Wyrok - II SA/Gd 197/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 24 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz sądowy Patrycja Czupyt po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 11 lutego 2026 r., znak sprawy 010070/680/5056880/2025 w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargęOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz sądowy Patrycja Czupyt po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 11 lutego 2026 r., znak sprawy 010070/680/5056880/2025 w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący / ubezpieczony
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
24 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
W.S. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako: Prezes ZUS) z 11 lutego 2026 r.,nr 010070/680/5056880/2025 (postępowanie nr 560105974), utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin (dalej jako: ZUS) z 18 lipca 2025 r., o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na syna.Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:W piśmie ogólnym do organu I instancji z 19 czerwca 2025 r. (zatytułowanym "zażalenie") skarżąca wniosła o przyznanie jej świadczenia wychowawczego za okres od 6 lutego 2025 r. do 31 maja 2025 r. na syna urodzonego w dniu 6 lutego 2025 r. W piśmie tym strona wyjaśniła, że w dniu 18 lutego 2025 r. próbowała złożyć wniosek o świadczenie przez internet, lecz strona PUE ZUS nie działała. Nastąpiło automatyczne przekierowanie do systemu "Empatii" Wnioski.pl i tam złożyła wniosek. Nie było jednak możliwości wybrania, że świadczenie jest należne od 6 lutego 2025 r. – w pasku wyboru wyświetlała się tylko jedna możliwość, że wnioskuje się od czerwca 2025 r. Oczywistym dla skarżącej było, że musi wybrać taki właśnie okres, żeby dokończyć składanie wniosku. Skarżąca myślała, że wniosek został złożony poprawnie, a w czerwcu dostanie wyrównanie świadczenia za okres luty - maj. Skarżąca podkreśliła, że nie dostała żadnej informacji, iż wniosek jest źle wypełniony. Wskazała też, że po porodzie znajdowała się w bardzo złym stanie zdrowotnym, przebywała w szpitalu, została z dzieckiem sama, a jego ojciec nie płaci alimentów.Decyzją z 18 lipca 2025 r. ZUS odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia wskazując, że wnioskodawczyni nie zachowała terminu na złożenie wniosku - 3 miesięcy od dnia narodzin dziecka.W odwołaniu od tej decyzji strona ponownie podniosła, że wniosek złożyła przez internet w lutym, lecz ze względu na błąd na stronie internetowej, nie była w stanie zaznaczyć właściwego okresu świadczeniowego. Nikt nie poinformował jej, że wniosek jest źle wypełniony i nie otrzyma świadczenia od lutego, tylko do czerwca. Wobec tego odwołująca się wniosła o wypłatę jej należnego świadczenia od lutego do czerwca 2025 r. podkreślając, jak zła jest jej sytuacja zdrowotna, życiowa i finansowa.Decyzją z 11 lutego 2026 r. Prezes ZUS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.), dalej jako: "ustawa o pomocy państwa", prawo do świadczenia wychowawczego ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek do końca okresu na jaki ww. świadczenie jest przyznawane (okres świadczeniowy kończy się z dniem 31 maja). Natomiast, zgodnie z art. 18 ust. 2a ww. ustawy, jeżeli w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia się dziecka, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, prawo to ustala się od miesiąca urodzenia się dziecka do końca okresu, na jaki ww. świadczenie jest przyznawane. W przypadku złożenia wniosku po tym terminie, prawo do świadczenia wychowawczego ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, do końca okresu, na jaki ww. świadczenie jest przyznawane.Z akt sprawy wynika, że syn wnioskodawczyni urodził się w dniu 6 lutego 2025 r., natomiast wniosek o przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego na ww. dziecko złożono w dniu 19 czerwca 2025 r., tj. po upływie 3-miesiecznego terminu przewidzianego na złożenie wniosku w przypadku urodzenia się dziecka.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku W.S. wyjaśniła, że wniosek składała przez internet w marcu. Na stronie był błąd, który uniemożliwiał jej zaznaczenie właściwego okienka. W konsekwencji nie otrzymała świadczenia od lutego, tylko od czerwca. Wobec tego skarżąca wniosła o wypłatę jej zaległego świadczenia od lutego do czerwca 2025 r.W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS potwierdził, że w dniu 18 lutego 2025 r. strona złożyła wniosek sw-r, lecz na okres świadczeniowy trwający od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 roku. Informacją z 18 marca 2025 r. strona została poinformowana o przyznaniu jej prawa do świadczenia wychowawczego na okres trwający do 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r.Organ wyjaśnił, że na każdy z okresów świadczeniowych należy złożyć odrębny wniosek. Nie ma możliwości skorygowania wniosku o świadczenie wychowawcze na okres 1.06.2025/31.05.2026 ze wskazaniem okresu poprzedzającego, który mógł być objęty odrębnym wnioskiem na okres 1.06.2024/31.05.2025. Organ podkreślił też, że termin na złożenie wniosku o świadczenie wychowawcze jest terminem materialnym, który nie podlega przywróceniu i nie może być zmieniony lub przedłużony przez organ. W związku z tym nie ma znaczenia, z jakiej przyczyny lub powodów doszło do opóźnienia, jak również, czy wskazana przyczyna lub powody znajdują uzasadnienie w świetle przedstawionych okoliczności, ponieważ termin na złożenie wniosku nie podlega przywróceniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądowa kontrola legalności polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania(art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albow części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).Przy czym - stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy co do zasady nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionychw skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.Przeprowadzając kontrolę legalności zaskarżonej decyzji Prezesa ZUSz 11 lutego 2026 r. i poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin z 18 lipca 2025 r. Sąd doszedł do wniosku, że organy te zasadnie odmówiły skarżącej przyznania świadczenia wychowawczego za okres od 6 lutego 2025 r. do 31 maja 2025 r. z uwagi na to, że wniosek o przyznanie tego świadczenia został złożony po upływie 3 miesięcy od urodzenia dziecka (urodziny syna - 6 lutego 2025 r.; data złożenia wniosku 19 czerwca 2025 r.).W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania i wypłacenia tego świadczenia określa ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwaw wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2026 r. poz. 508), dalej jako: "ustawa". Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy, prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 czerwca do dnia 31 maja roku następnego. Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust. 1, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką, przysposobienia dziecka lub umieszczenia dziecka w domu pomocy społecznej (art. 18 ust. 2 ustawy). Dla niniejszej sprawy istotne znacznie ma również art. 18 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym: jeżeli w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką, przysposobienia dziecka lub faktycznego umieszczenia dziecka w domu pomocy społecznej lub w pieczy zastępczej, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, prawo to ustala się od miesiąca odpowiednio urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką, przysposobienia dziecka lub faktycznego umieszczenia dziecka w domu pomocy społecznej lub pieczy zastępczej do końca okresu, o którym mowa w ust. 1.W przypadku złożenia wniosku po tym terminie, prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, do końca okresu, o którym mowa w ust. 1.Z powyższego wynika, że przyznanie świadczenia wychowawczego na dany okres wymaga złożenia wniosku, przy czym ustawa określa początkowy i końcowy okres przyznania uprawnienia do tego świadczenia oraz wskazuje, kiedy należy złożyć wniosek na dany okres świadczeniowy. Skoro o prawie do świadczenia orzeka się wyłącznie na wniosek, a świadczenie przyznawane jest od momentu złożenia wniosku, to wniosek złożony po upływie okresu świadczeniowego uznać należy za bezskuteczny (por. wyroki NSA z 25 czerwca 2021, sygn. akt I OSK 334/21;z 21 września 2023 r., sygn. akt I OSK 1746/22, CBOSA).Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy Sąd zauważa, że skarżąca w piśmie z 19 czerwca 2025 roku ubiegała się o świadczenie wychowawcze za okres świadczeniowy 2024/2025, przy czym wyłącznie za miesiące luty-maj 2025 r., tj. od miesiąca urodzenia się jej syna do końca miesiąca tego okresu świadczeniowego. Jednak chcąc uzyskać owo świadczenie na syna urodzonego 6 lutego 2025 r., powinna złożyć wniosek do 6 maja 2025 r., tj. do 3 miesięcy od urodzenia się dziecka. Wniosek złożony po tej dacie nie mógł odnieść skutku w odniesieniu do okresu świadczeniowego 2024/2025, który skończył się 31 maja 2025 r. Jak zaś wynika z akt sprawy, skarżąca swój wniosek złożyła 19 czerwca 2025 r., a więc po zakończeniu okresu świadczeniowego 2024/2025 i po upływie 3 miesięcy od urodzenia się dziecka. Rozpatrując tak złożony wniosek organy zobowiązane były do wydania decyzji o odmowie przyznania świadczenia za okres luty-maj 2025 r., co też prawidłowo uczyniły.Prawidłowo przy tym organy wskazywały, że nie można było uwzględnić argumentacji strony dotyczącej tego, że w lutym 2025 r. złożyła już wniosek za przedmiotowy okres, lecz ze względu na problemy techniczne systemu PUE ZUS została przekierowana do systemu Empatia i za jego pośrednictwem złożyła wniosek, przy czym dotyczył on okresu od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r., bowiem tylko taką opcję dopuszczał ten system. W konsekwencji strona otrzymała świadczenie od czerwca 2025 r. bez wyrównania za okres luty-maj 2025 r. i w dniu 19 czerwca2025 r. ponowiła wniosek za ww. okres. Strona wskazywała, że nie ponosi winy za tę sytuację i powinna otrzymać wypłatę za luty-maj 2025 r. Natomiast zdaniem organów okoliczności te były bez znaczenia i nie sposób przyznać stronie świadczenia za miniony okres, za który wniosek został złożony za późno.Uznając prawidłowość twierdzeń organów wskazać należy, że w nauce prawa rozróżnia się terminy materialne oraz terminy procesowe. Terminem materialnym jest okres, w którym może nastąpić ukształtowanie praw lub obowiązków jednostkiw ramach administracyjnoprawnego stosunku materialnego. Terminem procesowym jest okres do dokonania czynności procesowej zarówno przez organ prowadzący postępowanie, jak i inne podmioty uczestniczące w postępowaniu. Ustalenie, czy dany termin jest terminem materialnoprawnym, czy procesowym, może niekiedy nastręczać sporych trudności. Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze zwraca się bowiem uwagę, że nie zawsze przy klasyfikacji terminu niezawodnym kryterium jest kryterium zamieszczenia normy prawnej określającej termin w ustawie materialnej czy ustawie procesowej postępowaniu (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 19, 2024, art. 57).Uchybienie terminowi procesowemu wywołuje skutek w płaszczyźnie procesowej przez uzależnienie skuteczności czynności procesowej od zachowania terminu. W razie uchybienia terminowi procesowemu obywatel może uchylić się od negatywnych skutków uchybienia poprzez instytucję przywrócenia terminu (zob.B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 19, 2024, art. 57). Inaczej jest w przypadku terminów materialnoprawnych, gdyż przepisy prawa nie przewidują możliwości przywrócenia terminu materialnoprawnego. Takie terminy podlegają przywróceniu tylko wyjątkowo i jedynie wówczas, gdy taką możliwość przewidują przepisy określające dany termin (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 22 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 529/12, LEX nr 1330108; wyrok NSA z 3.06.2014 r., sygn. akt II GSK 560/13, LEX nr 1488129).Tak więc, dokonując analizy terminów wskazanych w art. 18 i art. 21 ust. 3 ustawy o pomocy państwa należy stwierdzić, że termin na złożenie wnioskuo przyznanie świadczenia wychowawczego jest terminem materialnym, który nie podlega przedłużeniu, ani przywróceniu, w razie jego przekroczenia. Konsekwencją złożenia wniosku po 31 maja danego okresu świadczeniowego lub po upływie 3 miesięcy od urodzenia dziecka jest odmowa przyznania tego świadczenia. Nie ma przy tym znaczenia, z jakich powodów doszło do niezachowania terminu. Takie okoliczności bowiem mogłyby mieć znaczenie w przypadku przywracania terminu, to zaś – jak wskazano – nie jest możliwe w przypadku wniosków o świadczenie wychowawcze.Tak więc, organ rozpoznający wniosek o świadczenie wychowawcze bada wyłącznie jego terminowość, a w razie niezachowania terminu nie jest uprawniony do badania i uwzględnienia okoliczności, które doprowadziły do przekroczenia terminu, ani do przyznania prawa do świadczenia za okres, co do którego wniosek był spóźniony.Wobec tego nie ma znaczenia w niniejszej sprawie fakt, że w lutym, kiedy strona chciała złożyć wniosek, nie działała prawidłowo – według jej oświadczenia – strona PUE ZUS i musiała złożyć wniosek za pośrednictwem systemu Empatia, ten zaś nie pozwalał na wybranie wcześniejszego okresu świadczeniowego, niż aktualnie otwarty, w związku z czym strona złożyła wniosek za okres 2025/2026. Wniosek ten został przez organ rozpoznany prawidłowo, gdyż w terminie otwartym do składania wniosków za okres 2025/2026 organ otrzymał właśnie taki wniosek i zgodnie z nim przyznał stronie świadczenie od czerwca 2025 r. Organ nie miał przy tym obowiązku, jak twierdzi skarżąca, do informowania jej, że wniosek jest błędnie złożony, bowiem błędnie złożony nie był. Od dnia 1 lutego przyjmowane są wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na kolejny okres. Strona złożyła w dniu 18 lutego 2025 r. wniosek dotyczący okresu 2025/2026, dla którego już otworzyło się "okienko wnioskowe". Zatem taki wniosek był złożony prawidłowo. Fakt, że intencją strony było uzyskanie świadczenia również za poprzedni okres wnioskowy, obejmujący luty-maj 2025 r. nie świadczy o tym, iż wniosek z 18 lutego 2025 r. był złożony nieprawidłowo.Odnosząc się zaś do kwestii awarii systemu PUE ZUS w dniu 18 lutego 2025 r. i tego, że w jej efekcie strona musiała skorzystać z systemu Empatia, który nie umożliwiał jej wybrania wcześniejszego okresu świadczeniowego, niż aktualnie otwarty, należy zauważyć, że zgodnie z art. 13 ust. 5 ustawy wniosek i załączniki do wniosku są składane wyłącznie w postaci elektronicznej za pomocą:1) profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej "profilem informacyjnym";2) systemu teleinformatycznego banków krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych świadczących usługi drogą elektroniczną spełniających wymogi określone w informacji zamieszczonej na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;3) systemu teleinformatycznego utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny;4) systemu teleinformatycznego wskazanego w informacji, o której mowa w ust. 6.System, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 ustawy, to system Empatia, z którego skorzystała strona.Mając to na uwadze Sąd zauważa, że przepisy prawa stwarzają możliwość wyboru przez obywatela kanału, za pomocą którego chce złożyć wniosek. W związku z tym w sytuacji, gdy jeden z kanałów nie działa, obywatel może skorzystać z innego. Oczywistym jest przy tym, że każdy z dostępnych sposobów powinien umożliwiać taką samą funkcjonalność, lecz sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie wykazała, że system Empatia nie pozwala na takie same możliwości, jak "główny" system PUE ZUS, w szczególności w zakresie wniosków za inne okresy, niż aktualnie otwarty. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w systemie Empatia - przy składaniu wnioskuo świadczenie wychowawcze, przed otwarciem kreatora wniosku, pojawia się informacja, że wnioski o świadczenie wychowawcze na dany okres świadczeniowy można składać od 1 lutego roku, w którym zaczyna się dany okres świadczeniowy do 31 maja następnego roku. W pozostałych przypadkach lub do 3 miesięcy po terminie, wniosek możesz złożyć korzystając z PUE/eZUS dostępnego na stronie https://www.zus.pl/ezus/logowanie.Z powyższego wynika, że założeniem systemu Empatia było to, aby umożliwiał on przyjmowanie wniosków tylko na aktualny okres świadczeniowy, jednocześnie informując obywateli, że w innych przypadkach, tj. np. gdy obywatel wnioskuje o świadczenie na poprzedni okres, w związku z urodzeniem się dziecka w tym wcześniejszym okresie, w terminie 3 miesięcy od urodzenia się dziecka – konieczne jest skorzystanie z PUE/eZUS. Tak więc strona, składając w lutym wniosek za pośrednictwem systemu Empatia została poinformowana, że przyjmowane są już wnioski na nowy okres, a dla innych okresów należy skorzystać z PUE/eZUS. Wprawdzie, jak podawała, w tym dniu system ten nie działał, lecz z uwagi na to, że mogła wniosek ten złożyć w ciągu 3 miesięcy od urodzenia się dziecka (od 6 lutego 2025 r. do 6 maja 2025 r.), strona - należycie dbając o swoje interesy, mogła wniosek złożyć kolejnego dnia czy w innym dowolnym momencie w ciągu tych 3 miesięcy.Podsumowując całość rozważań Sąd doszedł do przekonania, że rozpoznając wniosek skarżącej o świadczenie wychowawcze za miesiące luty-maj 2025 r., złożony 19 czerwca 2025 r., tj. po upływie 3 miesięcy od dnia urodzenia się dzieckai po upływie okresu świadczeniowego 2024/2025, organy prawidłowo odmówiły przyznania tego świadczenia na wnioskowany okres, ze względu na złożenie wniosku po terminie. W tym zakresie prawidłowo organy badały wyłącznie terminowość wniosku, pozostawiając poza zakresem rozważań okoliczności, jakie doprowadziły do przekroczenia terminu. Ze względu bowiem na materialny charakter terminów, o których mowa w art. 18 i art. 21 ust. 3 ustawy o pomocy państwa, organy nie mogłyby potraktować pisma strony z 19 czerwca 2025 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o świadczenie za miesiące luty-maj 2025 r., bowiem termin ten nie podlega przedłużeniu, ani przywróceniu.W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę – jako niezasadną - oddalił.. skargę – jako niezasadną - oddalił.