Wyrok z 4 maja 2026, sygn. I C 1557/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 maja 2026 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Mirosława Makowska

po zamknięciu rozprawy na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2026 roku w T.

Z.

sprawy z powództwa E. C. i C. C.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą we H.

o ustalenie i zapłatę

1.  oddala powództwo;

2.  zasądza od powodów E. C. i C. C. solidarnie na pozwanego (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we H. kwotę 10.817,00 (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;

3.  zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą we H. na rzecz powodów E. C. i C. C. łącznie kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C (...)/24

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 6 sierpnia 2024 roku powodowie E. C., C. C.– działający przez profesjonalnego pełnomocnika od pozwanego (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we H. wnieśli o:

1.  ustalenie treści stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu udzielonego powodom nr (...) z dnia 23.10.2012 r. w ten sposób, że kredyt konsumencki udzielony na podstawie powołanej umowy jest kredytem darmowym w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim w związku ze złożeniem przez powodów oświadczenia z dnia 08.05.2024 r. o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

2.  zasądzenie na rzecz powodów kwoty 57.756,01 zł (słownie: pięćdziesiąt siedem tysięcy siedemset pięćdziesiąt sześć 01/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21.06.2024 do dnia zapłaty wskutek uznania że kredyt udzielony powodom nr (...) z dnia 23.10.2012 r. jest kredytem darmowym w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim w związku ze złożeniem przez powodów w dniu 08.05.2024 r. oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

3.  ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia żądania w pkt 1 i 2 pozwu zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kwoty 16.969,13 zł (szesnaście tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć 00/13 złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21.06.2024 r. do dnia zapłaty wskutek uznania że umowa kredytu udzielonego powodom nr (...) z dnia 23.10.2012 r. jest kredytem darmowym w rozumieniu przepisu art. 46 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt. 2 ustawy 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim w związku ze złożeniem przez powodów w 08.05.2024 r. oświadczeniem o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

4.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym zasądzono do dnia zapłaty (pozew z załącznikami k. 1 -28)

5.  udzielenie zabezpieczenia roszczenia powodów poprzez:

a.  wstrzymanie na czas trwania postępowania obowiązku dokonywania spłaty rat odsetkowych kredytu przez powodów w wysokości i terminach spłat, określonych w umowie kredytu (...) z dnia 23.10.2012 r. zawartej pomiędzy powodami a pozwanym z powodu braku płatności odsetkowych

b.  nakazanie pozwanemu na czas trwania niniejszego postępowania powstrzymania się od składania wobec powodów oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu nr (...) z dnia 23.10.2012 r. zawartej pomiędzy powodami a pozwanym, z powodu braku płatności rat odsetkowych.

c.  zakazanie pozwanemu dokonywania wpisów dotyczących powodów w rejestrach prowadzonych przez Biuro Informacji Kredytowej S.A. oraz biur informacji gospodarczej o zadłużeniu lub zaległościach z tytułu spłaty rat odsetkowych na podstawie umowy kredytu nr (...) z dnia 23.10.2012 r.

Postanowieniem z dnia 28 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny udzielił zabezpieczenia roszczeń powodów poprzez wstrzymanie na czas trwania postepowania obowiązku dokonywania spłat rat odsetkowych kredytu w wysokości i terminach określonych w umowie kredytu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. (postanowienie k. 31)

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Pozwany podniósł, że zawarta pomiędzy stronami Umowa nie naruszała jakiejkolwiek regulacji prowadzącej do możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Zdaniem pozwanego umowa o kredyt była sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla powodów. Pozwana nie naruszyła spoczywających na niej obowiązków informacyjnych, w tym również w zakresie poinformowania powodów o kwocie udzielonego kredytu. Powodowie nie wykazali nieprawidłowości w sposobie określenia wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytu ((...)). Nadto pozwany wskazał, iż powodowie w dniu 8 maja 2024 roku złożyli oświadczenie w trybie art. 46 ustawy z dnia 12 maja 2022 o kredycie konsumenckim, nie zaś w trybie art. 45 powołanej ustawy. Pozwany wskazał, iż termin do złożenia oświadczenia przez powodów upłynął, zatem złożone oświadczenie przez powodów jest bezskuteczne (odpowiedź na pozew z załącznikami k. 47-119).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

E. C. i C. C. zawarli w dniu 23 października 2012 roku z pozwanym (...) Bank (...) S.A. we H. umowę kredytu nr (...), w ramach którego bank udzielił mu kredytu w wysokości 157.000,00 złotych na okres od uruchomienia do 15.06.2024 (§ 1 ust.1umowy). Kredyt zostanie przeznaczony na zakup domu jednorodzinnego oraz dokończenie budowy domu położonego w E., działka (...) dla którego prowadzona jest (...) nr (...) w Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Trybunalskim (§ 1 ust. 2 umowy).

Kwotę kredytu wymienioną w ust. 1 powód zobowiązał się spłacić wraz z odsetkami umownymi w 260 równych ratach kapitałowo – odsetkowych płatnych nie później niż do 15 dnia każdego miesiąca na zasadach i warunkach określonych w dalszych postanowieniach umowy (§ 7 ust. 1 umowy).

Oprocentowanie kredytu jest zmienne i stanowi sumę zmiennej stopy bazowej oraz stałej marży Banku. Oprocentowanie kredytu ulega zmianie wraz ze zmianą stopy bazowej. Na dzień zawarcia umowy stopa oprocentowania wynosi 6,28 % w stosunku rocznym, przy czym stopa bazowa wynosi 5,13 %, a marża Banku 1,15% (§5 ust. 1 umowy).

Wysokość marży Banku wskazana w §5 ust. 1 umowy została wyznaczona na postawie Oferty Specjalnej Pakiet Życie, określonych w Regulaminie, który stanowi załącznik nr 2 do Umowy. Po wywiązaniu się przez Kredytobiorcę z wymagań dodatkowych, wskazanych w ww. Regulaminie, Kredytobiorca zachowuje prawo do tego poziomu marży do końca obowiązywania Umowy. Marża ta może zostać podwyższona do poziomu 1,96% w razie nidotrzymania warunków, określonych w ww. Regulaminie, w sposób w nim wskazany (§5 ust. 1a Umowy).

Stopa bazowa jest obliczona w oparciu o Rynkową Stopę Referencyjną (...) 3M. Podstawy wyliczenia stóp bazowych stanowi średnia wartość Rynkowej Stopy Referencyjnej. Sposób wyliczania stóp bazowych określony jest w ust. 4 Umowy. (§5 ust. 3 Umowy)

Stopa bazowa jest stała w okresie każdych kolejnych trzech miesięcy okresu kredytowania począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło uruchomienie pierwszej transzy kredytu. Podstawę wyliczenia stopy bazowej dla każdego kolejnego okresu trzymiesięcznego stanowi średnia arytmetyczna stawek Rynkowej Stopy Referencyjnej z kolejnych notowań w okresie od 22-go do 27 – go dnia włącznie z miesiąca poprzedniego miesiąca, w którym kończy się dany okres trzymiesięczny, jest co najmniej równa współczynnikowi zmiany podanemu w aktualnej Tabeli Oprocentowania. Wysokość stopy bazowej po zmianie stanowi średnia arytmetyczna stawek Rynkowej Stopy Referencyjnej z kolejnych notowań w okresie od 22-go do 27 – go dnia włącznie z miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym kończy się dany okres trzymiesięczny (§5 ust. 4 Umowy).

Informacja o wysokości stóp bazowych obowiązujących w danym okresie dostępna jest w placówkach bankowych oraz na stronach internetowych Banku. Po zmianie oprocentowania Bank przesyła Kredytobiorcy informację o zmianie oraz zaktualizowany harmonogram spłaty kredytu na ostatni znany Bankowi adres korespondencyjny. Zmiana stopy bazowej nie stanowi zmiany umowy.(§5 ust. 4 Umowy)

Z dniem uruchomienia kredytu Bank nalicza odsetki według obowiązującej w tym dniu w Banku stopy bazowej (§5 ust. 7 Umowy)

Zmiana wysokości stopy bazowej ma wpływ na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych. (§5 ust. 8 Umowy)

Całkowita kwota do zapłaty przez kredytobiorcę na dzień zawarcia umowy wynosi 270.775,66 zł i składa się z:

a.  Całkowitej kwoty kredytu w wysokości 157.000,00 zł

b.  Całkowitego kosztu kredyt, na który składają się:

-prowizja od udzielonego kredytu w kwocie 0,00 PLN

- odsetki umowne w kwocie 106.852,33 PLN

- koszty i opłaty związane z ustanowieniem zabezpieczeń wymienionych w § 19 w łącznej kwocie 6.923,33 PLN

- koszty w kwocie 0,00 PLN wynikające z określenia wartości nieruchomości (§ 6 ust. 1 umowy)

Roczna rzeczywista stopa oprocentowania ustalona na dzień zawarcia umowy wynosi 6,92%. (§ 6 ust. 1 umowy).

Kredytobiorca może spłacić całość, jak i dowolną część kapitału kredytu przed terminem jego wymagalności. (§ 8 ust. 1 umowy).

Za okres opóźnienia w spłacie raty lub jej części bank uprawniony był naliczyć oprocentowanie karne. Oprocentowanie karne zgodnie z § 10 ust. 5 umowy 1 Umowy dla należności przeterminowanej jest zmienne i równe dwukrotności wysokości oprocentowania nominalnego, lecz nie więcej niż 4-krotność stopy kredytu lombardowego ogłaszanej przez NBP, obowiązującej w okresach, za które odsetki są naliczane. Na dzień zawarcia umowy oprocentowanie karne wynosiło 12,56 % w stosunku rocznym.

Dowód: (...) z dnia 23.10.2012 r. (k.7-17)

Umowa jest wykonywana przez powodów. W piśmie z dnia 8 maja 2024 roku skierowanym do (...) S.A. z siedzibą w H. powodowie złożyli oświadczenie w trybie art. 46 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Powodowie powołali się na naruszenie przepisów:

-art. 5 pkt 12 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 poprzez wyliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania jako wartości procentowej całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym powiększonej o kredytowane koszty kredytu, a nie natomiast jako rocznej stopy oprocentowania jako wartości całkowitej kwoty kredytu bez kredytowanych kosztów, a tym samym także błędne wyliczenie całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty do zapłaty;

- art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5 pkt 7 w zw. z art. 69 ust. 2 pkt 2 pr. bankowego poprzez błędnie podaną wartość całkowitej kwoty kredytu albowiem kwota ta zawiera kredytowane koszty kredytu tj. koszty ubezpieczenia na życie w kwocie 6.923,33 zł.

Dowód: oświadczenie powodów z dnia 08.05.2024 r. (k. 21 v.)

Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o wyżej wymienione dokumenty przedłożone przez strony, którym dał całkowicie wiarę. Zgodnie z art. 243 ² k.p.c. dokumenty znajdujące się w aktach sprawy lub do nich dołączone stanowią dowody bez wydawania odrębnego postanowienia.

Nadto Sąd miał również na uwadze zeznania powodów, w których przedstawiali okoliczności związane z zawarciem umowy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu w całości.

Sąd nie miał wątpliwości, co do tego że strony łączyła umowa kredytu zabezpieczonego hipotecznie. Z ustaleń Sądu wynika, że powodowie zawarli umowę, działając jako konsumenci w rozumieniu art. 22 (1) kc, świadczą o tym zapisy umowy jak i zeznania powodów, którzy wykazali na co zostały przeznaczone środki uzyskane z kredytu – zaspokojenie celów mieszkaniowych.

Powodowie wywodzą swoje roszczenie z art. 45 ust. 1 u.k.k. ewentualnie z art. 46 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2 u.k.k.

W przedmiotowej sprawie nie zostały jednak spełnione przesłanki uzasadniające skorzystanie z sankcji kredytu darmowego.

Zdaniem Sądu orzekającego powodów oraz pozwanego wiąże ważna i skuteczna umowa w rozumieniu art. 69 i n. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz. U. z 2023 .2488 – t.j. z późn. zm. oraz art. 3 i n. ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U z 2024.1497 – t.j.). Strony w ramach zawartej umowy uzgodniły elementy przedmiotowo i podmiotowo istotne oraz z w sposób jednoznaczny i indywidualny określiły swoje prawa i obowiązki.

Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej art. 23 dyrektywy 2008/48 będący podstawą wprowadzenia do polskiego porządku prawnego sankcji kredytu darmowego należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie przewidziało w uregulowaniu krajowym, że w przypadku gdy umowa kredytu nie zawiera wszystkich elementów wymaganych w art. 10 ust. 2 tej dyrektywy, umowę tę uważa się za nieoprocentowaną i bezpłatną, o ile chodzi o element, którego brak może podważyć możliwość dokonania przez konsumenta oceny zakresu ciążącego na nim zobowiązania (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 9 listopada 2016 r. C-42/15). Można zatem wyprowadzić wniosek, że naruszenie przepisów musi być na tyle poważne, że sformułowana umowa uniemożliwia zweryfikowanie konsumentowi, jakie zobowiązanie wobec banku zaciąga.

W tym miejscu podkreślić należy, że oceny zgodności kwestionowanej w pozwie umowy kredytu z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim należy dokonać z uwzględnieniem wersji ustawy obowiązującej w dacie zawarcia umowy (rok 2012), a nie w brzmieniu ustawy obowiązującej obecnie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi.

Zgodnie z ust. 2 tego przepisu za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2 pkt 1 tej ustawy w zakresie umów o kredyt zabezpieczony hipoteką oraz pożyczki zabezpieczonej hipoteką stosuje się art. 22, art. 23, art. 29, art. 35, art. 35a i art. 46.

Przepis art. 4 ust. 2 pkt 1 został uchylony na podstawie art. 82 ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (Dz. U. z 2022.2245 - t.j. z późn. zm.), jednakże z art. 85 ust. 2 tej ustawy wynika, że do umów o kredyt hipoteczny oraz umów o kredyt konsumencki, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2024.1497 - t.j.) w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia kwestionowanej umowy, umowa o kredyt zabezpieczony hipoteką powinna zawierać co najmniej dane określone w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz:

1) określenie opłat oraz innych kosztów związanych z udzieleniem kredytu, w tym opłatę za rozpatrzenie wniosku kredytowego, przygotowanie i zawarcie umowy o kredyt oraz warunki ich zmian;

2) całkowity koszt kredytu określony w dniu zawarcia umowy;

3) całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta określoną w dniu zawarcia umowy;

4) zasady i koszty ustanowienia, zmiany lub wygaśnięcia zabezpieczeń i ubezpieczeń w tym kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu;

5) prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem;

6) termin, sposób i skutki odstąpienia od umowy przez konsumenta, jeżeli takie prawo konsumentowi przysługuje;

7) skutki niedotrzymania warunków umowy, ze szczególnym uwzględnieniem informacji o stopie oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunkach jej zmiany oraz ewentualne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu;

8) sposób i warunki ustalania stopy procentowej, na podstawie której obliczana jest wysokość rat kapitałowo-odsetkowych - w przypadku kredytów o zmiennej stopie oprocentowania.

Powyższe wskazuje, że w celu prawidłowego wykonania obowiązku wynikającego z art. 35 ust. 1 ww. ustawy wymagane było zawarcie w umowie kredytu danych określonych w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz. U. z 2023.2488 - t.j. z późn. zm.) jak i określonych w art. 35 ww.

Natomiast na podstawie art. 46 ust. 1 ww. ustawy w przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 35, konsument, po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy za okres 4 lat poprzedzających dzień złożenia tego oświadczenia i w sposób ustalony w umowie.

Należy się odnieść do podnoszonego przez pozwanego zarzutu, dotyczącego nieterminowego, w ocenie pozwanego spóźnionego, złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 46 u.k.k. Zwrot „wykonanie umowy”, użyty w art. 46 ust. 3 u.k.k., od którego zaczyna biec roczny termin na wygaśnięcie uprawnienia konsumenta do złożenia oświadczenia o sankcji kredytu darmowego oznacza stan, w którym wszelkie zobowiązania obu stron umowy o kredyt konsumencki zostały w pełni wykonane. W niniejszej sprawie termin ten nie zaczął zatem w ogóle biec, skoro umowa nadal jest wykonywana. Oświadczenie o sankcji kredytu darmowego zostało złożone z zachowaniem rocznego terminu z art. 46 ust. 3 u.k.k. i zarzut stawiany przez pozwanego uznać należy za nieuzasadniony.

Reguły wykładni językowej (gramatycznej) oraz ratio legis instytucji tzw. kredytu „darmowego” nakazują przyjąć, że roczny termin prekluzyjny (a nie termin przedawnienia, jak mylnie wywodziła strona pozwana), o którym mowa w art. 46 ust. 3 u.k.k., liczyć należy dopiero od wykonania umowy przez obie strony. Oczywiście chodzi tu o termin zastrzeżony na korzyść kredytobiorcy, jako konsumenta, co oznacza, że może on skutecznie złożyć przedmiotowe oświadczenie także przed wykonaniem przez siebie umowy (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu - I Wydział Cywilny z dnia 27 kwietnia 2023r., I ACa 368/22).

Jeżeli umowa jest ważna (tzn. uzgodniono minimalne warunki tej umowy), a w dokumencie umowy nie zamieszczono elementów wymaganych przez art. 35 ust. 1 ww. ustawy i elementów tych nie przekazano konsumentowi w inny sposób, kredytodawcę może spotkać sankcje o charakterze cywilnoprawnym - sankcja odszkodowawcza, sankcja kredytu darmowego - por. wyrok SA w Warszawie z dnia 1 lipca 2019 r. V ACa 118/18, opubl. X..

Powodowie w treści złożonego w dniu 8 maja 2024 r. oświadczenia, w trybie art. 46 ust. 1 u.k.k. wskazali że zawarta z pozwanym umowa narusza przepisy ustawy o kredycie konsumenckim w zakresie naruszenia:

-art. 5 pkt 12 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 poprzez wyliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania jako wartości procentowej całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym powiększonej o kredytowane koszty kredytu, a nie natomiast jako rocznej stopy oprocentowania jako wartości całkowitej kwoty kredytu bez kredytowanych kosztów, a tym samym także błędne wyliczenie całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty do zapłaty;

- art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5 pkt 7 w zw. z art. 69 ust. 2 pkt 2 pr. bankowego poprzez błędnie podaną wartość całkowitej kwoty kredytu albowiem kwota ta zawiera kredytowane koszty kredytu tj. koszty ubezpieczenia na życie w kwocie 6.923,33 zł.

Zdaniem Sądu orzekającego niezasadny okazał się zarzut powodów wskazany w oświadczeniu z dnia 8 maja 2024 r. dotyczący błędnie podanej wartości całkowitej kwoty kredytu.

W pierwszej kolejności należy podnieść, iż art. 35 ust. 2 i 3 u.k.k. nie nakłada na kredytodawcę obowiązku wskazania w jaki sposób dokonuje wyliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania w przypadku udzielania kredytu zabezpieczonego hipotecznie. Natomiast w § 6 ust. 1 Umowy pozwany wskazał co składa się na całkowitą kwotę do zapłaty przez Kredytobiorcę ustaloną na dzień zawarcia umowy: całkowita kwota kredytu w wysokości 157.000,00 PLN oraz całkowity koszt kredytu, na który składały się koszty i opłaty związane z ustanowieniem zabezpieczeń wymienionych w § 19 w łącznej kwocie 6.923,33 PLN oraz odsetki umowne w kwocie 106.852,33 PLN. Całkowita kwota do zapłaty wynosiła więc 270.775,66 PLN, zaś całkowity koszt kredytu stanowi sumę kwoty 106.852,33 zł i 6.923,33 zł. Nie może być tu zatem mowy o naruszeniu art. 35 ust. 2 i 3 u.k.k.

Odnosząc się zaś do zarzutu błędnego wskazania wartości całkowitej kwoty kredytu z uwagi na zawarcie w niej kredytowanych kosztów ubezpieczenia na życie w kwocie 6.923,44 zł, to stwierdzić należy, że jak już podniesiono wyżej, skorzystanie z sankcji kredytu darmowego jest dopuszczalne tylko w przypadku naruszenia art. 35 u.k.k. W przypadku zatem określenia całkowitej kwoty kredytu z uwzględnieniem kredytowanych kosztów okołokredytowych (np. ubezpieczenia na życie) nie skutkowało to uprawnieniem kredytobiorcy do skorzystania z art. 46 u.k.k., gdyż art. 35 u.k.k. nie nakładał na bank takiego obowiązku.

Powodowie zdają się nie dostrzegać, że art. 45 u.k.k. jak również normy wnikające z art. 30 u.k.k. nie znajdują zastosowania do umowy kredytu zawartej pomiędzy powodami z pozwanym, ponieważ kredyt ten jest kredytem hipotecznym. Do umów zabezpieczonych hipotecznie zastosowanie znajdzie art. 46 u.k.k. w zw. z art. 35 u.k.k.

W tym miejscu wskazać należy, że powodowie na etapie przedprocesowym nie skierowali do strony pozwanej oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego na podstawie art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. W treści pozwu powodowie zarzucili jednak, zawartej z pozwanym bankiem umowie kredytu naruszenie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim w zakresie naruszenia obowiązku informacyjnego, niedopuszczalności objęcia odsetkami kosztów kredytu, nieprawidłowego obliczenia (...), nieprawidłowego określenia stopy oprocentowania kredytu i naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 6 u.k.k. oraz sposobu podwyższenia oprocentowania przez bank. Pomimo podniesionych w pozwie zarzutów, powodowie nie poinformowali strony pozwanej o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego – odwoływali się natomiast do oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego złożonego przez powodów w dniu 8 maja 2024 r. w trybie art. 46 u.k.k.

Mając na uwadze powyższe tj. brak skierowania oświadczenia o skorzystaniu z kredytu darmowego na podstawie art. 45 u.k.k. a także fakt iż zaciągnięty kredyt został zabezpieczony hipotecznie Sąd Okręgowy ograniczył badanie zasadności powództwa do naruszeń zarzucanych stronie pozwanej, które znalazły odzwierciedlenie w oświadczeniu złożonym przez powodów w dniu 08.05.2024 r. Biorąc pod uwagę treść art. 35 ust.1 u.k.k.

Mając powyższe rozważania na względzie w ocenie Sądu Okręgowego stwierdzić trzeba, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie doszło do naruszenia przez kredytodawcę przepisów wskazanych w oświadczeniu z dnia 8 maja 2024 r. W takim stanie rzeczy nie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające skorzystanie z sankcji kredytu darmowego. Powód nie wykazał, że pozwany bank dopuścił się wskazanych w pozwie naruszeń, które w świetle art. 46 u.k.k. uzasadniałyby skorzystanie z sankcji kredytu darmowego.

Dlatego też powództwo podlegało oddaleniu, o czym Sąd orzekł w pkt. 1 sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. przy przyjęciu, że powodowie przegrali sprawę w całości, a strona pozwana z kolei wygrała w całości. Na poniesione przez stronę pozwaną koszty złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 10.817,00 zł (§ 2 pkt 7 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 118) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Razem koszty te wyniosły więc 10.817,00 zł. Koszty te podlegały więc zasądzeniu od powoda na rzecz strony pozwanej, o czym orzeczono w pkt. 2 wyroku. Jednocześnie Sąd zasądził wskazane koszty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty – stosownie do art. 98§1 ¹ k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.. Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił zażalenie pozwanego, zatem to powodowie są stroną wygrywającą postępowanie zażaleniowe i należy im się zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.700 złotych.

Sędzia Mirosława Makowska

Zarządzenie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć peł. stron.

Sędzia Mirosława Makowska