Wyrok - I SAB/Po 203/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 25 czerwca 2026
Teza
Stwierdzono, że przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dnia 25 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Michał Ilski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Policji w przedmiocie wydanie pozwolenia na broń palną I. stwierdza, że Komendant Policji dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania; II. stwierdza, że przewlekłStwierdzono, że przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dnia 25 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Michał Ilski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Policji w przedmiocie wydanie pozwolenia na broń palną I. stwierdza, że Komendant Policji dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania; II. stwierdza, że przewlekł
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Kwota główna
89.035 zł · grzywna
Etap
skarga kasacyjna
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Role w sprawie
podejrzany
pokrzywdzony
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Michał Ilski
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono, że przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
UZASADNIENIE
Pismem z 02 września 2019 r. M. R. (dalej zwany również skarżącym) wystąpił do Komendanta Policji z wnioskiem o wydanie pozwolenia na 1 jednostkę broni palnej krótkiej do ochrony osobistej z jednoczesnym wydaniem 1 zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni. Wniosek ten wpłynął do wskazanego organu 06 września 2019 r.Pismem z 09 września 2019 r. skarżący został wezwany do przedłożenia oryginału dowodu wpłaty opłaty skarbowej lub jego uwierzytelnionej kopii.Pismem z 18 września 2019 r. skarżący przesłał dowody uiszczenia opłat skarbowych. Pismo to wpłynęło do organu 24 września 2019 r.Z notatki służbowej sporządzonej 25 września 2019 r. wynika, że wobec skarżącego nie toczyło się, ani nie toczy się żadne postępowanie karne, nie zmienił on adresu stałego zameldowania oraz sporządzono "KK – 25.09.2019 r.".Zawiadomieniem z 25 września 2019 r. poinformowano skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego. Wezwano przy tym skarżącego do uzupełnienia wniosku w zakresie rodzaju broni oraz wskazania dodatkowych okoliczności potwierdzających istnienie stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia dla życia i zdrowia. Ponadto tego samego dnia dokonano sprawdzenia skarżącego w policyjnych bazach danych, a także sporządzono zapytanie o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, pismo do jednostki terenowej Policji o wydanie opinii oraz pismo do Szkoły Policji w P. z prośbą o informację czy skarżący posiada przydzieloną broń służbową.Pismem z 04 października 2019 r. Komenda Powiatowa Policji w C. poinformowała o poczynionych ustaleniach. Pismem z 08 października 2019 r. Wydział Kadr Szkoły Policji w P. poinformował, że skarżący posiada na stanie broń służbową.Pismem z 11 października 2019 r. wezwano skarżącego o doprecyzowanie jego wniosku oraz poinformowano o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.23 października 2019 r. wydano postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania do 25 listopada 2019 r.Pismem z 24 października 2019 r. skarżący ustosunkował się do pisma z 11 października 2019 r. W piśmie tym skarżący poinformował jaką broń zamierza nabyć po uzyskaniu pozwolenia. Skarżący wskazał również od kiedy pracował w Policji oraz że wiele razy był obiektem bezpośrednich ataków na jego osobę jak również wiele razy niszczono umyślnie jego mienie. Wskazano, że wielu przestępców zaprzysięgło mu zemstę grożąc skarżącemu oraz jego rodzinie pozbawieniem życia. Wskazano, że zagrożenie życia i zdrowia skarżącego było tak realne i duże, że miał wręcz polecenie noszenia broni służbowej cały czas przy sobie. Skarżący wskazał również, że z początkiem 2020 r. zamierza przejść na emeryturę co znacząco pogorszy jego sytuację.Pismem z 7 listopada 2019 r. zwrócono się do skarżącego z prośbą o wskazanie przełożonych od których otrzymywał polecenia noszenia broni służbowej.25 listopada 2019 r. wydano postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania do 27 grudnia 2019 r. z uwagi na umożliwienie skarżącemu realizacji przysługujących uprawnień oraz dostarczenie informacji.Pismem z 30 listopada 2019 r. skarżący udzielił odpowiedzi na pismo z 7 listopada 2019 r. W piśmie tym wniesiono o zamianę prowadzącego postępowanie, jak również przeprowadzenie szeregu dowodów.Pismem z 11 grudnia 2019 r. Wydział Kontroli KWP w P. poinformował Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych tej Komendy o skardze skarżącego.Postanowieniem z 12 grudnia 2019 r. odmówiono wyłączenia z udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym policjantki prowadzącej sprawę.Tego samego dnia skierowano pismo do Komendy Powiatowej Policji w C. o udostępnienie m.in. dokumentacji z rejestrów RSD, RCS i RSOW dotyczącej spraw zgłoszonych przez skarżącego, a 13 grudnia 2019 r. wystąpiono o doprecyzowanie opinii w zakresie zagrożenia w miejscu zamieszkania skarżącego.Pismem z 17 grudnia 2019 r. Wydział Postępowań Administracyjnych KWP w P. udzielił odpowiedzi na pismo z 11 grudnia 2019 r. przesyłając w załączeniu notatkę służbową oraz stanowisko dotyczące postępowania administracyjnego w sprawie wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej do ochrony osobistej.Pismem z 18 grudnia 2019 r. Wydział Kontroli KWP w P. zwrócił się do Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych wskazanej Komendy z wnioskiem o nadesłanie kserokopii "postępowania administracyjnego" w sprawie wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej do ochrony osobistej. Wskazano, że powyższe jest niezbędne do udzielenia skarżącemu odpowiedzi. Odpowiedź na wskazane pismo została udzielona 19 grudnia 2019 r.Pismem z 20 grudnia 2019 r. Komenda Powiatowa Policji w C. poinformowała, że zagrożenie w miejscu zamieszkania skarżącego wynika jedynie z faktu odległości posesji od innych zabudowań i drogi lokalnej.27 grudnia 2019 r. wydano postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania do 27 stycznia 2020 r.Pismem z 09 stycznia 2020 r. Komenda Powiatowa Policji w C. poinformowała, że dokonano sprawdzenia w alfabetycznym wykazie podejrzanych, pokrzywdzonych i zawiadamiających o przestępstwie oraz w elektronicznym rejestrze e-RCDŚ, gdzie nie odnotowano skarżącego. Wskazano również, że dokonano podobnych sprawdzeń w sprawach o wykroczenia RSOW za okres ostatnich pięciu lat, gdzie także nie widnieje osoba skarżącego. Wskazano również, że dokonano sprawdzeń w archiwum pod kątem posiadania za lata 1990-2003 teczek operacyjnych oznaczonych jako [...], gdzie ustalono, że za wskazany okres teczki zostały wybrakowane po dziesięciu latach i ich obecny rejestr zaczyna się z rokiem 2009 r. Wskazano, że w Komendzie Powiatowej Policji w C. nie znajduje się żadna dokumentacja potwierdzająca obowiązek posiadania broni palnej przez skarżącego.Pismem z 10 stycznia 2020 r. Wydział Kontroli KWP w P. przesłał Naczelnikowi Wydziału Postępowań Administracyjnych wskazanej Komendy kopię odpowiedzi udzielonej skarżącemu pismem z 9 stycznia 2020 r.Pismem z 13 stycznia 2020 r. poinformowano skarżącego, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza w sposób niebudzący wątpliwości potrzeby posiadania pozwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej. Wskazano również, że niedostarczenie "wymienionego wyżej uzasadnienia we wskazanym terminie, może skutkować wydaniem decyzji administracyjnej niezgodnej z żądaniem strony".27 stycznia 2020 r. wydano postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania do 27 lutego 2020 r.3 lutego 2020 r. skarżący zapoznał się z materiałami prowadzonego postępowania administracyjnego oraz zgłosił uwagi na dowód czego sporządzony został protokół. Skarżący wskazał, że prosi o realizację wniosków dowodowych zawartych w piśmie z 03 listopada 2019 r. lub podanie przyczyn odmowy ich wykonania. Wskazano na brak wpisu przeglądania akt przez pracownika wydziału kontroli. Wskazano, że jeżeli były robione fotokopie akt to poproszono o podanie podstawy prawnej. Skarżący wskazał również, że ustalił nr sprawy zniszczenia (uszkodzenia) na jego szkodę pojazdu (II K [...], Ds [...], Ds [...]).Pismem z 06 lutego 2020 r. organ odniósł się do uwag skarżącego oraz przesłał skarżącemu odpisy postanowień z 06 lutego 2020 r. odmawiających uwzględnienia żądań dotyczących dopuszczenia wskazanych w nich dowodów.Pismem z 7 lutego 2020 r. Wydział Kontroli KWP w P. przesłał Naczelnikowi Wydziału Postępowań Administracyjnych wskazanej Komendy kopię skargi skarżącego datowanej na 30 stycznia 2020 r. celem wykorzystania w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.10 lutego 2020 r. sporządzono relację z przebiegu postępowania administracyjnego. W konkluzji omawianej relacji stwierdzono, że zebrany w trakcie postępowania materiał dowodowy oraz argumenty przedstawione przez skarżącego nie potwierdzają żeby w momencie składania wniosku istniało stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie dla zdrowia lub życia skarżącego. Wniesiono przy tym o wydanie przez Komendanta Policji decyzji odmownej.Pismem z 13 lutego 2020 r. Wydział Kontroli KWP w P. przesłał Naczelnikowi Wydziału Postępowań Administracyjnych wskazanej Komendy skargę skarżącego datowaną na 5 lutego 2020 r.Komendant Policji decyzją z 14 lutego 2020 r., nr [...] odmówił wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 14 marca 2020 r.Pismem z 28 lutego 2020 r. skarżący wniósł ponaglenie do Komendanta Głównego Policji wnosząc o wyznaczenie 14 dniowego okresu do zakończenia prowadzonego postępowania.Komendant Główny Policji postanowieniem z 24 marca 2020 r., nr [...] stwierdził, że Komendant Policji nie dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania.Pismem z 23 marca 2020 r. przesłano Naczelnikowi Wydziału Kontroli KWP w P. skargę skarżącego datowaną na 17 marca 2020 r.Pismem z 23 marca 2020 r. przesłano Naczelnikowi Wydziału Komunikacji Społecznej KWP w P. wnioski skarżącego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.Pismem z 17 marca 2020 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Policji z wnioskiem o uzupełnienie decyzji. Wniosek ten został uznany za odwołanie i przekazany do Komendy Głównej Policji. Wskazana Komenda odesłała następnie wniosek do Wydziału Postępowań Administracyjnych KWP w P. pismem z 03 kwietnia 2020 r.Pismem z 22 marca 2020 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z 14 lutego 2020 r.Komendant Policji postanowieniem z 3 kwietnia 2020 r. odmówił uzupełnienia swojej decyzji.Komendant Główny Policji postanowieniem z 29 maja 2020 r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania od decyzji Komendanta Policji z 14 lutego 2020 r.Pismem z 8 czerwca 2020 r. skarżący wniósł ponaglenie do Komendanta Głównego Policji.Pismem z 9 czerwca 2020 r. skarżący wniósł skargę do Komendanta Policji.Skarżący pismem z tego samego dnia wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.Pismem z 22 czerwca 2020 r. odniesiono się do ponaglenia skarżącego z 8 czerwca 2020 r.Komendant Główny Policji postanowieniem z 07 sierpnia 2020 r., nr [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.Skarżący pismem z 8 czerwca 2020 r. złożył skargę (oznaczoną jako zażalenie) na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 29 maja 2020 r. WSA w Warszawie wyrokiem z 29 stycznia 2021 r., II SA/Wa 1179/20 oddalił skargę.Skarżący wniósł również skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 07 sierpnia 2020 r. WSA w Warszawie wyrokiem z 23 kwietnia 2021 r., II SA/Wa 1920/20 uchylił zaskarżone postanowienie. Skarga kasacyjna od wskazanego wyroku została oddalona przez NSA wyrokiem z 09 kwietnia 2025 r., II GSK 2169/21.Pismem z 19 września 2025 r. Komenda Główna Policji poinformowała skarżącego, że 11 września 2025 r. wpłynęły akta jego sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 23 kwietnia 2021 r., II SA/Wa 1920/20. W piśmie tym wezwano skarżącego do podpisania odwołania. Skarżący udzielił odpowiedzi na to wezwanie pismem z 30 września 2025 r.Komendant Główny Policji postanowieniem z 9 października 2025 r., nr [...] przywrócił skarżącemu termin do wniesienia odwołania.Wskazany ostatnio organ decyzją z 30 października 2025 r., nr [...] uchylił w całości decyzję Komendanta Wojewódzkiego w Policji w P. z 14 lutego 2020 r. i przekazał sprawę wskazanemu organowi do ponownego rozpatrzenia.Akta sprawy wpłynęły do organu pierwszej instancji 4 listopada 2025 r.2 grudnia 2025 r. dokonano sprawdzeń w policyjnych bazach danych, sporządzono zapytanie o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, skierowano pismo do Szkoły Policji w P., oraz Komendy Powiatowej Policji w C..Postanowieniem z 04 grudnia 2025 r. wydłużono termin zakończenia postępowania do 05 stycznia 2026 r.Mailem z 11 grudnia 2025 r. Szkoła Policji w P. poinformowała, że skarżący nie pełni już służby w Policji. Został zwolniony ze służby na zaopatrzenie emerytalne 21 lutego 2020 r.Pismem z 17 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do przedłożenia aktualnych orzeczeń lekarskich i psychologicznych potwierdzających zdolność do dysponowania bronią oraz przesłania dodatkowych wyjaśnień uzasadniających ważną przyczynę posiadania broni palnej bojowej do celów ochrony osobistej, tj. istnienia stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia dla życia, zdrowia lub mienia. Pismo to zostało doręczone skarżącemu 29 grudnia 2025 r.Pismem z 20 grudnia 2025 r. Komenda Powiatowa Policji w C. poinformowała o wykonaniu czynności ze skarżącym. W załączeniu przesłano opinię o skarżącym wraz z notatką urzędową.Postanowieniem z 05 stycznia 2026 r. wyznaczono termin zakończenia postępowania do 05 lutego 2026 r. Następnie postanowieniem z 05 lutego 2026 r. wyznaczono termin zakończenia postępowania administracyjnego do 05 marca 2026 r.13 lutego 2026 r. sporządzono relację z postępowania, w której zaproponowano wydanie decyzji odmownej.Pismem z 17 lutego 2026 r. poinformowano skarżącego, że nadal nie przedłożył dodatkowych wyjaśnień uzasadniających potrzebę posiadania broni palnej bojowej do celów ochrony osobistej oraz nie przedłożył orzeczeń lekarskiego i psychologicznego potwierdzających zdolność do dysponowania bronią palną. Poinformowano o możliwości przedłożenia dokumentów oraz uzasadnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. W piśmie tym poinformowano również, że we wskazanym terminie możliwe jest zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym. Omawiane pismo doręczono skarżącemu 04 marca 2026 r.Postanowieniem z 5 marca 2026 r. wyznaczono nowy termin zakończenia postępowania do 07 kwietnia 2026 r.Skarżący wniósł pismo datowane na 11 marca 2026 r. oznaczone jako wnioski dowodowe. W piśmie tym odniesiono do kwestii badań lekarskich jak również sformułowano szereg wniosków, w tym szereg wniosków dowodowych.Postanowieniem z 19 marca 2026 r. organ odmówił uwzględnienia wskazanych w nim żądań dotyczących przeprowadzenia dowodów.Komendant Policji decyzją z 19 marca 2026 r., nr [...] odmówił skarżącemu wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej do celów ochrony osobistej. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 01 kwietnia 2026 r.Pismem z 23 marca 2026 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Skarga ta wpłynęła do Komendanta Policji 27 marca 2026 r. W skardze wniesiono o: stwierdzenie, że organ prowadzi postępowanie w sposób przewlekły, stwierdzenie że przewlekłość ma charakter rażący, stwierdzenie, że przewlekłość stanowi naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy, wymierzenie organowi grzywny, przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości 89.035 zł, stwierdzenie, że działanie organu narusza zasadę zaufania obywatela do państwa i organów władzy publicznej, zasądzenie kosztów postępowania i zastępstwa procesowego.W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że doszło do skrajnego przekroczenia ustawowych terminów, gdyż postępowanie trwa już ponad 6 lat i 7 miesięcy. Zaznaczono również, że sprawa była uprzednio przedmiotem sądowej kontroli.W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o oddalenie skargi w całości jak i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.W piśmie z 2 maja 2026 r. skarżący sprzeciwił się rozpoznaniu spawy w trybie uproszczonym oraz odniósł się do odpowiedzi na skargę. Do omawianego pisma załączono orzeczenie lekarskie skarżącego z 03 października 2024 r.W piśmie z 1 czerwca 2026 r. skarżący powtórnie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym oraz rozwinął dotychczasową argumentację.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Skarga okazała się częściowo zasadna.Rozstrzygnięcie sporu wymagało ustalenia czy w trakcie trwania postępowania administracyjnego prowadzonego przez Komendanta Policji z wniosku skarżącego o wydanie pozwolenia na broń palną zaistniał stan przewlekłości.Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.Zgodnie zaś z art. 149 § 1a powołanego aktu, jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Jak stanowi zaś art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.Na tle przytoczonych regulacji należy wyjaśnić, że bezczynność organu ma miejsce w sytuacji niezałatwienia sprawy w terminie określonym przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej w skrócie: "k.p.a."), ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. – dalej w skrócie: "O.p.") lub też przepisami szczególnymi, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. bądź też art. 140 § 1 O.p.Przez przewlekłość należy z kolei rozumieć prowadzenie postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. albo 140 O.p. Natomiast postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód [por. uchwała NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19]. Podkreślić przy tym należy, że w ramach rozpoznawania skargi na przewlekłość sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny podejmowanych w sprawie czynności oraz wydawanych rozstrzygnięć. W postępowaniu zainicjowanym omawianą skargą nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli przewlekłość. Rozpatrując skargę na przewlekłość postępowania sąd administracyjny nie weryfikuje w szczególności prawidłowości dokonywanej przez organ oceny dowodów, w tym dowodów przedłożonych przez stronę postępowania administracyjnego. Przy rozpatrywaniu skargi na przewlekłość postępowania sąd administracyjny nie może również weryfikować tego czy zasadnie wzywano skarżącego do przedłożenia orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Analiza tych zagadnień możliwa będzie podczas rozpatrywania ewentualnej skargi na decyzję. Wtedy to bowiem możliwa staje się kontrola sposobu w jaki załatwiono sprawę administracyjną, jak i kontrola merytorycznej poprawności postępowania poprzedzającego załatwienie sprawy.Analiza poddanego kontroli Sądu postępowania organu musi uwzględniać regulacje k.p.a.Stosownie do postanowień art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2).Stosownie do postanowień art. 35 wskazanej ustawy, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1).Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2).Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3).Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5).Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte 06 września 2019 r. Wskazanego dnia do Komendanta Policji wpłynął wniosek skarżącego wszczynający postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną.Pierwotnie postępowanie administracyjne prowadzone przez Komendanta Policji zakończono 14 marca 2020 r., tj. w dniu doręczenia skarżącemu decyzji wskazanego organu z 14 lutego 2020 r.W ocenie Sądu na tym etapie postępowania Komendant Policji wywiązywał się z obowiązków nałożonych na niego zasadą szybkości postępowania. W szczególności pomiędzy poszczególnymi podejmowanymi przez organ czynnościami nie sposób dopatrzyć się nieuzasadnionej zwłoki. W okresie, który upływał pomiędzy poszczególnymi podejmowanymi przez organ czynnościami analizowano nadsyłane przez skarżącego pisma, w tym także skargi składane w trybie działu VIII k.p.a.Istotne znaczenie ma przy tym fakt, że po doręczeniu skarżącemu decyzji Komendanta Policji z 14 lutego 2020 r., Komendant Główny Policji wydał postanowienie z 29 maja 2020 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz postanowienie z 07 sierpnia 2020 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.Skarga skarżącego na pierwsze ze wskazanych postanowień, tj. na postanowienie z 29 maja 2020 r. została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z 29 stycznia 2021 r., II SA/Wa 1179/20.Wskazany ostatnio Sąd wyrokiem z 23 kwietnia 2021 r., II SA/Wa 1920/20 uwzględnił jednak skargę skarżącego na wskazane powyżej postanowienie z 07 sierpnia 2020 r. Dostrzec przy tym należy, że od wskazanego wyroku została wywiedziona skarga kasacyjna, która została oddalona przez NSA wyrokiem z 09 kwietnia 2025 r., II GSK 2169/21. Zwrot akt sprawy do Komendanta Głównego Policji nastąpił 11 września 2025 r. W kontekście przedstawionych powyżej okoliczności należy dostrzec, że pomiędzy datą wydania przez WSA w Warszawie wyroku z 23 kwietnia 2021 r., II SA/Wa 1920/20, a datą wydania przez NSA wyroku z 09 kwietnia 2025 r., II GSK 2169/21 upłynęły prawie cztery lata. Na tle wskazanych okoliczności należy stwierdzić, że zarówno Komendant Policji jak również Komendant Główny Policji nie są gospodarzami postępowań sądowoadministracyjnych. Oceniając kwestię przewlekłości nie można przypisywać tym organom konsekwencji związanych ze zwłoką będącą efektem długotrwałości postępowań przed sądami administracyjnymi. Organy administracji publicznej są gospodarzami prowadzonych przez nie postępowań administracyjnych, nie zaś postępowań sądowoadministracyjnych toczonych przed sądami administracyjnymi. Podkreślić w tym kontekście należy, że z chwilą wpływu do Komendanta Głównego Policji skarg skarżącego na postanowienia z 29 maja 2020 r. oraz 07 sierpnia 2020 r. doszło do wszczęcia postępowań sądowoadministracyjnych. Akta administracyjne sprawy zostały zwrócone Komendantowi Głównemu Policji 11 września 2025 r. Dopiero od tej daty, Komendant Główny Policji uzyskał możliwość podejmowania dalszych czynności w prowadzonym przez niego postępowaniu administracyjnym.Po wydaniu przez Komendanta Głównego Policji decyzji kasacyjnej z 30 października 2025 r. akta sprawy wpłynęły do Komendanta Policji 4 listopada 2025 r.Jednoznacznie krytycznie należy ocenić, że pierwsze czynności w toku powtórnego postępowania zostały podjęte przez Komendanta Policji dopiero 2 grudnia 2025 r., a więc prawie miesiąc po otrzymaniu akt administracyjnych sprawy. Tego rodzaju zwłokę należy uznać za znaczną biorąc pod uwagę, że w świetle postanowień art. 35 § 3 k.p.a. termin miesiąca został przewidziany dla załatwienia spraw wymagających przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.W dalszej kolejności należy dostrzec, że wezwanie skarżącego do przedłożenia aktualnych orzeczeń lekarskich i psychologicznych potwierdzających zdolność do dysponowania bronią nastąpiło 17 grudnia 2025 r., podczas gdy informacja o zwolnieniu skarżącego ze służby na zaopatrzenie emerytalne została udzielona wiadomością e-mail z 11 grudnia 2025 r.20 grudnia 2025 r. Komenda Powiatowa Policji w C. poinformowała o wykonaniu czynności ze skarżącym. W załączeniu przesłano opinię o skarżącym wraz z notatką urzędową. Wskazane pismo wpłynęło do Komendanta Policji 23 grudnia 2025 r. Tymczasem "relacja z postępowania" została sporządzona dopiero 13 lutego 2026 r., a więc po ponad 7 tygodniach zwłoki. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że sporządzenie tego rodzaju dokumentu stanowi jedynie opis przebiegu postępowania, a tym samym nie wnosi ono nic nowego do sprawy.Poinformowanie skarżącego o nieprzedłożeniu przez niego dodatkowych wyjaśnień uzasadniających potrzebę posiadania broni oraz informującego o nieprzedłożeniu stosownych orzeczeń zostało sporządzone dopiero 17 lutego 2026 r. Tymczasem termin na wykonanie uprzedniego wezwania, tj. wezwania wystosowanego w piśmie z 17 grudnia 2025 r. upływał 12 stycznia 2026 r.Zestawienie powyższych okoliczności prowadzi do wniosku, że w sprawie wystąpił stan przewlekłości (pkt [...] sentencji).W takiej sytuacji stosownie do postanowień art. 149 § 1a p.p.s.a. rozważyć należało czy stwierdzona przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.W orzecznictwie stwierdza się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia, jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli również terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Poza tym, rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach powinno być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia [tak: wyrok NSA z 13 czerwca 2023 r., III OSK 1806/22]. Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia [por. wyrok NSA z 8 października 2025 r., III FSK 651/25].Powtórzyć w tym miejscu należy, że całkowity odstęp czasu jaki upłynął pomiędzy wszczęciem postępowania administracyjnego a wydaniem przez Komendanta Policji decyzji z 19 marca 2026 r. stanowi m.in. pochodną długotrwałości postępowania sądowoadministracyjnego ukierunkowanego na zweryfikowanie legalności postanowienia Komendanta Głównego Policji z 07 sierpnia 2020 r. Czas trwania postępowań sądowoadministracyjnych jest okolicznością niezależną od organów administracji publicznej. Powtórzyć w tym miejscu również należy, że w toku pierwotnego postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 14 lutego 2020 r. Komendant Policji wywiązywał się z obowiązków nałożonych na niego zasadą szybkości postępowania. Opisana powyżej zwłoka w podejmowaniu czynności procesowych miała miejsce w toku powtórnego postępowania prowadzonego przez wskazany organ w następstwie decyzji kasacyjnej Komendanta Głównego Policji z 30 października 2025 r. Stwierdzona przewlekłość nie miała jednak charakteru jaskrawego, nie była to przewlekłość o dużym ciężarze gatunkowym. Za tego rodzaju przewlekłość nie sposób uznać w szczególności tego, że pierwsze czynności w toku powtórnego postępowania zostały podjęte przez Komendanta Policji prawie miesiąc po otrzymaniu akt administracyjnych sprawy. O rażącej przewlekłości nie świadczy również wezwanie skarżącego do przedłożenia aktualnych orzeczeń lekarskich i psychologicznych 17 grudnia 2025 r. (podczas gdy informacja o zwolnieniu skarżącego ze służby na zaopatrzenie emerytalne została udzielona w wiadomości e-mail z 11 grudnia 2025 r.). Również zwłoka mająca miejsce pomiędzy otrzymaniem pisma Komendy Powiatowej Policji w C. z 20 grudnia 2025 r., a sporządzeniem 13 lutego 2026 r. "relacji z postępowania" nie może być uznana za jeden z najbardziej jaskrawych przypadków bierności organów. Analogicznie należało ocenić okoliczność sporządzenia 28 lutego 2026 r. pisma informującego skarżącego o nieprzedłożeniu przez niego dodatkowych wyjaśnień uzasadniających potrzebę posiadania broni oraz informującego o nieprzedłożeniu stosownych orzeczeń w sytuacji gdy termin na wykonanie uprzedniego wezwania, tj. wezwania wystosowanego w piśmie z 17 grudnia 2025 r. upływał 12 stycznia 2026 r.W ocenie Sądu kierując się powyższymi rozważaniami należało zatem uznać, że przewlekłość Komendanta Policji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt [...]. sentencji).Z uwagi na wydanie przez Komendanta Policji decyzji z 19 marca 2026 r. jak i następnie jej doręczenie skarżącemu 01 kwietnia 2026 r. należało orzec o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania Komendanta Policji do załatwienia sprawy. Żądanie w tym zakresie stało się bowiem bezprzedmiotowe z dniem doręczenia wskazanej decyzji. W konsekwencji w tym zakresie zachodził stan bezprzedmiotowości, o którym mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkujący w tym zakresie obowiązkiem umorzenia postępowania (pkt [...] sentencji).Rozpatrując wnioski skarżącego o wymierzenie organowi grzywny oraz przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej zwrócić należy uwagę na przytoczone powyżej postanowienia art. 149 § 2 p.p.s.a. Na tle wskazanego przepisu w orzecznictwie podkreśla się, że grzywna ma charakter przede wszystkim prewencyjny. Celem grzywny jest oddziaływanie mobilizujące i prewencyjne na organ, ale również represyjne, bowiem grzywna ma także stanowić karę za szczególnie naganny przypadek zwłoki. Jest ona dodatkowym środkiem dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie nagannych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, gdy oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona zamierzonego lub nieuzasadnionego racjonalnie lub prawnie unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę (w przywołanych przepisach użyto słowa "może"), czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zdyscyplinowania organu, który dopuszcza się bezczynności. Zarówno więc wymierzenie grzywny czy przyznanie sumy pieniężnej - nie jest obligatoryjne [por. wyrok WSA w Gdańsku z 14 listopada 2019 r., III SAB/Gd 58/19 oraz wyroki WSA w Białymstoku z 5 października 2019 r., II SAB/Bk 75/19 i z 11 października 2018 r., II SAB/Bk 97/18].W świetle powyższych kryteriów i okoliczności faktycznych sprawy Sąd uznał, że nie ma uzasadnionej potrzeby dyscyplinowania organu i stosowania środków represyjnych w postaci grzywny. Na moment orzekania przez Sąd, Komendant Policji załatwił już sprawę skarżącego wydając decyzję z 19 marca 2026 r. oraz doręczył ją skarżącemu 01 kwietnia 2026 r. Z poczynionych powyżej rozważań wynika przy tym, że stwierdzona w sprawie przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tych samych przyczyn w ocenie Sądu za bezzasadne należało uznać przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.Końcowo Sąd wyjaśnia, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W świetle brzmienia wskazanego przepisu możliwość rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie uproszczonym nie jest w żadnej mierze zależna od woli stron postępowania sądowoadministracyjnego. Odnosząc się do pisma procesowego skarżącego z 2 maja 2026 r. oraz 1 czerwca 2026 r. wskazać dodatkowo należy, że w toku postępowania przed sądem administracyjnym brak jest możliwości przeprowadzenia dowodu z przesłuchania pełnomocnika organu. Przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, na zasadach, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a.Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a, art. 161 § 1 pkt 3 orzeczono jak w pkt I-III sentencji. Na podstawie art. 151 powołanego aktu orzeczono, jak w pkt IV sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 200 § 1 p.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł.. Na kwotę zasądzonych kosztów składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł.