Wyrok z 12 czerwca 2026, sygn. IV U 346/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

P., dnia 12 czerwca 2026 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania L. M.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 23 lipca 2024 r., znak: (...)

o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy

I.  zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 23 lipca 2024 roku, znak: (...) w ten sposób, iż przyznaje powódce L. M. prawo do jednorazowego odszkodowania i jego wypłaty z tytułu wypadku przy pracy z dnia(...)i zasądza z tego tytułu od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. kwotę 8.905,00 zł, ponad już przyznaną;

II.  sprawę w zakresie wniosku o odsetki przekazać Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. celem rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powódka L. M. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 23 lipca 2024 roku, wnosząc o zmianę decyzji poprzez przyznanie wyższego jednorazowego odszkodowania. W uzasadnieniu powołała się na swój stan zdrowia i wskazała, że nie zgadza się z ustalonym przez ZUS 8% uszczerbkiem na zdrowiu.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji podnosząc, iż Komisja lekarska ZUS ustaliła 8% uszczerbek na zdrowiu powódki w związku z wypadkiem przy pracy.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:

W dniu (...)powódka uległa wypadkowi przy pracy.

Orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS ustalono 8% uszczerbek na zdrowiu powódki spowodowany skutkami wypadku przy pracy.

Decyzją z dnia 23 lipca 2024 roku przyznano powódce prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia (...)w kwocie 11.448 zł zgodnie z ustalonym 8% uszczerbkiem na zdrowiu.

Dowód: akta ZUS – w załączeniu

U powódki następstwie wypadku wystąpił długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 13 %.

Dowód: opinia biegłego ortopedy k. 28-31, 58-59

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.

Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Zaś oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji. Wysokości stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ustala się według załącznika do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym było, że zdarzenie mające miejsce w dniu (...)stanowiło wypadek przy pracy według definicji wskazanej w art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy. Spornym pozostawało w jakim zakresie wypadek ów spowodował uszczerbek na zdrowiu powódki.

Stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy w zakresie ustalenia uszczerbku na zdrowiu wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłego sądowego. Pełne wyjaśnienie spornych okoliczności wymagało bowiem wiadomości specjalnych, jakimi Sąd nie dysponował. Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się na opinii biegłego ortopedy oraz złożonych do akt sprawy dokumentach zgromadzonych w aktach organu rentowego.

Jak wynika z opinii biegłego u powódki w następstwie wypadku doszło do złamania trójkostkowego podudzia lewego leczonego operacyjnie i do pourazowych zmian zwyrodnieniowych lewego stawu skokowego. Uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi 13% - poz. 162a. Do opinii organ złożył zastrzeżenia i wniósł o opinię uzupełniającą, podnosząc, że komisja lekarska ZUS badała powódkę w składzie trzyosobowym i ustaliła 8% uszczerbek na zdrowiu a ponadto biegły nie ma racji, że KL ZUS nie opisała zakresu ruchu w stawie skokowym. Biegły w opinii uzupełniającej odniósł się do zastrzeżeń i podtrzymał opinię pierwotną. ZUS wniósł o opinię kolejnego lekarza ortopedy. Na podstawie art. 253 ² §1 pkt. 5 kpc pominięto dowód z opinii innego biegłego ortopedy, gdyż biegły w opinii i opinii uzupełniającej wyczerpująco odpowiedział na pytania Sądu w sposób pozwalający na ustalenie wysokości uszczerbku na zdrowiu powódki. Nie można uznać za zasadne i uzasadniające powołanie kolejnego biegłego stanowiska strony pozwanej wyrażonego w zastrzeżeniach z 2 października 2025 roku, że skoro KL badała powódkę w składzie trzyosobowym to „wiarygodność takiej opinii jest z automatu wyższa niż wiarygodność opinii lekarza badającego w pojedynkę w tym przypadku biegłego”

Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do negowania powyżej przedstawionego stanowiska biegłego. Tym bardziej, że wydana opinia zawiera pełne i jasne uzasadnienie, uwzględniające doznane u powoda urazy, uwzględniając wcześniej istniejący uszczerbek. Biegły sądowy obowiązany jest orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Dlatego, zdaniem Sądu, sporządzonej przez biegłego opinii nie można odmówić rzetelności i fachowości co do medycznej oceny stanu zdrowia powódki. Podkreślić należy, że Sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Zgodnie zaś z utrwalonym w tej mierze poglądem Sądu Najwyższego - opinie biegłych lekarzy mogą być oceniane przez Sąd wyłącznie przez pryzmat ich zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego oraz wiedzy powszechnej, wystarczające dla uznania bądź nie uznania opinii biegłego za przekonywującą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005r., II CK 572/04, Lex nr (...)). Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.

Dlatego też Sąd podzielił dokonane w opinii biegłego ustalenia i przyjął je za podstawę swojego orzeczenia ustalając, iż powódka wskutek wypadku przy pracy doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 13%.

W myśl art. 14 ust. 9 ustawy wypadkowej Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość kwot jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 12. Wskazać należy, iż do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania przyjmuje się jako podstawę przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji przez organ rentowy (art. 12 ust. 5 ww. ustawy). Jak wynika natomiast z treści punktu 1. obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 marca 2026 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej w okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 marca 2027 r. (M. P. z 2026 r. poz. 292) kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, o których mowa w art. 12 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych wynoszą 1.781 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (art. 12 ust. 1 ustawy).

Sąd wysokość odszkodowania wyliczył w oparciu o te właśnie przepisy ( 5x 1.781 zł) jako obowiązujące w dacie orzekania. Zasądzenie kwoty jednorazowego odszkodowania przy zastosowaniu kwot jednorazowego odszkodowania z daty wydania decyzji byłoby przerzuceniem na powódkę konsekwencji nietrafnego rozstrzygnięcia organu rentowego oraz długotrwałości postępowania sądowego. W sytuacji, gdzie sprawy o odsetki od świadczenia kończą się z reguły przegraną ubezpieczonych zasądzenie odszkodowania według kwot z daty orzekania jawi się jako jedyna słuszna droga dla odczucia przez ubezpieczonego realnej, zapobiegającej spadkowi siły nabywczej pieniądza, wysokości świadczenia.

W konsekwencji, Sąd wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2026 roku na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzją i przyznał powódce prawo do jednorazowego odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy z dnia 24 stycznia 2023 roku w wysokości należności za 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu tj. w kwocie 8.905,00 zł ponad już przyznany, zaś sprawę w zakresie wniosku o odsetki przekazano ZUS celem rozpoznania, gdyż jeszcze nie wydano w tej sprawie decyzji.