Postanowienie - I SA/Kr 384/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 25 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026r. nr 1201-IOP2-3.613.1.1.2026 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 27 kwietnia 2026r. (data nadania w placówce pocztowej) S.K. (dalej: "skarżący") zakOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026r. nr 1201-IOP2-3.613.1.1.2026 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 27 kwietnia 2026r. (data nadania w placówce pocztowej) S.K. (dalej: "skarżący") zak
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Waldemar Michaldo
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 27 kwietnia 2026r. (data nadania w placówce pocztowej) S.K. (dalej: "skarżący") zakwestionował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026r., nr 1201-IOP2-3.613.1.1.2026 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący wniósł skargę na decyzję nieostateczną, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w rozstrzygnięciu, że na zaskarżoną decyzję przysługuje odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Zdaniem organu, skarżący pominął przewidziany przepisami prawa tok instancyjny, nie wyczerpując środka odwoławczego, co stanowi przesłankę do stwierdzenia niedopuszczalności skargi. W ocenie organu, skarga powinna zostać uznana za przedwczesną i jako taka powinna podlegać odrzuceniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.Z kolei z treści art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.Warunkiem dopuszczalności skargi jest jednak istnienie w obrocie prawnym aktu lub czynności, podlegających kontroli sądu administracyjnego.Jak stanowi art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 powyższego przepisu).Wyjaśnić trzeba, że przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" należy rozumieć sytuację, kiedy strona postępowania administracyjnego lub podmiot na prawach strony złoży jeden z wyżej wymienionych, przysługujący od danego aktu, czy czynności, środek zaskarżenia. Nie ma znaczenia, czy środek zaskarżenia zostanie wniesiony przez skarżącego, czy przez inny legitymowany podmiot, w wielu wypadkach bowiem dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego powoduje potrzebę uruchomienia kontroli sądowej. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi więc przesłankę dopuszczalności skargi sensu stricto (por. H. Knysiak-Sudyka [w:] Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo, wyd. V, Warszawa 2021, art. 52). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja, bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym, choć oczywiście nie oznacza to, że w skardze nie można wnosić o uchylenie aktów go poprzedzających (por. postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, LEX nr 1079776).Na gruncie art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026r. poz. 622, dalej: "o.p.") postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. W postępowaniu podatkowym, prowadzonym w oparciu o regulacje Działu IV o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 220 § 1 o.p.). Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (art. 220 § 2 o.p.). Zgodnie z art. 248 § 2 pkt 1a o.p. właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia.Skoro skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 30 grudnia 2024r., nr 1223-SPO-.4103.27.2024, to właściwym w sprawie jest organ wyższego stopnia, jakim jest w tym przypadku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie.Należy jednak zauważyć, że zgodnie z treścią art. 221 § 1 o.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.Ponadto wskazać trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 30 grudnia 2024r., nr 1223-SPO-.4103.27.2024, a po jego rozpatrzeniu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, decyzją z dnia 20 kwietnia 2026r., nr 1201-IOP2-3.613.1.1.2026, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji.Zauważenia wymaga, że w pouczeniu załączonym do zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie poinformowano skarżącego, że przysługuje mu prawo do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.Wskazana decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2026r. Natomiast w dniu 27 kwietnia 2026r. skarżący złożył za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję.Skarżący pomimo prawidłowego pouczenia o odwołaniu nie złożył przedmiotowego środka zaskarżenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie.Ze względu na okoliczność, iż wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję organu pierwszej instancji z pominięciem etapu rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., Sąd uznał przedmiotową skargę za niedopuszczalną.Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.. postanowił, jak w sentencji.