruchomości, zasady rozliczeń czy kwestie związane z odszkodowaniem i warunkami płatności.W kolejnym kroku dnia 3 czerwca 2022 r. ponowiono do skarżących prośbę, tym razem za odpłatnością, o wyrażenie zgody na wejście na teren ich nieruchomości celem budowy sieci dystrybucyjnej. W piśmie tym wskazano, że całość kosztów budowy wraz z przywróceniem terenu do stanu pierwotnego ponosi P. [...] [...] sp. z o.o. Procedura wyrażenia zgody w pierwszym etapie polega na akceptacji "Oświadczenia", które zostało załączone do tego pisma. Przedmiotem "Oświadczenia" było m. in. wyrażenie zgody przez współwłaścicieli nieruchomości na odpłatne ustanowienie na rzecz P. [...] [...] sp. z o.o. i jej następców prawnych na czas nieoznaczony, służebności przesyłu obejmującego przede wszystkim zaprojektowanie, wybudowanie i posadowienie sieci dystrybucyjnej, czasowego zajęcia nieruchomości w celu wybudowania sieci dystrybucyjnej czy też korzystania z nieruchomości w zakresie niezbędnym do dystrybucji gazu. W "Oświadczeniu" określono ponadto kwotę wynagrodzenia proponowanego przez P. [...] [...] sp. z o.o. z możliwością wskazania żądania jednorazowego wynagrodzenia w wysokości wskazanej przez skarżących.Powyższe czynności polegające na przesłaniu skarżącym zarówno pisma przewodniego wraz z załączoną "Umową zobowiązującą do ustanowienia służebności przesyłu nr [...]", jak i "Oświadczeniem", wyczerpują znamiona przeprowadzenia rokowań w rozumieniu art. 124 ust. 3 ugn. Taki pogląd został wyrażony m. in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2025 r., sygn. akt I OSK 1767/22, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Wprawdzie można podnosić, że wskazane czynności miały charakter jednostronny, jednakże nie wyklucza to uznania ich za rokowania w rozumieniu art. 124 ust. 3 ugn (tak: wyrok NSA z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt I OSK 2635/23). Ponadto były one działaniami zgodnymi z chronologią opisaną normatywnie w art. 124 ust. 1-3 ugn, gdyż rokowania poprzedziły udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ugn. Natomiast skarżący co najmniej dwukrotnie sformułował negatywne stanowisko w tej kwestii w wiadomości e-mail oraz w piśmie z dnia 8 grudnia 2022 r. znajdujących się w aktach sprawy.Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego, prawidłowo wskazał, że działania P. [...] [...] sp. z o.o. podejmowane w stosunku do skarżących w sposób wystarczający potwierdzają fakt przeprowadzenia rokowań w rozumieniu art. 124 ust. 3 ugn. W konsekwencji z uwagi na faktyczne przeprowadzenie rokowań w niniejszej sprawie, które Sąd II instancji uznał ponadto za należycie przeprowadzone, zarzut naruszenia prawa materialnego okazał się nieusprawiedliwiony.Nie mógł zostać uwzględniony także zarzut naruszenia przepisów postępowania polegający na obrazie art. 6, art. 7, art. 77 i art. 80 kpa z uwagi na pominięcie faktu, że w ulicy S. w odległości 3 m. od projektowanego gazociągu jest posadowiony gazociąg istniejący. Mianowicie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym na etapie ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości dla potrzeb realizacji inwestycji celu publicznego nie ma już możliwości kwestionowania usytuowania przebiegu linii i obszaru na którym zaplanowano inwestycję. Zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przesądza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Analiza uciążliwości dla właściciela nie może wykraczać poza unormowanie art. 112 ust. 3 i art. 124 ugn. Organ w sprawie prowadzonej w trybie art. 124 ugn nie jest uprawniony do badania uciążliwości sieci dystrybucyjnej na konkretnej nieruchomości, gdyż taki obowiązek nie wynika z treści ww. przepisu. Kwestia ta jest badana w postępowaniu planistycznym, a także, jeśli wymagają tego przepisy szczególne, w postępowaniu, które kończy decyzja środowiskowa (zob. wyrok NSA z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt I OSK 1372/21 i powołane tam orzecznictwo).Wobec tego trafnie Sąd I instancji wskazał, że inwestycja celu publicznego w postaci sieci dystrybucyjnej została przewidziana na terenie działki skarżących w postanowieniach miejscowego planu zagoapodarowania przestrzennego, który jest aktem prawa miejscowego. Toteż tylko modyfikacja tych postanowień bądź ich usunięcie z obrotu prawnego mogłoby ewentualnie skutkować wydaniem decyzji negatywnej dla skarżących. Tym samym w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.W rekapitulacji należało więc stwierdzić, że skarga kasacyjna nie podważa zgodności z prawem zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, albowiem stawiane w niej zarzuty nie zostały oparte na usprawiedliwionych podstawach.W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek P. [...] [...] sp. z o. o. z siedzibą w T. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w tym zwłaszcza art. 204 p.p.s.a.), jak też żaden przepis szczególny, nie przewidują możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz uczestnika postępowania w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę..), jak też żaden przepis szczególny, nie przewidują możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz uczestnika postępowania w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę.