sygn. IV U 422/24 1 czerwca 2026 Sąd Rejonowy w Świdnicy

Wyrok z 1 czerwca 2026, sygn. IV U 422/24

Teza
odwołanie podlegało uwzględnieniuodwołanie podlegało uwzględnieniu
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik uwzględniono odwołanie - zmieniono decyzję organu rentowego
Przedmiot o zasiłek chorobowy
Typ sprawy ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap odwołanie od decyzji organu rentowego / I instancja sądowa
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne ZUS
Role w sprawie
odwołujący / ubezpieczony organ rentowy / ZUS płatnik składek / pracodawca
Data orzeczenia 1 czerwca 2026
Sąd Sąd Rejonowy w Świdnicy
Wydział IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący Sędzia Maja Snopczyńska
Podstawa prawna

Sygnatura akt IV U 422/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

V., dnia 30 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania O. Ś.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w F. z dnia 4 października 2024 r., znak: (...).603.(...).2024-(...)

o zasiłek chorobowy

zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w F. z dnia 4 października 2024 r., znak: (...).603.(...).(...) w ten sposób, iż przyznaje powódce O. Ś. prawo do zasiłku chorobowego za okres wskazany w decyzji.

UZASADNIENIE

Powódka O. Ś. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w F. z dnia 4 października 2024 roku odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5.08.2024r. do 8.08.2024r., gdyż zdaniem organu rentowego zaświadczenie lekarskie nie spełnia warunków określonych przepisami tj. art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

W uzasadnieniu wskazała, że dnia 5 sierpnia 2024 roku odbyła konsultację lekarską za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Po przeprowadzonej poradzie lekarskiej została poinformowana o zaleceniach medycznych oraz o wystawieniu zwolnienia lekarskiego. W dniu 10 sierpnia 2024 roku (sobota) pracodawca poinformował powódkę, iż na portalu (...) nie widnieje wystawione na jej rzecz zwolnienie lekarskie. W związku z uzyskaną informacją od pracodawcy, powódka niezwłocznie, tj. 12 sierpnia 2024 roku (poniedziałek) udała się do przychodni w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Tam została poinformowana, że zwolnienie lekarskie zostanie wystawione z datą wsteczną. Powódka podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, gdyż zaistniała sytuacja nie była od niej zależna i nie miała ona wpływu na terminowe wystawienie zwolnienia lekarskiego.

Wobec powyższego powódka wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w F. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji i podniesiono, że zaświadczenie lekarskie może być wystawione na okres nie dłuższy niż 3 dni poprzedzające dzień, w którym przeprowadzono badanie, jeżeli jego wyniki wykazują, że ubezpieczony był w tym okresie niewątpliwie niezdolny do pracy. Organ podniósł, iż zaświadczenie lekarskie za sporny okres zostało wystawione w dniu 12.08.2024r., a więc na okres dłuższy niż 3 dni poprzedzające datę badania. Ponadto, Lekarz Orzecznik ZUS nie uznał zwolnienia lekarskiego za uzasadnione medycznie, bowiem brak było obiektywnych przesłanek potwierdzających istnienie niezdolności do pracy w okresie wystawionego zwolnienia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka O. Ś. w okresie: 5.08.2024r. do 8.08. 2024r. była niezdolna do pracy z powodów zdrowotnych. Podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę u płatnika składek (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...).

W dniu 5.08.2024r. powódka odbyła konsultację lekarską z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. U powódki rozpoznano biegunkę i zapalenie żołądkowo-jelitowe o prawdopodobnie zakaźnym pochodzeniu. Po przeprowadzeniu konsultacji powódka została poinformowana o zaleceniach lekarskich oraz o wystawieniu zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy (L4). Powódka była przekonana, iż lekarz dopełnił wszystkich obowiązków związanych z wystawieniem oraz przekazaniem stosownego zaświadczenia lekarskiego.

G. 10.08.2024r. (sobota) pracodawca poinformował powódkę, iż zaświadczenie lekarskie nie jest widoczne na Platformie Usług Elektronicznych ZUS ((...)). W związku z uzyskaną informacją od pracodawcy niezwłocznie, tj. w dniu 12.08.2024r. (poniedziałek) powódka udała się do przychodni w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. W placówce medycznej poinformowano ją, że zaświadczenie lekarskie zostanie wystawione i przekazane do systemu w możliwie najkrótszym terminie. Zaświadczenie lekarskie za okres 5.08.2024r. do 8.08.2024r. seria ZH numer (...) wystawione zostało przez lekarza dnia 12.08.2024r.

Decyzją z dnia 4.10.2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w F. odmówił powódce prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5.08.2024r. do 8.08.2024r.

Dowód:

- akta ZUS (w załączeniu)

- dokumentacja medyczna powódki k. 46

- zeznania powódki - e - protokół z dnia 16.09.2025r. k. 41

Ustaleń stanu faktycznego Sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w postępowaniu dowodowym dokumenty medyczne powódki, akta ZUS oraz zeznania powódki, albowiem wszystkie te dowody tworzyły spójną i logiczną całość, dającą obraz stanu faktycznego.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Odwołanie podlegało uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w okresie trwania ubezpieczenia chorobowego.

Na podstawie art. 53 ustawy zasiłkowej przy ustalaniu prawa do zasiłków i ich wysokości dowodami stwierdzającymi czasową niezdolność do pracy z powodu choroby, pobytu w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne albo konieczność osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny są zaświadczenia lekarskie, o których mowa w art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7, albo wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6.

Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie trybu i sposobu orzekania o czasowej niezdolności do pracy, wystawiania zaświadczenia lekarskiego oraz trybu i sposobu sprostowania błędu w zaświadczeniu lekarskim (dalej: rozporządzenie) określa, iż: w § 7 ust. 1 zaświadczenie lekarskie wystawia się na okres od dnia, w którym przeprowadzono badanie, lub od dnia bezpośrednio następującego po dniu badania, zgodnie z ust. 2 zaświadczenie lekarskie może być wystawione na okres rozpoczynający się po dniu badania, nie później jednak niż 4. dnia po dniu badania, jeżeli:

1) bezpośrednio po dniu badania przypadają dni wolne od pracy;

2) badanie jest przeprowadzane w okresie wcześniej orzeczonej czasowej niezdolności do pracy.

Zgodnie z ust. 3 rozporządzenia okres orzeczonej czasowej niezdolności do pracy może obejmować okres nie dłuższy niż 3 dni poprzedzające dzień, w którym przeprowadzono badanie, jeżeli jego wyniki wykazują, że ubezpieczony w tym okresie niewątpliwie był niezdolny do pracy.

Zważyć należy, iż z powyższych przepisów wynika, iż przesłanką nabycia prawa do zasiłku chorobowego jest niezdolność do pracy, zaś w żadnym razie nie prawidłowość wystawienia zaświadczenia lekarskiego przez lekarza leczącego. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy orzekając, iż prawo do zasiłku chorobowego nie jest uzależnione od tego, czy zaświadczenie lekarskie zostało wystawione na właściwym formularzu, gdyż biorąc pod uwagę cel i literalną treść komentowanego przepisu nie wolno wprowadzać dodatkowych warunków nabycia prawa do zasiłku chorobowego (por. wyr. SN z 17.11.2000 r., II UKN 53/00, OSNAPiUS 2002, Nr 11, poz. 277).

Postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie dało dostateczne i jednoznaczne podstawy do przyjęcia, że powódka w spornym okresie, tj. od dnia 5.08.2024r. do dnia 8.08.2024r. była niezdolna do wykonywania pracy zarobkowej z przyczyn zdrowotnych.

Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że w dniu 5.08.2024r. powódka odbyła konsultację lekarską za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W okolicznościach sprawy pozostaje bezsporne, iż była ona przekonana, że lekarz dopełnił wszystkich obowiązków związanych z wystawieniem oraz przekazaniem stosownego zaświadczenia lekarskiego. Powódka nie miała podstaw do przypuszczeń, że po stronie lekarza doszło do uchybienia skutkującego niewystawieniem lub niewłaściwym przekazaniem dokumentu do systemu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Dopiero po uzyskaniu od pracodawcy informacji, że zaświadczenie lekarskie nie jest widoczne na platformie (...), powódka podjęła niezwłoczne działania zmierzające do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. W tym celu już w dniu 12.08.2024r., tj. w pierwszym dniu roboczym po zakończeniu spornego okresu niezdolności do pracy, udała się do przychodni lekarskiej. W wyniku podjętej interwencji lekarz wystawił w tym samym dniu zaświadczenie lekarskie obejmujące okres od 5.08.2024r. do dnia 8.08.2024r.

Podkreślenia wymaga okoliczność, iż powódka dochowała należytej staranności i podjęła wszelkie możliwe działania w celu usunięcia zaistniałej nieprawidłowości. Nie sposób przypisać jej jakiegokolwiek zawinienia w zakresie braku terminowego pojawienia się zaświadczenia lekarskiego w systemie ZUS, albowiem wystawienie dokumentu oraz usunięcie błędu leżało wyłącznie w gestii lekarza. Powódka nie dysponowała instrumentami pozwalającymi samodzielnie skorygować powstałe uchybienie ani wpływać na termin dokonania stosownych czynności przez lekarza.

W konsekwencji należy uznać, że opóźnienie w wystawieniu zaświadczenia lekarskiego stanowiło następstwo okoliczności pozostających poza sferą wpływu powódki i nie może prowadzić do negatywnych skutków po jej stronie, zwłaszcza w sytuacji, gdy zgromadzony materiał dowodowy potwierdza rzeczywiste występowanie niezdolności do pracy w spornym okresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy odmowy powódce prawa do zasiłku chorobowego i na podstawie art. 477 14§ 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji.