Postanowienie - I GZ 255/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 14 lipca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 1986/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 1986/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddal
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
14 lipca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Bogdan Fischer
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 1986/25 odrzucił skargę P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2025 r. nr [...]. Sąd I instancji wskazał, że skarżący na etapie wnoszenia skargi nie uiścił należnego wpisu sądowego, a zatem zasadnie wezwano go – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 lipca 2025 r. – do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu sądowego, ale złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 9 grudnia 2025 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z tym wezwano skarżącego (na podstawie zarządzenia z 4 lutego 2026 r.) do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 lipca 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia ponownego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Owo wezwanie zostało uznane na podstawie art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej "p.p.s.a." za doręczone skarżącemu 6 marca 2026 r. Zatem termin na wykonanie wezwania (to jest uiszczenie wpisu sądowego) upływał 13 marca 2026 r. Z adnotacji znajdującej się w aktach sądowych w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Oznacza to, że skarżący – pomimo wezwania – nie uiścił wpisu sądowego. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi.Następnie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Ponadto zaistniały ku temu przyczyny dodatkowe. Według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., według którego, skarga powinna czynić zadość m.in. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, a więc także skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten ma więc zastosowanie w okolicznościach tej sprawy.W rozpoznawanym zażaleniu jego autor kwestionował prawidłowość przyjęcia przez Sąd I instancji fikcji prawnej doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz do usunięcia braków formalnych skargi, a w konsekwencji prawidłowość odrzucenia skargi (na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 ustawy). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.Ustalenia Sądu I instancji co do okoliczności prób doręczenia stronie wezwania o wpisie, które to okoliczności stanowią przecież przesłanki doręczenia zastępczego, znajdują potwierdzenie w aktach. I tak, ze znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia braków formalnych skargi (k. 30 akt sądowych) wynika, że podjęto próbę jej doręczenia skarżącemu na adres ul. [...] (adres zawarty w skardze skierowanej do Sądu) w dniu 20 lutego 2026 r., jednak przesyłka nie została doręczona, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 2 marca 2026 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. Prawidłowe było też w konsekwencji przyjęcie, że skuteczne doręczenie omawianej przesyłki nastąpiło 6 marca 2026 r.Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13 te orzeczenia oraz powoływane dalej dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; pozostałe powoływane orzeczenia tamże). Skoro zatem w zakreślonym terminie, który upłynął 6 marca 2026 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, a więc to, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi, NSA uznał, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę.Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek procesowych dochodząc do właściwej konkluzji, iż w analizowanym przypadku należało odrzucić skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie.Odnosząc się do stanowiska zawartego w zażaleniu podważającego prawidłowość czynności doręczyciela, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że skarżący nie przedstawił żadnych informacji i dokumentów, które wskazywałyby na wszczęcie postępowania reklamacyjnego. Co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (patrz: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016 r., s. 400). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdzenia skarżącego dotyczące braku pozostawiania dokumentu awizo przesyłki nie mogą prowadzić do zakwestionowania prawidłowości doręczenia. Tym bardziej, że ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że poczta dokonała prawidłowego doręczenia, a skarżący nie przesłał informacji, iż rozpoczął postępowanie reklamacyjne w tej sprawie na poczcie.Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.