Uzasadnienie z 8 kwietnia 2026, sygn. IX Ka 115/26

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IX Ka 115/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 października 2025 roku sygn. akt IX K 1237/24

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

Zatarcie z dniem 4.12.2025 r. skazania za przestępstwo z art. 178§1a k.k. orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27.02.2020 r. w sprawie IX K 82/20

Odpis wyroku Sąd Rejonowego w Kielcach z dnia 27.02.2020 r. w sprawie IX K 82/20;

Karta Karna

20, 31-32

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Karta Karna i odpis wyroku Sąd Rejonowego w Kielcach z dnia 27.02.2020 r. w sprawie IX K 82/20

Dokumenty urzędowe, nie kwestionowane poprzez strony postępowania.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Naruszenie prawa materialnego art. 178a § 4 k.k. poprzez jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż oskarżona dopuściła się przestępstwa z art. 178a § 4 kk, w sytuacji, gdy poprzednie skazanie objęte wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach za popełnienie czynu z art. 178a § 1 kk w sprawie sygn. akt IX K 82/20 uległo zatarciu z dniem 4 grudnia 2025r., co w konsekwencji winno doprowadziło do braku kwalifikacji prawnej czynu z art. 178a § 4 k.k. na art. 178a § 1 k.k. i orzeczenia rażąco niesprawiedliwej kary trzech miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy przyjęcie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu z art. 178a § 1 kk pozwoliłoby na orzeczenie łagodniejszej kary przewidzianej przepisami, mając na względzie fakt, iż w związku z zatarciem skazania oskarżona nie była osobą wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w rozumieniu art. 178a § 4 k.k.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut ten pod względem formalnym jest niezasadny, albowiem po pierwsze w dacie wyrokowania nie miało miejsce zatarcie skazania, a po drugie w istocie zarzut ten dotyczy błędu w ustaleniach faktycznych, który został odrębnie podniesiony (punkt 6 apelacji). Tym niemniej należy zgodzić się z obrońcą, iż skazanie za czyn art. 178a § 1 kk w sprawie sygn. akt IX K 82/20 uległo zatarciu z dniem 4 grudnia 2025r. Tym samym, o ile w dacie wyrokowania przez sąd I instancji ustalenia poczynione przez sąd meriti, co do uprzedniej karalności oskarżonej za to przestępstwo były prawidłowe, to na datę wyrokowania przed sądem II instancji nie można było już przyjąć, iż oskarżona popełniła zarzucany jej czyn, będąc wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Zdezaktualizowało się więc jedno ze znamion powodujących traktowanie zachowania oskarżonej jako typ kwalifikowany z art. 178a § 4 kk. Znamię wynikające z recydywy ogólnej.

Wniosek

Zmiana zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonej kary grzywny w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów na okres trzech lat oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) przy przyjęciu kwalifikacji czynu z art. 178a 1 § kk, odstąpienie od orzeczenia przepadku równowartości pojazdu marki F. (...) prowadzonego przez oskarżoną krytycznego dnia, nie obciążanie oskarżonej kosztami sądowymi za postępowanie przed Sądem pierwszej instancji oraz drugiej instancji.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Pomimo uznania zasadności, zarzutu obrońcy odnośnie faktu, iż skazanie wyrokiem w sprawie sygn. akt IX K 82/20 uległo zatarciu w dniu 4 grudnia 2025 roku, nie było podstawy do ingerencji w kwalifikację prawną czynu, a co za tym idzie w orzeczoną wobec oskarżonej karę oraz środki karne w postaci świadczenia pieniężnego i zakazu prowadzenia pojazdów. Oskarżona swoim zachowaniem wypełniła bowiem znamiona czynu z art. 178a § 4 k.k., poprzez kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w trakcie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w sprawie IX K 82/20 za czyn z art. 178a§1 k.k. Czyn został popełniony w dniu 11.05.2024 roku, a zakaz obowiązywał do 4.12.2025 roku, co jest okolicznością bezsporną i nie kwestionowaną przez apelującego.

Konsekwencją uznania zasadności zarzutu mogła być wyłącznie modyfikacja przypisanego oskarżonej czynu poprzez wyeliminowanie ustalenia dotyczącego uprzedniego skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.

3.2.

Naruszenie prawa materialnego art. 42 § 3 k.k. poprzez jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż oskarżona dopuściła się przestępstwa z art. 178a § 4 kk, w sytuacji, gdy poprzednie skazanie objęte wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach za popełnienie czynu z art. 178a § 1 kk w sprawie sygn. akt IX K 82/20 uległo zatarciu, co w konsekwencji doprowadziło do braku zmiany kwalifikacji prawnej czynu z art. 178a § 4 k.k. na art. 178a § 1 k.k. i orzeczenia rażąco niesprawiedliwego środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów w sytuacji, gdy przyjęcie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu z art. 178a § 1 kk pozwoliłoby na orzeczenie łagodniejszej środka karnego przewidzianego przepisami, mając na względzie fakt, iż w związku z zatarciem skazania oskarżona nie była osobą wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w rozumieniu art. 178a §4 kk

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W związku ze stwierdzeniem, iż oskarżona dopuściła się czynu z art. 178a § 4 k.k. zastosowanie art. 42 § 3 k.k. miało obligatoryjny charakter. Nie może być więc mowy o naruszeniu w/w przepisu.

Wniosek

U.. 3.1 rubryka wnioski.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutu j.w.

3.3.

Naruszenie prawa materialnego art. 43a § 3 k.k. poprzez jego zastosowanie, polegające na orzeczenie wobec oskarżonej świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy (...), oraz Pomocy (...) w sytuacji, gdy poprzednie skazanie objęte wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach za popełnienie czynu z art. 178a S 1 kk w sprawie sygn. akt IX K 82/20 uległo zatarciu, co w konsekwencji doprowadziło do braku zmiany kwalifikacji prawnej czynu z art. 178a S 4 k.k. na art. 178a § 1 k.k. i niezasadne orzeczenia wobec oskarżonej świadczenia pieniężnego ww. kwocie podczas, gdy wobec oskarżonej winno być orzeczone świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W związku ze stwierdzeniem, iż oskarżona dopuściła się czynu z art. 178a § 4 k.k. zastosowanie art. 43a § 3 k.k. miało obligatoryjny charakter. Nie może być więc mowy o naruszeniu w/w przepisu.

Wniosek

U.. 3.1 rubryka wnioski.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutu j.w.

3.4.

Rażącą niewspółmierność środka karnego orzeczonego wobec oskarżonej w relacji do stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy przypisanego jej czynu, polegającą na orzeczeniu środka karnego w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości pojazdu marki F. (...) w kwocie 12.000 zł w sytuacji gdy, sytuacja życiowa oskarżonej jest trudna, oskarżona jest rozwódką, były mąż z którym związana była oskarżona zmarł w bieżącym roku, osiąga niskie dochody z wykonywanej pracy, ma na utrzymaniu córkę, nie posiada ona majątku, a jednocześnie orzeczenie kar i środków wobec oskarżonej już w wyroku jest na tyle różnorodne i dolegliwe, że osiągnie cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej wobec sprawcy, bez potrzeby zaostrzania reakcji karnej o przepadek równowartości pojazdu.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W związku ze stwierdzeniem, iż oskarżona dopuściła się czynu z art. 178a § 4 k.k. i spełnione zostały przesłanki z art. 178a § 5 k.k. zarzut należało uznać za bezzasadny, a orzeczenie równowartości przepadku pojazdu na datę wyrokowania przed sądem I instancji miało obligatoryjny charakter.

Wniosek

Tab. 3.1 rubryka wnioski.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Pomimo niezasadności zarzutu j. w. sąd uchylił orzeczenie o przepadku równowartości pojazdu z powodu okoliczności uwzględnionych z urzędu.

3.5.

Rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności w wymiarze trzech miesięcy, środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł orzeczonych wobec oskarżonej I. Ł. w relacji do stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy przypisanego jej czynu, polegającą na orzeczeniu bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze trzech miesięcy pozbawienia wolności co sprawia, że orzeczona kary nie realizuje swojej podstawowej funkcji w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i nie wpłynie wychowawczo na sprawcę przestępstwa, a nadto nie uwzględnia w należyty sposób zarówno okoliczności podmiotowych, jak i podmiotowych popełnionego przez niego przestępstwa albowiem oskarżona, nie jest osobą karaną, nie utrudniała w żaden sposób postępowania, co zostało w niedostatecznym stopniu wzięte pod uwagę przez Sąd Rejonowy i doprowadziło do niezasadnego i niesłusznego wymierzenia oskarżonej surowej bezwzględnej kary pozbawienia wolności, środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Pomimo dokonanej zmiany opisu czynu wynikającej z zatarcia skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i przyjęcia odpowiedzialności oskarżonej z art. 178a § 4 k.k. wyłącznie w oparciu o znamię kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w trakcie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych ocena współmierności kary nie mogła być odmienna, aniżeli dokonana przez sąd I instancji.

Żaden z argumentów przywołanych w apelacji nie przekonuje, aby zaskarżone orzeczenie dotknięte zostało wskazanym uchybieniem w postaci rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Podkreślić należy, że ingerencja sądu odwoławczego w orzeczenie o karze może nastąpić tylko i wyłącznie wówczas, gdy różnica między karą wymierzoną w pierwszej instancji a karą, którą należałoby orzec jest znaczna, rażąca, nie może sprowadzać się do różnic niewielkich, nieznacznych, bo byłoby to sprzeczne z normą art. 438 pkt 4 kpk, z której jednoznacznie wynika, że podstawą zmian może być jedynie rażąca – a więc nie każda – niewspółmierność kary (wyr. SA w Warszawie z 4.10.2017 r., II AKa 233/17, V., czy wyr. SA w Gdańsku z 28.6.2017 r., II AKa 159/17, V.). Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną, oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Tylko kara o takich cechach powinna podlegać weryfikacji w toku postępowania odwoławczego (por. wyr. SA we Wrocławiu z 30.8.2017 r., II AKa 212/17, V.). Należy tu w całości podzielić ustalenie Sądu Rejonowego co do tego, iż stopień zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu oskarżonej był wysoki. Argumentacja zawarta w apelacji obrońcy względem tej kwestii sprowadza się do wskazania, iż oskarżona jest osobą niekarną oraz faktu, że nie utrudniała ona postępowania. O ile kwestia związana z uprzednią karalnością z uwagi na zatarcie skazania po wyroku sądu meriti faktycznie musiała podlegać ponownej ocenie przez sąd odwoławczy, to jednak okoliczność ta nie mogła mieć decydującego wpływu na ocenę surowości represji karnej zastosowanej w stosunku do oskarżonej. Wynika to z faktu, iż w stosunku do oskarżonej sąd I instancji orzekł zarówno karę, jak i środki karne w dolnej granicy zagrożenia (kara pozbawienia wolności i świadczenie pieniężne), lub jedyne przewidziane za to przestępstwo (dożywotni zakaz). W sprawie nie zostały ujawnione żadne okoliczności mogące przemawiać za przyjęciem wystąpienia szczególnie uzasadnionego wypadku o którym mowa w art. 69 § 4 in fine k.k. lub wyjątkowego wypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami z art. 42§ 3 in fine k.k., które pozwalałyby potraktować oskarżoną w bardziej przychylny sposób poprzez odstąpienie od orzekania w sposób nakazany w w/w przepisach.

Wniosek

Tab. 3.1 rubryka wnioski.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutu j.w.

3.6.

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a wyrażający się w błędnym przyjęciu, że oskarżona jest osobą karaną w sytuacji, gdy skazanie wskazane w intonacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (karcie karnej) uległo zatarciu z mocy prawa, co nastąpiło dnia 4 grudnia 2025r. albowiem tego dnia został wykonany środek kary w postaci zakazu prowadzenia pojazdów orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt IX K 82/20, co winno mieć wpływ na wymierzone oskarżonej kary.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd odwoławczy odniósł się zasadniczo do kwestii zatarcia skazania w tab. 3.1, natomiast co do wpływ tej okoliczności na wymiar kary w tab. 3.5.

Wniosek

Tab. 3.1 rubryka wnioski.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Tab. 3.1

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Orzeczenie o przepadku równowartości pojazdu podlegało uchyleniu, a w to miejsce należało orzec od oskarżonej nawiązkę.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Z dniem 29.01.2026 roku nastąpiła zmiana przepisów kodeksu karnego związanych z orzeczeniem przepadku i równowartości pojazdów. Przepis art. 4 § 1 k.k. nakazuje stosować ustawę nową, a obowiązującą uprzednio jedynie, gdy jest względniejsza dla sprawy. Nie budzi wątpliwości, że przepisy obowiązujące w dacie wyrokowania przed sądem II instancji są korzystniejsze dla oskarżonej. Z tego też względu uchylono orzeczenie o przepadku równowartości pojazdu w wysokości 12.000 zł, a w to miejsce orzeczono od oskarżonej nawiązkę w kwocie 6.000 złotych.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok w całości za wyjątkiem zmian, opisanych w punkcie I podpunkt 1, 2 i 3 dyspozytywnej części wyroku.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Niezasadność zarzutów, zmierzających do zakwestionowania kwalifikacji prawnej czynu oskarżonej i wymiaru kary.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

1.  uchyla orzeczenie o przepadku równowartości pojazdu w kwocie 12.000 złotych (punkt IV);

2.  eliminuje z opisu czynu przypisanego w punkcie I wyrazy „będąc uprzednio prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a także”;

3.  na podstawie art. 44b § 6 kk w zw. z art. 44b § 5 pkt 1 kk orzeka od oskarżonej I. Ł. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 6.000 (sześć tysięcy) złotych tytułem nawiązki;

Zwięźle o powodach zmiany

Punkt 1 i 3 – patrz tab. 4.1

Punkt 2- patrz tab. 3.1

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłat należnej od orzeczonej w sprawie kary pozbawienia wolności za postępowanie odwoławcze. Ponadto oskarżona została obciążona kwotą 20 zł tytułem ryczałtu za doręczenia w postępowaniu odwoławczym (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k.); § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz.U.2013.663 j.t.).

7.  PODPIS

SSO Krzysztof Sajtyna

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana