Postanowienie - IV SAB/Wr 399/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 23 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: C.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 10 III 2026 r. C. M., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez WojewodęOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: C.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 10 III 2026 r. C. M., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę
Data orzeczenia
23 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Gabriel Węgrzyn
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 10 III 2026 r. C. M., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowyi pracę.Pełnomocnika wezwano o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej, oznaczenie jej miejsca zamieszkania,a w razie jego braku – adresu do doręczeń oraz dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działaniaw imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z podaniem, którą jest z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawyz 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej: ppsa) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwanie doręczono pełnomocnikowi zastępczo przez upoważnionego pracownika w dniu 6 V 2026 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Skargę należało odrzucić.Stosowanie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b ppsa, pismo strony w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać poza warunkami określonymiw art. 46 § 1 pkt. 1-5 ppsa - ponadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Przy tym zaznaczyć trzeba, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 VII 2023 r., II GPS 3/22 – publ. CBOSA).Co więcej, zgodnie z art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według art. 35 § 1 ppsa, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny,a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.W świetle tego przepisu - status osoby jako pełnomocnika strony skarżącej - nie powinien budzić wątpliwości i wynikać musi z dokumentu pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 46 § 3 ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Dodatkowo zaznaczyć trzeba, żew orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, zgodnie z którym niezłożenie prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu (por. postanowienia NSA z: 22 VI 2020 r., II OZ 423/20 i 30 I 2020 r., II OZ 74/20 – publ. CBOSA).W myśl natomiast art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle zaś art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Zgodnie z art. 58 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianych braków skargi doręczono pełnomocnikowi dnia 6 V 2026 r. Jednak w wyznaczonym terminie braki te nie zostały uzupełnione. Skoro pełnomocnik, mimo stosownego wezwania, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowany do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. uchwała NSA z 2 II 2026 r. r., III OPS 2/25 publ. CBOSA).Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 ppsa..