Postanowienie - II SAB/Go 123/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. - z dnia 23 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...]w przedmiocie rozpoznania złożonego przez nią w dniu [...] listopada 2025 r. wniosOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...]w przedmiocie rozpoznania złożonego przez nią w dniu [...] listopada 2025 r. wnios
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Przewodniczący
Grażyna Staniszewska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...]w przedmiocie rozpoznania złożonego przez nią w dniu [...] listopada 2025 r. wniosku dotyczącego przekazywania jej comiesięcznych zestawień wpłat (spłat) pożyczki, której jest stroną. W skardze podkreśliła, że jako strona umowy pożyczki ma pełne prawo do uzyskiwania informacji o stanie jej realizacji, w tym o dokonywanych wpłatach.W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skargę należało odrzucić.Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publiczneji stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (tzn. w przypadkach określonychw art. 3 § 2 pkt 1-4), jak również w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.,a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSAz 15 kwietnia 2008 r., II OSK 496/08).W przedmiotowej sprawie skarżąca K. Z. zarzuciła Burmistrzowi Miasta [...] nierozpoznanie złożonego przez nią w dniu [...] listopada 2025 r. wniosku o przekazywanie jej comiesięcznych zestawień spłat pożyczki, której jest stroną.Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu [...] stycznia 2018 r. pomiędzy Miastem [...], reprezentowanym przez [...], reprezentowaną przez A. R. i K. Z., została zawarta umowa pożyczki pieniężnej w wysokości 110 000 zł z przeznaczeniem na realizację zadania pn. "remont dachu oraz stropów". Nie ulega wątpliwości, że umowa powyższa ma charakter cywilnoprawny, zatem stosunek prawny zawiązany na podstawie tej umowy jest stosunkiem cywilnoprawnym. Oznacza to, że sprawy powstałe na tle tego rodzaju stosunku są sprawami cywilnymi, należącymi - w myśl art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r., poz. 468) - do właściwości sądów powszechnych.Uznać zatem trzeba, że w zakresie objętym treścią skargi K. Z. nie może skutecznie domagać się wydania decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), podobnie jak również żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt od 4 do 7 p.p.s.a. Brak jest też przepisów szczególnych, dopuszczających kontrolę sądów administracyjnych w tego rodzaju sprawach.W świetle powyższego należało uznać, że zaskarżona bezczynność nie należy do żadnej z kategorii spraw mieszczących się w zakresie objętym kognicją sądu administracyjnego, gdyż brak jest przepisu prawa zobowiązującego organ do wydania określonego aktu (decyzji, postanowienia) lub podjęcia czynności administracyjnejw sprawie indywidualnej.W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.