Postanowienie - II SA/Wr 474/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 25 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SKO.WO/41/201/26 w przedmiocie odmowy wyłączenia Burmistrza Gminy i Miasta Lubomierz od załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE P. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę do WojewódzkieOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SKO.WO/41/201/26 w przedmiocie odmowy wyłączenia Burmistrza Gminy i Miasta Lubomierz od załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE P. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkie
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Wojciech Śnieżyński
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
P. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej: organ) z 15.04.2025 r. nr SKO.WO/41/201/26 w przedmiocie odmowy wyłączenia Burmistrza Gminy i Miasta L. od załatwienia sprawy. Postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia.W treści skargi skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz wstrzymanie jego wykonania, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że na ww. postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci skargi do sądu administracyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu.Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.Przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej jako: "p.p.s.a.", określają zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji pod względem legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, dalej jako: "k.p.a.", a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Uzupełnieniem wskazanych regulacji jest art. 5 p.p.s.a., który w pkt 1-5 wymienia rodzaje spraw, w których wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych.Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie, którym Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze, biorąc za podstawę art. 24-26 k.p.a., odmówiło wyłączenia Burmistrza Gminy i Miasta L. od załatwienia sprawy z wniosku A. C. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 domków letniskowych na terenie części działki nr [...] położonej w obrębie P., gmina L.Wskazać należy, że postanowienie w przedmiocie wyłączenia organu, wydawane na podstawie art. 24-26 k.p.a., jest postanowieniem niezaskarżalnym, o czym skarżący został w prawidłowy sposób pouczony.Jak wskazuje się w orzecznictwie, postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (zob. postanowienia NSA z 04.10.2012 r., sygn. akt II OSK 1911/12, z 28.08.2019 r., sygn. akt II OSK 2199/19).Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazać należy, że jego rozpoznanie uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do jego rozpoznania.., orzekł jak w sentencji postanowienia.Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazać należy, że jego rozpoznanie uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do jego rozpoznania.