Postanowienie - II SAB/Kr 125/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 26 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wójta Gminy Zawoja w przedmiocie dostępu do informacji publicznej na wniosek z dnia 18 lutego 2026 r. postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić M. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Do WoOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wójta Gminy Zawoja w przedmiocie dostępu do informacji publicznej na wniosek z dnia 18 lutego 2026 r. postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić M. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Do Wo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Małgorzata Łoboz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga M. B. na bezczynność Wójta Gminy Zawoja w przedmiocie dostępu do informacji publicznej na wniosek z dnia 18 lutego 2026 r.W skardze wskazuje on, że dnia 18 lutego 2026 r. drogą elektroniczną na adres mailowy Urzędu Gminy Zawoja: sekretariat@zawoja.ug.pl złożył podanie zawierające wniosek o udostępnienie następujących informacji publicznej t.j.:1. Całą dokumentację związaną z funkcjonowaniem lodowiska w Zawoi w sezonie 2024/20252. Wyszczególnienie wszystkich kosztów związanych z funkcjonowaniem lodowiska w w/w okresie.Do dnia sporządzenia niniejszej skargi, organ administracji publicznej nie udostępnił wszystkich żądanych informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 pkt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. WSA w Wyroku z dnia 22 sierpnia 2012 (sygn. akt II SAB/Lu 72/12) zauważył, że "o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można zatem mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 ustawy (przy uwzględnieniu wymienionych wyżej wyjątków) odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia." wystąpił z wnioskiem do Wójta Gminy Zawoja.Skarżący wskazuje, że nie otrzymał ani wnioskowanych informacji, ani decyzji o odmowie udostępnienia informacji odnoszącej się do złożonego przez niego wniosku z dnia 18.02.2026 r. Dnia 3.03.2026 otrzymał z Urzędu Gminy Zawoja pismo OS.1431.41.2026.KK podpisane przez wójta Gminy Zawoja, w którym potwierdzono fakt złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wójt poinformował Skarżącego, że "Gmina oczekuje na wydanie rozstrzygnięcia przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny." Przywołany przez wójta artykuł stanowi, że "Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". W sobie tylko znany sposób wójt Gminy Zawoja, na podstawie tego przepisu, wywiódł zależność między udostępnieniem informacji publicznej a przyszłymi rozstrzygnięciami WSA w sprawie jakichś innych wniosków. Oczywiście taka zależność nie istnieje, a bezczynność wójta Gminy Zawoja skutkująca - wbrew prawu - nieudostępnianiem informacji publicznej stanowi rażące naruszenie prawa.W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie.W uzasadnieniu wniosku organ akcentuje, że przedmiot niniejszej skargi pozostaje w ścisłym związku - wręcz jest tożsamy - z uprzednio wszczętymi postępowaniami sądowo administracyjnymi, w którym ocenie Sądu poddane zostały czynności organu dotyczące tego samego zakresu informacji publicznej. Niedopuszczalne jest prowadzenie równoległych postępowań sądowo administracyjnych dotyczących tego samego przedmiotu i opartych na tożsamym stanie faktycznym. W sytuacji gdy dana kwestia jest już objęta kontrolą sądu administracyjnego, brak jest podstaw do ponownego badania przez Sąd tych samych okoliczności w odrębnym postępowaniu zainicjowanym kolejną skargą dotyczącą de facto tego samego żądania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W ocenie organu Skarżący, kierując kolejne wnioski obejmujące ten sam zakres informacji, zmierza do obejścia prawa oraz do wykreowania stanu pozornej bezczynności organu, podczas gdy sprawa co do istoty pozostaje przedmiotem kontroli sądowej. Podkreślić należy, że prawo do informacji publicznej, choć ma charakter konstytucyjny, nie może być wykonywane w sposób prowadzący do nadużycia prawa procesowego ani do multiplikowania postępowań dotyczących tego samego zakresu żądania. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności, skoro kwestia udostępnienia wskazanych informacji jest już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Podkreślenia wymaga również, że Skarżący w bieżącym roku już pięciokrotnie złożył wnioski o udostępnienie informacji publicznych obejmujące tożsamy zakres informacji tj. dotyczących funkcjonowania lodowiska w Zawoi w sezonie 2024/2025.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Jak stanowi art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a."), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a tego przepisu.Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek.W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada z urzędu jej dopuszczalność, weryfikując, czy występują przesłanki uzasadniające jej odrzucenie, wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.W uchwale 7 sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Uchwała ta pozostaje wiążąca również dla Sądu rozpoznającego niniejszą skargę na mocy art. 269 p.p.s.a. W ocenie NSA zwrot mówiący o przeszkodzie w merytorycznym rozpoznaniu skargi, którym posłużono się w analizowanej uchwale, należy rozumieć, jako inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, co następuje.W przedmiotowej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony dnia 18 lutego 2026 r. W dniu 3 marca 2026 r. organ udzielił informacji w odpowiedzi na ten wniosek poinformował, że tożsamy wniosek Skarżącego M. B. został uprzednio złożony i stał się przedmiotem postępowania sądowo-administracyjnego i organ oczekuje na rozstrzygnięcie Sądu.Z urzędu Sądowi wiadomo, że chodzi o sprawę o sygn. akt II SA/Kr 91/26, w której w odpowiedzi na tożsamy wniosek Skarżącego z dnia 2 lutego 2026 r. organ udzielił odpowiedzi – wydał decyzję z dnia 29 stycznia 2026 r. znak OS.1431.1.4.2025.KK o odmowie udostepnienia informacji.Następnie dnia 5 marca 2026 r. została wniesiona skarga do Sądu.Z powyższego wynika, że skarga do Sądu została złożona w momencie, kiedy stan bezczynności organu w świetle wyżej przytoczonych przepisów prawa ustał. Organ mając na uwadze, iż jest to kolejny wniosek w tej samej sprawie (żądania dokumentacji związanej z funkcjonowaniem lodowiska w Zawoi w sezonie 2024/2025 oraz wyszczególnienia wszystkich kosztów związanych z funkcjonowaniem lodowiska w w/w okresie) udzielił odpowiedzi, z której wynika, że odnośnie do tych informacji zajął stanowisko, którego prawidłowość jest aktualnie weryfikowana przez Sąd.W realiach niniejszej sprawy w ocenie Sądu stanowisko organu było prawidłowe. Ustosunkował się on do wniosku, wskazując, co prawda pośrednio, w jaki sposób żądanie wniosku zostało załatwione. Skarga na bezczynność nie może być wnoszona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Na dzień wniesienia skargi nie sposób przyjąć, że organ pozostaje w bezczynności.Wobec tego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia. Z kolei o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..