Postanowienie - I SA/Gd 968/24 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 24 czerwca 2026
Teza
Odrzucono zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2024 r. nr 2201-IEW.4253.52.2024/UP w przedmOdrzucono zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2024 r. nr 2201-IEW.4253.52.2024/UP w przedm
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Marek Kraus
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 968/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2024 r. nr 2201-IEW.4253.52.2024/UP w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do października 2022 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku, oddalił skargę.Doręczenie stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu19 sierpnia 2025 r.W terminie ustawowym Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem tej skargi oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu celem popierania przedmiotowej skargi.Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 197/25 odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24.Doręczenie postanowienia z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 197/25 nastąpiło w dniu 6 listopada 2025 r. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od ww. postanowienia.Wskazać należy, że we wskazanym postanowieniu z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na niewywiązanie się z obowiązku przedstawienia w sposób niebudzący wątpliwości swojej sytuacji finansowej. Postanowienie to, po wniesieniu przez stronę sprzeciwu, zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24.Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Strony z uwagi na niespełnienie wymogu sporządzenia jej zgodnie z przymusem adwokacko-radcowskim.Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia oraz obowiązku jego sporządzenia przez adwokata, radcę prawnego zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. został doręczony Skarżącej w dniu 20 stycznia 2026 r.W ustawowo zakreślonym terminie Strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono rażącą obrazę art. 49 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co objawiło się odrzuceniem skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. miał obowiązek wezwać Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych przez sporządzenie, podpisanie i wysłanie jej skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, a czego pomimo obowiązku ustawowego nie uczynił.Skarżąca ponownie wniosła o udzielenie pomocy z urzędu przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 27/26 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24. Referendarz sądowy wskazał, że Spółka nie przedstawiła jakiejkolwiek dokumentacji, co oznacza, że nie wyjaśniła sytuacji finansowej w sposób pozwalający na uwzględnienie jej wniosku i zmianę oceny przedstawionej w prawomocnym postanowieniu o odmowie przyznania prawa pomocy.Po rozpatrzeniu sprzeciwu na powyższe postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 maja 2026 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego Odpis ww. postanowienia został doręczony Skarżącej dnia 28 maja 2026 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Zażalenie strony należało odrzucić.Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a.).Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Obowiązku tego nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2 i 2a w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.Przepis ten ustanawia tzw. przymus radcowsko-adwokacki przy sporządzaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona nie może sporządzić takiego zażalenia osobiście, chyba że należy do kategorii osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.W związku z zarzutami stawianymi w zażaleniu, Sąd podkreśla, że sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu.Jednocześnie należy wskazać, że doręczając odpis postanowienia z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/24, Skarżąca została pouczona, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego; do takiego rodzaju zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa.Na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i podpisane przez A. S., pełniącego funkcję członka zarządu spółki i z akt sprawy nie wynika, by osoba ta była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Stronę prawidłowo pouczono o obowiązku sporządzenia zażalenia z zachowaniem przymusu adwokacko - radcowskiego ( k. 94 akt sądowych).Z okoliczności sprawy nie wynika również, by osoba podpisująca powyższe zażalenie należała do osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.W związku z niedopełnieniem warunku, o jakim mowa w przywołanym przepisie, wniesione zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlega ono odrzuceniu.Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.